Druckschrift 
Catholicon
Seite
293r
Einzelbild herunterladen
 

RanteTDe

293

extantia carnium ſicut circa culum ⁊ brachia. ⁊ diciturſic: qꝛ ibi viſcera torta videant̉. vnde toroſus ſa. ſum. i.pinguis ⁊ toris plenꝰ: ⁊ ſuperbꝰ. Et comparat̉. vnde hectoroſitas tatis. Inuenit̉ etiaꝫ thorus pro lecto: ſed tuncaſpirat̉. De quo dixi in ſuo loco.Poruus. a torqueo ques. dicit̉ toruus ua. uum .i. crudelis:terribilis: qꝛ ſit torto vultū. Et comparat̉. ⁊ inde hec tortuoſitas tatis. Et componit̉ inde proteruus.Toſtus. a torreo res. rui. toſtus dicit̉ toſtus ſta. ſtum .i. aſſatus peruſtꝰ: piſtus: ſiccatꝰ. ⁊ comparat̉. Ꝙ aūt dicit̉ toſtquaſi torridus etymologia eſt.Tot oīs ge. nūeri pl̓alis: ⁊ īdecli. ⁊ dr̄a ton vel a toꝑos qd̓ ēTotalis in totus vide. (totuꝫ.Totidem .i. eiuſdem numeri. ⁊ eſt indecli. omnis ge. pluralis numeri. Et componit̉ a tot ⁊ idem. ⁊ cor. ti.Potiens aduerbium numeri: ⁊ dicit̉ a tot.Totondi exponitur in tondeo des.Totus. a tot dr̄ totꝰ ta. tū. ⁊ ꝑtinet totū ad magnitudinē vttotū corpꝰ. ſꝫ omne ad multitudinē: vt oīs hō. Itē oē indiuerſis ꝑtibꝰ ponit̉: totū ſine partibꝰ dꝫ eē diuerſis: neca parte integrat̉ dr̄ntia totiꝰ in rem noīs cui adiūgit̉: ſednullā eiꝰ partē cōprehēdit: vt totꝰ ſortes .i. ſortes ⁊ q̄libꝫeiꝰ pars. Omne v̓o quālibꝫ rē nominis cui adiungit̉ cōprehēdit. ⁊ ꝓduc̄ to. vn̄ ꝗdam. Mādere ſic totū meliusqͣꝫ pandere votuꝫ. vnde h̓ ⁊ hec totalis ⁊ hoc le. ⁊ a datiuo totali addita tas. fit hec totalitas.Toxicum ci. in taxus exponitur.anteRTrabilis. a trabs deriuat̉ h̓ ⁊ hec trabilis ⁊ hoc le. quod ētrabis: vel qd̓ ꝑtinet ad trabē. ⁊ hec trabalis lis. i. trabs.Trabaria. a trabs dicit̉ hec trabaria rie. nauis longa ⁊ ſtricta. Trabarie dicunt̉ minute naues que ex ſingulis trabibus cauāt̉: que aliter littorarie dicūt̉: vel canduce exligno vno cauate ⁊ facte. ⁊ dicunt̉ canduce: quia a quattuor vſqꝫ ad decem homines capiant.Trabea. a tranſbeo dr̄ trabea bee. genꝰ veſtis imperialisqua ſoli imperatores vtebantur: quaſi trāſbea: qꝛ vltraalios beatu deſignabat. vn̄ trabeatꝰ ta. tum .i. trabea indutus. vnde legit̉ ꝙ dn̄s noſter fuit indutus trabea carnis .i. regia veſte carnis. Trabea etiā dicit̉ porticꝰ tectatrabibꝰ. ⁊ ꝓdu. penul. trabeatꝰ. vn̄ Ouid. 12. lib. Meta.Dignior eſt qualis trabeati forma quirini.Trabeatꝰ in trabea eſt. Trabecula li. dimi. ꝑua trabs.Trabs. a traho his. dr̄ hec trabs trabis: qꝛ ab vno parietetrahit̉ ad aliū. vel trabes dicunt̉ a trāſuerſo: qꝛ in trāſuerſo poſite vtroſqꝫ parietes contingāt ⁊ cōtineāt. veteres etiam hec trabes pro trabs dicebant.Tracia in trax eſt.Tracon conis. eſt meatꝰ ſubterraneꝰ. Unde ꝗdā. Terraꝝtracones: aīalia dico dracones. Un̄ ꝗdā putauerunt debere dici in pſalmo. Gracones ⁊ omnes abyſfi. ſed tracones dicit̉ communiter per t. ⁊ cor. co.Tractabilis. a tracto tas. dicit̉ h̓ ⁊ hec tractabilis ⁊ hoc le.quod de facili poteſt tractari ⁊ duci. vnde tractabiliteraduerbiū. Et componit̉: vt hic ⁊ hec intractabilis ⁊ hocbile. vnde intractabiliter aduerbium.Tractatus. a tracto tas. dicit̉ h̓ tractatꝰ tus. ſermo alteraegens ꝑſona. Tractatꝰ aūt ſpāliter fit ad ſeip̄m: v̓bū aūtad omnes. Un̄ dr̄. Uerbū fecit ad populum.Tracto. a traho his. traxi ctū. tu. u. in o. fit v̓bū frequen̄. qd̓videt̉ diſtare a ſignificatiōe ſui pͥmitiui: ſꝫ penitꝰ nō diſtat. nā ꝗ aliꝗd tractat quodāmō illud trahit. Eſt .n. tractare ſnīaꝫ frequēter huc ⁊ illuc trahere. ⁊ tractare ē adlibitū trahere. Tracto ꝯponit̉: vt ꝯtracto ꝯtractas: qd̓ ⁊ꝯtrecto tas. inuenit̉ .i. ſimul tractare: vel manꝰ tractare⁊ palpare. qd̓ cōponit̉: vt p̄cōtrecto tas .i. an̄ cōtrectare:

vel ante ꝯtrectatiōeꝫ delectari: ꝯſueta manibꝰ palpareꝫdetracto tas. qd̓ ⁊ detremo tas. dr̄. i. dedignari: recuſare:negligere: ꝯtēnere: vel detrahere. Pertracto ctas .i. ꝑfecte tractare. Obtrecto tas .i. detrahere: maledicere. Retracto tas .i. iteꝝ tractare tractata: qd̓ ⁊ retrecto īuenit̉.Tracto ⁊ eiꝰ cōpoſita ſūt actiua. Et a traho traxi tractūderiuat̉ tractꝰ ta. tū. ⁊ h̓ tractꝰ hꝰ tractꝰ: ⁊ tractiꝫ aduerTractus in tracto tas. eſt. Cideſt lēte.Traditio onis. dr̄ a trado dis. vl̓ ab hoc gtō traditi additoo. fit hͨ traditio. Aurora. Tāqͣꝫ noͣ. loq̄ns traditōe breui.Traditor in trado dis. eſt.Trado. a trans ⁊ do das cōponit̉ trado dis. tradidi ditū. ⁊abijcit̉ ns. ⁊ eſt tradere prodere: dare: vel tranſferre. vn̄v̓ſus. Qui tribuit tradit: tradit iniquus hō. vnde h̓ traditor toris .i. ꝓditor: vt Iudas eſt traditor .i. dator.Traduco. a trās ⁊ duco cis. ꝯpōit̉ traduco cis. ⁊ abijcit̉nsvn̄ in. Pſal. dꝫ dici. Qui traduxit ppl̓m ſuū ꝑ deſertū. Etin Math̓. pͦ ca. Ioſeph cū eēt iuſtꝰ ⁊ nollet eā traducereẜm gloſaꝫ vnā. ⁊ greci hn̄t ꝓpalare ⁊ redit in idem. Qd̓enī māifeſtat̉ qͣſi de tenebris ad lumē traducit̉. Itē traducere .i. vltra ducere. ⁊ ꝓdu. du. Et inde traductꝰ ta. tū.Traductio. a traduco cis. vl̓ a gtō traducti additao. fit htraductio onis .i. vltra ductio: propalatio: ſiue manifeſtatio. Un̄ Sap̄. ca. 2. Factꝰ eſt nobis in traductionē cogitationū noſtraꝝ. Glo. Cogitatiōes nr̄as traduxit in lucem. Itē mors dicit̉ traductio qn̄ hoīes ab hac vita traducunt̉. vn̄ Sap̄. xi. Qui cū minuerent̉ in traductiōemīfantiū occiſoꝝ ⁊c̄. Itē traductio ē ꝗdā color rhetoricꝰ.Uide in tertia parte in cap. de coloribꝰ rhetoricis.Tradux. a trās ⁊ dux cōponit̉ h̓ tradux ducis. vel pōt deriuari a traducocis. ⁊ ē tradux ꝓpago. Qd̓ ēt ꝓ originali pctō qd̓ adā cōmiſit īuenit̉: qꝛ ab ipſo in poſteros fuittrāſlatū: ſic̄ de pr̄ibꝰ filij ꝓpagāt̉. ⁊ cor. penul. gtī: lꝫ ducocis ꝓdu. pͥmā. Uide de hoc in dux. Papi. v̓o ſic dic̄. tradux ex altero ducta ꝓpago: radix: vel origo. Sꝫ pōtq̄ri an aīe rōnales ſint ex traduce .i. ex ꝓpagatiōe ductevel origīe ex altero: vtꝝ .ſ. aīa filij ex aīa pr̄is originē habeat? Ad hͦ intelligēdū ſcias ꝙ ex traduce ſunt due partes: ex p̄poſitio ⁊ traduce caſus ablatiui. Itē nota ꝙtraductio duo importat: originē .ſ. ⁊ diuiſionē. Nō eniꝫignis generat̉ ab igne generate: nec traduci ꝓpͥe dicit̉.Sil̓r nec lignū diuiſum in ꝑtes dr̄ ꝙ eiꝰ vna ꝑs ab aliatraducat̉. vn̄ traductio ꝓprie dr̄ in generatōe aīatoꝝ q̄ē ꝑ deciſionē ſeminis. ⁊ iō nō pōt dici traduci ab aliquoillud qd̓ ab eo originē nō hꝫ: nec diuiſionē recipit. Diuidit̉ aūt aliꝗd dupl̓r .ſ. ꝑ ſe vt corpꝰ: ⁊ ꝑ accidēs vt formacorporalis materie impreſſa. Aīa aūt rōnalis nec corꝑeſt nec virtꝰ corporalis: qd̓ ipſa ſua oꝑatio oſtēdit: q̄ ſinecorpore ē. ⁊ ideo traduci nō pōt ꝑ modū diuiſionis. ⁊ inhoc ꝯſiſtit rō Ariſto. in. 16. lib. de aīalibus. Uult enim ꝙquoꝝ pͥncipioꝝ oꝑatōes ſunt ſine corꝑe illa pͥncipia nōtraducant̉ ꝑ ſeme. Sil̓r etiā pꝫ ꝙ nullo alio mō originēpōt hr̄e aīa filij ex aīa pr̄is. aut eniꝫ hoc eēt: qꝛ intellectꝰfilij ab intellectu pr̄is oriret̉ mediante v̓tute gnaͣtiua ⁊formatiua: aut īmediate. Primū ē impoſſibile: qꝛ effectus nō pōt eē īmaterialior ſua cauſa. vn̄ cū virtꝰ gnaͣtiua ſit potētia maͣlis nō pōt eiꝰ actio ad formā īmateria.lē terminari. Scd̓m etiā eſſe nō pōt vt alibi ꝓbatū ē. vn̄reliꝗt̉ ꝙ p̓ncipiū originis aīe rōnalis ſit aliqd̓ pͥncipiuꝫſeꝑatū. ⁊ hoc ꝗdē ꝯcedit̉ ⁊ a ph̓is ⁊ a theologis. Un̄ dic̄Ariſto. in. 13. de aīalibꝰ ꝙ intellectꝰ ab extrinſeco ē. Et īvltimo Ecc. dr̄. Honec ſpūs reuertat̉ ad dn̄m ꝗ dedit illum. vide in aīa: ⁊ in ex traduce: ⁊ in origineus.Tragedia. oda qd̓ eſt cantꝰ vel laus cōponit̉ cū tragos qd̓eſt hircꝰ. ⁊ dicit̉ hec tragedia die .i. hircīa laus: vel hircinus cantꝰ: vel fetidus. Eſt enī de crudeliſſimis rebꝰ: ſic̄