DeTanteE

vero tabernaculū quod dr̄ ſanctaſcōꝝ figurat̉: vel celeſtis gloria: vel etiā ſtatꝰ ſpūalis nouē legis: ꝗ eſt q̄dā inchoatio future glorie: in quē ſtatū nos xp̄s ītroduxit: qd̓figurabat̉ ꝑ hͦ ꝙ ſūmꝰ ſacerdos ſemel ī anno ſolus ī ſcāſcoꝝ ītrabat. Uelū aūt figurabat ſpūaliū occultationesſacrificioꝝ in veteribꝰ ſacrificijs: qd̓ velū erat qͣttuor coloribꝰ ornatū. biſſo ꝗdē ad ſignificādū carnis puritateꝫ.purpura aūt ad ſignificādū paſſiones qͣs ſancti ſuſtinuerūt ꝓ deo. cocco bis tīcto ad ſignificādū charitatē geminā dei ⁊ ꝓximi. hiacynto aūt figurabat̉ celeſtis meditatio. Ad ſtatū aūt veteris legis aliter ſe hēbat ppl̓s ⁊ aliter ſacerdos. nā ppl̓s ipſa corꝑalia ſacrificia ꝯſiderabat:que in atrio offerebātur. Sacerdotes v̓o rōnē ſacrificioruꝫ ꝯſiderabāt: habētes fidē magis explicitā de myſterijs xp̄i. ⁊ iō ītrabāt īterius tabernaculū: qd̓ etiā quodaꝫvelo diſtinguebat̉ ab altero: qꝛ q̄dā erāt velata ppl̓o circa miniſteriū xp̄i que ſacerdotibꝰ erāt nota. ¶ Sed pōtq̄ri: cū nobilior pars orbis ſit oriēs ⁊ tabernaculū ſit īſtitutū ad dei or̄onē ⁊ cultū: qͣre diſpoſitū fuit magis v̓ſusoccidētē qͣꝫ v̓ſus oriēteꝫ? Ad hoc ē dicēdū ꝙ adoratio adoccidētē fuit ītroducta in lege ad excludendū idolatriā.nā omnes gentiles in reueretiā ſolis adorabāt ad orientem. Un̄ dr̄ Ezech̓. 8. ꝙ ꝗdā viri hēbāt dorſuꝫ ꝯͣ tēplumdn̄i: ⁊ facies ad oriētē ⁊ adorabāt ad ortū ſolis. vn̄ ad hexcludēdū tabernaculū hēbat ſcāſcōꝝ ad occidētem: vtv̓ſus occidētē adorarēt. Rō etiā figuralis pōt eē: qꝛ totſtatus pͥoris tabernaculi ordinabat ad figurādū morteꝫxp̄i: que ſignificat̉ ꝑ occaſuꝫ ẜm illud ꝓpheticū. Qui aſcēdit ſuꝑ occaſuꝫ dn̄s nomē illi. Scias tn̄ ꝙ qͣꝫuis d̓s vbiqꝫſit: tn̄ in nouo teſtō īſtitutū ē ab eccl̓ia vt ſacrificiū miſſeofferat̉ v̓ſus oriētē tribꝰ de cauſis. Primo ꝓpter ſignificationē: qꝛ a deo eſt nobis mētis illuminatio: ſicut lumēcorporale ſolis ab oriēte. Scd̓o: qꝛ eſt nobilior ꝑs orbis: ⁊oē nobiliꝰ qd̓ ē apud nos debemꝰ deo. Tertio ꝑꝑ oꝑa q̄daꝫ ipſius noͣbilia in oriēte: qꝛ ipſe mouet celū cuiꝰ motab oriēte īcipit: ⁊ ipſe ēt paradiſuꝫ in oriēte ꝯſtituit: ⁊ ipſeetiā ab oriēte ad iudiciū veniet ſicut ab oriente aſcēdit.Tabernio onis. in taberna eſt.Tabernula le. dimi. parua taberna.Tabes. a ſto ſtas dr̄ hec tabes bis. putredo: ſanies: ſꝫ tabesque ſtat qͣſi ſtabes. Effluere tabe mortuoꝝ eſt. vn̄ hec tabecula le. dimi. ⁊ tabidus da. duꝫ. putridus: piger: deficiens: tabe fluēs. ⁊ cōparat̉. vn̄ hec tabitudo ⁊ hec tabiditas. Itē tabes dr̄ tabi gtūs: ⁊ tāabo dtūs ⁊ abltūs in eodēſenſu cū tabes. ⁊ eſt nomē diptotum.Tabita hebraice: dorcas grece: puella vl̓ caprea latīe. matthei. 5. ca. dr̄. Tabita cumi. qd̓ interp̄tat̉ puella ſurge ẜmHiero. In Marco tn̄ dr̄ tabita cumi: qd̓ īterpretat puella tibi dico ſurge. ſꝫ dico tibi nō ē de īterp̄tatione: īmo eſtadditū ab euāgeliſta ad diſcretionē faciēdā: vt oſtēdat̉ꝙ vocē edidit: ⁊ v̓tutē voci ſue dedit xp̄s. ⁊ ꝓdu. penl̓. tabita. vn̄ in Aurora dr̄. Extitit in ioppe deuota puella taTabitudo dinis. in tabes ē. (bita. de cumi vide ſupraTabula. a teneo dr̄ hec tabula le. ꝓ mēſa: ſꝫ mēſa pauperuꝫeſt. tabula diuitū qͣſi tenabula: qꝛ teneat bolos carniū ⁊varia fercula ⁊ vaſa. Itē tabula .i. alea: in qͣ ludit̉ pirgiscalculis ⁊ teſſeris. Itē tabula latū lignū ſiue latus aſſerItē tabula tegula ⁊ tabule in ꝗbus ſcribimꝰ. Et in his ſignificatiōibus dr̄ a teneo nes. vel a tego qͣſi tegula. ⁊ a tabula tabulatꝰ ta. tū. tabulis ornatꝰ. ⁊ h̓ tabulatꝰ ti. ⁊ hͦ tābulatū ti. in eadē ſignificatione .ſ. qd̓ ex tabulis ꝓſtratūeſt: vel paries ex tabulis: vel edificiū ex coaptatis tabulis factū. Itē a tabula tabulo las .i. tabulas parare: ꝓſternere. ⁊ cōponit̉ vt ꝯtabulo las. tabulas remouere. Et eſtactiuū tabulo cū oībus ſuis cōpoſitis. ⁊ cor. bu.Tabulariū rij. in tabellio eſt.

Tabulo tabulas. in tabula eſt.Taceo ces. cui. cere. tacitū .i. ſilere. vn̄ tacitꝰ ta. tū. ⁊ taciturnus na. nū. ꝗ facile tacet. ⁊ ꝯparat̉. vn̄ hͨ taciturnitas tatis. Taceo ꝯponit̉ cū con. ⁊ dr̄ ꝯticeo ces. ꝯticui ꝯticituꝫ.Itē cū ob. ⁊ dr̄ obticeo obticui citū. Itē cū re ⁊ dr̄ reticeoces. ticui. citū. Itē cū ſub. ⁊ dr̄ ſubticeo ces. cui. citū .i. ſubtus: vel parū: vel poſt tacere. ⁊ ab iſtis inchoa. vt taceſcocōticeſco: ⁊c̄. Taceo ⁊ eiꝰ ꝯpoſita ſūt neu. ⁊ faciūt p̄teritūin cui. ⁊ ſupinū in citū. Itē taceo cor. ta. vbiqꝫ. ⁊ cōpoſitamutāt ta. in ti. etiā cor. Ouid. de arte. Uere pͥus taceantvolucres: eſtate cicade. Inter aūt tacere ⁊ ſilere hͦ ītereſt ẜꝫ quoſdā: qꝛ ꝗ tacet loꝗ nōdū īcepit: ꝗ v̓o ſilet loꝗ deſinit. iuxta qd̓ Iſa. ꝓph̓a dic̄. Tacui ſilui ſemꝑ patiēs fuiTaciturnus na. num. in taceo ces. eſt.Tadeus dei. dictꝰ ē Iudas fr̄ Iacobi minoris: ⁊ acuit penl̓Talaris. a talus dr̄ h̓ ⁊ hec talaris ⁊ hoc (vide in iudas.re. vn̄ talaris tunica: qꝛ vſqꝫ ad talos deſcēdat. ⁊ hoc talre ris. inſtrumentū volādi talo alligatū. quo Mercuriꝰvtebat̉: vide in linea. ⁊ produ. la.Talaſſum laſſi .i. mare qd̓ ⁊ talatrū dr̄. vn̄ talaſſus ſa. ſum.marinus. Et per cōpoſitionē hoc bitalaſſuꝫ. Itē inuenit̉hͦ bitalaſſuꝫ ſi .i. veſtigiū in luto. ⁊ tūc deriuat̉ atalus li.Talentū a talis dr̄ hoc talētū ti. qd̓dā pondꝰ qd̓ ſūmū eſſeperhibet̉ in Greciſmo. nā nihil eſt calco minꝰ: nihil ē talento maiꝰ: cuius pōdus variuꝫ apud diuerſas gētes habet̉. Apud romanos ē talentū. 72. libraꝝ. Et eſt talētuꝫtriplex .ſ. minus. mediū: ⁊ ſūmū: minus. 5o. libraruꝫ. mediū. 72. libraꝝ. ſūmuꝫ. 170. libraꝝ eſt. Et ſcias ꝙ legunt̉ꝗnqꝫ gn̄a talentoꝝ .ſ. auri: argenti: eris: ferri: ⁊ plūbi. Parali. vlti. ca. ⁊ Zacha. 5. ca. Ite Matthei. 25. ca. Dn̄e ꝗn̄qꝫtalēta tradidiſti mihi. ⁊ ēt ibidē dr̄. Alij tradidit duo talenta. Alij v̓o vnū. Per p̄dicta ꝗnqꝫ talēta ītelligunt̉ ꝗnqꝫ gn̄a bonoꝝ q̄ dn̄s tradidit hoī .ſ. bonuꝫ naͣe ad oꝑandū: qd̓ ſignat ꝑ talētū eris qd̓ nō putreſcit: ſꝫ manet īputreſcibile. Gene. 5. Poſuit deꝰ hoīem in paradiſo: vt oꝑaret̉ ⁊ cuſtodiret illud. Bonū gr̄e ad cooꝑandū qd̓ ſignatur ꝑ talentū auri. qd̓ eſt p̄cioſiſſimū īter metalla. Corin..3. Plus oībus laboraui: nō aūt ego: ſꝫ gr̄a dei mecū. Bonuꝫ ſcīe ad docendū: qd̓ ſignatur ꝑ talentū argēti. PſalEloquia dn̄i eloquia caſta: argētu igne examinatū. Bonū potētie ad defendēdū: qd̓ ſignat ꝑ talētū ferri qd̓ domat oīa mētalla. Pſal. Reges eos in v̓ga ferrea. Bonuꝫopulētie ad ſuſtentandū: qd̓ ſignat̉ ꝑ talentū plūbi qd̓ ēviliſſimū īter oīa mētalla: ⁊ infectiuū. ⁊ tꝑalia ſunt viliareſpectu ſpiritualiū. Duo talēta alij tradita ſūt bonū nature: ⁊ aliud qd̓cunqꝫ. Sed alij tradidit deꝰ vnū .ſ. bonūnature. oībus enim deus dedit illud bonuꝫ: qꝛ vidit decuncta q̄ fecerat: ⁊ erāt valde bona. bona in ſe. valde bona in ordine ad vniuerſum.Talia eſt vna menſura: ⁊ eſt etiā plurale de tali in neutro.Talio hic ⁊ hec talis ⁊ hͦ tale .i. ſil̓e. vn̄ h̓ talio nis. maſ. eiuſdē rei recōpēſatio: vindicta ſil̓is delicto: vt dens ꝓ dete:oculus ꝓ oculo eruat̉: ⁊ ita ꝓpͥe ē iniurie recōpēſatio lextalionis: lꝫ qn̄qꝫ dicat̉ bn̄ficij. vn̄ in Pap̄. dr̄. Talio ē cuꝫid patit̉ quis qd̓ fecit iniurie vel bn̄ficij. Et ẜm hoc diſtiguit̉ duplex lex talionis .ſ. vna ī bono: quā dictat lex nalis: de qua dr̄ Matth̓. 7. Oīa q̄cunqꝫ vultis vt faciāt vobis hoīes: ⁊ vos facite illis: ⁊ h̓ talio bonꝰ eſt. Altera lextalionis ē in malo: quā dictat lex Moyſi. Exo. 21. ⁊ Deu.19. Oculū ꝓ oculo. denteꝫ ꝓ dente ſupple reddet. ⁊ hͨ dicebat̉ lex talionis .ſ. qꝛ taliter recipiebat qͣliter faciebat:⁊ hec lex in p̄cepto erat iudici maxīe ſi exigebat̉: ſꝫ iniuriā patienti eſt ꝑmiſſa: qꝛ videlicꝫ ꝑmittebat̉ ei ꝙ hancvindictam peteret. ſi tamen ex libidine vindicte hoc faciebat mortaliter peccabat: qꝛ Leuit. 19. dicit̉. Nō qͣrasvltionē: nec memor eris iniurie ciuiū tuoꝝ.