UanteSDe
28 4
¶(nmo mis. pſi. ptū. mere .i. acciꝑe: ſꝫ ſumimꝰ ipſi: accipimab alio. cū damꝰ dd̓m ē accipe. cū ꝑmittimꝰ ipſi tollere:qd̓m ē ſume. Itē ſumimꝰ ꝑ nos: accipimus a nolēte. Sume ꝯponit̉ vt aſſumo mis ad ſe vel ad aliꝗd ſumere: abſumo mis. ī malo expēdere. ꝑficere: ꝯſumere: deuaſtare:pdigere. ꝯſumo mis. idē eſt qd̓ abſumere. p̄ſumo mis. i.an̄ vel pre alijs ſumere: nō audēda facere vn̄ p̄ſumptuoſus ſo. ſuꝫ. reſumo mis. iterū ſumere. trāſumo mis. i. trāsſiue vltra ſumere. Sumo ⁊ eiꝰ cōpoſita ſūt actīa: ⁊ faciūtp̄teritū in pſi: ⁊ ſupinū in ptū. Format̉ enī a ſumo in p̓ſi.ſupinū ī ptū. format̉ apto ſūpſi: pſi. mutata ī ptuꝫ. vn̄ pꝫꝙ ſumo ſcribit̉ ꝑ vnū m. qꝛ ī ſumpſi nō ē niſi vnū m. ꝓd.tn̄ ſu. vn̄ Pora. Grata ſume manu. hͨ dulcia differ ī annūSꝫ ſūmo mas. ꝑ duo m. vn̄ v̓ſus. M. ſūmar̄ duplex ſibiFūptuoſus ſa. ſū. ī ſūptꝰ vide. (vult ſꝫ ſumere ſimplex.Fumptus a ſumo mis. dr̄ ſumptus tus. tui .i. diſpēſa vl̓ expēſa vel actꝰ vel paſſio ſumēdi. vn̄ ſūptuoſus ſa. ſū. ſūptuplenꝰ .ſ. multū ſūptū exigēs vel faciēs. ⁊ ꝯparat̉. vn̄ ſumptuoſe ſius. ſime. aduer. ⁊ hͨ ſumptuoſitas tātis.Fumus v̓bū ſubſtātiuū vnū . habet. ſūmꝰ nomē duouuamitis captiua vel deſpecta īterpretat̉. ⁊ ꝓdu. miCuo ſuis ſui ſutū. a quo ꝯpoit̉ aſſuo is. ſuēdo adiūgere vnārē alij. abſuo is diſſuere. cōſuo is. ſil̓ ſuere. ꝯiūgere. vn̄ cōſutilis le. ⁊ cōponit̉ vt īcōſutilis lis. circūſuo is. diſſuo is.ſuere. diſiūgere: ſuturā frāgere. de ſuo is. idē vl̓ deorſumſuere. exuo is. extrahere: expoliare. vn̄ exuuie. īſuo is. liūgere īmittere: īſerere ſuēdo: qͣſi ītus ſuere. p̄ſuo is. an̄ ſuere. obſuo is. vndiqꝫ vl̓ ꝯͣ ſuere. reſuo is. iteꝝ ſuere: vel diſſuere: ſubſuo is. parū vel poſt vel ſubtꝰ ſuere: ſuēdo aliꝗdīferius adiungere: tranſuo is. vltra ſuere: ſuēdo ꝑforareSuo ⁊ eiꝰ ꝯpoſita ſunt actiua: ⁊ faciūt p̄teritū in ſui: ⁊ ſupinū in ſutū: ⁊ ꝓdu. penul. ſupini.Fupellex a ſuppleo ples. dr̄ hec ſuppellex lis. ſub̓a vl̓ facultas: ⁊ oē iſtr̄m ⁊ ornamētū domꝰ. ⁊ ē etroclitū gn̄e. naꝫ inſingl̓ari ē fe. ge. hec ſupellex. ī pl̓ali v̓o neutri hec ſupellectilia. ⁊ vt dic̄ Priſ. antiꝗ dicebāt hec ſupellectilis lis. Inuenit̉ ēt ſupellectile lis. neu. ge. ⁊ ſcribit̉ ꝑ vnuꝫ p. cor. npͥmā. vn̄ Hora. ī. 5. Iā dudū ſplēdet focꝰ tibi mūda ſupelFuꝑ aduer. loci: vn̄ ſupra vl̓ ſuꝑa dicebāt antiꝗ: īde. (lex.ſuꝑ ꝑ apocopā: ⁊ ſupra ꝑ ſyncopā. ſꝫ dr̄nt: qꝛ ſuꝑ ē qd̓ īminet. ſupra qd̓ ſub ſe aliꝗd hꝫ ſtratū. Itē ſupra cōſtruit̉ cūſolo actō. Suꝑ v̓o qn̄ꝫ cū actō: qn̄ꝫ cū abltō. Qn̄ .n. ſuperpōit̉ ꝓd̓ vl̓ ī. ꝯſtruit̉ cū abltō tm̄: vt ſuꝑ p̓amo .i. d̓ p̓amo.⁊ ſuꝑ viridi .i. ī viridi frōde al̓r ꝯſtruit̉ cū actō. Ite ſupraponit̉ ꝓ poſitiuo ⁊ cōparat̉ ſupra ſuperior ſupremus velſummꝰ. vn̄ ſuꝑius ſupreme vl̓ ſūme aduer. ⁊ hͨ ſūmitastatis. ⁊ ſuperꝰ ra. rū. ⁊ h̓ ſuperꝰ ri. deꝰ celeſtis: ⁊ cor. pͥmaꝫſuꝑ. Et cōponit̉ vt deſuꝑ: ⁊ īſuꝑ: ⁊ pn̄t eē due ꝑtes de ſuꝑ⁊ ī ſuꝑ: ⁊ tūc ſu acuit̉: vt de ſuꝑ terrā: vt dixi ī ſcd̓a ꝑte vbiegi de accentu aduer. in ca. de cōpoſitis a ſuꝑFuꝑabdicatiuus exponit̉ in abdicatiuus.Fuꝑbus. a ſuꝑ dr̄ ſuꝑbus ba. bū. ꝗ vult videri qd̓ nō ē .i. ſupra id qd̓ ē. Qui enī vult ſuꝑgredi qd̓ ē: ſuꝑbus ē ⁊ cōparat̉ ſuꝑbior ſimꝰ. vn̄ ſuꝑbe bius. ſime aduer. ⁊ hͨ ſuꝑbiabie .ſ. amor ꝓprie excēllētie: vl̓ ſuꝑgrediens elatio mētisde eo qd̓ nō eſt. ſꝫ arrogātia ē inanis gl̓ia de eo qd̓ ꝗſqꝫ ē.De ſuꝑbia aūt naſcit̉ arrogātia: nō ecōuerſo. niſi enī preceſſerit occulta mētis elatio nō ſequit̉ aꝑta iactātia laudis. De qͣttuor ſpēbus arrogātiū. ⁊ arrogātie dixi in arrogo gas. A ſuꝑbus ſuꝑbio bis. biui. bire. bitū. ꝙ aūt dr̄ ſuꝑbire .i. ſuꝑ ſe ire: ⁊ ſuꝑbus vl̓ ſuꝑbiēs ſuꝑ ſe iens: ety. ē. Eteſt ſuꝑbio neu. cū ſuis ꝯpoſitis ſiqͣ hꝫ. Itē ſcias ꝙ ſuꝑb̓eſt ꝗ ſemꝑ ſuꝑbit. ſuꝑbiēs v̓o dr̄ ꝗ ex cā ad tp̄s ſuꝑbit. vide in timidus. Quidā volūt ꝙ ſuꝑbio ꝯponat̉ ab eo is. ſꝫnō aduertunt qd̓ dicit Priſ. ꝙ ambio cōpoſituꝫ ab eo isſolū mutat e. in i. vide etiā in rector.
2Fuꝑcilioſus ſa. ſum. in ſuperciliū eſt.F uperciliū a ſuꝑ ⁊ ciliū cōponit̉ hͦ ſuꝑciliū lij .i. ordo pilo.rum ꝗ eſt ſuꝑ oculos. Ponit̉ ēt qn̄qꝫ ſuꝑciliū ꝓ ſuꝑbia q̄in eo maxime apparet. vn̄ ſuꝑcilioſus ſa. ſum. i. ſuꝑbusꝰarrogans. Itē ſuꝑcilioſus triſtis: ſeuerus: nubiloſus. quiſemꝑ īcedit dep̄ſſo ſupercilio.uꝑemineo nui. cōponit̉ a ſuꝑ ⁊ emineo: ⁊ eſt ſuꝑeminerepreualere: preeſſe: preſtare: precellere. ⁊ īde ſuꝑeminenstis. oīs ge. ⁊ cōparatur. vn̄ hͨ ſuꝑeminētia tie. ⁊ cor. miFupererit futurū de ſuꝑſū. vn̄ ī. 4. li. Re. c. 4. Comedēt ⁊Fuꝑhumerale in humeralis vide. ¶ (ſuꝑerit. ⁊ cor. pen.uꝑlatiuū exponitur in tertia parte in tractatu de ſpeciebus nominum. in ca. de ſuper latiuis.Fuꝑlimīare. a ſuꝑ ⁊ liminare cōponit̉ hͦ ſuꝑliminare ris.i. limē ſuꝑius: vn̄ h̓ ⁊ hͦ ſuꝑliminaris ⁊ hͦ re. ad ſuꝑliminare ꝑtinens.¶ (ſuꝑna colens.uꝑnas. a ſuper dicit̉ h̓ ⁊ hͨ ſupernas tis. ⁊ ſuꝑnus na. nū.upero a ſuꝑ dicit̉ ſupero ras .i. excellere: vincere: ⁊ ſuperare .i. reſtare ⁊ ſuꝑabundare. vn̄ h̓ ⁊ hec ſuꝑabilis ⁊ hocle. vn̄ ſuꝑabil̓r aduer. Suꝑo cōponit̉ vt exuꝑo ras .i. valde ſuꝑare. Suꝑo ⁊ eiꝰ ꝯpoſita actiua ſunt ꝓ excellere: aliter neu. ⁊ cor. penul.F uperſideo des. di. dere. a ſuper ⁊ ſedeo ⁊ mutatur e. in i.vide in ſedeo. Inuenit̉ ⁊ ſuꝑſedeo ⁊ ſuper ſedere: ⁊ tuncF uꝑſtes titis. in ſuꝑſto eſt.¶ (ſunt due ꝑtes.F uꝑſtitio a ſuꝑſtes dr̄ hͨ ſuꝑſtitionis. danū: vl̓ vana vl̓ ſuꝑflua religio: ⁊ obẜuatio vl̓ cultura idoloꝝ. ⁊ dr̄ ſic a ſuꝑſtitibꝰ .i. ſenibꝰ: ꝗ multis ānis ſuꝑſtites ꝑ etatē delyrāt: ⁊erāt qͣdā ſuꝑſtitōe neſciētes q̄ vetera colerēt. vn̄ ſic dr̄ aſuꝑſtātibꝰ .i. a dijs: qn̄ .ſ. de dijs nō timēda timemꝰ. vn̄ ſuperſtitioſus ſa. ſū. dr̄ falſus vel vanꝰ religioſus: vel idolorum cultor. vn̄ dānoſus vl̓ ſuꝑſtitioſus dr̄ ꝗ tota die precabat̉ ⁊ īmolabat: vt ſibi liberi ſuꝑſtites eſſent.F uꝑſto ſtas. ſtiti. ſtitū. ſtare .i. ſuꝑeſſe: ſuꝑfluere. ⁊ ꝯponit̉ aſuꝑ ⁊ ſto ſtas. A ſuꝑſto dr̄ h̓ ⁊ hͨ ſuꝑſtes tis .i. ſenex vl̓ remanens viuus: vel vitā ducēs: ⁊ cor. penul. gti.Fuperus in ſuper eſt.Iupino nas. naui. natum. nare .i. verſare: ſupinū facere. vn̄ſupinus na. nū i. reuerſatus. Un̄ gerūdia ⁊ ꝑticipia dicūtur ſupina qͣſi ſupinata .i. deriuata ⁊ īflexa a ſuis v̓bis. ⁊a ſupinus ꝑ ſyncopā ſupus pa. pū. i. ſupinꝰ.F upino cōponit̉ cū re: ⁊ dicit̉ reſupino nas .i. retro ſupinare. vn̄ reſupinꝰ na. nū. Et eſt ſupino actiuū cū oībus ſuiscōpoſitis: ⁊ dꝫ ſcribi ꝑ vnū p. cor. enī primaꝫ. vn̄ Qui. 13.ep̄i. Et mō cantabant veteres reſupinos amores.I uppar. a ſub ⁊ par ꝯpōit̉ ſuppar paris. oīs ge. i. ſubiectꝰ pari. vn̄ hͨ ſupparitas tis. ⁊ co. pa. ⁊ mutat̉ b. ī p. ⁊ gemīat p.F upparꝰ. a ſuꝑ vel ſupra dr̄ ſupparꝰ ri. ⁊ pl̓al̓r hͨ ſuppara rorū .i. manica ornatꝰ cā ſuꝑ aliā ducta ⁊ criſpa ⁊ ponit̉ ſepe ꝓ velo vel replicatōe: vel ſūmitate veloꝝ: ⁊ ꝓdu. prima poſitōe. vn̄ ꝗdā Supparo nudatos cīgūt anguſta lacertos. Itē Iuue. Suppara veloꝝ ꝑiturꝰ colligit auras.Fuppedaneꝰ. pes ꝯponit̉ cū ſub: ⁊ dr̄ ſuppedaneꝰ nei .i. ſcabellū ſub pedibꝰ: ſic̄ circa lectū ſolꝫ eē ſcabellū: qd̓ hꝫ vſūſcrinij vl̓ capſe. vn̄ iā ex ꝯſuetudine qd̓libꝫ ſcriniū vocat̉ſuppedaneꝰ. Idē ⁊ pedaneꝰ ⁊ ſuppedaneꝰ. Et ſuppediū .i.ſubſidiū: ⁊ auxiliū. Et ẜm Pap̄. ē neu. ge. vn̄ dic̄ ſuppedaneū ſcabellū dcm̄: ꝙ ſub pedibꝰ ſit: hͦ. grece hypodiō dr̄.uppedito tas. a ſuppetia vel ſuppediū dr̄ ſuppedito tas.auxiliū: ſubmīſtrare: ſubſeruire: obſeꝗ: ſuppedia dare. ⁊eſt ne. ⁊ vt dic̄ Hug. Eſt elimāda eoꝝ fatuitas ꝗ ponūthͦ v̓bū ꝓ peſſundare: ⁊ ꝯculcare ſub pedibꝰ: ⁊ cor. di.uppediū videt̉ ꝯponi a ſub ⁊ pes: ⁊ exponit̉ in ſuppetia.F uppello lis. in ſuppuli exponitur.F uppētia tie. fe. ge. ſuffragiū: ſubſidiuꝫ: auxiliū. Suꝑpetiavel ſuppetie dicunt̉ proprie illa auxilia que maxime ab
K 4