¶ DeSanteU
tex. ⁊ ꝓducit hanc ſyllabam ſuFubhircus ci. dr̄ a ſub ⁊ hircus. Uide in brachiū.ubiectio. ſubiectꝰ ta. tū. ſubiecti addita o. fit hͨ ſubiectioqnis .i. ſubiugatio: ſuppoſitio. Itē ſubiectio ẜꝫ ꝙ ſumiturin rhetorica fit qn̄ aliꝗd q̄rimꝰ ab aduerſarijs īterponēres rōnē: ⁊ poſtea qd̓ ē rō deſtruit̉ qd̓ ſubijcit vt h̓. Qd̓ fugiā capiar: clamē nō audiar: hoſtē aggrediar: vincar: velſic. O miſer ꝗd agas: deꝰ ē quē ſpernis. An ip̄m euitareputas terra ciniſqꝫ; Deū clam fugies ſꝫ nil latet hūc falles ne: Sꝫ idē qd̓ fuit eſt ⁊ erit cognitiōe tenet.ubiectus ta. tū. in ſubijcio vide.Fubigito tas. in agito tas. exponitur.Cubigo gis. egi. actuꝫ. ex ſub ⁊ ago gis. ꝯponit̉ ⁊ hꝫ qͣttuorſignificationes .ſ. cogere: impellere: acuere: ſupponere vl̓ſubiugare: qͣſi ſubtus agere.Fubucio cis. ieci. iectū. ex ſub ⁊ iacio. cis. ⁊ ē ſubijcere ſubtus iacere: vel poſt ſubiūgere: rn̄dere: reddere. vn̄ ſubiectus ta. tū. ⁊ ſubiectiuꝰ ua. uū. ⁊ ſubiecto tas. frequē. ⁊ ētſubucito tas. īuenit̉ ī eod̓ ſenſu .ſ. ꝓ ſupponere. Et ſcribit̉ſubucio ꝑ duo i. ī ẜa ſylla. ⁊ ē pͥmū ꝯſonās alteꝝ vocalis.Fubūt p̄teritū a ſubeo is. Uide in ſubeo is.Cubito aduer .i. cito: velociter: repente: inſpirate. ⁊ vt dicitDio. in ep̄i. ad Gaiū: ſubito eſt qd̓ preter ſpem ⁊ nō ex apCubiugalis. iugalis ꝯponit̉ cū ſub: ⁊ dr̄ h̓ ⁊ hͨ ſubiugal̓ ⁊ hͦparente ad manifeſtū adductum.le .i. ſub iugo poſitꝰ qͣſi domitꝰ: iugo aſſuetꝰ. Un̄ ī Mat.dr̄. Inueniētis aſinā ⁊ pullū filiuꝫ ſubiugal̓ .i. aſine q̄ fuitF ubiugo gas. in iugo exponit̉.¶ (ſub iugo poſita.ubiunx. iugū cōponit̉ cū ſub: ⁊ dr̄ h̓ ⁊ hᵉ ſubiūx gis .i. bosſub iugo poſitꝰ. Un̄ ꝗdā. Subqꝫ iugo poſitꝰ bos dicet̉ tibi ſubiunx. ⁊ cor. penul. genitiui.Cubletus a ſub ⁊ moleſtus ſta. ſtū. cōponit̉ .i. triſtis: infirmus: moleſtus. Et cōparatur. vn̄ ſubleſtia .i. triſtitia: moFubligar. a ſub ⁊ ligo gas. deriuat̉ hoc ſubligar ris .i. ſuccīleſtia: infirmitas anxietas.ctoriū .ſ. bracariū. vl̓ ſubligar vocat̉ qd̓libꝫ ligamē: vl̓ ligula calligarū: vel faſcia qͣ ligant̉ inguina victime vl̓ patomimoꝝ: ne ſoluerent̉ in libidinē: vel ne cōirent. ⁊ cor.li. ſꝫ ꝓdu. ga. ⁊ dr̄ ſubligar ꝓ ſubligare ꝑ apocopaꝫ. Iuue.Tirſumqꝫ tenēt: ⁊ ſubligar acci. ⁊c̄.F ubligo gas. qͣſi ſubtus ligare: a ſub ⁊ ligo ꝯponit̉.F ubligo gis. legi lectū a ſub ⁊ lego gis. ꝯponit̉. ⁊ ē ſubligere furari qͣſi ſubtus vel latēter legere. ⁊ cor. li.F ublimꝰ. a ſub ⁊ limꝰ ꝯponit̉ h̓ ⁊ hͨ ſublimis ⁊ hͦ me. penl̓.ꝓdu .i. altꝰ. Cū enī ſublimia aſpicimꝰ ocl̓os quodāmō diſtorq̄mꝰ ⁊ diminuimꝰ. Ul̓ ſublimis dr̄ a limo terre qͣſi alimo ſubleuatꝰ. Et ꝯꝑat̉ ſb̓limior ſimꝰ. vn̄ ſb̓limiterus.ſime. aduer. ⁊ hͨ ſublimitas tātis. ⁊ pōit̉ ſepe ſb̓lime ꝓ faduerbio ſublimiter. Itē a ſublimꝰ dr̄ ſublimo mas. verbū actiuū. ⁊ īde v̓balia ſublimator ſublimatrix: ſublimatio: ſb̓limatꝰ. Et ē ſublimare ſublimē vl̓ altū facere: exalFublinguiū. a ſub ⁊ līgua ꝯponit̉ hͦ ſublīguiū guij. (tare.locus ſubtꝰ linguā. Uel ſublinguiū dr̄ foliū vel aliud qd̓ꝗs ſub lingua ponit: ⁊ cantat vt aues decipiat.Fubluſtris in luſtro ſtras. exponitur.Iubuerno uas. uaui. uatū. a ſub ⁊ neruo uas. cōponit̉. ⁊ eſtſubneruare neruos poplitū ſuccidere. Tūc .n. eꝗ ſubneruant̉ qn̄ eis nerui poplitū precindunt̉.ubnixꝰ. a ſubnitor qd̓ cōponit̉ a ſub ⁊ nitor teris. dr̄ ſubnixus xa. xum. nomē .i. ſubiectus: ſuppoſitus: ſuffultꝰ: humilis. poteſt etiā eſſe participiū: ⁊ tunc poteſt exponi ſic̄ſubnitor exponit̉ in nitor teris.Iubo. a ſus dr̄ ſubo bas. baui. bare .i. cōire: libidinare. ⁊ eſtporcoꝝ. vn̄ ſues ſubant .i. coeunt vel amore coeūdi ferūIuboleo in oleo les. exponit̉.(tur.ubſamno. ſamna ne. ꝑ mn. ē frūcatio naris. vel os diſtor
tū cū vultu. vn̄ ſamnores dicunt̉ ꝗ rectū vultuꝫ nō hn̄t.⁊ qꝛ cū ridemꝰ os ſolemꝰ diſtorq̄re ⁊ naſuꝫ frūcare: ideoſamna dr̄ deriſio. Perſiꝰ. Occipiti ceco poſtice occurriteſamne. vn̄ ſamnomnas .i. deridere. ſꝫ nō ē ī vſu. Et ꝯponit̉ ſubſamno as .i. deridere. vn̄ ꝓph̓a. Et dn̄s ſubſamnauit eos. ⁊ ſcribit̉ ꝑ mi. vt pꝫ in Papia.F ubſelliū. a ſub ⁊ ſella ꝯponit̉ hͦ ſubſelliū lij. ornamētumeꝗ ſub ſella poſitū. Subſelliū ēt dr̄ ſedes minoꝝ ſub pede poſita ⁊ inferius ⁊ depreſſius qͣꝫ maioꝝ ſedes: ⁊ tunccomponit̉ a ſedes qͣſi ſubſediū.S ubſequium. a ſubſequor queris. dr̄ hoc ſubſequiū quij. īſeruitium quaſi ſubſequens obſequiūI ubſexquitertius in ſexqui exponitur.I ubſexquialiter in ſexqui exponitur.ubſilio lis. cor. ſi in ſalio lis. exponitur.I ubſiſtentia. a ſubſiſto ſtis. dr̄ hͨ ſubſiſtentia tie .i. formaqꝛ ſub ſe ſiſtit fluxū materie.I ubſolanꝰ. Sub ꝯponit̉ cū ſol: ⁊ dr̄ h̓ ſubſolanꝰ ꝗdā ventus: qꝛ ſub ſole naſcit̉. Uel pōt ꝯponi a ſub ⁊ ſalanꝰ.F ubſtātia. a ſubſto ſtas. dr̄ hͨ ſubſtātia tie. qꝛ ſubſtat accidenti. vn̄ h̓ ⁊ hͦ ſubſtantialis ⁊ hͦ le. ⁊ ſubſtātial̓r aduerEt ꝯpōit̉: vt ꝯſubſtātialis le. ⁊ ꝯſubſtātial̓r aduer .i. eiuſdem ſub̓e: vt filiꝰ dei dr̄ pr̄i ꝯſub̓alis. Et ſcias ꝙ ſub̓a diuidit̉ in pͥmā ſub̓am ⁊ ſcd̓aꝫ. Prima ſub̓a dr̄ ſocrates: ſecunda hō vl̓ aīal. Itē ſub̓a diuidit̉ in corporeā vt lignū:⁊ in incorporeā vt aīa. Itē ſub̓a diuidit̉ in maͣm formaꝫ⁊ cōpoſitū. ſꝫ hoc magis ad aliā ſcīam pertinet.F ubſtātiuus. a ſubſtās vel ſub̓a dr̄ ſubſtātiuꝰ ua. uū. i. ſubſtātiā vel ad modū ſub̓e ſignās vel ſupponēs: vel modoſub̓e deſignās. vn̄ ſubſtātiuo uas .i. ſubſtātiuū facere.I ubſtituo is. in ſtatuo is. exponitur.I ubſto. a ſub ⁊ ſto ſtas componit̉ ſubſto ſtas. ſtiti. ſtituꝫ. ⁊eſt ſubſtare ſubeſſe: ſubtus ſtare: vel ſubſiſtere. vn̄ ſubſtans ſtantis. ge. omnis.F ubtegmen. a ſubtego gis. dr̄ hoc ſubtegmē nis. filum qd̓īter ſtamina diſcurrit: vel deriuat̉ a ſubtexoxis. qꝛ ſubſtamine in tela texitur. ⁊ cor. penul. genitiui.F ubtelima. pars .ſ. pedis medietas: inde ſubtilis.F ubtela. a ſub ⁊ tilia componit̉ hec ſubtela le .i. deceptiofraus. Et dicunt̉ ſubtele qͣſi ſubtilia tela. Dicit̉ etiā ſubtela in alio ſenſu .ſ. corrigia que tendit̉ ſub cauda equi: ⁊tunc componit̉ a ſub ⁊ telon longum.S ubtelaris. a ſub ⁊ talus dr̄ h̓ ſubtelaris hꝰ laris. qͣſi ſubtalaris .i. calcaneꝰ. Uel dr̄ ſubtularis qͣſi ſubtalaris: qꝛ ſubtalo eſt. ſil̓r a ſub ⁊ talus. Sotular aut vl̓ ſotularis nihilaliud eſt: vt dicit magr̄ Bene. lꝫ aliꝗ ꝯͣrium dicant.I ubter. a ſub deriuat̉ ſubter ⁊ ſubtus aduerbia. ⁊ dr̄nt. qꝛſubter eſt qd̓ re aliqͣ ſuꝑiori depͥmit̉ ⁊ conculcat̉: ſubtusqd̓ demiſſionē alterius nō cōtingit. Item ſubtus nō exigit caſum: ſed ſubter exigit qn̄qꝫ accuſatiuū qn̄qꝫ ablatiuum. Quotiens ſubter ſignat eſſe in loco vel qͣſi in lococōſtruit̉ cū ablatiuo tm̄: alibi v̓o cū accuſatiuo. Et cōparat̉ ſubter ſubterior: ſuperlatiuo caret.I ubtercus. cutis cōponit̉ cū ſubter vel ſub: ⁊ or̄ ſubtercꝰcutis ge. oīs res exn̄s ſub cute: ⁊ ſuccꝰ cutis. ſil̓r ge. oīs: ⁊in eodē ſenſu. vn̄ ſuccuticꝰ ca. cū. ⁊ ſuccutaneꝰ nea. neū. ⁊ſubtercutanꝰ na. nū. oīa ꝓ re q̄ exiſtit ſub cute. ⁊ cor. primam cutis. vn̄ ſubtercutis penul. cor.I ubterro ras .i. ſub terra ponere: ſepelire: terre: infodere.Et componitur a ſub ⁊ terraubticeoces. cui. tū. ex ſub ⁊ taceo ꝯponit̉: ⁊ cor. ti. ⁊ ē ſubticere ſubtꝰ vel poſt tacere. vn̄ ſubticeſco ſcis. inchoa.Fubtilis. a ſubtel qd̓ eſt ima pars pedis dicit̉ hic ⁊ hec ſubtilis ⁊ hoc le. penul. produ. acutus: exilis: aſtutus. Itemſubtile tenue: inualidum: leue. Item ſubtilis malitioſusſubdolus ẜm Papiam.
K 2