Druckschrift 
Catholicon
Seite
281r
Einzelbild herunterladen
 

DeSanteT

ſos aure ſuſurros. ⁊ facit p̄teritū ſtridi: deberet tn̄ facereſtriſi. Un̄ dic̄ Priſ. in. ii. li. vbi agit d̓ p̄teritis ⁊ ſup̄. tertieꝯiugatōis v̓boꝝ deſinētiū īdo. Strideo des. ⁊ ſtrido is.īuenit̉ tā ſcd̓e qͣꝫ tertie ꝯiugatōis. ⁊ eiꝰ p̄teritū ꝑfectū deberet ẜꝫ analogiā ī deo vl̓ ī do d̓ſinētiū. ⁊ penl̓. ⁊ an̄penl̓.nal̓r longā hn̄tiū in ſi termīari: vt rado raſi: rideo riſi. ſꝫputo cā euphonie nō eē ī vſu ſtriſi ſꝫ ſtridi: ⁊ caret ſupi.§tridolus lalū. i. ſonorus: a ſtrideo des. dicit̉.F trigilis. a ſtrideodes. dr̄ h̓ ſtrigil̓ hꝰ ſtrigil̓ penl̓. cor. i. patella vl̓ īſtr̄m quo pueri furant̉ vuas ⁊ ficꝰ: ⁊ inſtr̄m quomūdant̉ eꝗ: qd̓ p̄t deriuari a tergogis. ⁊ inſtr̄m quo caromūdat̉ ⁊ ſudor corꝑis eradit̉: qd̓ ⁊ ſtrigil dr̄ ꝑ apocopātrignos. a ſtrīgo gis. dr̄ hec ſtrignos q̄dā herba .ſ. vua lupīa. q̄ latīe ſalutaris dr̄: qꝛ dolorē capitis ⁊ ſtōachi īcēdiūmitigat. Idē ⁊ vua lupina dr̄: qꝛ ſemē eiꝰ vue ſil̓e ē.tringiria. a ſtringo gis. dicitur hec ſtringiria vl̓ ſtrāguria⁊ eſt conſtrictio vrine.§ tringo gis. xi. ctū. ⁊ cōponit̉: vt aſtringo gis. ꝯſtringo gis.diſtrigo gis. vn̄ diſtrictꝰ ta. tū. extrīgo gis. īſtringo gis. ꝑſtringo gis. p̄ſtringo gis .i. valde vel an̄ ſtrīgere. obſtrīgogis .i. vndiqꝫ vel ꝯͣ ſtringere. reſtringo gis .i. iteꝝ vl̓ retroſtrīgere vel ampliare: vel a ſtrictura remouere: ſubſtringogis .i. ſubtꝰ vel poſt vl̓ paꝝ vel ſurſuꝫ ſtringere. Stringo ⁊ eiꝰ ꝯpoſita actiua ſunt ⁊ faciunt p̄teritū in ſtrinxi: ⁊ſupi. in ſtrictū ſine n. ⁊ caret u. poſt gͦ.§ trix. a ſtrido dis. dr̄ hͨ ſtrix gis. nocturna auis de ſono vocis dcā. qn̄ .n. clamat ſtridet. hͨ auis vulgo dicit̉ ama abamādo paruulos: vn̄ ⁊ lac p̄bere fert̉ naſcentibꝰ.§ troma opus varie ꝯtextū: ⁊ dr̄ a ſtropha.tromaciū. a ſtroma dr̄ hͦ ſtrōaciū ci. cīgulū varie ꝯtextū (cū gēmis.Ftropha in ſtrophus exponit̉.trophas. a ſtrophos qd̓ ē ꝯuerſio dr̄ hͨ ſtrophas dis. q̄dātropharius ria. riū. in ſtrophos exponit̉. (īſula.F trophiū. a ſtrophos qd̓ eſt ꝯuerſio dr̄ hoc ſtrophiuꝫ phij.cingulū: ⁊ ꝓpͥe auꝝ cū gēmis: qꝛ a poſteriori ꝑte ꝯuertiian̄rior. vn̄ dr̄ ī hymno btī Ioānis baptiſte. Prebuit hirtū tegimē camelus artubꝰ ſacris ſtrophiū bidētes. Or̄ ētſtrophiū palliū virginale. ſꝫ ſtropheū aliud eſt. vn̄ v̓ſus.Tonā dic ſtrophiū palmā dic eē ſtropheum.S trophos vel rōphos grece latine dr̄ ꝯuerſio. Et īde ꝯponitur monoſtrophos: diſtrophos: tetraſtrophos. vn̄ īuenit̉. Hec oda monoſtrophos: hͨ diſtrophos: hᵉ tetraſtrophos: monoſtrophos dr̄ oda illa q̄ ſꝑ metri varietatemhꝫ. Sic diſtrophos dr̄ oda illa q̄ tm̄ in ſecundo v̓ſu repetit varietatē metri. Tetraſtrophos q̄ in qͣrto.F trophula le. dimi. parua ſtropha.trophꝰ. a ſtrophos dr̄ h̓ ſtrophꝰ phi. deceptor. impoſtor:fraudator. Et hͨ ſtropha phe. retorta ſnīa: argumentatiovaria. fraus: deceptio: neꝗtia: calliditas: īpoſtura. vn̄ ſtrophariꝰ ria. riū. fraudulētꝰ: callidꝰ: īpoſtor. v̓ſutꝰ. Itē ſtropha dr̄ ꝯuerſio ſimplex in cātilenis. Et ꝯponitur: vt antiſtropha .i. ꝯͣ ꝯuerſionē ſimplicē. Stropha eſt cū fit mutatio de rn̄ſorio ad v̓ſū: vbi ē q̄dā ꝯuerſio mutate melodiepͥoris. Antiſtropha ē qn̄ finito v̓ſu reincipit̉ ip̄m rn̄ſoriūvl̓ medietas eiꝰ. vn̄ cantꝰ hymnoꝝ īuentꝰ ē ꝑ ſtrophā antiſtrophā ad ſignū firmamēti notādū ⁊ planētaꝝ: ꝗ ꝯͣ cōuerſionē celi voluunt̉. vn̄ ꝗdā cantꝰ ſolebāt in eccl̓ia eē:quos vocabāt ſtrophos. Un̄ Macro. In ip̄is ēt hymnisdeoꝝ ꝑ ſtrophā ⁊ antiſtrophā metra canoris v̓ſibꝰ adhibebat: vt ꝑ ſtrophā rectꝰ orbis ſtelliferi motꝰ: ꝑ antiſtrophā diuerſus vagoꝝ regreſſus p̄dicaret̉.trutio greco noīe quoddā aīal in ſil̓itudine auis pennashr̄e videt̉: tn̄ de terra altiꝰ non eleuat̉. oua fouere negligit: ſꝫ ꝓiecta tm̄mō fotū pulueris aīant̉: vt Iſi. vult ⁊ ponit̉ in fe. ge. in Iob. 39. b. vbi dr̄. Pēna ſtrutiōis ſil̓is ē pēnis herodij ⁊ accipitris: q̄ derelinꝗt oua ſua in terra: ⁊ tu

ain28 1forſitan in puluere calefacies ea. Et īfra. Priuauit eamdeꝰ ſapīa. Qd̓ v̓bū exponēs Greg. in li. mora. z1. dic̄. Quisherodiū ⁊ accipitrē neſciat aues reliqͣs qͣnta volatus ſuivelocitate trāſcēdant. ſtrutionis v̓o pēne eoꝝ ſil̓itudinēhn̄t: ſꝫ volatꝰ eoꝝ celeritatē non hꝫ. a terra ꝗppe eleuarinō valꝫ: ⁊ alas qͣſi ad volādū ſpecietenꝰ erigit: ſꝫ tn̄ nūqͣꝫſe a terra volādo ſuſpēdit. Ita ſunt nimirū oēs hypocrite ꝗ dū btōꝝ vitā ſimulant imitationē ſcē viſionis hn̄t:ſꝫ v̓itatē ſanctiōis nō hn̄t. Hn̄t ꝗppe volādi pēnas ꝑ ſpeciem: ſed in terra repunt per actionem: qꝛ alas per figuram ſcītatis oſtēdūt: ſed curarū ſeculariū pōdere p̄grauati nullatenꝰ a terra ſubleuāt̉: qꝛ v̓o hypocrite qͣꝫuis ꝑuerſa ſemꝑ oꝑent̉: loꝗ tn̄ recta nō deſinūt. Bn̄ aūt loq̄ndo in fide vl̓ ꝯuerſatione filios pariūt: ſꝫ eos bn̄ viuēdonutrire nō pn̄t. De hac ſtrutiōe recte dr̄: q̄ derelinꝗt interra oua ſua. qꝛ enī hypocrite ꝑ charitatis viſcera noncalēt: de torpore ꝓlis edite .i. de ouoꝝ ſuoꝝ frigore neqͣqͣꝫ dolent. ⁊ bn̄ ſequit̉. Indurat̉ ad filios ſuos qͣſi nō ſintſui. Quē enī charitatis gr̄a nō īfundit ꝓximū ſuum: ēt ſiip̄e hūc d̓o genuit: qͣſi extraneū reſpuit. Ur̄ tn̄ ſtrutio eēmaſ. ge. ẜꝫ regulas Priſ. Inuenit̉ ēt ſtructio onis. a ſtruois. ſꝫ tunc ſcribit̉ ꝑ ct. Hic pōt q̄ri an̄ hypocriſis ſit ſꝑpctm̄ moͣtale. Ad hͦ dico ꝙ hypocriſis hꝫ eādē rōnē pctīſic̄ ⁊ mēdaciū. Mēdaciū aūt nō ſemꝑ ē pctm̄ moͣtale: ſꝫqn̄ ē ꝑnicioſū: ⁊ ſil̓r hypocriſis nō ſꝑ e pctm̄ mortale. ſedqn̄ ē ꝑnicioſa cadēs in nocum̄tū alteriꝰ ꝑſone: dū ꝑꝑ creditā ſcītatē: aut defraudat aliqueꝫ re quā hꝫ vel hr̄e dꝫaut in nocumētū fidei eccl̓ie: dū ꝑꝑ ſcītatē creditam deipſo ei ꝯͣ fidē ⁊ eccl̓iam credit̉. Et ſcias ꝙ ille ꝗ cū nō ſitv̓tuoſus ꝑſonā v̓tuoſi on̄dit hypocrita dr̄. Hypocrita .n.grece latīe dr̄ ſimulator. ⁊ qꝛ on̄tare de ſe meliꝰ qͣꝫ ſit: vitiū ē iactātie ſiue v̓bis ſiue factis fiat vt dr̄ in. 4. ety. Iōhypocriſis ſꝑ ē pctm̄. Uide in hypocrita. Itē volo te ſcire ꝙ aliud ē pctm̄ occultū nō ꝓpalare qd̓ diſcretiōis ē: ⁊aliud v̓tutē on̄tare cuꝫ aliꝗs pctō ſubiaceat qd̓ hypocritructura re. in ſtruo is. exponitur. Iſis eſt.truecula le. dimi. parua ſtrues.trues. a ſtruo is. dr̄ hͨ ſtrueſ is. ꝯpō: ꝯgeries: collectō: acertruma me. a ſtrues dr̄. .i. gibbꝰ ī pectore (uus lignoꝝ.qͣſi ſtrues humoꝝ. vn̄ ſtrumoſus ſa. ſum. ꝗ hꝫ ſtrumam.Et cōparat̉. vn̄ hec ſtrumoſitas .i. gibboſitas.S truo is. xi. ctū. ere .i. ꝯponere: edificare: ordīare: p̄parare.vn̄ ſtructī aduer. Struo ꝯponit̉ vt aſtruo is .i. affirmareaſſerere: aſſil̓are. ⁊ ꝯponit̉ ex ad ⁊ ſtruo: ⁊ abijcit̉ d. Conſtruo is. i. ſil̓ ſtruere: circūſtruo is. deſtruo is .i. diſſiparedeorſuꝫ a ſtructura ponere. extruo is .i. valde vel extraſtruere. īſtruo is .i. īformare: p̄ſtruo is .i. pre alijs vel anteſtruere vel p̄dicere. obſtruo is. Struo ⁊ eiꝰ ꝯpoſita actiua ſūt: ⁊ faciūt p̄teritū in ſtruxi: ⁊ ſup̄. in ſtructū. Aſtruodr̄ hͨ ſtructura re. ⁊ vt dic̄ Pa. ſtructure ſūt edificia poſI trupꝰ pi. vl̓ ſtrupi ẜm quoſdā ſūt vincula ex (ſeſſiōes.loro vel lino facta ꝗbꝰ remi ad ſcalinos alligant̉. De ꝗbLiuius. Qn̄qꝫ remos iuſſit alligare ſtrupis.F tudeo des. dui. dere .i. operā dare: vacare diſciplīe: īuigilare. Propͥe ꝗdē ſtudere ē cū magna volūtate vehemēter aīuꝫ applicare ad aliꝗd ꝑficiēdū. vn̄ hͦ ſtudiū dij. vehemēs applicatio aī ad aliꝗd ꝑagēdū ſūma cū volūtate.vn̄ ſtudioſus ſa. ſū. Et ꝯꝑat̉. Studeo ꝯponit̉ vt īſtudeodes. dui .i. valde ſtudere. reſtudeo des. dui i. iteꝝ ſtuder̄.⁊ ē ſtudeo neu. cū ſuis ꝯpoſitis: ⁊ caret ſup̄. ẜm vſū. Deberet tn̄ facer̄ ſtuditū pe. cor. a ſtudeo. eo. mutata ī i. ⁊ addita tū: vt cādeo ⁊ cādui cāditū: ſtudeodes. dui. ditū. Rariſſime tn̄ ab oībꝰ neutris ſcd̓e ꝯiugatiōis q̄ in ui. diuiſasſyllabas faciūt p̄teritū: īuenit̉ ho ſup̄. vl̓ ꝑticipiū futuri:vt caleo calui: tepeo pui. palleo lui. ſiqͣ tn̄ īueniant̉ i. breueꝫ hn̄t an̄ t. vt dic̄ Priſ. ⁊ cor. pͥmā ſtudeo. Un̄ Eſopus.