Druckschrift 
Catholicon
Seite
270v
Einzelbild herunterladen
 

DeSante

⁊ ſexquiꝗntus ta. tū. ⁊ ſex ꝗſextus ta. tuꝫ. ⁊ ſic in ſil̓ibus.S exquipedis. in ſexqui exponitur.extarius. a ſextus dr̄ ſextarius rij. ⁊ dr̄ ſextarius a ſextaꝑte. eſt v̓o ſexta ꝑs ꝯgij: ſextariꝰ duarū librarū ē: ꝗ bis aſſūptꝰ dr̄ bilibris: aſſūptꝰ qͣter fit greco noīe cerix: ꝗnꝗescōplicatꝰ ꝗnarē ſiue gomor facit: adijce ſextū: reddit congiū. Nā ꝯgiꝰ ſex metit̉ ſextarijs: ⁊ hinc ſextarij nomē tractū eſt. ⁊ ꝯſtruit̉ cū gtō: vt ſextariꝰ vini. Et noͣ ꝙ ſextariꝰ ſiue dicat̉ mēſuratū: ſiue mēſura: ſiue quātitas illi mēſure adiacēs: ſiue aliꝗd alid̓: ſemꝑ ē maſ. ge. ⁊ nō neutri.F extertiū tij. quoddā pōdus duarū librarū ⁊ ſemis: quaſiſemiſtertiū. vn̄ ſextertiarius ria. riū. qui erogat ſextertiūvel ad ſextertium pertinens.S extilis penul. ꝓdu. cū ſextus noīe dicat̉. vide in ꝗntilis.I extupes. pes ꝯponit̉ cū ſex: ⁊ dr̄ ſextupes pedis .i. pediculus: qꝛ ſex habeat pedes. vn̄ ſextupedoſus ſa. ſum. .i. ſextuS extuplus. ſexꝗ qd̓ eſt totū cōponit̉ cū pli/ (pedibꝰ plenꝰ.ca ⁊ dr̄ ſextuplus pla. plū. qͣſi ſexꝗplus .i. ꝯtinēs totū: ⁊ plicam totius .i. medietatē. vn̄ hec ſextupla ple .i. totū ⁊ dimidiū .ſ. ſūma capitalis ⁊ dimidiū.I extus. a ſex deriuatur ſextus ta. tū. nomen ordinale.anteS iban dr̄ tertius mēſis a martio .ſ. maius. ⁊ acuit̉ in fine.F ibilla. bole qd̓ ē ſnīa ꝯponit̉ cū ſios qd̓ līgua eolica dr̄ d̓s⁊ dr̄ hͨ ſibilla: qͣſi ſios bole: vel bele qd̓ ē mēs .i. dīna ſnīa.vel dei mēs. ⁊ ē nomē appellatiuū ſibilla qͣſi ꝓphetiſſa.⁊ fuerūt decē ſibille. Quelibet tn̄ ꝓphetiſſa pōt dici ſibilla: qꝛ dei ſnīam vel mētē hoībꝰ interp̄tat̉. ille tn̄ dicte ſūtſibille qͣſi antonomaſice. vn̄ ſibillinus na. nū. penl̓. ꝓduI ibilo las. laui. lare. ſerpētū eſt ꝓprie. hoīes tn̄ ſibillāt. vn̄h̓ ſibilus li. ſꝫ in plurali hͦ ſibila loꝝ. ⁊ ſibilus la. lū. i. ſibilans. ⁊ potius cauſa metri eē vſurpatū videt̉ a poetis ꝙſit vox ſignifitatiua: ſic̄ pluuiꝰ uia. uiū. ꝓ pluuialis. Sibilo cōponit̉: vt ꝯſibilo las. i. ſil̓ ſibilare. deſibilo las .i. a ſibilo ceſſare. exibilo las .i. extra ſibilū ꝓijcere. īſibilo las.i. ītro vel valde ſibilare: vel ſibiluꝫ īterpellere. obſibilolas .i. vndiqꝫ vel ꝯͣ ſibilare vel deſinere. reſibilo las .i. itērū ſibilare vel deſinere. ſubſibilo las .i. poſt vel parū vellatēter ſibilare. Et nota ꝙ ſibilo ponit̉ qn̄qꝫ ꝓ deridere: qꝛ ſibilare ſolemꝰ poſt eū quē deridemꝰ. vn̄ Hora. inſermo. Populus me ſibilat .i. deridet. Sibilo las. eſt neutrū cuꝫ oībꝰ ſuis cōpoſitis. ⁊ cor. bi. vide in regulus.ica ce. fe. ge. deriuat̉ a ſeco cas. ⁊ dr̄ fica qͣſi ſecā .ſ. gladiꝰbreuis: quo maxime vtunt̉ ꝗ apd̓ italos latrocinia exercent. Et vt dr̄ telū eſt in baculo abſcōditū. vn̄ hic ficaririj. ꝗ ſicā defert: vel homicida: ⁊ ꝓdu. pͥmaꝫ. vn̄ Hora. inſermo. ꝙ mechus foret aūt ficarius. aut alioꝗn. Actu. 21.Eduxiſti in deſertuꝫ qͣttuor milia viroꝝ ſicarioꝝ ⁊ ſcribit̉ per vnū c. Papi. ſic dicit. Sicarius dictus: qꝛ ad ꝑpetrandum. ſcelus ſit telis armatus.S icarius. in ſica eſt. Sicania. in ſicilia vide.F iccine .i. ſic ne. ⁊ ē ci. ſyllabica adiectio: ⁊ nō īclinat h̓ ne.ꝯiūctio encletica accētū p̄cedētis ſyllabe ad ſe .i. iuxta ſe.vn̄ pͥncipalis accētꝰ ē ſuꝑ pͥma ſyllaba ⁊ media grauat̉: ſicut heccine: qꝛ accētus pͥncipalis nō pōt poni ſuꝑ ſyllabica adiectiōe. vide in heccine. In pͦ Reg. ca. 15. dr̄. Siccineſeꝑat amara mors. ⁊ in Aurora dr̄. Siccine rex Pharaopaſcali vincit̉ agno. poſſet tn̄ in ſiccine: cine eſſe ſyllabica adiectio: ⁊ legi deberet remiſſiue ſiccīe .i. ſic ſeꝑat amaI icco cas. a ſuccus dr̄ ꝑ antifraſim ſiccus ca. (ra mors.cū. qꝛ ſine ſucco. ⁊ cōparat̉: vt ſiccus cior. ſimus. vn̄ ſiccecius. ſime. aduerb. ⁊ hec ſiccitas citatis. ⁊ hec ſiccitudo: ⁊ſicco cās .i. ſiccū facere: qd̓ ꝯponit̉ cū de. ⁊ dr̄ deſicco cās.Itē cū ex. ⁊ dr̄ exicco cās. Itē cū re. ⁊ dr̄ reſicco cās. Et ēactiuū ſicco. cū oībus ſuis cōpoſitis. ⁊ ſcribit̉ ꝑ duo. c.Ficera re. fe. ge. per vnū c. penl̓. cor. hebreū eſt. ⁊ dr̄ a ſucco:

qꝛ ex ſucco frumēti vel pomoꝝ cōficit̉: coctiſqꝫ frugibaqua pinguis qͣſi ſuccꝰ colat̉. ⁊ dicit̉ ficera oīs potio: oīeliquoris ꝯfectio: oīs liquor qui inebriare pōt p̄ter vinuꝫ.magis ꝓprie tn̄ liquor qui ex dactilis fit ad bibendū ſuauis. In. i. ca. Luce dicit̉. vinuꝫ ⁊ ficerā nō bibet.Ficilia. ſiculus rex fuit ficilie. vn̄ illa terra dicta eſt ſicilia.ſicut eadē dicta eſt ſicana a ſicano rege. ⁊ a ſicilia dr̄ ſiculus la. lū. penul. cor. Hora. Inuidia ſiculi nō inuenere tyranni. Tormētū maius: ⁊c̄. ⁊ hic ⁊ hec ficilienſis ⁊ hoc ſe⁊ hͦ ſicilides de. vn̄ hec ſicilis dis .i. ſicilienſis. ⁊ declinat̉patronomice. Uirg. Sicilides muſe paulo maiora canaFicilides. in ficilia vide. (mus.Ficima me. dicta ē ſichen: ſꝫ nūc Neapolis dr̄. ⁊ cor. ci. vn̄in Aurora. Poſt Eſau pacē Iacob ſicimis manet exit.Fiche dr̄ aīa. Itē ſiche dr̄ ꝓfunduꝫ. vn̄ ennoſigeus qͣſi ennocheus. vel cōponit̉ a ſigeus. Inuenit̉ etiaꝫ ſichel proquodā pondere. vide in ſiclus.Fichen filiꝰ fuit emor ꝗ quādā vrbē edificauit: quā ſuo nōmine appellauit ſichen. hͦ grece: latīe dr̄ ſicima me. ⁊ ē ciuitas ſamarie. ip̄a ē nūc neapolis ciuitas ſamaritanoꝝ.Fichofanta te .i. falſus calūniator: vl̓ viliū reꝝ appetitor.Fert̉ tn̄ ſichofanta apud grecos dici ficus comedens: aſichos qd̓ eſt ficꝰ: ⁊ fagin qd̓ ē cōedere: ſꝫ hac rōne dr̄ ſicfalſus calūniator. Cuidā dn̄o apd̓ grecos miſſe ſūt ficusqͣs latēter ꝗdā ſuꝰ famulus comedit ⁊ cepit calumniarialiū: ⁊ accuſare ꝙ ip̄e eas cōediſſꝫ. Tūc dn̄s p̄cepit aquēcalidā bibi ab eo ꝗ cōederat ficꝰ: qͣ bibita ſtatī euomuitficus. vn̄ poſtea ſemꝑ dictꝰ ē ſichofanta .i. ficꝰ comedēs:⁊ qꝛ falſe fuit calūniatꝰ ſociū comediſſe eas. iō inde inoleuit ꝯſuetudo vt falſus calūniator diceret̉ ſichofanta.I ichomachia a ſiche qd̓ eſt aīa ⁊ machia pugna ꝯponiturhͨ ſichomachia chie .i. pugna aīe. vn̄ ꝗdā liber dr̄ prudētius de ſichomachia .i. de pugna aīe: ⁊ acuit penl̓. ſichos.ichos grece: ficus latine.iclus. ſichel ꝗ latino ſermōe ſiclus corrupte appellat̉ hebreū nomē eſt hn̄s apud eos vncie pōdus. apud latinoaūt ⁊ grecos qͣrta ꝑs vncie: ⁊ ſtateris medietas: ⁊ dragmas appēdēs duas. vn̄ cū in lr̄is diuinis legit̉: ſiclus vncia eſt. cuꝫ v̓o apud gētiles tūc qͣrta ꝑs vncie eſt.icomorus. morꝰ ꝯpōit̉ cū quodā greco ⁊ dr̄ hᵉ ſicomorri. qꝛ ſit folijs ſil̓is moro in alijs ficui: vn̄ ⁊ dr̄ ficꝰ fatuahāc arborē latini celſā appellāt ab altitudīe: qꝛ nō ē breuis vt morus. vn̄ hͦ ſicomoꝝ ri. ⁊ hͦ celſū ꝓ fructu illius:⁊ ꝓdu. mo. vn̄ ꝗdā. Cū ꝯcauo morꝰ moriqꝫ ſoror ſicomorus. Et ſcias ꝙ gtūs pl̓alis fac̄ ſicomoroꝝ. format̉ .n. al̓abltō ſingulari ſicomoro additarū. Inuenit̉ āt aliqn̄ ꝑſyncopā ſicomoꝝ: ſic̄ virū ꝓ viroꝝ: deū ꝓ deoꝝ. vn̄ ī li.2. Parali. c. 9. Tātāqꝫ copiā p̄buit argēti in hierl̓eꝫ qͣſilapidū ⁊ cedroꝝ tanta multitudinē velut ſicomoꝝ q̄ggnunt̉ in campeſtribus. ſicomoꝝ dicit ꝓ ſicomoroꝝicubi in vbi vide. Ficulus in ſicilia exponitur.I idero ras. a ſidus dr̄ ſidero ras. qd̓ nō ē in vſu. ſꝫ componitur: vt ꝯſidero ras .i. ꝓſpicere: ⁊ ꝓprie celeſtia. Sideroras .i. cupere ⁊ ꝓprie celeſtia. Et eſt actiuū ſidero cū ſuiscompoſitis: ⁊ cor. de. vide in ſidus.ido dis. in ſedeo des. exponitur.idon fuit filius pͥmogenitꝰ Canaan: a quo dicti ſunt ſidenes. ⁊ hinc ciuitas eoruꝫ in fenicia Sidon dcā eſt. vn̄ hi⁊ hec ſidon donis. patriū. ⁊ ſidonia nie. ꝓuincia adiacesvn̄ ſidonius nia. niū. ſidonij īterpretāt̉ venūdantes: velingua fenicū piſcis dr̄ ſidon. vn̄ a copia piſciū ſidon p̄dcta ciuitas eſt dicta. ⁊ interpretat̉ venator vel venatrijGene. 49. Pertingens vſqꝫ ad ſidonē. ⁊ ꝓdu. do.S idonij in ſidon vide. § idrach vide in anania.idus a ſedeo vel a ſido dr̄ hͦ ſidus deris .i. ſtella vl̓ collectio ſtellaꝝ in aliquo ſigno a ſiml̓ ſedendo. vn̄ ſidereus