¶ DeanteC
F aulus hebraice: tentatio vel anguſtia latine dr̄: qꝛ priusin tentatiōe eccleſie ſit v̓ſatus. ꝑſequebat̉ enī xp̄ianos: ⁊inde habuit hoc nomen. poſtea mutato noīe de ſaulo factus eſt paulus: qd̓ interpretat̉ mirabilis: ſiue electꝰ. mirabilis: qꝛ multa ſigna fecit: vel qꝛ euāgeliū xp̄i oībꝰ gentibus p̄dicauit: electus: qꝛ in Actibꝰ apl̓oꝝ dicit ſpūſſanctus. Segregate mihi barnabaꝫ ⁊ paulum ad opus quoaſſumpſi eos. Latīo aūt ſermōe paulus a modico dicieſt: qꝛ humilis fuit ⁊ modicus. vn̄ ⁊ ipſe ad Gal̓. ait. Egoſum minimus apoſtoloꝝ. vide in paulus.S auma me. dr̄ onus ẜm quoſdam. vide etiam in ſagma.Saxeus xea. xeum. in ſaxum eſt.§ axifraga. Saxū componit̉ cū frango gis. ⁊ dr̄ ſaxifragꝰga. gum. vn̄ hec ſaxifraga quedā herba dr̄: qꝛ ſemē eiuspetras frangat ⁊ cōminuat: ⁊ cor. fraS axon onis. cōis gene. a ſaxū dr̄: qꝛ ſit duꝝ ⁊ validiſſimuꝫgenus hominū. vnde hec ſaxonia nie. regio eoruꝫ. vndehic ⁊ hec ſaxonis gentile ⁊ ſaxonus na. num. ⁊ ſaxoniusnia. nium. ⁊ cor. penul. ſaxones.§ axū. a ſcindo dis. dr̄ hoc ſaxū xi. ⁊ ſunt ſaxa duriſſima: ſꝫlapis mollis: ⁊ dura petra. ⁊ dicunt̉ ſaxa: qꝛ cum difficultate ſcindunt̉ ⁊ ſecantur. vel ſaxa ꝓprie ſciſſa ⁊ preruptaſunt in mōtibus. vnde ſaxeus xea. xeū. ⁊ ſaxoſus ſa. ſuꝫvt hec res eſt ſaxea .i. de ſaxo vel pertinēs ad ſaxū. ⁊ iſteeſt locus ſaxeus .i. plenus ſaxis.CanteS cabellū. a ſcamellū mutata m. in b. dr̄ hoc ſcabellum qd̓paruulis lectulis apponit̉. ſcamnuꝫ qd̓ altioribus. vndehoc ſcabellū li. dimi. vide in ſuppedaneus.S cabiecula le. dimi. parua ſcabies.I cabies. a ſcabo bis. dr̄ hec ſcabies biei. ⁊ hͦ ſcabia bie. ⁊ ēſcabia ſic̄ lepra aſꝑitas cutis: cū pruritū ⁊ ſquamoſitateſꝫ ſcabies tenuis aſꝑitas ⁊ ſquamor. vn̄ ⁊ dr̄ ſcabies qͣſiſquamīes ⁊ ē etymo. vn̄ ſcabioſus ſa. ſuꝫ .i. plenꝰ ſcabie.S cabiola le. dimi. parua ſcabies.§ cabo bis. ſcabi bere. bitū .i. gratare. vn̄ fcaber bra. brū. ⁊ſcabioſus ſa. ſuꝫ. ⁊ ſcabidus da. dū .i. aſꝑ: vitioſus. vn̄ ſcābidulus la. lū. i. aliqͣꝫtulū ſcabidus. Scabo bis. actiuuꝫ ēcū oībꝰ ſuis ꝯpoſitis ſiqͣ hꝫ. ⁊ in pn̄ti hāc ſyllabā ſca. cor.ſꝫ ī p̄terito eā ꝓdu. vn̄ v̓ſus. Preſens pone ſcabit: nō p̄teritu bn̄ ſcabit. Sil̓r ſcabitū ſuꝑi. cor. bi. ſicut bibitū.S cabreus. a ſcabo bis. dr̄ ſcabreus brea. breū .i. aſꝑ vel vetuſtus ⁊ etate plenus ⁊ decrepitus. ⁊ inde ſcabreolus la.lum. ⁊ hec ſcabritudo dinis .i. aſperitas corporis.S cabro onis. veſpe longiora crura habentes ẜm Papͥ. Etderiuat̉ ẜm quoſdam a ſcaber bra. brum. qd̓ dr̄ a ſcābobis. Item inuenit̉ cabro bronis. ⁊ tunc deriuat̉ a cabo.De hoc vide in cabro: in c. littera.S calaria. a ſcala dr̄ hec ſcalaria rie. nauis piratica: quia ibiſint tranſtra diſpoſita ad modū ſcalariū in ſcala.§ cala. a ſcādo dis. dr̄ hᵉ ſcala le. volūt tn̄ ꝗdā dicere he. ſcaS calaris: in ſcala eſt.le haꝝ ſcalaꝝ: ſiue ſit vna ſiue ſint pl̓es. Inuēit̉ ⁊ in ſingulari in Gen̄. vbi dr̄. Uidit Iacob in ſomnis ſcalā. vn̄ h̓⁊ hͨ ſcalaris ⁊ hͦ re. ⁊ hͦ ſcalare ris. lignū trāſuerſo ī ſcalapoſitū: qd̓ ⁊ hͦ. interſcalare ris. dr̄. vn̄ h̓ ⁊ hͨ īterſcalaris ⁊hoc re. dr̄ interpoſitiuꝰ. vn̄ v̓ſus interſcalaris dr̄ ꝗ nō ꝯtinue interpōit̉ ad modū ſcalariū in ſcala. ⁊ īterſcalo las.ſcalaria īterpōere in ſcala: ⁊ ſimpl̓r ponit̉ ꝓ īterpōere.calenos grece latīe dr̄ gradatio: ꝗdā color rhetoricus.calinus ni. nauis vel illud ad qd̓ nauis religat̉.capellum li. vide in ſcalprum.calpo pis. pſi. ptū i. gratare. ⁊ ē ꝓpͥe ſcalꝑe cū vno digitovel duobꝰ caput gratare. ⁊ ē ꝓpe ſimiaꝝ vl̓ luxurioſoꝝ.Scalpo actiuū ē cū oībꝰ ſuis ꝯpoſitis ſiqͣ hꝫ: ⁊ a ſcalptuꝫptu. fit ſcalpto ptās. fręquē. ⁊ ſcalpturio ris. meditatiuū.
§ calprū. a ſcalpopis. dr̄ hͦ ſcalprū pri. ⁊ h̓ ſcalprus .i. fercū quo coriū aptat̉ vl̓ radit̉: vel cutellus vl̓ capulus ſcrptoꝝ. Itē ſcalprū vel ſcalprus dr̄ qd̓dā ferreū inſtr̄m qd̓alio noīe dr̄ celtes. vn̄ hoc ſcapelluꝫ li. ⁊ hic ſcapellus li.dimi. ẜꝫ Hu. vn̄ Hiere. 36. Scidit illud ſcapello ſcribe.F camellum in ſcānellum vide.F camillū. a ſcamellū mutata ē. ī i. dr̄ hͦ ſcamillū li. dimi§ cānellū. a ſcānū dr̄ hͦ ſcānellū li. dimi. ⁊ ꝑ ſubtractōeꝫ ninuēit̉ hͦ ſcamellū li. dimi. vn̄ hͦ. ſcamellulū li. alid̓ dimi.I cānū. a ſcando ſcandis dr̄ hoc ſcānū ſcāni: qd̓ altioribuslectulis apponit̉: ſed ſcabellū qd̓ paruulis lectulis appnit̉. Item dr̄ ſuppedaneus ⁊ hypodeon a grecis: ⁊ eſt mde vltima ſyllaba in ſamnum.§ candalū ſcādalon̄ grece: latine dr̄ ſcādalū: qd̓ nos offenſionē: vel offendiculū: vel ruinā: vel impactōeꝫ pedis dicere poſſumus. vn̄ ſcādalizo zas .i. offendere: vel ledere:vl̓ occaſionē ruine dare: ⁊ ē actiuū. ita dic̄ Pug. Scādalū a ꝗbuſdā ſic deſcribit̉. Scādalū eſt dcm̄ vel factū veſignū cuiꝰ occaſiōe trahit̉ ꝗs in ꝯſenſuꝫ pctī mortalis. vl̓dicit Gloſa ſuꝑ illud Matthei. Ue mūdo ab ſcandalis.Scādalū eſt dcm̄ vl̓ factū minus rectū: p̄bēs alijs occaſionē ruine. ¶ Hic nota ꝙ vt dicit Grego. in. 7. homel̓.Ezech̓. Si de v̓itate ſcādalū ſumit̉ vtilius ꝑmittit̉ naſciſcādalū qͣꝫ v̓itas relinquat̉. Et intellige de triplici v̓itati.ſ. de v̓itate vite: qꝛ ꝓ nullo ſcādalo dꝫ ꝗs mortaliter peccare. Item de v̓itate doctrine: qꝛ p̄dicator vel doctor nōdꝫ falſuꝫ dicere vel p̄dicare ꝓ aliquo ſcandalo. Taceretn̄ pōt ⁊ dꝫ ſi oēs obſtinati ſunt: ita ꝙ ex doctrīa deteriores fiāt: ⁊ nullius correctio vel vtilitas inde ſperet̉. Nāſicut dic̄ Hiero. in ꝓlo. Eſdre. Fruſtra vt ait ꝗdā videt̉nihil aliud fatigādo niſi odiū q̄rere: qd̓ extreme dementie ē. Itē de v̓itate iuſticie: qꝛ nec iudex falſaꝫ ſnīaꝫ: necteſtis falſum teſtimoniū dꝫ ꝓferre ꝓ aliquo ſcādalo. vn̄v̓ſus. Scādala nō vitat doctor: iudex bn̄ viuēs. ita dicitGreg. in. 9. homel̓. ſuꝑ Ezech̓. Sancti viri in voce libereincrepatōis ſuccēſi eos ad ſua odia excitare nō metuūtquos deū diligere nō cognoſcūt. Peruerſoꝝ v̓o derogatio vite nr̄e eſt approbatio: qꝛ iaꝫ oſtēdit̉ nos aliꝗd iuſtitie hr̄e ſi illis diſplicere incipimꝰ: ꝗ nō placēt deo. Sꝫ vdet̉ ꝙ veritas vite ſit ꝑꝑ ſcādaluꝫ dimittēda: qꝛ vitatiocuiuſlibet pctī ꝑtinet ad v̓itatē vite. Sed hō ad vitādiſcādalum ꝓximi dꝫ pctm̄ veniale ꝯmittere vt videt̉: qꝛplus dꝫ cauere dānū eternū ꝓximi qd̓ patit̉ ꝑ pctm̄ motale quo ſcādalizatꝰ fuit qͣꝫ dānū tꝑale ſuum qd̓ patit̉ ꝑpctm̄ veniale: gͦ v̓itas vite dimittēda eſt ꝓpter ſcādalū.Ad hoc rn̄det frater Thomas queꝫ ſequor ꝙ hō aliqd̓pctm̄ veniale ꝯmittere ne aliꝰ peccet mortal̓r nō tenet:nec bn̄ facit cōmittēdo: qꝛ ad vitādum pctm̄ nō inclinamur pͥncipaliter ex dāno ꝓpͥo: qꝛ hoc eēt deſiſtere a peccato timore pene: ſed inclinamur ne deū offendamꝰ cuius offenſa eſt ēt veniale pctm̄ qͣꝫuis nō ita magnū ſicutmortale. Nullus aūt dꝫ deū offendere paꝝ ne aliꝰ offendat multū: qꝛ hō dꝫ deū in infinitū plus diligere qͣꝫ ꝓximū. Et iō nullus dꝫ facere pctm̄ veniale ad vitādū ſcandalū: dūmō actus ſuus ex tali cā effectꝰ pctm̄ veniale remaneat. Eſt v̓o oppō ī adiecto: ſi dicat̉ ꝙ aliꝗs dꝫ peccare aūt bn̄ facit peccādo. Cōtingit tn̄ aliquē actuꝫ ex talicā ſcm̄ nō eē pctm̄ veniale qd̓ alias veniale eēt: ſic̄ dicere v̓bū iocoſuꝫ: iā nō eſt ocioſuꝫ quū nō caret cā pie vtilitatis: ſꝫ huic ſolutōi videt̉ obuiare illd̓ apl̓i ad Roma. 9.Optabā egoip̄e anathema eē a xp̄o ꝓ fratribꝰ meis. vbivr̄ ꝙ apl̓s magis diligeret ſalutē ꝓximi qͣꝫ ſui: īmo qͣꝫ dilectionē dei. Ad hͦ dico ꝙ ẜm vnā glo. apl̓s nō optabattūc qn̄ in ſtatu erat gr̄e: vt .ſ. ſeꝑaret a xp̄o ꝓ fratribꝰ ſuis: ſꝫ hͦ optabat qn̄ erat in ſtatu infidelitatis. vn̄ in hͦ noeſt imitādus: vl̓ dic ſicut dic̄ Chryſo. in li. de ꝯpunctiōe