DeSanteA
Et tūc cōponit̉ a ſarciocis. ſartū ⁊ tectū ⁊ tenet naturaꝫhꝰ ſupini ſartū. ⁊ ẜꝫ hoc ſartatector a ſarti poſſet dici ꝑtarcofagꝰ. a ſargo qd̓ ē caro ⁊ fagin qd̓ eſt comedere dr̄ hſarco fagꝰ gi. penl̓. cor. ꝗdā lapis: qꝛ corꝑa d̓functoꝝ ī eoꝯdita abſumūt̉ īfra. 40. dies. vn̄ ⁊ qd̓lꝫ ſepulcrū vl̓ arcaī qͣ ponit̉ mortuꝰ dr̄ ſarcofagꝰ: qꝛ in eo carnes mortuoꝝꝯſumūt̉. Idē dr̄ ſarcofagꝰ a ſarcos qd̓ eſt arca ⁊ fagin.F arcos vel ſarcian grece: latīe dr̄ caro. vn̄ dr̄ ſarcia .i. ſuꝑfluū carnis incremētū quo vltra moduꝫ corꝑa ſagināt̉.F arcoſmicus ca. cuꝫ .i. irriſorius vel hoſtilis: vel amarus:⁊ dicitur a ſarcoſmos.S arcoſmos ꝗdā tropus. vide in qͣrta ꝑte in cap. de tropis.F arculū. a ſario ris. qd̓ ē purgare: circūfodere: herbas nociuas euellere: dr̄ hͦ. ſarculū li. vel h̓ ſarculus li. inſtr̄ꝫ ſaciēdi hͦ. Eſa. 7. Et oēs mōtes ꝗ in ſarculo ſariēt. Et hincſarculo las. ſarcul̓ aptare purgare: ſic̄ miliuꝫ ⁊ ho. ⁊ ē ſarculū ne. ge. ẜꝫ Oui. vn̄ ip̄e dic̄ in. xi. meta. Sarculaqꝫ raſtriqꝫ graues lōgiqꝫ ligōes. Itē ſarculū idē ē qd̓ ſarpaardina. a ſarra qd̓ lingua ſyria dr̄ ꝗdā piſcis: deriuat̉ hecſarda de. ⁊ hec ſardina ne. qd̓daꝫ genꝰ piſciculoꝝ. ⁊ hincſardinia nie. q̄dā inſula iuxta quā multū abūdāt ſardīepiſciculi. vl̓ qꝛ ſardus de hercule ꝓcreatꝰ cū magna multitudine a libya ꝓfectus. ſardiniā occupauit: ⁊ ex ſuo nomine īſule nomē impoſuit. ⁊ inde ſardinius nia. niuꝫ. ⁊ h̓⁊ hec ſardinēſis ⁊ hͦ. ſe. ⁊ ſardus da. dū. de ſardinia.F ardinia ⁊ corfica inſule paruo freto decem miliaribꝰ diuidunt̉. vn̄ ſardinenſis ſe. vide in ſardina.F ardis. a ſarda piſce dr̄ hec ſardis hꝰ ſardis: q̄dā ciuitas vl̓inſula. vn̄ Hora. in ep̄i. ꝙ creſi regia ſardis. ēt inuenit̉ inplurali: he ſardes ſardiū ſardibꝰ: ſardis in actō ꝓ eodeꝫloco. vn̄ ſardicus ca. cuꝫ. ⁊ ſardo das .i. intelligere: qꝛ homines illius loci ſubtiles ſunt ad intelligēdum.§ ardius. a ſardinia inſula dr̄ h̓ ſardius dij. ꝗdā lapis p̄cioſus ⁊ rubeus: marmoribus p̄ſtans: ⁊ inter gēmas viliſſimus: ⁊ dr̄ ſic: qꝛ prius ſit reꝑtus a ſardis.I ardodas. in ſardis vide.S ardōa. a ſardinia īſula dr̄ hͨ ſardōa ne. vl̓ ſardōia nie. q̄dā herba amariſſima: de cuiꝰ flore fit mel amariſſimū ⁊ē ſil̓is apiaſtro: q̄ ora hoīuꝫ ſic dolore ⁊ amarore ꝯͣhit: vtqͣſi ridētes ītereāt: ⁊ abūdat ī ſardinia. vn̄ ſardoniꝰ nia.niū. ⁊ ſardonꝰ na. nū. Uirg. Immo ego ſardonijs videorardonicꝰ in ſardonix vide. ¶ (tibi amarior herbis.ardonix. ſardiꝰ ꝯpōit̉ cū onix: ⁊ dr̄ h̓ ſardōix cis. q̄dā gēma: qꝛ hēat coloreꝫ vtriuſqꝫ illaꝝ gēmaꝝ: vel ex onice ⁊ſardio. Perſiꝰ. Et natalicia tādē cū ſardōice albꝰ. vn̄ ſardonicꝰ ca. cū. penl̓. cor. i. ad ſardonicē ꝑtinēs vel ex ſardonice̓ exn̄s. Inuēit̉ ēt in Iob. 28. h̓ ſardōicus ſubſtātiuevbi dr̄. Nō ꝯferet̉ tinctis indie coloribꝰ: nō lapide ſardonico p̄cioſiſſimo vel ſaphiro. vbi dic̄ glo. Sardonicꝰ terre rubre ſil̓itudinē tenet. Saphirꝰ aereā tenet ſpēꝫ. Perſardonicū gͦ hoīes vel pr̄es veteris teſtam̄ti terrēa ꝗdēſectātes. Per ſaphiꝝ noui teſtamēti p̄dicatores celeſtiaſola q̄rētes: vel angeli accipiūt̉. Et vt dic̄ glo. qͣſi in fineapocalypſis ſuꝑ illud. Quintꝰ ſardonix ⁊c̄. Sardonix īferius niger: in medio cādidus: ſuꝑius rubēs .i. ſcī in paſſione rubei: interiꝰ cādidi: ſꝫ ibi ꝑꝑ humilitatē deſpecti.ardus da. dum. in ſardina eſt.arepta te. erat vrbs modica īter tyꝝ ⁊ ſydonē. ⁊ ēt ſiluaiuxta vrbē illā ſarepte dicebat̉: ſicut dr̄ in hiſtorijs. ⁊ īdeſareptanꝰ na. nū. ad ſareptā ꝑtinēs: vel de ſarepta exn̄s.aricus ca. cum. in ſaraballa eſt.ario ris. riui. ritum. in ſarculum exponitur.armata. ab arma dr̄ h̓ ⁊ hec ſarmata te. ꝗdā ppl̓s: qꝛ ſarmate patētibꝰ cāpis armati eꝗtabāt pͥuſqͣꝫ eos lētulꝰ danubio ꝓhiberet. ⁊ iō ob ſtudiū armoꝝ ſarmate dcī ſt̄ qͣſiſꝑ arma tenētes: vl̓ qͣſi ſciētes arma tenere. vn̄ ſarmati-
cus ca. cū. ⁊ cor. penl̓. ſarmata. vn̄ Luca. ī pͦ. Et ꝗ te laxiarmaticꝰ. in ſarmata ē. ¶ Cimitāt̉ ſarmata bracis.F armētū. a ſario ris. vel a ẜpopis. dr̄ hͦ ſarmētū ti. qͣſi ſarimētū: qꝛ purgat̉ ⁊ p̄cidit̉. vel ſarmētū dr̄ a ſero ris. qͣſiẜimētū: qꝛ ẜit̉. vn̄ ſarmētinꝰ na. nū. ⁊ ſarmētoſus ſa. ſuꝫ⁊ ſarm̄to tās .i. ſarmēta vitiū colligere amputata vl̓ amputare ea: vl̓ ſarm̄ta facere ẜꝫ Hu. Pap̄. ſic dic̄. Sarm̄tapurgamēta arboꝝ putamīa. vn̄ ꝗdā. Pāpinus ē foliū vitis: ramuſculus hꝰ palmes: ſarmētū ramꝰ p̄ſciſus ab eaarpa. a ſario ris. dr̄ hᵉ ſarpa pe. idē qd̓ ſarculū: qd̓ ⁊ firpape. inuēit̉. ⁊ a ſarpa dr̄ ſarpo pis. pͥſi. p̄tū. pere .i. aliꝗd ſarpis euellere: vel herbas ſarire: vel extirpare: vel eligere.F artago. a ſarcos qd̓ eſt caro: ⁊ ago gis. ꝯponit̉ hec ſartagonis. penl̓. ꝓdu. i. patella: olla enea: qꝛ in ea caro agitur.Sartago ginis. dr̄ a ſtrepitu ſoni qn̄ ardet ī ea oleū: ⁊ ponit̉ ꝓ garrulitate: tracta metaphora a ſtrepitu eiꝰ ad mitiloquiū garrulitatꝭ. Itē qn̄ꝫ pōit̉ ꝓ ariditate: qꝛ ſartagoarida eſt ⁊ in ea areſcūt oīa: ſic ⁊ loq̄la quorūdā arida ē⁊ ſine ſucco ⁊ humore ſapīe. Perſiꝰ. vn̄ hec ſartago loq̄tdi venerat in linguas. ⁊ inde ſartagineus nea. neu. de ſartagine exiſtēs: vel ad eā ꝑtinēs: vel in ea coctus ⁊ ſartaginoſus ſa. ſuꝫ. idē: vel ſartaginibꝰ plenꝰ ⁊ abundās.artatecta cte. in ſartitector exponitur.artor. a ſarcio cis. ſi. tū. tu. u. in or. h̓ ſartortoris. ⁊ īde or.in rix. fit hͨ ſartrix cis .i. ſutrix vel mulier q̄ ſartit. ꝙ āt diſartor qͣſi ſetis porcoꝝ filo īſertis ſuat: ethymo. eſt.I artoriū. a ſartio dr̄ hͦ ſartoriū rij. locꝰ vbi veſtes ſarciūt̉ ꝗ⁊ hͦ. ſarciū dr̄. vn̄ h̓ ſartoriꝰ ꝗ veſtes ſarcit: ⁊ ſartoriꝰ ria.artrix tricis. in ſartor eſt.¶ (riū.F at aduer. per apocopam fit a ſatis: ⁊ ponitur loco nominis: vt ſat .i. ſufficit ẜm Pap̄.atago. a ſat vel ſatis ⁊ ago cōponit̉ ſatago gis. ſategi: verbū ne. ⁊ caret ſupino ẜm vſuꝫ. ⁊ eſt ſatagere ſatis agereꝓcurare: feſtinare: oīa ꝑagare: ⁊ cor. ta. vnde in Thobiadr̄. Amplexus ſatagit ingeminare pater.Fategi preteritum de ſatago: ⁊ producit teFatelles. a ſatiſfacio dr̄ h̓ ſatelles litis. mīſter crudelitatꝭ⁊ ſceleꝝ: ⁊ miles tyrāni ⁊ malefcōꝝ: ſociꝰ latronū: domeſticꝰ ſiue fautor nō bonꝰ ad ſatiſfaciēdū: ⁊ tūc ſatelles diqͣſi ſatis ledēs vl̓ deſtruēs ⁊ ē ethymo. Itē ſatelles dr̄ ꝗadheret alteri ad eiꝰ cuſtodiā: ⁊ tūc deriuat̉ ab alter vl̓ slatꝰ teris. qꝛ adheret alteri iuxta latꝰ ad eiꝰ cuſtodiā. ⁊tdr̄ ſatelles qͣſi ſatis tuēs latꝰ: qꝛ tuet̉ ⁊ d̓fēdit illū cui aſſiſtit. Quilꝫ tn̄ miles pōt dici ſatelles. ⁊ cor. penl̓. gtī: ſꝫ pentī pōne ꝓdu. vn̄ Hora. ī. io. ep̄. Interea patruis vl̓tu meatelliciū. a ſatel les dr̄ hͦ ſatelliciū ci. offi (rēte ſatellesciū vel exercitiū vel ſtipēdiū ſatellitis. vn̄ ēt cuiuſlibetartis: ⁊ cuiuſlꝫ officij ſuū eſt ſatellitiū: nō tm̄ militie.athanas in latino ſonat aduerſariꝰ: vl̓ ꝯͣriꝰ ſiue trāſgreſſor. Aduerſariꝰ v̓o eſt: qꝛ v̓itatis inimicus ē: ⁊ ſꝑ ſanctoꝝvirtutibus ꝯͣire nitit̉. vn̄ Petrus volēs dn̄o ꝯtradiceremeruit audire ab eo. Matth̓. 15. Uade retro me ſathana .i. ſeq̄re me: qꝛ tu es ꝯͣrius volūtati mee. Sꝫ Matth̓.4. dic̄ dn̄s diabolo. Uade ſathana: ⁊ nō dixit: retro me⁊ ē ſenſus. O ſathana .i. v̓tutis aduerſarie: ⁊ iniꝗtatis ꝑſuaſor. vade ī ignē eternū. ſubaudi nō retro me: qꝛ nō potes me ſeꝗ quū ſis obſtinatꝰ ī malicia. Ip̄e ēt ē trāſgreſſor: qꝛ p̄uaricator effectꝰ in v̓itate qͣ ꝯditꝰ ē n̄ ſtetit: ⁊ corpenl̓. ſathanas: ⁊ nō acuit̉ in fi. vide ī angelus: ⁊ in vbi.Fatietas. a ſatis vel ſatio as. dr̄ hͨ ſatietas tatis. Satietatdiuerſo ⁊ vario gn̄e ſpectaculoꝝ ꝯtingit. ſaturitas v̓o ciboꝝ tm̄. Itē ſatietas ex vno cibo dici pōt: qꝛ ſatis ſit. ſedſaturitas ex vario alimētoꝝ apparatu: vide in ſaturo.atio. a ſatis dr̄ ſatio as. aui. are. atū. ſatiatū: qꝛ qd̓ ſatis ēſatiat. vn̄ h̓ ⁊ hͨ ſatiabilis ⁊ hͦ le. ⁊ ſatiabil̓r aduer. ⁊ herſatiabilitas tis. ⁊ ꝑ cōpoſitionē inſatiabilis le. inſatiabi
F
FF
FF