Druckschrift 
Catholicon
Seite
252r
Einzelbild herunterladen
 

ERanteDe(

25 2

Mehabendo. vnde hic ⁊ hec realis ⁊ hoc le. vnde realiter aduerbium. ⁊ hec realitas tatis.Leatꝰ. a reus dr̄ h̓ reatꝰ tus. tui. qͣſi rei actus. ⁊ accipit̉ reatus in ſcriptura multipl̓r .ſ. ꝓ culpa: ꝓ pena: ꝓ obligatōenene tꝑalis ⁊ eterne. Si .n. mortale eſt: obligat nos peneererne. Si veniale obligat nos pene tꝑali: vt dic̄ magr̄ inſcd̓o ſnīaꝝ. Tn̄ ſcias ꝙ reatꝰ dr̄ ẜm ꝙ aliꝗs eſt reꝰ pene. ⁊iō opͥe reatꝰ nihil aliud eſt qͣꝫ obligatio ad penā. ⁊ qꝛ obligatio quodāmō eſt media īter culpā ⁊ penā ex eo ꝙ pronter culpā aliꝗs obligat̉ ad penā. iō nomē medij tranſumit̉ ad extrema: vt īterdū ipſa culpa vl̓ pena reatꝰ dicat̉Lebecca interpretat̉ patientia: vel que multū accepit.Lebellio onis. in rebellis exponit̉.Rebellis a re. ⁊ bellū ꝯpōit̉. vt h̓ ⁊ hec rebellis ⁊ hoc le. vn̄hec rebellio onis. ⁊ hoc rebelliū in eodē ſenſu .i. repulſio:vl̓ reſiſtētia. ⁊ poſt factā pacē ad bellū reuerſio: belli iteratio. rebello las. v̓bū neutrū .i. reſiſtere: repugnare.Leboo as. aui. are .i. reſonare a re. ⁊ boo as. componitur. vn̄hic reboatus tus. tui.Recalcitro as. aui. are. dr̄ reꝑcutere: vl̓ reſiſtere: retro pedēiacere: ſicut faciūt equi ꝗ ꝑcutiūt trāſeūtes iuxta ſe. ⁊ cōponit̉ a re vel retro ⁊ calcitro tras. ⁊ cor. ci. naͣliter.Lecaluaſter .i. retro aliquantulum caluus. ⁊ pro eodeꝫ inuenitur recaluus ua. uum.Lecēs. a reciqd̓ ē iteꝝ vl̓ retro dr̄ h̓ ⁊ hec ⁊ hoc recēs tis .i.nouꝰ: ſꝫ recēs naſcit: nouū fit. ⁊ ꝯparat̉ recēs tior. ſimus.vn̄ recētertiꝰ. ſime. aduer. ⁊ hec recētiatie. ⁊ recēto tās .i.ad recētiā reducere. ⁊ ē actiuū. Itē a recēs dr̄ recentulusla. lū .i. aliquātulū recēs. ⁊ ꝯponit̉ vt ꝑrecēs: qͣꝫrecēs .i. valRecēſeo ſes. in cenſeo ſes. exponit̉.(de recēs.Recenſio ſis. in cenſeo ſes. exponitur.Recenſitꝰ ta. tum. in cenſeo ſes. exponitur.Recentulus la. lum. in recens vide.Receptaculum. a recipio pis. dicitur hoc receptaculum li.locus vbi fit alicuius rei receptio.Recepto. a recipio pis. pi. p̄tum. ptu. u. in o. fit recepto ptās..i. frequēter recipere: vel recolligere in domo ſua.Reci .i. iterum vel retro grecum eſt.Recidiuꝰ. recido ꝯponit̉ cū viuus. ⁊ dr̄ recidiuꝰ ua. uū. ⁊ rediuiuus ua. uū. i. renouatꝰ: poſt caſuꝫ reparatꝰ qd̓ nō pōteē niſi caſus p̄ceſſerit vl̓ mors. vn̄ recidiua arboꝝ ſunt:alijs ſectis repullulāt. ⁊ eadē dn̄r rediuiua. qꝛ redeūt adid qd̓ fuerūt qͣſi denuo viua. ⁊ a recidiuꝰ dr̄ recidiuo uas.penl̓. ꝓdu. v̓bū actiuū .i. renouare poſt caſuꝫ reparare. itērecidiuāt illi īfirmi ꝗ in ꝯualeſcētia ſunt. ⁊ poſtea cadūtin īfirmitatē. vn̄ ẜm hͦ recidiuare .i. in īfirmitatē iteꝝ cōdere. ⁊ ꝓdu. penl̓. recidiuꝰ. ⁊ recidiuo uas. ⁊ rediuiuus.Recido dis .i. iteꝝ vel retro cadere ex re. ⁊ cado dis. cōponit̉. ⁊ caret ſup̄. ⁊ cor. ci. Itē recido dis. di. ſum .i. retro cedere vel iteꝝ vel ex omni parte cedo. ⁊ componit̉ a re. ⁊cedodis. di. ⁊ ꝓdu. ci. vbiqꝫ.Reciduus dua. duum .i. retro vel iterum cadens a recidodis. quod componitur a re. ⁊ cado dis.Recino nis. nui. cētū .i. iteꝝ vel retro canere vel recitare. ⁊componitur a re. ⁊ canonis. ⁊ cor. ci. ſyllabā vbiqꝫ.Recinū. a reci dr̄ hͦ recinū vl̓ reciniū matronale oꝑimētūq̄dā .ſ. veſtis vl̓ palliū. ⁊ dr̄ ſic qͣſi reijcinū. ꝙ dimidia ꝑseiꝰ retro abijcit̉. itē ⁊ a grecis dr̄ ſtola. vl̓ dr̄ a reijcio cis.Recipio a re. ⁊ capio pis. ꝯponit̉ recipio pis. pi. p̄tū. i. iteꝝ vl̓retro capere. vn̄ h̓ receptꝰ p̄tus. tui. ⁊ cor. ci. recipio.Reciproco. ꝓcō cas. ꝯponit̉ cū reci qd̓ eſt iteꝝ. ⁊ dr̄ reciproto cas .i. iteꝝ petere inuicē: ꝓ ſe ponere: vel ꝯuertere velreflectere. vn̄ reciprocus ca. cū. i. iteꝝ ꝯuerſiuus: repetitinus. vn̄ reciproca dr̄ ꝯſtructio in qua eadē ꝑſona iteꝝ repetit̉: vel in qua eadē ꝑſona videt̉ agere ⁊ pati. vt ego diligo me tu diligis te: petrus diligit ſe. ⁊ cor. pro.

Reclamo ex re. ⁊ clamo componit̉: vt reclamo mas. i. poſtaliquē vel iteꝝ clamō ẜm Pug. vel ẜm Papͥ. Reclamatrecuſat: cōtradicit. inficiat̉. ⁊ ꝓdu. cla.Reclino nas. naui. nare. ꝯponit a re. ⁊ clino nas. ⁊ ē reclinare iteꝝ clinare: ſiue iteꝝ flectere: vel curuare: ⁊ ponit aliqn̄ ſimpl̓r ꝓ flectere ⁊ appodiare vl̓ deponere. vn̄ ī Luca. Uulpes foueas habet: ⁊ volucres celi nidos. filiꝰ aūthoīs nō hꝫ vbi caput ſuū reclīet. vn̄ h̓ ⁊ hec reclinis. ⁊ lne. ⁊ reclinꝰ na. nu. ⁊ ꝓdu. cli. Itē a reclino dr̄ hoc reclinatoriū rij. locꝰ aptꝰ ad reclinādū: vl̓ id ſupra qd̓ reclinamꝰRecōpenſo ſas. ſaui. ſare. reddere: perſoluere: remunerare:vel iterū trucinare: equare. ⁊ componit̉ a re. ⁊ compenſoſas. qd̓ eſt compoſitum a con. ⁊ penſo ſas.Recōdo. ex re. ⁊ cōdo ꝯponit̉ recōdo dis. ⁊ hꝫ duplex p̄teritū .ſ. recondi ⁊ recōdidi. ⁊ duplex ſupinū .ſ. recōſuꝫ ⁊ reconditū. vnde recōditus ta tum. a reconſus ſa. ſum.Recōſus ſa. ſum .i. recōditus a recondo dis. dicit̉.Recordor. a re ⁊ cor. ꝯponit̉ recordor daris. datꝰ. ſuꝫ. v̓buꝫdeponētale ⁊ ꝯſtruit̉ cū actō. ⁊ cū gtō tn̄ differēter. qꝛ recordor lectionē .i. firmo vl̓ recito vl̓ narro vl̓ de ea mentionē facio: ſꝫ recordor lectiōis .i. memoriter teneo lectionē. In vtraqꝫ tn̄ ꝯſtructiōe īuenit̉ mō hūc mō illū ſenſūexpͥmere. ⁊ dr̄ recordari. qͣſi ea q̄ retro ſunt: ⁊ p̄terita iterū ad cor. reducere. ẜm Hug. conſtruit̉ cū abltō. Naꝫ v̓ba q̄ ꝑtinēt ad recordatione vel obliuionē regūt gtm̄ exnaͣ trāſitionis. ⁊ ſil̓r ꝯſtruit̉ cum actō ⁊ ablatiuo.Recraſtino ex re. ⁊ craſtinonas. ꝯponit̉ vt recraſtino nas..i. iterū craſtinare: vel ꝓlongare. vn̄ recraſtinans tis. geomnis. ⁊ cor. ſti. vnde Hiero. in epiſtola ad paulinum ca.8 .ſ. niſi tu ſemper recraſtinans ⁊c̄.Rector. a rego gis. dr̄ h̓ rector oris. ⁊ ꝓdu. penl̓. gͣtī: ſed rhetor ꝓ oratore cor. penl̓. gtī. Et ſcias ꝙ vt dic̄ Greg. in. 34.mora. Elatio aliter p̄poſitos atqꝫ al̓r ſubditos tētat. Prelato nāqꝫ ſiue rectori in cogitatiōibꝰ ſuggerit. qꝛ ſolo vite merito ſuꝑ ceteros excreuit. vn̄ rector ītra ſe dic̄. Niſioīpotens deus me his oībus melioreꝫ cerneret. oēs hosſub meo regimine nō dediſſet: eiuſqꝫ mētē mox erigit: vtles atqꝫ inutiles eos ꝗ ſubiecti ſunt on̄dit: ita vt nullū iāqͣſi dignū reſpiciat: cui eqͣnimiter loquat̉. vn̄ ⁊ mox mertis trāꝗͥllitas in irā vertit̉. qꝛ dū cūctos deſpicit. duꝫ ſenſum vitāqꝫ oīum ſine moderatiōe rep̄hēdit. tāto irrefrenatꝰ ſe in iracūdiā dilatat: quāto eos ꝗ ſibi cōmiſſi ſūt eēſibimet īdignos putat: cūctis ſe exiſtimat ampliꝰ ſapereꝗbꝰ videt̉ ſe ampliꝰ poſſe: ſepe rectores ſubditi ſui dictisꝓterue obuiāt. ⁊ eādē vocis ſuꝑbiā libertatē vocāt. Sicꝗppe elatio ſe: qͣſi rectitudine libertatis obijcit: ſic̄ ſe ſepe timor ꝓ hūilitate ſupponit. Nā ſic̄ pleriqꝫ reticēt ex timore. ⁊ tn̄ ſe eſtimāt tacere ex hūilitate: ita nōnll̓i loquūtur ꝑ īpatiētiā elatiōis: ⁊ tn̄ loꝗ ſe credūt ꝑ libertateꝫ rectitudinis. vide in corripio. ⁊ ī timor. ⁊ in apl̓s. ⁊ in ſacerdos. ⁊ ī obedio. ⁊ ī ſeruitꝰ. Et ſcias ꝙ vt dic̄ ph̓s ī. .5. ethic.Principatꝰ virū on̄dit. qꝛ vt dic̄ Gre. ī paſto. Quieto mari recte nauiꝫ ⁊ īperitꝰ dirigit. Turbatis āt tēpeſtatis fluctibꝰ peritꝰ ſe nauta ꝯfūdit. Idē in eodē. Neqͣqͣꝫ valet inculmine hūilitatē diſcere: ꝗ ī imis poſitꝰ n̄ d̓ſinit ſuꝑbire.Recula le. diminutiuum parua res.Recubobas. in cumbo bis. exponitur. ⁊ cor. cu.Reculco ex re. ⁊ calco ꝯponit̉: vt reculco cās. .i. iteꝝ calcareRecuſo. ex re. ⁊ cuſo ſas. ꝯponit̉ recuſo ſas .i. refutare: paruipēdere: nolle: qͣſi frequenter cudere: vt fiat re .i. retro:qͣſi poſtponatur. ⁊ ꝓdu. cu. ſyllabam.Lecuticus. a re. ⁊ cuticꝰ componit̉. vt recuticus ca. cū. idēqd̓ cuticꝰ. vel recuticꝰ ꝗ retrouerſam hꝫ pellē virilis mēbri. vn̄ recutici ꝓpͥe dn̄r iudei: qͣſi retro habētes cuteꝫ .i.circūciſi. carēt .n. anteriore pelle virilis mēbri. vn̄ Perſi.Recuticaqꝫ ſabbata pelles. ⁊ vocauit ſabbata recutica

F