AanteR¶De
Quotidianus in quotidie eſt.Quotidie. quot componit̉ cū dies. ⁊ dr̄ quotidie aduerbiūtꝑis: qd̓ vitioſe ſcribit̉ ꝑ c. vt vult Pug. nā per q. ſcribi dꝫ.hoc etiā vult Pap̄. Et a quotidie dr̄ quotidianꝰ na. nū. ſic̄a meridie meridianꝰ na. nū. ſicut dicit Priſc. in. 2. maio.vn̄ quotidianū debet ſcribi in pater noſter per q.Quotiēs aduerbiū numeri .i. frequēter multotiēs: quotiēs.i. quot vicibꝰ cui reſpōdet̉ ſemel: bis ter: ⁊ ſil̓ia. ⁊ deriuatur a quotus. ⁊ ſyllabicat̉: vt quotienſcunqꝫ.Quotꝰ. ab hoc abltō quo deriuat̉ quot oīs ge. īdeclinabile⁊ tm̄ pluralis numeri. ⁊ eſt tūc īterrogatiuū: īfinitū: relatiuū. Et īde quotꝰ ta. tū. numerale ⁊ ordinale: vt quotꝰ esin bāco: pͥmꝰ vel ſcd̓s. Quotꝰ es in ordine qͣrtus vl̓ ꝗntus.i. acholitꝰ: ſubdiaconꝰ. Et hinc quotiēs aduer. ⁊ cor. pͥmāquotꝰ. vn̄ aliquotꝰ cor. hāc ſyllaba quo. vide in aliquotꝰ.Quouſqꝫ .i. qͣꝫdiu aduer. tꝑis. quouſqꝫ .i. ad quē locū aduer.loci. vn̄ v̓ſus. Tp̄s ſiue locū dic ſignificare quouſqꝫ.Quur aduerbiū interrogādi pōt deriuari a ꝗ. ⁊ ſic ſcribit̉per q. ⁊ ꝑ geminū u. vel pōt deriuari a cuius gtō de quis:⁊ tunc debet ſcribi per c. ⁊ vnum u. ſicut cur. ⁊ ita cōmuniter ſcribitur ẜm modernos.¶ Sine aſpirationē ī latinise poniturdictionibꝰ. In grecis v̓o vel pͥncipalis .i.in pͥncipio vel geminata in media dictione aſpiratur: vt rhetor: rhodus: pirrhus:rhetia ſicut dicit Priſ.Raab interpretat̉ latitudo vel fames velimpetus. ⁊ acuitur in fine.Rabbi acuit̉ in fine. ⁊ interpretat̉ magiſter ſiue docēs meꝫaut magiſter meus. rabboni idem. ⁊ acuit̉ in fine.Rabboni in rabbi exponitur.Rabidulus in rabies exponitur.Rabidus da. dum. in rabies exponitur.K abiecula le. diminutiuum parua rabies.Rabies a ran qd̓ eſt ira dr̄ hec rabies. ei. vn̄ hec rabieculale. dimi. ⁊ rabioſus ſa. ſum. Et ꝯparat̉. vn̄ rabioſe ſiꝰ. ſiſſime aduerbiū. ⁊ hec rabioſitas tatis. Item a rabies dr̄ rabulus la. lū. ⁊ rabidꝰ da. dū. penl̓. cor. i. rabie plenꝰ: rabietdatꝰ: furore plenꝰ: iratꝰ: īſanꝰ. vn̄ rabidulus la. lū. dimi.Rabſates ſcribitur per b. in interpretationibus. ⁊ corri. penul. ꝓprium nomen viri.Rabulus la. lum. in rabies eſt. ⁊ cor. penul.Racemifer. a racemus ⁊ fero fers componitur racemiferra. rum .i. racemos ferens. ⁊ cor. miRacemus a ramus dicit̉ hic racemꝰ mi. paurus ramuſcu-lus vel vua .ſ. pars botrionis. vnde racemor maris .i. ſpaſas vuas: vel racemos colligere. ⁊ ꝓdu. ce.Racha .i. inanis ⁊ vacuꝰ quē vulgata iniuria abſqꝫ ſenſu: vl̓abſqꝫ cerebro dicere poſſumꝰ. ⁊ ē hebreū. ⁊ acuit̉ in fine.Uel qd̓ meliꝰ eſt. Racha eſt interiectio affectū īdignātis on̄dēs: ſic̄ cū dolemꝰ dicimꝰ heu. ⁊ cū letamur vach. ⁊ſil̓r cū īdignamur dicimꝰ racha. vn̄ Gre. mora. 21. tractāsillud Mat. 5. ca. Oīs ꝗ iraſcit̉ fratri ſuo reꝰ erit iudicio.Qui dixerit fratri ſuo racha reus erit ꝯcilio. Qui dicit fatue reꝰ erit gehēne ignis: ſic̄ dic̄. Racha ꝗppe in hebreccolloquio vox īteriectōis ē: que ꝗdē animū iraſcētis oſtēdit: nec tn̄ plenū v̓bū iracūdie expͥmit. Prius gͦ ira reprehēdit̉ ſine voce: poſtmodū v̓o cū voce: ſꝫ necdū pleno v̓bo formata. Ad extremū v̓o cū dr̄ fatue. ira redarguit̉.cū vocis exceſſu explet̉: ēt ꝑfectōe ſermonis. Et notādūꝙ in ira ꝑhibꝫ eē reū iudicio: in voce ire qd̓ eſt racha reūꝯcilio: in v̓bo vocis: qd̓ eſt fatue reum gehēne ignis. Pergradꝰ etenī culpe creuit ordo ſententie. qꝛ in iudicio adhūc cauſa diſcutit̉. in ꝯcilio aūt iā cauſe ſentētia diffinit̉.in gehēna v̓o ignis ea q̄ de cōcilio egredit̉: ſentētia exple
tur. Beda v̓o dicit Racha nec grecū ē nec latinū: ſꝫ ꝓpͥhebreū. Quidā aūt ethymologiaꝫ de hoc noīe greco trahere voluerūt putātes dici pānoſum. grece .n. pannos rachus dr̄: ſꝫ nos huiꝰ v̓bi vim ſubtiliꝰ ꝑſpiciētes nil aliudītelligimꝰ eē racha niſi vocē īcōditā irati animi ꝯmotionē ſignificātē: qͣles ſunt īteriectōes apud grāmaticos: ſicut dr̄ a dolēte heu ab iraſcēte he: a timente vt atat. ⁊cetera talia. Qui dic̄ fatue reus erit gehenne ignis. ¶ Notādū in hoc loco ꝙ gradatim de minimis ad maiora cōſcēdit̉. qm̄ ꝓ qͣlitate pctī vindicta cōminat̉. In pͥmo eniloco vnū ſolūmō poſuit .i. irā. In ſcd̓o duo .ſ. irā ⁊ vocē. inira cōmotionē animi ſignificās. In tertio tria .ſ. irā: vocē⁊ ꝯtumeliā. Sic̄ gͦ maiꝰ pctm̄ eſt dicere fatue qͣꝫ ſolūmōiraſci. vl̓ dicere racha. ſic grauiꝰ ē reū eē gehēne ignis qͣꝫreū ꝯcilio ⁊ iudicio. In iudicio .n. cā diſcutit̉ ⁊ is q̄ reꝰ putabat̉ nōnunqͣꝫ īnocēs īuenit̉. In ꝯcilio v̓o ſiꝗs reus ꝯuictus ē: qͣ pena puniat̉ ab alijs tractat̉. ⁊ adhuc euadereſolet. In gehēna aūt ignis nll̓a ē liberatio. ⁊ iō in retributiōe pene quātitas pctī deſignat̉. Gehēne nomē in totaſerie ſcripturaꝝ veteris teſtamēti nō reꝑit̉: ſꝫ a ſaluatorein euāgelio poſitū cognoſcit̉. Cōpoſitū aūt nomē eſt gehēna ex ge. ⁊ hēna. q̄ vallis gratuita īterp̄tat̉. fuit .n. vallis filioꝝ hēnon iuxta hieruſalē vbi ꝓpter ſcelus idolatrie multa iacuerūt cadauera mortuoꝝ. ⁊ iō vbicūqꝫ nomē gehēne ponit̉ pena īferni deſignat. Uide ī gehenonQuare aūt racha nō ſit īterp̄tatū habes in alleluia.Rachel īterp̄tat̉ ouis. qꝛ ꝓ ea Iacob pauit oues laban ſoceri ſui. itē īterp̄tat̉ viſuꝫ pͥncipū vl̓ mūda. vl̓ vidēs deū.⁊ pōt eē īdeclina. vl̓ pōt d̓clinari. vt hec rachel hꝰ rachaelis. ⁊ ꝓdu. penul. gtī. ⁊ ſignificat vitā ꝯtemplatiuam.Radico cās. a radix icis. dr̄ radico cas. caui. care .i. radicesemittere. vl̓ radicibꝰ firmare. ⁊ ꝯponit̉: vt abradico cas..i. a radice euellere. ⁊ arradico cas .i. valde vl̓ ad aliꝗd radicare. diradico .i. diuellere. eradico as .i. euellere d̓ſtrucre. vn̄ eradicās ge. oīs. Iob. 31. Oīa eradicās genimīa. radico ꝓ radices emittere neutꝝ ē. In alia ſignificatōe ciſuis ꝯpoſitis ē actiuū. ⁊ ī vtraqꝫ ſignificatiōe ꝓdu. diRadicoſus ſa. ſuꝫ .i. radicibus plenus. Et comparatur. ⁊ di.citur a radix.R adicula le diminutiuum parua radix.R adio a rado dis. vel a radiꝰ dr̄ radio as .i. ſplēdere. Et cōponit̉ vt irradio as .i. ītus vl̓ valde radiare. p̄radio as. obradio as .i. circūcirca vel ꝯtra ſplēdere. Radio ⁊ eiꝰ compoſita neutra ſunt ⁊ abſoluta: lꝫ qn̄qꝫ ponant̉ trāſitiuevel ꝓ illuminare. vel ꝓ illuſtrare. ⁊ cor. ra. Un̄ in Tobiadicit̉. Preradiat proles ꝓlis honore pater.R adiolus. in radius exponitur.Radius. a rado dis. dr̄ hic radiꝰ dij. īſtrumentum texend.ſ. pecten. vel nauicula vl̓ lignū qd̓ diſtinguit ſtamina. ⁊dr̄ ſic. qꝛ radēdo fiat. vn̄ ⁊ radiꝰ dr̄ qd̓dā genꝰ oliuaꝝ oblōgitudinē. qꝛ lōge ſunt ad ſil̓itudinē radioꝝ. Radiꝰ ētdr̄ v̓ga qͣ geometri figuras faciūt in ſuppoſito puluere.radiꝰ dr̄ ſplēdor. vt radiꝰ ſolis ⁊ ſtellaꝝ. ⁊ dr̄ ſic ꝓpter lōgitudineꝫ. qꝛ longe emittat̉ ⁊ dirigat̉. Et a radius dr̄ hicradiolus li. dimi. in qualibet ſua ſignificatiōe. vn̄ hec radiola le. p̄dictum genus oliuarū. ⁊ cor. ra. Un̄ ꝗdam. Dicas textoris radiū: radium quoqꝫ ſolis.adix a radiꝰ dr̄ hec radix dicis. qꝛ quaſi ꝗbuſdaꝫ radijfixa terre in ꝓfundū demergit̉: vel a rado. qꝛ ſi eradatnō repullulat. vn̄ radicitꝰ aduerbiū .i. funditꝰ vſqꝫ ad radicem ⁊ ꝓdu. radix penul. genitiui radicis.Rado dis. ſi. ſuꝫ. radere .i. īterſecare. ſuꝑficiē remouere. vlparū diminuēdo applanare. vn̄ raſim aduerbiū. Radoꝯponit̉. vt abrado dis .i. ꝓcul radēdo iacere. vel maleradere. Arrado dis .i. valde vel iuxta. vl̓ vſqꝫ ad imū radere. corrado dis .i. ſimul radere. vn̄ hoc corradiū dij. i. cor
R