AanteQu¶De
qualia: a voce quam facit ſcilicet quaquera.Qualis oīs ge. ⁊ hoc qͣle nomē relatiuū ⁊ īterrogatiuū qͣlitatis. vn̄ qual̓r aduer. īterrogatiuū. ⁊ hec qualitas tātis.⁊ qualitatiuus ua. uū. Et eſt qualitas ẜm quā quales eſſedicimur: vt ẜꝫ albedinē albi dicimur: ⁊ eſt ꝓpriū qͣlitatisẜm eā ſil̓e vel diſſil̓e dici. Et ſcias ꝙ relatiuū qualitatistrahit genus a ſequēte dictiōe: vt nullū deo tale ſacrificiū qualis eſt zelus animarū. ⁊ ꝓdu. qua.Quā eſt ꝯiūctio: vt bonū eſt ſꝑare in dn̄o qͣꝫ ſꝑare in pͥncipibus. ⁊ ē aduer. ſil̓itudinis: vt tā plato qͣꝫ ſortes legit. ⁊ eſtaduer. cōparādi: vt iſte ē maior qͣꝫ ille. ⁊ ē aduer. quātitatis: vt iſte qͣꝫ pōt legit. ⁊ ẜꝫ hāc ſignificationē pōt quātusderiuari a qͣꝫ. ⁊ qͣꝫ ꝯponit̉ ꝑ geminationē: et dr̄ qͣꝫqͣꝫ .i. qͣꝫQuālibet .i. qͣꝫuis. ⁊ acuit̉ penl̓. (uis ꝯiūctio aduerſatiua.Breg. Multū reliꝗt ꝗ quālibet parū tm̄ deſeruit: ⁊c̄.Quāobrē aduer. īterrogādi ẜꝫ Donatū. ⁊ acuit̉ penul. ẜmquoſdā. ⁊ videt̉ eē q̄dā irregularis aggregatio dictionū:que ponit̉ loco vniꝰ dictiōis potiꝰ qͣꝫ vera cōpoſitio.Quāpaucus ca. cū. i. valde paucus. ⁊ ꝯponit̉ a qͣꝫ ⁊ paucus.Quāuis .i. qͣꝫqͣꝫ: vel licet: tn̄ ꝯiūctio aduerſatiua. ⁊ acuit̉ pe.Quanā .i. in qua parte. ſyllabice hꝫ nā ẜm Papiam.Quādiu qn̄ ē vna pars acuit̉ penul. vide in diu. ⁊ eſt qͣꝫdiuvſqꝫ ad quā fine: vel vſqꝫ ad qd̓ tēpus ẜm papiā.Quādo deriuat̉ a qͣꝫ. ⁊ eſt aduer. tꝑis: ⁊ ē īterrogatiuū: īfinitū: relatiuū. ⁊ ꝯponit̉ vel ſyllabicat̉: ⁊ dr̄ qn̄qꝫ ⁊ qn̄cūqꝫ:⁊ qn̄quidē .i. quia. ⁊ cor. ꝗ. Itē ſiqn̄: neqn̄: aliqn̄ an̄penul.acuūt: vt oſtēdi in ſcd̓a ꝑſona vbi egi de ſex īpedimentisaccētꝰ. ī ca. de īpedimētis encleſis. ¶ Et noͣ ꝙ qn̄ hꝫ ſexꝯpoſitiōes tm̄ vt vult magiſter Bene. vt ſiqn̄: neqn̄: aliqn̄: qn̄qꝫ: quādoqn̄: qn̄cūqꝫ. Ex hͦ pꝫ ꝙ qn̄quidē nō ē cōpoſitio vera: ſꝫ ponit̉ aliqn̄ loco vniꝰ partis. ⁊ ē potiꝰ q̄dāvocū cōgeries irregularis qͣꝫ cōpoſitio: ⁊ tūc accētuat acſi eēt vna dictio: vt extēplo: d̓facili: decetero: exīprouiſo⁊ cetera ꝯſimilia: vt dixi ſupra in tertia parte in ca. de figura compoſita quaſi in fine.Quanqͣꝫ ⁊ ſil̓ia habentia m. ante q. ꝑ n. ſcribunt̉. Uide etiāQuantiſper .i. quātus.(in quendā ⁊ in quenqͣꝫQuantillus la. lum. dimi. de quantus.Quantotius aduer .i. qͣꝫto ocius: velocius: citius. ⁊ cōponiỉa quanto ⁊ ocius aduerbio.Quanto minus due partes ſūt: ſic̄ ⁊ quāto magis: ⁊ ita ſubduobꝰ accētibꝰ ſunt ꝓferēde ẜꝫ Hug. in lib. de dubio acQuantulus la. lū. eſt dimi. de quātus.(centuum.Quātus. ab actō quā deriuat̉ quātus ta. tū. vn̄ ⁊ hec quātitas tatis: ⁊ quātitatiuꝰ ua. uū. ⁊ abltūs pluralis de quātꝰ.ſ. quātis cōponit̉ cū ꝑ. ⁊ dr̄ quātiſꝑ .i. quātū: vt quantiſivalet res iſta; tātiſꝑ. Et ſcias ꝙ quātus q̄rit de quātitate ꝯtinua: ad qd̓ debemꝰ rn̄dere noīa quātitatīa: vt quātus es tu: monocubicus: tricubicus: magnus: ꝑuus. Sedquot q̄rit d̓ quātitate diſcreta ſiue numero: ad qd̓ reſpōdent̉ noīa numeralia: vt quot ſūt iſti? duo: tres. ⁊ huic expoſitioni ꝯcordat Pap̄. dicēs. Quāta: qͣꝫmagna: qͣꝫparua.Un̄ Iacobꝰ in epl̓a ſua. Ecce quātꝰ ignis: qͣꝫmagnā ſiluāīcēdit .i. qͣꝫparuus ignis qͣꝫmagnā ſiluā incēdit. quātus ⁊tantꝰ ad mēſurā: quot ⁊ tot ad numerū ꝑtinent.Quapropter .i. quāobrē: ꝓpterea: quo pacto ẜm Papiam.Quartallum. in quartariū exponitur.Quartanꝰ. a qͣrtꝰ ta. tū. deriuat̉ qͣrtanꝰ na. nū. i. qͣrtꝰ: vel qd̓qͣrta die ꝯtingit vel affligit. ⁊ hͨ qͣrtana ne. ꝓ qͣdā febreQuartariū. a qͣrtꝰ dr̄ hoc qͣrtariū rij. (q qͣrta die vexat.q̄dā mēſura q̄ quartā partē ſextarij capit: q̄ etiā hoc qͣrtallū dicit̉. quartallū etiā dr̄ caniſtrū: vel cōphinꝰ in quomortui efferunt̉. Uide in cartallū in c.Quartꝰ ta. tū. tā ordinale qͣꝫ numerale: ⁊ dicit̉ a quatuor.Quaſi .i. ſicuti .i. tanqͣꝫ: velut. ⁊ ponit̉ qͣſi aliqn̄ ꝓ ſil̓itudine.aliqn̄ ꝓ v̓itate. ꝓ ſil̓itudīe. vn̄ Plau. Quaſi triſtes ſemꝑ
auteꝫ gaudētes. ꝓ v̓itate: vt in euāgelio Io. Uidimꝰ gloriā eiꝰ gl̓iaꝫ qͣſi vnigeniti a pr̄e. Aliqn̄ nihil differt vtꝝſil̓itudine an ꝓ veritate ponat̉: vt Iob. Quaſi īpios percuſſit eos in loco vidētiū. Sꝫ ibi. ſicut īpiꝰ inimicus miaduerſariꝰ meus qͣſi iniquus. Sic̄ ⁊ qͣſi: vt vult Greg. īQuaſſo. a quātio tis quaſſi quaſſuꝫ dr̄ quaſſus ſa. ſuꝫ. ⁊ qͣſaffirmatione potiꝰ qͣꝫ pro ſil̓itudine dictū videt̉.ſim aduer. ⁊ quaſſo ſas. frequē. ⁊ hic ⁊ hec qͣſſabilis ⁊ hocle. ⁊ hic ⁊ hec qͣſſatilis ⁊ hoc le. ⁊ quaſſabūdus da. dū. j. facilis ad qͣſſandū: vel ſil̓is qͣſſanti. ⁊ qͣſſito tās. frequē. Etcōponit̉ qͣſſo cū con. ⁊ dr̄ cōquaſſo ſas .i. ſimul quaſſare.Quatenus. in quatinus eſt.Quater aduer. numeri a qͣtuor deriuat̉: ⁊ ſcribit̉ ꝑ vnū t. ⁊breuiat̉ qua. vn̄ Hora. in epl̓a. Me qͣter vndenos ſciasīpleuiſſe decēbris. ſꝫ quattuor ẜꝫ Papiā ſcribit̉ ꝑ duot.Quaternarius. a quattuordecim dr̄ qͣternariꝰ vel qͣttuordenariꝰ ria. riū. vn̄ Hiero. in ꝓlogo Mat. Sicqꝫ qͣternario numero triformiter poſito .i. vel triplicato qͣternariopoſito in ſerie genealogie. Hoc aūt dixit: qꝛ ī genealogiaille tres quaterdene ponunt̉ vna patrū: alia regū: tertiaſimpliciū. ⁊ ſūt qͣdragintadue ꝑſone ibi numerate: qꝛ terqͣttuordecim: vel tres qͣterdene faciūt qͣdragintaduo.Quaternariꝰ. a quaternꝰ dicit̉ quaternariꝰ ria. riū. ⁊ hic qͣternarius rij. pro tali numero.Quaternatim aduer .i. per qͣternos: ⁊ dicit̉ a quaternus.Quaternionis. a qͣtuor dr̄. .i. ꝗ qͣtuor milites hꝫ ſub ſe. Uīin Actibꝰ apl̓oꝝ. ca. 12. Tradēs eū qͣtuor qͣternionibꝰ militū cuſtodiēdū. ꝗdā ꝓferūt qͣternio ꝓ qͣterno: ſꝫ falſoQuaternꝰ. a quatuor deriuat̉ qͣternus na. nū. ⁊ h̓ qͣternusni. vbi qͣtuor charte .ſ. octo folia ſunt. vn̄ h̓ quaternulusli. dimi. ⁊ qͣterno nas .i. quaternos facere: vel qͣternumvel quaternis diſtīguere vel ordinare: ⁊ cōponit̉: vt conquaterno nas .i. ſil̓ qͣternos cōiungere. diſquaterno nas.i. quaternos vel ꝑ qͣternos diſtīguere: vel diſtigare: ſeudiſiungere: requaterno nas .i. iteꝝ quaternare vel diſc̓ternare. Et eſt neu. cum oībus ſuis compoſitis.Quatinꝰ ꝓut eſt cōiūctio cauſalis ſcribit̉ ꝑ i. ⁊ deriuat̉ a qͣPōt ēt eē ꝯiūctio adiūctiua: ſꝫ qͣ tenꝰ ꝑ e. ſūt due ꝑtes:acuit̉ te. Un̄ in Greciſ. dr̄. Dictio qͣtinꝰ ē: or̄o qͣ tenꝰ eſtoDictio ſub media breuis ē or̄o lōga. Si fiat ꝓſa breuiatn̄ vtraqꝫ mētrū. De hoc dixi in ſcd̓a ꝑte vbi egi de accētu aduer. in ca. de cōpoſitis a tenꝰ. Et noͣ. ꝙ vt ꝙ ⁊ qͣtirꝯiūctiōes adinuicē in hͦ dr̄nt: qꝛ vt cām remotiorē: ſꝫ qͣtinꝰ recipit cāꝫ ꝓpinꝗorē: ꝙ v̓o ꝑtinꝫ ad vtrūqꝫ. vn̄ incōgrue dr̄. Uolo qͣtinꝰ legas: ſꝫ bn̄ dr̄. Uolo vt legas: qꝛ volūtas lōgiſſima ē: ⁊ nimiū īfinita. Poſt qͣtinꝰ gͦ vel ꝙ recte ſequit̉ hec cōiūctio vt hoc mō. Rogo vos quatinūtmihi veſtrū auxiliū īpendatis vt ⁊cͣ. Uel ſic. Poſtulo ꝙmihi dignemini ꝓuidere vt poſſim in ſtudio cōmorariSed nō adeo bene dicit̉. Rogo vos vt bene mihi faciatis ꝙ vel quatinus poſſim in ſtudio permanere.Quatio tis. quaſſi quaſſum tere .i. cōmouere: ꝯcutere: ꝑteſrere: ꝑcutere: vexare. Et cōponit̉: vt cōcutio tis. circūcitio tis. diſcutio tis. decutio tis. excutio tis. īcutio tis. ꝑcutio tis. recutio tis. ſuccutio tis .i. ſubtꝰ vel ſurſuꝫ qͣtere. ⁊pn̄t oīa p̄dicta videri ꝯpoſita a cutio tis. ſic̄ dixi ſupra incutio tis. ⁊ ē actiuū cū oībꝰ ſuis ꝯpoſitis: ⁊ faciūt p̄terituin ſi. ⁊ ſup̄. in ſū. ⁊ ſcribit̉ ꝑ t. qd̓ dinoſci pōt ad ſcd̓aꝫ ꝑnā quātis: ſꝫ t. accipit ſonū de c. in quatio: ⁊ cor. qua. AnSeduliꝰ. Uertit̉ ⁊ trepidā quātiunt vada falſa dianaꝫ.Quadriduanus in quadriduum exponitur.Quadriduū. a quāter vel qͣtuor ⁊ dies ꝯponit̉ hͦ qͣdriduūInde quadriduanꝰ na. nū. i. quatuor habēs dies.Quatuor eſt oīs ge. indecli. ⁊ tm̄ pluralis. numeri: ⁊ vt dic̄Pap̄. duobus tt. ſcribit̉: ⁊ ideo qua producitur.Quatuordecim oīs ge. pluralis numeri: ⁊ indecli. ⁊ ꝯponi