DeOanteD 7 E
vn̄ ocreatꝰ ta. tū. ꝗ ocreas hꝫ. ⁊ ſunt ocree ſiue de ferro ſiue de corio ſint. ꝙ aūt dr̄ ocrea qͣſi occulēs crus .i. tegensethyª. ē. Itē ab ocrea dr̄ ocreo as .i. calciare ocreis. Et cōponit̉ cū ex. ⁊ dr̄ exocreo as .i. ocreas extrahere. Inocreoas .i. ocreas īduere. ⁊ eſt actiuū cū oībꝰ ſuis ꝯpoſitis.O creo as. in ocrea cree. eſt.Octauus ab octo dicitur octauus ua. uum. vnde hec octaua ue .i. octaua dies alicuius feſtiuitatis. ⁊ octenꝰ na. nū.⁊ octonarius ria. rium. ⁊ hic octenarius ri.Octies aduer .i. octo vicibus. ab octo dicitur.Octingenti te. ta .i. octies centū. ⁊ componit̉ ab octo ⁊ centum. ⁊ mutat̉ c. in g. antecedētē: nā ſi nō antecedit .n. nonmutat̉ c. vt ducenti: tricēti: vt dixi in nongenti.Octo indeclinabile. vide in ogdo ⁊ in octauus.Octoginta .i. octies decē oīs ge. numeri pluralis. ⁊ indeclinabile. ⁊ componit̉ ab octo ⁊ gentos qd̓ eſt decem.Octuber bris. ꝗdam menſis octauus ab imbre .i. a martioin quo .ſ. martio abūdāt ībres ſiue pluuie: vn̄ ꝯponit̉ abocto ⁊ īber. vn̄ h̓ ⁊ hec octobris. ⁊ hoc bre. ⁊ vt dn̄t ꝗdaꝫdꝫ ſcribi ꝑ o. ī ſcd̓a ſylla. qꝛ ꝯponit̉ ab octo. Alij dn̄t ꝙ dꝫſcribi ꝑ u. qꝛ mutat o. ī u. in ꝯpōne cā euphonie. Et ē ēt regula apud v̓ſificatores ꝙ u. an̄ b. ī media ſyllaba breuiat̉vt coluber ⁊ lugubris: p̄ter octuber ſaluber anubis .i. ſine nube̓. Et hͦ ēt vult magr̄ ⁊ bn̄. Tn̄ velle ſuū cuiqꝫ ē:nec voto viuit̉ vno. qꝛ ẜꝫ illd̓ poeticū. Pectoribꝰ moresO ctuplo. octo ꝯponit̉ cū (tot ſunt quot in orbe figure.plica. ⁊ dicit̉ octuplus pla. plū. vn̄ octuplo plas .i. octuplūfacere. octies multiplicare. ⁊ cor. natural̓r tu.O ctuſſis. as aſſis ꝯpōit̉ cū octo. ⁊ dr̄ h̓ octuſſis .i. octo aſſesvel p̄cium octo aſſium. vn̄ Hora. in ſermo. Quātiemptiparuo: quāti gͦ octuſſibꝰ heu. De hoc ēt vide in as aſſisOculatꝰ. ab oculus dr̄ oculatꝰ ta. tū. ⁊ oculeꝰ lea. leū. in eodē ſenſu .i. plenꝰ oculis. ⁊ ꝯꝑat̉ oculoſus ſior. ſimꝰ. Itē īuenit̉ oculiſſimꝰ ma. mū. ꝗ plenꝰ ē oculis: vl̓ qd̓ freq̄nter aſpicit̉ ab oculis: ſic̄ dicūt ꝗdā. Oſtiū amice tue oculiſſimūē: eo ꝙ oculi tui ſꝑ aſpiciūt ī illd̓. vn̄ plautꝰ. Hīc ꝓximū illud oſtiū oculiſſimū ſalue. Itē oculatꝰ īuenit̉ ī alio ſenſu.ſ. manifeſtꝰ aꝑtꝰ vl̓ acutꝰ: vt fides oculata .i. manifeſta ⁊O culo las. in oculus vide. ¶ Capta .ſ. q̄ oculis habet̉.O culiſſimus ma. mum. in oculatus exponitur.O culus ab oculo lis. qd̓ ē abſcōdo dr̄ h̓ oculus li. vn̄ Iſi. 9ethymo. Oculi dicti ſunt. qꝛ eos cilioꝝ tegmīa occultāt.nequa īcidētis iniurie offenſiōe ledant̉. ſiue qꝛ occultuꝫlumē hn̄t .i. ſecretū vl̓ ītus repoſitū. Hi īter oēs ſenſus viciniores animi exiſtūt. In oculis .n. oē mētis indiciū eſt:vel animi ꝑturbatio vl̓ hilaritas in oculis apparet. vndeoculo las. vt Deꝰ oculauit iſtuꝫ .i. dedit ei oculos. Et ꝯponit̉ vt exoculo las .i. oculos extrahere. Et cor. pͥmā ocul⁊ ab eo deriuata. vn̄ Oui. in epiſ. Inuitis oculis. hec meav̓ba legēs. Itē ab oculus dicitur oculoſus ſa. ſuꝫ .i. plenoculis. ¶ Et ſcias ꝙ Baſiliꝰ dic̄ in hexameron ſua omelia. 9. Reuera oīuꝫ cauſaꝝ difficillimū ē ſeip̄ꝫ cognoſcere. Nō .n. ſolus oculus ea q̄ extrinſecꝰ habent̉ īſpiciēs ſeip̄m valet ītueri: ſꝫ ēt mēs ipſa ſatis acute aliena delictaꝯtēplās tardior ē erga ſuoꝝ cognitionē vitioꝝ. Sicut .n.Ariſt. dic̄ ꝙ oculus eſt in corpore: ītellectꝰ ē in aīa. ⁊ vt dicit Auicēna. Si motꝰ oculi eſt leuis ſignificabit caliditatem ꝯplexionis: ſi grauis frigiditatē. vide in curioſus.anteDOda grece latine dr̄ laus. ⁊ oda dr̄ cantꝰ. ⁊ oda finis. ⁊ odavia. Hinc quidā liber Horatij ītitulat̉ liber odarū .i. cantuum vel laudū. qꝛ ibi laudare ītendit: ⁊ quelibꝫ eius diſtinctio dr̄ oda: quaſi laus vel cantus.Odenta dicitur dens.O deporicus ca. cum .i. demerarius vel itinerarius: vel viatorius: ſed odeporiū dicitur laus cantilene.
Odi preteritum in odio dis. exponitur.Odibilis in odiodis. eſt.Odiodis. diui. ditū .i. odio hr̄e. vn̄ ꝓph̓a. Odiui eccl̓iaꝫ malignātiū. vn̄ odi odiſti odit oſuꝫ. v̓bū defectiuū in eodeꝫſenſu. vn̄ ꝓph̓a. Perfecto odio oderā illos. Itē Amos. 5Odi ⁊ ꝓieci feſtiuitates vr̄as. Et hꝫ tm̄ p̄teritū. ⁊ ea q̄ formant̉ a p̄terito. accipit̉ tn̄ ⁊ in ſenſu pn̄tis. ⁊ in ſenſu p̄teriti. vn̄ īuenit̉ copulatū cuꝫ pn̄tis tꝑis v̓bo. ⁊ ſunt qͣtuorv̓ba q̄ gerūt in p̄terito ſenſuꝫ pn̄tis ⁊ p̄teriti tꝑis .ſ. odi noui cepi ⁊ memini: ſic̄ dixi in memini. Et ab odio dis. dr̄⁊ hec odibilis ⁊ hoc le. i. odio hītꝰ vl̓ habil̓. ⁊ hͦ odiuꝫ du.i. īueterata inimicitia de vltione cogitās. vn̄ odioſus ſaſuꝫ. plenꝰ odio vl̓ odio habitꝰ. ⁊ qn̄qꝫ ſic dr̄ odio hn̄s. ⁊ īeodē ſenſu dr̄ odioſicꝰ ca. cū. Odi diſti. odit. neutꝝ ē cuſuis ꝯpoſitis ſi qͣ hꝫ. ⁊ ē tertie ꝯiugatōis. Odiodis. actiuieſt cū ſuis ꝯpoſitis. Itē odi diſti. ꝓdu. pͥmā: ſed odiodis.cor. pͥmā. ⁊ ē qͣrte ꝯiugatiōis. vn̄ Hora. in ep̄i. Prodigꝰ ⁊ſtultꝰ donat ꝗ ſpernit ⁊ odit. Iteꝫ Oui. de arte. Odimusaccipitrē. qꝛ ſꝑ viuit ī armis. vn̄ ꝗdā. Actiuū fit odit neutrum ꝓducit̉ odit. Et ſcias ꝙ odio olim faciebat futurūīdicatiui in bo. vn̄ in ꝓuer. ca. i. Et īprudētes odibūt ſciētiam: ſꝫ mō facit in am. vt odiā. vide in eo is.Odiolum li. diminutiuum paruum odium.Odioſicus ca. cum .i. odioſus. vnde odioſice aduerbium .i.odioſe. vide in odio dis.Odioſus ſa. ſum. in odio dis. eſt.Odium dij. in odio dis. eſt.O dolla le. quidam locus eſt.Odor. ab aere dr̄ h̓ odor vel odos. qꝛ tractu aeris ſentit̉. ⁊dr̄ odor ꝓpͥe de bono. vn̄ odorꝰ ra. rū .i. odore plenꝰ .ſ. qd̓ex ſe mittit odorē: vt flos thus pomuꝫ. vn̄ odore aduerOdor ꝯponit̉ vt odoriferra. ru. qd̓ odorē fert. ⁊ odoriſequus qua. quū. penl̓. cor. ꝗ odorē ſeꝗt̉ vt canis. Et lꝫ hecnoīa .ſ. odoꝝ: odorifeꝝ odoratū. ⁊ odoriſequuꝰ ita diſtinguant̉: vt odoꝝ dicat̉ qd̓ ex ſe emittit vt flos. Idē ⁊ odoriferū odoratū qd̓ ore receptū ē: vl̓ qd̓ odoreꝫ ꝑficit: velodorē aliūde accepit. ⁊ odoriſequū qd̓ odorē ſeꝗt̉: vt canis. Cōfundunt̉ tn̄ hec vocabula apud autores. ⁊ ꝓ ſeinuicē poſita īueniunt̉. Et ſcias ꝙ q̄dā noīa faciūt ntm̄ inor vel in os: vt pꝫ in his v̓ſibꝰ. Bis duo ſunt or. ⁊ os caſusretinētia rectos. Arbor odorqꝫ labor: his ſociat̉ honor.Odorabilis. ab odoro ras. dr̄ hic ⁊ hec odorabilis ⁊ hoc le.qd̓ aptū eſt ad odorādū: vnde odorabil̓r aduerbium.O doratus. in odoro ras. vide.O dorculus li. diminutiuum paruus odor.odoria. ab odorus ra. rū. dr̄ hec odoria rie. dea q̄ odoribputabat̉ preeſſe. ⁊ pro ipſo odore īuenit̉. Plautus in amphitrionē. Odoria afficit plures filios.O dorifer ra. rum. penul. cor. in odor eſt.O doriſequus qua. quum. in odor vide.O doro. ab odor dr̄ odoro ras. ⁊ odoror raris. in deponētigene. vn̄ in Gen̄. Odoratꝰ eſt dn̄s odorē ſuauitatis: ⁊ ponunt̉ in eodē ſenſu .ſ. odorē ꝑcipere vel odorē acciꝑe vl̓olfacere. vn̄ odoratꝰ tus. tui .i. actus vel paſſio odorādi. ⁊dr̄ odoratꝰ quaſi odoris aeris tactꝰ vel tractꝰ: ⁊ eſt ethymo. ⁊ īde odorabilis le. ⁊ odorabil̓r aduerbiū: ⁊ hec odorātia tie. Odoro ras. actiuū eſt cū oībꝰ ſuis ꝯpoſitis ſiqͥhꝫ. ⁊ ꝓdu. do. ſꝫ odoror eſt depo. cū ſuis ꝯpoſitis.EanteO enoferum. oenos quod eſt vinum componitur cum foros quod eſt ferre. ⁊ dicitur hoc oenoferum ri. vas vinarium aptum ad ferendum vinum ẜm DugO enos grece latine dicitur vinum.O eſtrū ſtri. ge. neu. qd̓dā genus muſcarū .ſ. aſilus vel tabanus. ⁊ dr̄ grece a ſono quē facit. ⁊ ita oeſtrū nomē eſt grecum ⁊ ficticiū. oeſtrū qn̄qꝫ ponit̉ pro ſapiētia vel ſpiritu