Druckschrift 
Catholicon
Seite
197r
Einzelbild herunterladen
 

DeMante

Iirica ce. nomē arboris q̄ geneſta dr̄: ⁊ deriuat̉ ab amarra. rū. qꝛ valde amara ē: ⁊ naſcit̉ ī deſerto ⁊ ī ſaxoſa hūoDiere. 17. Quaſi mirice in deſerto. ⁊ ꝓdu. pe. vn̄ Ouid.metamor. Perpetuoqꝫ virēs buxus tenueſqꝫ miriceUiridicus ca. cū .i. mira dicēs. ⁊ cōponit̉ a mirus ra. rū. ⁊ dicocis. ⁊ cor. di. lꝫ dico cis. pͥmā ꝓducat: qꝛ tꝫ naͣm huiusp̄teriti dixi: qd̓ naͣliter pͥmā cor.Virifico cas. caui. care .i. mirū facere: ⁊ cōponit̉ a mirus ra.rū. ⁊ facio cis. ⁊ īde mirificus ca. cū. ꝗ mira facit: ⁊ mirificens tis. in eodē ſenſu. ⁊ cōparat̉ mirificēs tior. ſimꝰ. ſedmirificus ſubit locū huiꝰ poſitiui mirificēs: qꝛ nō eſt invſu. vn̄ mirifice vel mirificēter tius. ſime. aduer. ⁊ hͨ miVyrmica: a mirmidon vel mir­ (rificētia tie. ⁊ cor. fi.min dr̄ hͦ mirmica ce. i. formica. ⁊ hīc mirmiceꝰ cea. ceū..j. formiceus: ⁊ hec mirmicea cee. i. verrūca corꝑis.Nlirmicites a mirmica dr̄ hic mirmicites tis. quedā gēma:que formice. reptātis effigiē imitatur.Nirmicoleon: a mirmica ⁊ leon: qd̓ eſt leo cōponit̉ h̓ mirmicoleontis. idē qd̓ formicoleon. Iob. 4. Tigris perijteo ꝙ nō hēret p̄dā. vn̄ ẜm aliā lr̄aꝫ mirmicoleon. vn̄ dic̄freg. in mora. Trāſlatione aūt ſeptuaginta īterp̄tū nequaqͣꝫ tigris dr̄ ſꝫ mirmicoleon ꝑijt. Hirmicoleon ꝗpe paruū eſt ⁊ vaſ. de aīal formicis aduerſuꝫ: qd̓ ſe in puluere abſcōdit: ⁊ formicas frumēta geſtātes īterficit: interfectaſqꝫ ꝯſumit. Mirmicoleō aūt latine dr̄ vel formicarū leo. vel certe exp̄ſſius formica pariter ⁊ leo. Recteaūt formica ⁊ leo noīat̉: qꝛ volatilibꝰ ſiue ꝗbuſdaꝫ alijsminutis aīalibꝰ formica eſt. Ipſis aūt formicis leo. hasenī qͣſi leo deuorat: ſꝫ ab illis qͣſi formica deuorat̉. Quūenī elephas dicit: mirmicoleon perijt. ꝗd in btō Iob ſubmirmicoleontis noīe niſi fauore ⁊ audaciā rep̄hēdit: acſi ei aꝑte dicat. Nō iniuſte ꝑcuſſus es: qꝛ circa erectos timidus: ꝯtra ſubditos audax fuiſti: ac ſi aꝑte dicat. Cōtraaſtutos te formido p̄ſſit: ꝯͣ ſimplices temeritas inflauit:ſed p̄dā iā mirmicoleon nō hꝫ: qꝛ timida vel tumida tuaelatio dū v̓beribꝰ p̄mit̉ ab aliena leſiōe ꝓhibet̉. Pcteſt etiā ẜꝫ btm̄ Greg. exponi de diabolo. vn̄ dicit Greg.Recte leo ⁊ formica noīat̉: qꝛ volatilibꝰ ſiue ꝗbuſlibetalijs minutis aīalibꝰ formica ē: ipſis aūt formicis leo: ſic̄p̄dixi: has enī qͣſi leo d̓uorat: ſꝫ ab illis qͣſi formica deuorat̉: qꝛ nimirū antiquꝰ hoſtis ſicut ꝯͣ cōſentiētes fortis ēita ꝯͣ reſiſtētes debilis. Si enī eiꝰ ſuggeſtionibꝰ aſſenſusp̄bet̉ qͣſi leo tolerari nequaqͣꝫ pōt. ſi aūt reſiſtit̉ qͣſi formica atterit̉: alijs gͦ leo ē: alijs formica: qꝛ crudelitatē illius carnales mētes vix tolerāt. ſpūales v̓o īfirmitatē illiꝰ pede v̓tutis calcāt. vide ēt ī formicoleon ⁊ ī diabolus.Mirmicon vel mirmin grece: latine dicit̉ formica.Mirmin grece: latine dr̄ formica.Niro onis. maſ. ge. i. mirator. ⁊ deriuat̉ a miror aris. Itemmiro onis .i. vnguētarius: ſed tūc deriuat̉ a miron grecoqd̓ latine dicit̉ vnguentum.Nyrobalanū: miron cōponit̉ cū balanū qͣſi redolens balanum: qꝛ ex glāde balani odorata fiat. ⁊ cor. lo.Uirocopus: miron cōponit̉ cū copos qd̓ eſt labor: ⁊ dr̄ hicmiro copus. pi. i. vnguētarius: qui laborat circa vnguētefaciēda vel vēdēda. Et idē dr̄ cirocopus. pi. a ciros qd̓ ēmanus ⁊ copos labor: ⁊ cor. co.Nyron grece: latine dicitur vnguentum.Nyropola: myron cōponit̉ cū pole qd̓ eſt vendere: ⁊ dr̄ hic⁊ hec miropola. le. qui vel que vendit vnguēta. vnde fmiropoliū .i. domus vnguetaria vbi vēdunt̉ vnguenta.Eadē domus dicit̉ ⁊ propola. le. a pro. ⁊ pole qd̓ eſt vendere: quaſi pro vēdere facta. hoc etiā noīe poteſt dici q̄libet domus ad vendēduꝫ aliquid facta. ⁊ ꝓdu. po. quiapole pro vendere etiā ꝓdu. primā.Miror raris. ratus. ſum rari .i. ꝓſpicere: vel laudare: vel pro

miro hr̄e. Et ponit̉ ſepe ꝓ cuꝑe cū ſuis cōpoſitis ꝗbuſdā.ſ. ꝓ ſuo ꝯſequēti an̄cedes. Primitꝰ enī miramur: poſteamirata cupimꝰ. Amiror deriuat̉ hic ⁊ hec mirabilis ⁊ hꝰle. ⁊ cōparat̉. vn̄ mirabil̓r lius. ſime. aduer. ⁊ hec mirabilitas tatis. Miror cōponit̉ vt admiror raris .i. valde mirari vel cuꝑe. Admiror v̓tutes: miror oꝑa. Cōmiror aris.i. ſil̓ mirari. Demiror aris .i. valde mirari vel deorſum.Et ē depo. miror cū oībus ſuis ꝯpoſitis: ⁊ ꝓdu. hāc ſyllaMirotheca ce. i. vnguētoꝝ repoſitoriū. ⁊ cōpo­ (bam mi.nitur a miron ⁊ theca: ⁊ produ. te.Mirrha arbor eſt q̄ grece ſmirnia dicit̉: cuius virgulta arabes exurūt vt melius exſudent ⁊ fructificent: vt dicit̉ inhiſtorijs. Itē myrra ē gūmi illius arboris: ⁊ dr̄ myrra qͣſi amara. vn̄ Iſido. Myrrha eſt arbor arabie altitudīeꝗnqꝫ cubitoꝝ: ſil̓is ſpine: cuiꝰ gutta viridis eſt: ⁊ amara.vn̄ ⁊ nomē accepit. Et myrra gutta eius ſpōte manās p̄cioſior eſt: elicita corticis vulnere vilior iudicat̉. ex dcīspꝫ ꝙ myrra dicitur tam arbor qͣꝫ gutta illius.Mirru. ri. vnguentū eſt odoriferū ex myrra factū. Iudi. io.Unxit ſe de myrro optimo.Myrtētū. teti. locus vbi myrtus creſcit. ⁊ deriuat̉ a myrtꝰ:⁊ ꝓdu. penul. vide in myrtus.Myrteus tea. teū .i. de myrto exn̄s vel ad myrtū ꝑtinēs: etMyrtoſus ſa. ſum. in myrtus vide. (dr̄ a myrtus.Myrtus a mari deriuat̉ hec myrtꝰ ti. vel myrtꝰ ēt q̄daꝫ arbor eſt q̄ in litore maris abundat. vn̄ ⁊ a grecis myrenedicitur: vel dicitur myrtus: qꝛ mire redoleat. vnde myrtoſus ſa. ſum. plenus myrtis.Miſach īterp̄tat gaudiū vl̓ riſus. Idē ⁊ miſabel ꝗ īterp̄tat̉Miſael in miſach vide. ppl̓us dn̄i.Miſcelio onis. ꝗ nouit artē miſcendi diuerſos cibos vel potus. ⁊ eſt maſ. ge. ⁊ deriuat̉ a miſceo ces.Miſcelaneꝰ: a miſceo ces. dr̄ miſcelaneꝰ nea. neū. ⁊ miſcelanꝰ naͣ. nū. ī eodē ſenſu .i. mixtꝰ. vn̄ hͦ miſcelaneū .i. ꝯmixtū ſic̄ cibꝰ gladiatoꝝ. vl̓ miſcelaneū dr̄ vas ī quo prādisgladiatorū miſcebant̉. vn̄ Iuue. Fictile ſic veniunt adMiſceo ces. cui. mixtū qd̓ ad mixtura (miſcelanea ludiꝑtinet. Et miſcere .i. potare vl̓ vinū p̄bere. Et ē tractū īde ꝙ antiꝗ miſcebāt calida frigidis ⁊ frigida calidis incalice̓. vn̄ calix dictꝰ ē a calida potatōe: ſic̄ adhuc nos miſcemꝰ aquā vino vl̓ ecōuerſo: ⁊ hinc mixtim aduer. Miſceo ꝯpōit̉ vt admiſceo ces. cui. vn̄ admixtiꝫ ⁊ admiſcuꝰcua. cuū .i. cōmixtꝰ. Cōmiſceo ces. cui. i. ſil̓ miſcere. vn̄ cōmixtim: ⁊ ꝯmiſcuꝰ cua. cuū .i. ꝯmixtꝰ. vn̄ hec cōmixturare. Immiſceo ces. cui. vn̄ īmixtī: ⁊ īmiſcuꝰ cua. cuū. Permiſceo ces. cui. vn̄ ꝑmixtim: ⁊ ꝑmiſcuus cua. cuuꝫ. Promiſceo ces. cui. i. ꝓcul vl̓ an̄ vl̓ ꝓ aliqͦ miſcere. vn̄ ꝓmixtiꝫ ⁊ ꝓmiſcuꝰ cua. cuū. vt lepꝰ ē ꝓmiſcui ge. remiſceo cescui. ītermiſceo ces. Hiſceo ⁊ eiꝰ ꝯpoſita faciūt p̄teritūin ſcui. ⁊ ſup̄. in ctū. ⁊ oīa ſūt actiua. Scd̓ꝫ v̓o aliā ſignificationē ẜm quā ꝑtinēt ad potatione vl̓ admīſtratōeꝫ vini ne. ſūt ẜꝫ Dug. In vincio cis. dic̄ ēt Hug. ꝙ ꝯmixtioꝓnūciat̉ in ſono de t. qꝛ x. p̄cedit t. Et iſta eſt opīo cōmunior. Quidā tn̄ dicūt ꝙ miſceo ſces. facit miſtū ꝑſ. ⁊ vident̉ hoc habere a Priſ. ꝗ dicit ī. ii. li. in tractatu de participio. X quoqꝫ antecedēte vnū inuenio in tus. vt a textu textus. Sed pōt dici ꝙ Priſcianus intelligit de verbis que habent x. in preterito perfecto.Miſellus la. lum. dimi. paruus miſer. vnde miſellulus lalum. ſimiliter diminutiuum penul. correptaMiſer ra. rū. dr̄ a mitto tis. ẜm vocē: ſed ẜm ſignificationēmiſer deriuat̉ ab mitto. ꝓprie ꝗdē miſer dr̄ ꝗ oēm felicitatē amiſit. miſer ēt dr̄ triſtis. Ꝙ aūt dr̄ miſer qͣſi minꝰſeruās etymo. eſt. Et ꝯparat̉ miſer ſerior. rimus. vn̄ miſere rius. rime. aduer. ⁊ hec miſeria rie. erūna vbi nullaeſt felicitas. ⁊ format̉ miſerrimꝰ a miſer addita rimꝰ.