Druckschrift 
Catholicon
Seite
193r
Einzelbild herunterladen
 

DeManteE

vn̄ memini inuenit̉ qn̄qꝫ copulatū cū pn̄ti: ⁊ meminerācū p̄terito īꝑfecto. ⁊ ſil̓r ꝯtingit in tribꝰ alijs verbis defectiuis. vn̄ v̓ſus. Bis duo ſunt odi noui cepi meminiqꝫ.Que retinēt ſenſū pn̄tis p̄teritiqꝫ. Que formant̉ ab hispariter ſenſum duplicabunt.Nemon grece latine dicit̉ memoria vel monimentū.Nemor. a memoro ras. dr̄ h̓ ⁊ hec memor moris. ⁊ eſt memor ꝗ memoriā tenet: ⁊ ꝗ memoria tenet̉. vn̄ memoriter aduer. Memor ꝯponit̉: vt ꝯmemor: īmemor ꝗ oblitus eſt: ⁊ cor. me cū ſuis ꝯpoſitis memor. vn̄ ꝗdā. Immemor accepti nō timet eē boni. ⁊ facit abltūs memore vl̓memori. vn̄ recte vt ꝗdā dicūt ē oīs ge. ꝯſtructiōe ⁊ etiādeclinatione: tn̄ neutꝝ plurale in a ẜm vſum nō īuenit̉.Nemoria. a memor dr̄ hͨ memoria rie. ⁊ ē memoria firmaꝯprehēſoꝝ mora in mēte. vn̄ ⁊ ꝗdā volunt ꝙ memoriaperiuet̉ a mora. Qd̓ aūt dr̄ memoria qͣſi in mente moraetymo. ē. ⁊ hīc memorioſus ſa. ſuꝫ ꝗ bone ē memorie. Etſcias ꝙ memoria p̄terita retinet: mēs futura p̄uidet: cocitatio pn̄tia ꝯplectit̉. Itē a memoria deriuat̉ h̓ ⁊ hͦ memorialis ⁊ hͦ lē: qd̓ ē dignū memoria: vel qd̓ reducit aliꝗd ad memoriā. vn̄ memoriale lis. qd̓ dat̉ vel dr̄ vel fitvt aliꝗd habeat̉ in memoria: ⁊ non obliuioni tradat̉. Etſcias ꝙ duplex ē vis imagīatiua .ſ. ītelligibilis ⁊ ſenſibilis. Intelligibilis ē in aīa ſeꝑata ⁊ demonibus: ⁊ actū hꝫextra corpus. Sēſibilis v̓o nō ſic ⁊ memoria ē in ꝑte ſerſitiua: ⁊ ēt in ꝑte ītellectiua ẜꝫ Aug. ⁊ hec memoria nonē cōis nobis ⁊ brutis: qꝛ ſola ītellectiua aīa in ſe retinetqd̓ accipit: ſꝫ ſenſitiua in organo corꝑali. vide ī volūtas.Et noͣ. ꝙ ſic̄ dic̄ Ariſ. in. 2. eth̓. nō paꝝ confert ex iuueneꝯfeſtim aſſue fieri: ſꝫ multū. Et Plato in Thimeo dic̄ inpͥmo li. Certū illud exꝑtus ſuꝫ tenaciorē fore memoriēNemoro. a memini dr̄ me­ (eoꝝ q̄ in pͥma etate diſcunt̉.moro ras .i. recordor. ⁊ ꝯponit̉: vt comemoro ras: rememoro ras. īmemoro ras. ⁊ ſūt actiua. Inueniunt̉ tn̄ ⁊ deponētia in eodē ſenſu .ſ. memoror raris: cōmemoror raris. rememoror raris. īmemoror raris. Unde ī pſal. Rememorati ſūt qꝛ deꝰ adiutor eoꝝ ē. Et noͣ. ꝙ memorant̉pauca: ꝯmemorant̉ ml̓ta. ⁊ cor. memoro mo. cū oībꝰ ſuisNēphis .i. egyptꝰ. ⁊ dr̄ egyptꝰ mēphis a mēphi (ꝯpoſitis.ciuitate egypti quā edificauit mēphus filiꝰ iouis: vt dic̄Iſi. ⁊ declinat̉ hͨ mēphis huiꝰ mēphis vl̓ mēpheos. Un̄Diere. 2. ca. Filij thaneos ⁊ mēpheos: vn̄ mēphiticꝰ cacū. vn̄ Hiero. in epl̓a ad Paulinū: Sic pictagoras aduimēphiticos vates .i. ph̓os egyptios. Et cor. penl̓. mēphiNena. a mene qd̓ eſt luna vel defectus dr̄ hᵉ me­ (ticus.na ne. ꝗdā piſcis ꝗ cū luna creſcit ⁊ decreſcit.Nenandriani ꝗdā heretici qui mūdū nō a deo ſꝫ ab angelis factū aſſerunt: ⁊ dicunt̉ a Menandro.Nenas nadis. fe. ge. i. ſacerdotiſſa bacchi. dicta a mene qd̓Nēceps. capio vel captꝰ ꝯponit̉ cū mēte: ⁊ dr̄ hic ⁊ hͦ ⁊ hoceſt defectus: qꝛ deficiat in ſenſu.mēceps pitis .i. mēte captꝰ: īſanꝰ. Quotiēs .n. captꝰ cōponit̉ vl̓ iūgit̉ cū dictiōe deſignāte mēbꝝ ſemꝑ deſignatcarētiā iſtiꝰ mēbri: vt mēceps mēte captus: oculiceps caNēda. a mēdax deriuat̉ hͦ mēdū di. ⁊ hec (ptꝰ ocl̓is ⁊c̄.mēda de .i. macula maxīe illa q̄ ſolet eē in libris nōdumemēdatis: ſꝫ mēdū in alijs rebꝰ. ſꝫ ponit̉ qn̄qꝫ ꝓ mendacio vel culpa corꝑis. ⁊ a mēda dr̄ mēdꝰ da. du. i. ſordidꝰmaculoſus. Et comparat̉. Un̄ Oui. de reme. Tūc aīo ſigna quodcūqꝫ in corpore mendū eſt.Nēdaciolū li. dimi. paruum mendacium.Medaciū. a mēdax cis. dr̄ hͦ mēdacium ci. Et vt dic̄ Aug.medaciū ē falſa ſignatio vocis cū ītētione fallendi. vt gͦmedaciū ſit neceſſe eſt vt falſuꝫ ꝓferat̉: ⁊ cū ītētione falledi. hoc enī malū ē ꝓpriū mētiētis aliud hr̄e clauſuꝫ inpectore: aliud ꝓmptū in lingua. Mētiri v̓o eſt loꝗ ꝯͣ hoc

193qd̓ ī aīo ſentit ꝗs: ſiue illd̓ ſit veꝝ ſiue nō. Oīs gͦ ꝗ mēdaciū loꝗtur mētit̉: qꝛ loquit̉ ꝯͣ hͦ qd̓ aīo ſentit .i. volūtatefallēdi. ſꝫ nō oīs ꝗ mētit̉ mēdaciū dic̄: qꝛ qd̓ veꝝ ē aliqn̄loquit̉ mētiēdo: ſic̄ ecōuerſo falſū dicēdo aliqn̄ verax ēUn̄ ſi iudeus dicit xp̄m eē deū cum non ita ſentiat aīonō ē mēdaciū qd̓ dic̄: qꝛ lꝫ al̓r teneat aīo: veꝝ ē tn̄ qd̓ dic̄.⁊ iō nō ē mēdaciū. mentit̉ tn̄ illud qd̓ veꝝ eſt dicens. Etſcias ꝙ vt dic̄ btūs Aug. in li. de mēdacio: octo ſunt gn̄amēdacioꝝ. Primū ē qd̓ fit in doctrina religiōis vt xp̄ꝫnō eē natū de v̓gine: vel nō eē paſſuꝫ: vl̓ ſil̓e ꝯͣ articulosfidei. Scd̓ꝫ vt aliquē ledat iniuſte: qd̓ tale ē vt nll̓i ꝓſit⁊ obſit alicui: vt ē mēdaciū detractiōis ⁊ falſus teſtis incā criminali. Tertiuꝫ qd̓ alicui ꝓdeſt ita vt obſit alicuiqͣꝫuis nō ad īmūdiciā corꝑalē vt mēdaciū teſtis ī cā pecuniaria. Quarta qd̓ fit ſola mētiēdi fallēdiqꝫ libidīe ſine cā ⁊ vtilitate qd̓ veꝝ mēdaciū ē. Quītū qd̓ fit ſola placēdi cupiditate: vt medaciū adulatoris. Sextū qd̓ nulliobeſt. ⁊ ꝓdeſt alicui ad vitādū ꝑiculū pecūie: vt ſi ꝗs pecūiā alicꝰ īiuſte tollēdā a fure vl̓ p̄dōe vbi ſit neſcire ſemētiat̉. Septimū qd̓ nll̓i obeſt: ⁊ ꝓdeſt alicui ad vitādūꝑiculū ꝑſone: vt ſi ꝗs mētiat̉ nolēs ꝓdere hoīeꝫ q̄ſitū admortē. Octauū ē qd̓ nll̓i obeſt: ⁊ ad hͦ ꝓdeſt vt ab īmunditia corꝑali aliquē tueat̉: vt volēti cōruꝑe v̓gīeꝫ mētiat̉eā eē ꝯiugatā. In his aūt ꝗſqꝫ minꝰ peccat cū mētit̉ qͣꝫtomagis a pͥmo recedit. Et ſcias ꝙ ille ꝗ diſputādo loꝗturfalſū qͣꝫuis ſciēter nō mētit̉ niſi aſſeredo dicat: qꝛ nō exſua ꝑſona falſū enūciat: ſꝫ gerēs ꝑſonā veritatē negātisItē nota ꝙ Greg. in. io. homel̓. Ezech̓. ſic dic̄. Quiſqꝫ expoſitor ī explanatōe ſacri eloquij vt fortaſſe auditoribꝰplaceat aliꝗd mētiēdo ꝯponit: ſua ⁊ nō dei v̓ba loꝗt̉: ſi tn̄bn̄ placēdi nō ſeducēdi ſtudio mētiat̉. Nā ſi in v̓bis dn̄icis v̓tutē reꝗͥrēs ipſe al̓r qͣꝫ is ꝑ quē ꝓlata ſūt ſenſerit: ētſi ſub ītellectu alio edificatōeꝫ charitatis inꝗrat dn̄i ſūtv̓ba q̄ narrat: qꝛ ad hoc ſolū dn̄s ꝑ totā nobis ſacrā ſcripturā loꝗt̉: vt nos ad ſuū ⁊ ꝓximi amorē trahat: ⁊ vt dicit Aug. oē mēdaciū iō dd̓ꝫ ē eē pctm̄: qꝛ hoc dꝫ hō loquiqd̓ aīo gerit ſiue illud veꝝ ſit: ſiue putet̉ ⁊ nō ſit. Uerba.n. iō ſunt īſtituta: nō vt ꝑ ea hoīes īuicē fallāt: ſꝫ ꝑ ea inalteriꝰ notitiā ſuas cogitatōes ferāt. v̓bis gͦ vti ad fallaciā nō ad qd̓ īſtituta ſūt pctm̄ ē. Nec iō ēt illd̓ mēdaciuꝫnō eē pctm̄ putādū eſt: qꝛ poſſumꝰ aliqn̄ alicui prodeſſemētiēdo. Poſſumꝰ .n. ⁊ furādo diuiti ꝓdeſſe pauperi. nō.n. faciēda ſūt mala vt eueniāt bona. Uide ī mētior ris.Mēdaculus la. lū. dimi. aliqͣꝫtulū mēdax. (⁊ ī loq̄la.Mēdax. a mētior tiris. dr̄ h̓ ⁊ hͦ ⁊ hͦ mēdax cis. qꝛ mētē alteriꝰ fallat. Et dr̄ia ē īter mēdacē ⁊ vanū: qꝛ mēdax dr̄ ꝙgr̄a ⁊ ſpē lucri vl̓ volūtate d̓cipiēdi mētit̉. ſꝫ vanꝰ ꝗ ſinecā vel vtilitate mētit̉. Et ꝯꝑat̉ mēdax cior. ſimꝰ. vn̄ mēdaciter cius. ſime. aduer. ⁊ hͨ mēdacitas tatis. Itē mendax .i. fragilis ⁊ mutabil̓. Un̄ ꝓph̓a. Oīs hō mēdax. qd̓v̓bū tractās Ber. in li. de gradibꝰ hūilitatis dic̄. Quid eoīs hō mēdax: oīs hō īfirmꝰ: oīs hō miſer ⁊ īpotēs: ꝗ necſe nec aliū ſaluare poſſit: ſic̄ dr̄ fallax equꝰ ad ſalutē: n̄ ꝙequꝰ aliquē fallat: ſꝫ qꝛ is ſeip̄ꝫ fallit ꝗ in fortitudine eiꝰꝯfidit. ſic oīs hō dr̄ mēdax .i. fragil̓ ⁊ mutabil̓ a quo ſalꝰnō poſſit nec ſua vl̓ aliena ſperari: qn̄ potiꝰ maledictōeꝫīcurrat ꝗ ſpem ſuā in hoīeꝫ ponit. neminē excipit ꝓph̓ane quē decipiat ſciēs ꝙ oēs peccauerūt: ⁊ egent gr̄a dei.nō ſe excipit ꝓpheta a cōi miſeria ne excipiat̉ a mīa.Mendiculus la. lū. i. pauper: tenuis: a mēdicꝰ deriuatur.Mendicꝰ. manꝰ ꝯponit̉ cū dico vel duco: ⁊ dr̄ mēdicꝰ ca. cū.ex toto pauꝑ qͣſi mādicꝰ: qꝛ mos erat antiꝗtꝰ egenuꝫ osclaudere: ⁊ manū extēdere qͣſi manu dicere: vel qͣſi manū ducere. Ꝙ aūt dr̄ mēdicꝰ qͣſi mēſe diuitis cupidꝰ velmendicꝰ qͣſi minꝰ degens: qꝛ minꝰ hꝫ vn̄ degat etymologie ſūt. ⁊ hīc hec mēdacitas tatis. vl̓ mendicꝰ dr̄ a mene