¶ PeMEante
19 2
¶paſſibilitatē: cū deo beatitudinē ⁊ īmortalitatē.Idedica. ce. a media ꝓuincia deriuat̉ medicus ca. cū. ⁊ hecmedica. ce. qd̓dā genꝰ legumīs ſic dicta: qꝛ a Hedis eſttranſlata in greciā tꝑe quo eā Xerxes rex ꝑſarū īuaſit.Hoc ſemen legumīs ſemel ſerit̉: ⁊ decē annis ꝑmanet: ⁊tribꝰ: ⁊ qͣter vel ſexies ꝑ ānū pōt reſcīdi. Et hͨ herba abūdat in venētia: ⁊ eſt triū folioꝝ: ⁊ ſemꝑ vireſcit. Quidaꝫtn̄ dicūt ꝙ ſit illd̓ legumē qd̓ vulgo dr̄ triſicū. Itē mediea ē q̄dā arbor pͥmū aſportata a medis. vn̄ ⁊ dicta ē. hācgreci hydromellā: latini citrū vel citrā vocāt: qꝛ eiꝰ poma ⁊ folia citri odorē referāt: malū ē inimicū venenis.Hec arbor pene oī tꝑe plēa ē pomis partī maturis partꝭacerbis: partī adhuc ī flore poſitis: qd̓ ī alijs arboribꝰ rarū eſt. Et dicūt ꝙ reuera hͦ arbor ē citrus. ſꝫ Apulegiꝰ hꝰnegat. Itē īuenit̉ h̓ medicꝰ. ci. phyſicus. ⁊ hᵉ medica. ce.⁊ adiectiue medicꝰ. ca. cū. ⁊ tūc deriuat̉ a medeor. derisIlledicina: a medicꝰ dr̄ hec medicina ne. qͣſi modicīa: qꝛ cūmō dꝫ exhiberi. vn̄ h̓ ⁊ hec medicinalis ⁊ hͦ. le. vn̄ medicinal̓r aduer. ⁊ cōponit̉: vt īmedicinalis īmedicinale.MNedicora medicꝰ deriuat̉ medicor. caris. catꝰ. ſuꝫ. dicari.⁊ ī eodē ſenſu dr̄ medico. cās actiuū. vn̄ h̓ medicator. toris. ⁊ hᵉ medicatio. onis. ⁊ h̓ ⁊ hᵉ medicabilis ⁊ hͦ. le. ⁊ hmedicamē. minis. ⁊ hͦ medicamētū. ti. ⁊ ꝯſtruit̉ cū actōmedico. ſꝫ medicor pōt ꝯſtrui cū dtō ⁊ actō: vt dixi ī meNediſtinꝰ. na. nū. i. in medio ſtās: vel mediū te ¶ Idicor.nēs ⁊ ꝯponit̉ a ſto ſtas ⁊ teneo. nes. ⁊ mediꝰ. Itē medieſtinꝰ. na. nū. i. in medio ciuitatis exiſtēs. ⁊ tūc ꝯponitur amediꝰ ⁊ a ſtin: qd̓ ē ciuitas. Un̄ Hora. in ep̄i. Tu medieſtinꝰ tacita p̄ce rura petebas. Itē medieſtinꝰ dr̄ balneaNediminꝰ: mediꝰ cōponit̉ cū mi (tor. Idē ⁊ mediuſtinꝰ.na vel emina: ⁊ dr̄ h̓ mediminus .ni. qͣſi media mina: velmēſura ꝗn̄qꝫ modioꝝ: ſic dicta: qꝛ mediet̉ ꝗn̄qꝫ modijsq̄ ſūt ꝑfecti numeri medietas. Et īuenit̉ mediminū promediminoꝝ ꝑ ſyncopaꝫ. Un̄ dicit Priſ. in. 7. li. vbi agit̉de gtō plurali ſcd̓e declinatiōis. Inuenit̉ īꝗt mediminūꝓ mediminoꝝ ꝑ ſyncopā. Cicero in frume. Sꝫ tritici ſepties mediminū ex nymphōis or̄onibꝰ tollit. mediminūꝓ medimīoꝝ ꝑ ſyncopā poſuit: ſic̄ iugerū ꝓ iugeroꝝ.Nedio a mediꝰ dr̄ medio. as. aui. are .i. in medio locare: velꝑmediū diuidere: vel medietatē auferre: vel coniūgere vl̓ pacificare in aliquo: ⁊ cōponit̉: vt dimidio. as .i. diuidere per mediū: vel medietatē auferre. ⁊ eſt actiuū cūoībus ſuis cōpoſitis. ⁊ cor. di.Nediocris: a medius deriuat̉ hic ⁊ hec mediocris ⁊ hͦ cre.cui mediū ꝗd ſufficit qͣſi ꝗ accedere vult vltra vel citra:ſed in medio .i. in virtute conſiſtere. vn̄ mediocriter aduerbiū. ⁊ hec mediocritas. tatis. ⁊ cor. o. naturaliter.Nediocriculus. la. lū. i. aliquātulū mediocris. ⁊ cor. penul.Nediolanū .ni. ciuitas in lōbardia: ⁊ cōponit̉ a mediꝰ ⁊ lana: qꝛ ſus media lanea fuit īuēta in eius ſignificatione: ⁊fuit factū mediolanū a gallis illuc olim venientibꝰ expulſis indigenis. vn̄ hic ⁊ hec mediolanēſis ⁊ hoc ſe.Nedioximꝰ: a mediꝰ dr̄ medioximꝰ. ma. mū. qd̓ ē īter mediū ⁊ extremū: vt due habitabiles zōne q̄ ſūt īter extremas ⁊ torridā q̄ media ē medioxime ſūt. ⁊ dij ꝗ ſūt īteraereos ⁊ terreſtres: vel inter aereos ⁊ celeſtes medioximi ſunt. Unde Plautꝰ in ciſtellaria. Atqꝫ ita me dij ſuperi inferi ⁊ medioximi. Et Martialis Capella. Quosgreci demones latini medioximos vocant.Neditatiuncula. le. dimi. parua meditatio.Neditatiuū. in meditor vide.Nediterraneꝰ. nea. neū. Mach̓. li. 2. ca. 8. Per mediterraneū fugiēs. Et vt dicit Papi. mediterraneꝰ diuerſis excaſibꝰ ꝯponit̉: ſic̄ ml̓ta alia .i. a medio ⁊ terre. Et ſcias ꝙmaria mediterranea in toto orbe habitabili ſunt triginta: vt dixi in mare. Quidā tn̄ dicūt ꝙ ēt a teneo ꝯponit̉.
quia mediterraneus dicit̉ qͣſi mediū terre tenens.Neditor: a melos dr̄ meditor. taris. tatꝰ ſū. ⁊ ē meditari qͣſimeloditari .i. modulari dulciter ⁊ ꝗbuſdā melodijs decātare. vn̄ Uir. Silueſtrē muſā tenui meditaris auenaItē meditari .i. putare: excogitare: delirare. vn̄ hͦ meditatio. onis .i. excogitatio. ⁊ meditatiuus. ua. uū. vn̄ verbadicunt̉ meditatiua q̄ deſignāt meditationē: de ꝗbus dixi in tertia parte vbi de ſpēbus v̓boꝝ in ca. de v̓bo meditatiuo. Meditor componitur: vt cōmeditor: permeditor. vnde p̄meditatus. ta. tū. ⁊ cōponit̉ impremeditatꝰ.⁊ eſt depo. meditor cū oībus ſuis ꝯpoſitis. ⁊ cor. di. vndequidā. Peruigili cura ſemꝑ meditare futura.Meditulliū: a mediꝰ. dia. diū. ⁊ tollo. lis cōponit̉ hoc meditulliū lij .i. medietas .ſ. id qd̓ in medio eſt: vt in ouo vitellus. ⁊ ꝗcꝗd eminet in medio rote dr̄ meditulliuꝫ: ⁊ eminens locus in medio campo.Mediꝰ. dia. diū. īde hec medietas. tatis ⁊ medio. as. ⁊ cor. pͥmā. Inuenit̉ ēt hͦ media die ꝓ qͣdā ꝓuīcia vel regiōe aMedio rege ſic dicta. a quo medus. da. dū. ⁊ ꝓd. pͥmā ꝓmedia regiōe: ſic̄ medus a quo deſcēdit. Itē mediꝰ dr̄ qdiuidit ⁊ ſequeſtrat. mediator vero ꝗ cōiungit ⁊ pacificat. Medius cōponit̉ cū fidus: ⁊ dicit̉ mediuſfidius aduerbiū iurādi .i. ꝑ mercurium ꝗ mediator ē ⁊ fidꝰ īterp̄sdeoꝝ ⁊ hoīuꝫ. vn̄ mediuſfidiꝰ ꝯponit̉ a mediꝰ ⁊ fides qͣſiNediuſtinꝰ .i. balneator qͣſi ī media vſtio (mediāte fide.ne poſitus. Item dicit̉ medieſtinus.Medo. a mel dr̄ hic medo onis. potio melle mixta qͣſi melo. Idē ⁊ medꝰ qͣſi melus: qꝛ ex melle fit: ſic̄ calamitasꝓ cadamitas dicit̉. Idē ⁊ mulſum quaſi melſum: vel amulceo. Sed mulſum ex aqua cruda vel vino: ſꝫ medovel medus ex aqua decocta fit.Medulla. a medꝰ dr̄ hec medulla le. qꝛ in medio fit. ꝙ aūtdr̄ medulla qͣſi in medio latēs: vl̓ medulla qͣſi madefaciēs oſſa etymo. ſūt: ẜm Hug. Et ſcias ꝙ medulla ꝓpͥe ⁊ſtricte dr̄ illud molle qd̓ ē in ꝯcauitate oſſis īteriꝰ. Sedſumit̉ qn̄qꝫ medulla large ꝓ ītimis lignoꝝ: ꝓ adipe frugum ⁊ ho. vnde ⁊ dicit̉ medulla cedri ⁊ medulla tritici.Nedullinꝰ. a medulla dicit̉ medullinꝰ na. nū. penul. ꝓdu.ad medullā ꝑtinēs: vl̓ de medulla exiſtēs. ſꝫ hec medullina ne. ꝓprie nomen eſt cuiuſdā femine.Medullitus aduer. loci a medulla dicit̉. ⁊ cor. penul.Medus di. ꝗdā rex: a quo dcā ē media regio vel ꝓuincia: aqͣ dr̄ medꝰ da. dū. gētile. ⁊ ꝓducit pͥma medus ⁊ medeaab eo deſcēdēs. Dan̄. 5. ca. in fine. Dariꝰ medus ſucceſſitin regnū. Itē hic medꝰ di. eſt q̄daꝫ potio. Uide in medoNega vel megalon grece dicit̉ longum.¶ (donis.Megacoſmus. a mego vel megalon ⁊ coſmus qd̓ eſt mūdcomponitur hic megacoſmus mi i. maior mūdus. Iteꝫalio nomine dicitur macrocoſmus.Megalon̄ dicit̉ longum: ⁊ acuitur in fine.Megera re. q̄dā furia infernalis: ⁊ īterp̄tat̉ magna ꝯtētio. ⁊Megiſtus .i. maximus.¶ Chec eſt ꝑua oꝑatioMeio. a mingo gis. dr̄ meio is. iere .i. mingere. ⁊ eſt defectiuuꝫ. de hoc dixi in tertia parte vbi egi de p̄teritis tertiecōiugationis quaſi in pͥncipio. ⁊ deficit omnino in preterito imperfecto indicatiui modi.Nel mellis ꝑ geminū ll. in genitiuo. Nā vt dicit Priſ. in. 6.li. ī el. deſinētia correptā latina ſūt ⁊ neutra: ⁊ addita lisfaciūt genitiuū: vt mel mell̓: fel fellis. vn̄ melleꝰ lea. leū.mellinꝰ naͣ. nū. ⁊ mellicꝰ ca. cuꝫ. ⁊ dicit̉ mel a meleſſe qd̓eſt apes. ⁊ dic̄ Auicē. vbi loquit̉ de ſimplicibꝰ medicinisſic dicēs: ꝙ mel ē occultꝰ ros cadēs ſuꝑ flores ⁊ alias plātas: ⁊ ſuꝑ lapides quē apes recolligūt: ⁊ aliqn̄ ē ros manifeſtꝰ quē pn̄t colligere hoīes. in idē .n. redit generatiomānatis: qꝛ māna ẜm Auicēnā eſt ros: ⁊ eſt de gn̄e mellis in terris calidis cadēs ſpiſſiꝰ melle cōi. vn̄ ⁊ exiccat̉: ⁊