Druckschrift 
Catholicon
Seite
190r
Einzelbild herunterladen
 

DeAMante

19r

gideo nō potuit redūdare. Eſt autē hͦ videre ꝑ ſil̓e. Sienī accipiat̉ vas aq̄ ꝑuū ⁊ aſꝑgat̉ ex eo locꝰ amplus diffuſus valde. aſꝑgat̉ aūt ſucceſſiue pars poſt ꝑtē ⁊ nō effūdat̉ illa aqͣ ī eū ſil̓: ſꝫ ſicceſſiue ꝑs poſt ꝑtē donec tota cōſumat̉ nō apparebit vnqͣꝫ aliꝗd niſi forte madefactio inillo loco: qꝛ pͥma aſꝑſio exſiccata ē anteqͣꝫ ſcd̓a adueniat:⁊ ita parua ē aqͣ reſpectu loci ꝙ nō ſufficit ad īfūdēdū locū: ſꝫ vix ad madefactionē. Eodē aūt mō ē de aꝗs fluenribꝰ in locū amphitritis. Illa enī fluūt ſuꝑ loca ampliſſima: q̄ vix ipſe ſufficerēt humefacere ī ſuꝑficie ſi nō eēntibi aq̄ in vētre maris oceani. Inſuꝑ ⁊ reſoluunt̉ ſucceſſiue: ⁊ egrediunt̉ ad oſtia fluminū. Et iō nō aꝑꝑet vtrū aliad additū ſit ex īfluxū aqͣrū ⁊ iō nō redundat oceanus. Aiaduerte ꝙ Ambro. dicit in. 3. Hexameron. Cōgreget̉ inꝗt an̄ in 3ª die dictū ē: ⁊ ꝯgregata ē. ⁊ frequēter dr̄.Cōgreget̉ ppl̓s ⁊ nō ꝯgregat̉. Nō mediocris pudor eſt īnerio dei inſenſibilia elemēta parere: ⁊ hoīes nō obedire: ꝗbꝰ ſenſus ab ipſo tributꝰ auctore ē. Itē remigiꝰ dicittractās illud Mat. Imꝑauit vētis ⁊ mari: ⁊ fcā ē trāꝗllitas magna. Ea inꝗt q̄ nobis īſenſibilia ſunt deo creatorioīuꝫ rerū ſunt ſenſibilia. Et ſicut dicit Greg. in. 5. mora.Hare viua corꝑa ī ſemetipſo retinet. naꝫ mortua extraſe ꝓtinꝰ expellit. Quidā tn̄ dn̄i ſubditos viuos a ſe expellunt: ⁊ retinēt iuxta ſe mortuos in pctīs. Itē īuenit̉ maretyberiadis: ⁊ ē idē qd̓ lacus tyberiadis: de quo dicā in tyberias. Itē īuenit̉ mare rubrū: ⁊ vt dr̄ in hiſtorijs ſuperExo. mare rubrū nō ē aqͣ rubea: ſꝫ oīs terra circūſtās rubea ē: ex qͣ vitiat̉ gurgēs ⁊ īficit̉. vn̄ miniū acutiſſimumdecerpit̉. ꝗcꝗd ēt ad eſuꝫ in fructibꝰ eſt in hūc colorē cadit: ob hoc ibidē gēme rubee īueniunt̉: q̄ humo īuoluteꝫ⁊ īiter harenas attrite terre colorē ⁊ maris hn̄t. De hͦ ētvide ī rubeo. bes. vbi nos dicimꝰ rubeū: hebreus hꝫ caucaſuꝫ eo ꝙ cāne in littoribꝰ abundāt. Itē inuenit̉ maremortuū: ⁊ dr̄ mortuū: vt dicit Iſid. ꝓpter hoc ꝙ nihil gignit viuū: nihil recipit ex genere viuētiū. Nā neqꝫ piſceshꝫ: neqꝫ aſſuetas aꝗs ⁊ letas mergēdi vſu patit̉ aues: ſꝫquecūqꝫ viuētia mergēda tētaueris: qͣcunqꝫ arte demeſa ſtatim reſiliēt: ⁊ qͣꝫuis vehemēter illiſa ſtatim excutiūtur. hoc ⁊ mare ſalinaruꝫ vocat̉: qd̓ eſt in iudea.Margarita ē gēma p̄cioſa cādida a mari dctā. vn̄ dic̄ Iſi. 16.etymol̓. Hargarita pͥª cādidaꝝ gēmarū quā īde margaritā aiūt vocatā ꝙ ī ꝯchilijs maris hͦ genꝰ lapidis īueniatur. Ineſt .n. ī carne cōclee calculus natꝰ: ſic̄ ī cerebro piſcis lapillus. Gignit̉ aūt de celeſti rore: quē certo anni tēpore cōclee hauriūt. ⁊ declinat̉ hec margarita. te. Et hocmargaritū īuenitur. ꝓuerb̓. 25. ca. In auris aurea ⁊ margaritū fulgēs ꝗ arguit ſapiētē. Inuenit̉ etiā hͨ margareta. te. ꝓ quadā v̓gine glorioſa: a margarita gēma dicta: q̄gēma ē cādida: parua ⁊ virtuoſa: ſic btā margareta fuitcādida ꝑ virginitatē: parua ꝑ humilitatē: virtuoſa ꝑ miHlarginalis: in margo vide. Craculoꝝ oꝑationēIlargo: mare ꝯpōit cū giro. ras. ⁊ dr̄ h̓ aūt hͨ margo. ginis.īcerti ge. lꝫ ꝗdā dixerīt ꝙ ē cōis. ⁊ dr̄ margo qͣſi mare girās .i. littꝰ maris. Ul̓ dr̄ margo qͣſi mare regēs: vl̓ agensvel gerēs. Trāſfert ēt hͦ nomē vt margo dicat̉ qd̓libetlittꝰ vel limbꝰ: ⁊ gnaͣl̓r extremitas: vel extrema pars cuiuſſibet rei. vn̄ margineꝰ. nea. neū. ⁊ h̓ ⁊ hec marginalis⁊ hoc. le. qd̓ ꝑtinet ad marginē: vel qd̓ eſt in margine. vn̄gloſe dicunt marginales q̄ ſūt in marginibꝰ libri ad differetiā īterlineariū gloſarū: q̄ ſunt īter lineas textus.Maria: a mare deriuat̉ hͦ maria. rie. mr̄ dn̄i ꝓpter claritate. vn̄ ⁊ maria illuminatrix ſiue ſtella maris īterp̄tat̉: qꝛgenuit lumē mūdi. Sermone aūt ſyro maria dn̄a nūcupat: ⁊ hͦ pulchre. qꝛ oīuꝫ dn̄ꝫ genuit. ⁊ fuit v̓go maria an̄ſca qͣꝫ nata ex vtero. Et ſcias ꝙ ſcīficatio btē marie v̓gīsexcellētior fuit ſcīficatiōibꝰ alioꝝ. Quod ſic pꝫ. In ſcīfi

1catione enī que fit ꝑ legē cōem in ſacr̄is tollit̉ culpa: ſedremanet fomēs ẜꝫ ꝙ eſt inclinās ad peccatū mortale ⁊veniale. ſed in ſcīficatis ex vtero nō manet fomēs ẜꝫ ꝙeſt inclinās ad mortale: ſꝫ tm̄ remanet īclinatio fomitisad veniale: vt pꝫ in Hieremia ⁊ Ioāne baptiſta ꝗ pctm̄actuale habuerūt: nō aūt mortale: ſꝫ veniale. ſed in beata v̓gine īclinatio fomitis oīno fuit ablata: ⁊ qͣꝫtū ad veniale: ⁊ qͣꝫtū ad mortale. ⁊ qd̓ plus eſt gr̄a ſcīficatiōis: vtor̄ nō tm̄ rep̄ſſit motꝰ illicitos in ipſa: ſꝫ ēt in alijs efficaciā habuit: ita vt qͣꝫuis eēt pulchra corꝑe a nullo vnqͣꝫ vitioſe cōcupiſci potuit. Uide in obūbro: ⁊ in v̓tus: ⁊ in honoro. De viris ⁊ filijs duarū mariarū ſoroꝝ btē marie mr̄is dei hēs in Ioānes: ⁊ acuit̉ penl̓. in ꝓſa: ſꝫ qn̄ maria ē plurale de mare grauat̉. vn̄ ꝗdā. Trāſiuit maria cūfratre btā maria. Pōt tn̄ in v̓ſu hoc nomē maria corriꝑepenl̓. vn̄ Prudētius. Nec mea poſt maria potis ē ꝑſtringere iura. Sꝫ in ꝓſa ſemꝑ hō noīa habēt accētū acutuꝫ:vel circūflexū ſuꝑ penl̓. ꝑ Greciſ. qd̓ cā maioris boatꝰ vdet̉ ꝯtingere: qꝛ dictiōes grece ꝓlate magis ore rotūdoNaris eſt genitiuus de mas ⁊ de mare. (ſonant.Mariſan octauus menſis eſt: ⁊ acuit̉ in fine.Uariſca: a mas dr̄ hͨ mariſca. ſce. ꝓpͥe veſica q̄ circa podicēmariū ex nimio fricatu ⁊ vſu agēdi opꝰ ſodomiticuꝫ ſolet eructuare. Un̄ Iuue. Si pōdice leui Scīdunt̉ tūidemedico ridēte mariſce. Dr̄ tn̄ qn̄qꝫ mariſca q̄lꝫ veſica q̄ex aſſiduo carnis fricatu naſcit̉. (vxor ſiue marita.Maritellus li. dimi. paruus maritꝰ: ⁊ hec maritella le. ꝑuaNaritimꝰ. a mari dicit̉ maritimꝰ ma. muꝫ. qͣſi iuxta mareexiſtēs. vn̄ hec maritima me. dr̄ terra q̄ iuxta mare eſt.Uel dic ꝙ maritima dicunt̉ loca mari vicina ſic dictaquaſi maris intima. ⁊ eſt etymo. ⁊ cor. penul.Uaritꝰ. a mas ris. dr̄ h̓ maritꝰ ti. vn̄ hec marita te. .i. vxor. ⁊maritꝰ ta. tū. ꝑtinēs ad maritū vel maritā: vel maritꝰ tatū. In eligēdo āt marito qͣtuor expectari ſolent .ſ. v̓tꝰ genꝰ: pulchritudo ⁊ ſapiētia. Ex his ſapīa potior ē ad amoris affectū. Sil̓r in eligēda vxore qͣtuor īpellūt hoīeꝫ adamorē .ſ. pulchritudo genꝰ mores ⁊ diuitie. meliꝰ tn̄ ſi inea mores qͣꝫ pulchritudo q̄rant̉. Nūc aūt ille q̄runt̉ qͣediuitie aut forma nō qͣs ꝓbitas vel mos ꝯmēdat. Itemtribꝰ de cāis ducit̉ vxor: cā ꝓlis: cā adiutorij: ⁊ cā īcontinētie. De pͥma cā dr̄ ī Gen̄. Creſcite ⁊ ml̓tiplicamini. Deſcd̓a in eodē. Nō ē bonū hoīeꝫ eē ſolū: faciamꝰ ei adiutoriū ſil̓e ſibi. De tertia dic̄ Paulꝰ ad Corin. ꝙ ſi ſe nō ꝯtinet nubat. Iō aūt femīe ſub viri ptāte ꝯſiſtūt: qꝛ leuitate aī plerūqꝫ d̓cipiunt̉. vn̄ ⁊ equū erat eas viri auctoritate repmi. Proinde veteres voluerūt feminas innuptasqͣꝫuis ꝑfecte eēt etatis ꝑꝑ ip̄aꝫ animi leuitatē in tutelaꝯſiſtere. Qual̓r aūt marita ſiue vxor ſe hr̄e debeat ergavirū ⁊ familiā habet̉ Thob. io. ca. vbi raguel ⁊ āna parētes ſare vxoris thobie iunioris bn̄dicētes ei monuerūteā honorare ſacros: diligere marituꝫ: regere familiā: gubernare domū: ⁊ ſeip̄aꝫ irrep̄hēſibilē exhiber̄. Amarit̓ꝰderiuat̉ h̓ ⁊ hͦ maritalis: ⁊ hͦ le. Et marito tas. v̓bū actiuuꝫ cū oībꝰ ſuis ꝯpoſitis. ⁊ ꝓdu. ri. Uide in vxor.Mars. a mas ris. dr̄ hic mars tis. deus belli: ⁊ pro ip̄o belloīuenit̉. ⁊ dicit̉ ſic qꝛ mariū ſit mars. Ad hͦ .n. ꝙ ſit mars.i. bellū ꝑ viros pugnat̉ maxime apud nos: vbi ſoli mares pugnāt. Uide in amazones. ⁊ in cometa.Marſia ſie. q̄dā terra ē. vn̄ marſus ſa. ſū. vel marſi ſūt dictiqͣſi martē ſciētes vel ſitiētes: qꝛ bellicoſi ſūt. Et qꝛ marſi multū valēt in īcātatiōe ſerpētiū: iō qn̄qꝫ īuenit marſus ꝓ īcātatore ſerpētiū: qn̄qꝫ gn̄al̓r pro incātatore.Marſilia lie. quedam prouincia eſt ſiue regnum.Marſupiū pij. ſacculus pecunie ſiue burſa. ⁊ dicitur a marſuꝑo greco quod greci ſic vocant.Martellus li. dimi. mediocris malleus.