¶ DeAMante
19r
gideo nō potuit redūdare. Eſt autē hͦ videre ꝑ ſil̓e. Sienī accipiat̉ vas aq̄ ꝑuū ⁊ aſꝑgat̉ ex eo locꝰ amplus diffuſus valde. aſꝑgat̉ aūt ſucceſſiue pars poſt ꝑtē ⁊ nō effūdat̉ illa aqͣ ī eū ſil̓: ſꝫ ſicceſſiue ꝑs poſt ꝑtē donec tota cōſumat̉ nō apparebit vnqͣꝫ aliꝗd niſi forte madefactio inillo loco: qꝛ pͥma aſꝑſio exſiccata ē anteqͣꝫ ſcd̓a adueniat:⁊ ita parua ē aqͣ reſpectu loci ꝙ nō ſufficit ad īfūdēdū locū: ſꝫ vix ad madefactionē. Eodē aūt mō ē de aꝗs fluenribꝰ in locū amphitritis. Illa enī fluūt ſuꝑ loca ampliſſima: q̄ vix ipſe ſufficerēt humefacere ī ſuꝑficie ſi nō eēntibi aq̄ in vētre maris oceani. Inſuꝑ ⁊ reſoluunt̉ ſucceſſiue: ⁊ egrediunt̉ ad oſtia fluminū. Et iō nō aꝑꝑet vtrū aliad additū ſit ex īfluxū aqͣrū ⁊ iō nō redundat oceanus.¶ Aiaduerte ꝙ Ambro. dicit in. 3. Hexameron. Cōgreget̉ inꝗt an̄ in 3ª die dictū ē: ⁊ ꝯgregata ē. ⁊ frequēter dr̄.Cōgreget̉ ppl̓s ⁊ nō ꝯgregat̉. Nō mediocris pudor eſt īnerio dei inſenſibilia elemēta parere: ⁊ hoīes nō obedire: ꝗbꝰ ſenſus ab ipſo tributꝰ auctore ē. Itē remigiꝰ dicittractās illud Mat. Imꝑauit vētis ⁊ mari: ⁊ fcā ē trāꝗllitas magna. Ea inꝗt q̄ nobis īſenſibilia ſunt deo creatorioīuꝫ rerū ſunt ſenſibilia. Et ſicut dicit Greg. in. 5. mora.Hare viua corꝑa ī ſemetipſo retinet. naꝫ mortua extraſe ꝓtinꝰ expellit. Quidā tn̄ dn̄i ſubditos viuos a ſe expellunt: ⁊ retinēt iuxta ſe mortuos in pctīs. Itē īuenit̉ maretyberiadis: ⁊ ē idē qd̓ lacus tyberiadis: de quo dicā in tyberias. Itē īuenit̉ mare rubrū: ⁊ vt dr̄ in hiſtorijs ſuperExo. mare rubrū nō ē aqͣ rubea: ſꝫ oīs terra circūſtās rubea ē: ex qͣ vitiat̉ gurgēs ⁊ īficit̉. vn̄ miniū acutiſſimumdecerpit̉. ꝗcꝗd ēt ad eſuꝫ in fructibꝰ eſt in hūc colorē cadit: ob hoc ibidē gēme rubee īueniunt̉: q̄ humo īuoluteꝫ⁊ īiter harenas attrite terre colorē ⁊ maris hn̄t. De hͦ ētvide ī rubeo. bes. vbi nos dicimꝰ rubeū: hebreus hꝫ caucaſuꝫ eo ꝙ cāne in littoribꝰ abundāt. Itē inuenit̉ maremortuū: ⁊ dr̄ mortuū: vt dicit Iſid. ꝓpter hoc ꝙ nihil gignit viuū: nihil recipit ex genere viuētiū. Nā neqꝫ piſceshꝫ: neqꝫ aſſuetas aꝗs ⁊ letas mergēdi vſu patit̉ aues: ſꝫquecūqꝫ viuētia mergēda tētaueris: qͣcunqꝫ arte demeſa ſtatim reſiliēt: ⁊ qͣꝫuis vehemēter illiſa ſtatim excutiūtur. hoc ⁊ mare ſalinaruꝫ vocat̉: qd̓ eſt in iudea.Margarita ē gēma p̄cioſa cādida a mari dctā. vn̄ dic̄ Iſi. 16.etymol̓. Hargarita pͥª cādidaꝝ gēmarū quā īde margaritā aiūt vocatā ꝙ ī ꝯchilijs maris hͦ genꝰ lapidis īueniatur. Ineſt .n. ī carne cōclee calculus natꝰ: ſic̄ ī cerebro piſcis lapillus. Gignit̉ aūt de celeſti rore: quē certo anni tēpore cōclee hauriūt. ⁊ declinat̉ hec margarita. te. Et hocmargaritū īuenitur. ꝓuerb̓. 25. ca. In auris aurea ⁊ margaritū fulgēs ꝗ arguit ſapiētē. Inuenit̉ etiā hͨ margareta. te. ꝓ quadā v̓gine glorioſa: a margarita gēma dicta: q̄gēma ē cādida: parua ⁊ virtuoſa: ſic btā margareta fuitcādida ꝑ virginitatē: parua ꝑ humilitatē: virtuoſa ꝑ miHlarginalis: in margo vide.¶ Craculoꝝ oꝑationēIlargo: mare ꝯpōit cū giro. ras. ⁊ dr̄ h̓ aūt hͨ margo. ginis.īcerti ge. lꝫ ꝗdā dixerīt ꝙ ē cōis. ⁊ dr̄ margo qͣſi mare girās .i. littꝰ maris. Ul̓ dr̄ margo qͣſi mare regēs: vl̓ agensvel gerēs. Trāſfert ēt hͦ nomē vt margo dicat̉ qd̓libetlittꝰ vel limbꝰ: ⁊ gnaͣl̓r extremitas: vel extrema pars cuiuſſibet rei. vn̄ margineꝰ. nea. neū. ⁊ h̓ ⁊ hec marginalis⁊ hoc. le. qd̓ ꝑtinet ad marginē: vel qd̓ eſt in margine. vn̄gloſe dicunt marginales q̄ ſūt in marginibꝰ libri ad differetiā īterlineariū gloſarū: q̄ ſunt īter lineas textus.Maria: a mare deriuat̉ hͦ maria. rie. mr̄ dn̄i ꝓpter claritate. vn̄ ⁊ maria illuminatrix ſiue ſtella maris īterp̄tat̉: qꝛgenuit lumē mūdi. Sermone aūt ſyro maria dn̄a nūcupat: ⁊ hͦ pulchre. qꝛ oīuꝫ dn̄ꝫ genuit. ⁊ fuit v̓go maria an̄ſca qͣꝫ nata ex vtero. Et ſcias ꝙ ſcīficatio btē marie v̓gīsexcellētior fuit ſcīficatiōibꝰ alioꝝ. Quod ſic pꝫ. In ſcīfi
1catione enī que fit ꝑ legē cōem in ſacr̄is tollit̉ culpa: ſedremanet fomēs ẜꝫ ꝙ eſt inclinās ad peccatū mortale ⁊veniale. ſed in ſcīficatis ex vtero nō manet fomēs ẜꝫ ꝙeſt inclinās ad mortale: ſꝫ tm̄ remanet īclinatio fomitisad veniale: vt pꝫ in Hieremia ⁊ Ioāne baptiſta ꝗ pctm̄actuale habuerūt: nō aūt mortale: ſꝫ veniale. ſed in beata v̓gine īclinatio fomitis oīno fuit ablata: ⁊ qͣꝫtū ad veniale: ⁊ qͣꝫtū ad mortale. ⁊ qd̓ plus eſt gr̄a ſcīficatiōis: vtor̄ nō tm̄ rep̄ſſit motꝰ illicitos in ipſa: ſꝫ ēt in alijs efficaciā habuit: ita vt qͣꝫuis eēt pulchra corꝑe a nullo vnqͣꝫ vitioſe cōcupiſci potuit. Uide in obūbro: ⁊ in v̓tus: ⁊ in honoro. ¶ De viris ⁊ filijs duarū mariarū ſoroꝝ btē marie mr̄is dei hēs in Ioānes: ⁊ acuit̉ penl̓. in ꝓſa: ſꝫ qn̄ maria ē plurale de mare grauat̉. vn̄ ꝗdā. Trāſiuit maria cūfratre btā maria. Pōt tn̄ in v̓ſu hoc nomē maria corriꝑepenl̓. vn̄ Prudētius. Nec mea poſt maria potis ē ꝑſtringere iura. Sꝫ in ꝓſa ſemꝑ hō noīa habēt accētū acutuꝫ:vel circūflexū ſuꝑ penl̓. ꝑ Greciſ. qd̓ cā maioris boatꝰ vdet̉ ꝯtingere: qꝛ dictiōes grece ꝓlate magis ore rotūdoNaris eſt genitiuus de mas ⁊ de mare.¶ (ſonant.Mariſan octauus menſis eſt: ⁊ acuit̉ in fine.Uariſca: a mas dr̄ hͨ mariſca. ſce. ꝓpͥe veſica q̄ circa podicēmariū ex nimio fricatu ⁊ vſu agēdi opꝰ ſodomiticuꝫ ſolet eructuare. Un̄ Iuue. Si pōdice leui Scīdunt̉ tūidemedico ridēte mariſce. Dr̄ tn̄ qn̄qꝫ mariſca q̄lꝫ veſica q̄ex aſſiduo carnis fricatu naſcit̉. ¶ (vxor ſiue marita.Maritellus li. dimi. paruus maritꝰ: ⁊ hec maritella le. ꝑuaNaritimꝰ. a mari dicit̉ maritimꝰ ma. muꝫ. qͣſi iuxta mareexiſtēs. vn̄ hec maritima me. dr̄ terra q̄ iuxta mare eſt.Uel dic ꝙ maritima dicunt̉ loca mari vicina ſic dictaquaſi maris intima. ⁊ eſt etymo. ⁊ cor. penul.Uaritꝰ. a mas ris. dr̄ h̓ maritꝰ ti. vn̄ hec marita te. .i. vxor. ⁊maritꝰ ta. tū. ꝑtinēs ad maritū vel maritā: vel maritꝰ tatū. In eligēdo āt marito qͣtuor expectari ſolent .ſ. v̓tꝰ genꝰ: pulchritudo ⁊ ſapiētia. Ex his ſapīa potior ē ad amoris affectū. Sil̓r in eligēda vxore qͣtuor īpellūt hoīeꝫ adamorē .ſ. pulchritudo genꝰ mores ⁊ diuitie. meliꝰ tn̄ ſi inea mores qͣꝫ pulchritudo q̄rant̉. Nūc aūt ille q̄runt̉ qͣediuitie aut forma nō qͣs ꝓbitas vel mos ꝯmēdat. Itemtribꝰ de cāis ducit̉ vxor: cā ꝓlis: cā adiutorij: ⁊ cā īcontinētie. De pͥma cā dr̄ ī Gen̄. Creſcite ⁊ ml̓tiplicamini. Deſcd̓a in eodē. Nō ē bonū hoīeꝫ eē ſolū: faciamꝰ ei adiutoriū ſil̓e ſibi. De tertia dic̄ Paulꝰ ad Corin. ꝙ ſi ſe nō ꝯtinet nubat. Iō aūt femīe ſub viri ptāte ꝯſiſtūt: qꝛ leuitate aī plerūqꝫ d̓cipiunt̉. vn̄ ⁊ equū erat eas viri auctoritate repmi. Proinde veteres voluerūt feminas innuptasqͣꝫuis ꝑfecte eēt etatis ꝑꝑ ip̄aꝫ animi leuitatē in tutelaꝯſiſtere. Qual̓r aūt marita ſiue vxor ſe hr̄e debeat ergavirū ⁊ familiā habet̉ Thob. io. ca. vbi raguel ⁊ āna parētes ſare vxoris thobie iunioris bn̄dicētes ei monuerūteā honorare ſacros: diligere marituꝫ: regere familiā: gubernare domū: ⁊ ſeip̄aꝫ irrep̄hēſibilē exhiber̄. Amarit̓ꝰderiuat̉ h̓ ⁊ hͦ maritalis: ⁊ hͦ le. Et marito tas. v̓bū actiuuꝫ cū oībꝰ ſuis ꝯpoſitis. ⁊ ꝓdu. ri. Uide in vxor.Mars. a mas ris. dr̄ hic mars tis. deus belli: ⁊ pro ip̄o belloīuenit̉. ⁊ dicit̉ ſic qꝛ mariū ſit mars. Ad hͦ .n. ꝙ ſit mars.i. bellū ꝑ viros pugnat̉ maxime apud nos: vbi ſoli mares pugnāt. Uide in amazones. ⁊ in cometa.Marſia ſie. q̄dā terra ē. vn̄ marſus ſa. ſū. vel marſi ſūt dictiqͣſi martē ſciētes vel ſitiētes: qꝛ bellicoſi ſūt. Et qꝛ marſi multū valēt in īcātatiōe ſerpētiū: iō qn̄qꝫ īuenit marſus ꝓ īcātatore ſerpētiū: qn̄qꝫ gn̄al̓r pro incātatore.Marſilia lie. quedam prouincia eſt ſiue regnum.Marſupiū pij. ſacculus pecunie ſiue burſa. ⁊ dicitur a marſuꝑo greco quod greci ſic vocant.Martellus li. dimi. mediocris malleus.