Druckschrift 
Catholicon
Seite
189r
Einzelbild herunterladen
 

℟ DeanteA

Nomiplus: in manipulus vide.idqnipularis: a manipulus dr̄ hic ⁊ hec manipularis ⁊ hocre. ⁊ manipularius. ria. riū. ad manipulū ꝑtinens: vel demanipulo exiſtens: vt manipulares milites qui ſunt demanipulo. manipulares etiā dicimus eos qui ſigna anteregē portant. ⁊ cōponitur vt cōmanipularis. ris.Manipulus: a manꝰ deriuat̉ h̓ manipulus. li. ⁊ ē manipulusrātu ſegētis quātū manꝰ caꝑe pōt. vn̄ ⁊ dr̄ ſic qͣſi manū īplēs: ⁊ e etymo. Et hīc manipulus dr̄ ſocietas ducētoruꝫmilitū: qꝛ an̄qͣꝫ ſigna eēt: manipulos .i. faſciculos ſtipulevel alicuiꝰ herbe ſibi ꝓ ſignis faciebāt. Uel dr̄ manipulus a manu: qꝛ olim bellū manibus incipiebāt. Inuenit̉etiā maniplus per ſyncopā. vn̄ Luca. Cōuocat armatosextēplo ad ſigna maniplos. Itē manipulus dicit̉ ornamentuꝫ ſiniſtre manus ſacerdotis.Manna īdecli. ⁊ hͦ māna. tis. penl̓. gtī. cor. dr̄ ꝗdā cibꝰ qͣlisde celo cecidit filijs iſrael: ⁊ dr̄ a manū qd̓ ē bonū: qꝛ bonū erat. cuiuſcūqꝫ enī rei ſaporē exigebat: ꝗ māna comedebat talē habebat. Sap̄. 16. Paratu pane de celo p̄ſtitiſti illis ſine labore oē delectamētū in ſe habētē: ⁊ oīs ſaporis ſuauitatē. Subſtātiā enī tuā ⁊ dulcedinē tuā quaꝫī filios hēs on̄debas: ⁊ deẜuiēs vniuſcuiuſqꝫ volūtati: adqd̓ ꝗſqꝫ volebat ꝯuertebat̉. Uel manna dictū ē a manuaduerbio admirātis apud grecos vel hebreos: qͣſi qd̓ ſignū ē hoc: vel ꝗd ē hoc? Et īde a manu i. ab admiratiōequā ī mane hūerūt cū pͥmū māna reꝑierūt dictū ē manna. Cū .n. ī mane pͦ vidiſſent māna admirātes ceperūt dicere manu: qͣſi dicerēt ꝗd ē hoc: qͣꝫ bonū: qͣꝫ dulce. Inuenit̉ ēt hͦ māna. ne. neu. ge. ſic̄ ⁊ paſca. ſcē. Sꝫ hͦ videt̉ eēꝯregulas Priſ. qꝛ nullū nomē neutꝝ ī pͥma declīatione:vel in ꝗnta luenit̉. Sꝫ pōt dici ꝙ Priſ. ītelligit de noībꝰNannꝰ: a māſuetꝰ dr̄ h̓ mānꝰ. ni. i. (latinis. vide ēt ī mel.palephredus: qꝛ māſuetudinē manuū ſequat̉: vel qꝛ māſuetus ſit. Uel dicit̉ a manꝰ: qꝛ manu nitat̉ ⁊ ducat.Mano. nas. naui. natū: nare .i. fluere vel decurrere. ⁊ ꝯpōit̉vt cōmano. nas. demano. nas. emano. nas. ꝑmano. nas. ⁊eſt neutꝝ cū oībꝰ ſuis ꝯpoſitis. ⁊ ꝓdu. hāc ſyl. ma. Horaīpoetria. Oē ſuꝑuacuū pleno de corꝑe manat. ſꝫ maneones. cor. ma. vn̄ verſus. Si vitiū remanet lachryme tibigutta remanet. Fac bn̄ qd̓ manet: que tibi plaga manet.Māſionariꝰ. ria. riū .i. manēs vel ad māſionē ꝑtinēs. ⁊ dicit̉Manſito. tas. frequē. de māſo. ſas. ⁊ cor. ſi. (a maneo. nes.ẜm Hug. Pap̄. v̓o dicit. Māſitat frequēter manet.Manſiuncula. le. dimi. parua manſio.Manſo. ſas. frequen. de maneo. nes. ſi. ſum. ſu. ⁊ eſt manſofrequenter maneo.Māſuciꝰ. ci i. edax: vl̓ ad mādēdū paratꝰ: ⁊ dr̄ a mādo. dis.Māſue facio. cis. feci. cere .i. placare: mulcere: ⁊c̄.Nanſueo manus cōponit̉ cū ſueo ſues ſueui: ⁊ dicit̉ manſueo. ſues. ſueui. ſuere .i. eſſe vel fieri manſuetū: ſiue mitē vel domari. vn̄ manſueſco. ſcis. inchoa.Māſuetus: a māſueo. ſues dr̄ māſuetus. ta. tū. i. mitis nulliiniuriā faciēs: vel domitꝰ: qͣſi manu vel manui aſſuetusvn̄ māſueto. tas .i. mitigo: quaſi manu ſueſco .i. cōſueſco.Sap̄. 16. Hāſuetabat ignis. Uide in mitis.Manſus: a mādo. dis. di. ſum. dr̄ manſus. ſa. ſuꝫ .i. comeſtus.iteꝫ māſus. ſa. ſuꝫ .i. māſuetus. ⁊ tunc deriuat̉ a manſueoſues. ẜm Hug. iteꝫ pōt deriuari manſus a maneo. nes. ſi.ſum. vn̄ dicit Pap̄. Manſa comeſta manſueta. manſusdictus a manendo ꝙ integrū ſit. 12. iugeribus.MNāte mātes: ī mātos exponit̉. ⁊ acuit̉ ī fine. (exponit̉.Mātele. telis. plural̓r hec mantelia dr̄ .i. mātile: in mantileMancia: a mancos dicitur hec mancia. cie .i. diuinatio. ⁊ abeo cōponit̉ nicromācia: piromācia: eromācia: idromancia: geomācia: ciromācia: ornipomācia. de quibus in ſuislocis: vide in nicromancia.

Mantica: a manus dr̄ hec mātica. ce. i. ſarcina .ſ. mola. ⁊ īdemanticatus ta. tum .i. mantica ornatus. ⁊ cor. ti.Māticula. le. dimi. parua. mātica. māticula ēt dr̄ pera paſtoManticulus. li. dimi. paruus mātellus. ⁊ hinc mā­ (ralis.ticulo. las .i. fraudare vel furari: ⁊ cor. penul.Uantile. a mādo. dis. dr̄ hoc mātile. lis. penl̓. ꝓdu. ⁊ hͦ mātele. lis. in eodē ſenſu .ſ. velamē mēſe vl̓ mapa. ⁊ dr̄ ſic qͣſimādele: vl̓ mādile. vl̓ mātile ſiue mātele qͣſi manu tergile. ⁊ ẜꝫ hͦ ꝓpͥe ſic dr̄ gauſape: qꝛ ī tergēdis māibꝰ p̄bet̉.vn̄ ⁊ dr̄ mātile vel mātele qͣſi manꝰ tela. ⁊ eſt etymo.Uātos: a man qd̓ ē videre: ⁊ theſis qd̓ ē poſitio: ꝯponit̉ mātos .i. diuinatio. vn̄ hec māte. tes. illud ideꝫ .ſ. diuinatio .ſ.viſio poſitoꝝ .i. p̄uiſoꝝ a deo. Et hinc filia thireſie dictaeſt mātes qͣſi diuinatrix: vel mantos dicta eſt tā diuinatio qͣꝫ filia thireſie a manes ⁊ tueor: qꝛ manes tueatur.Mantua. tue. quedā ciuitas lōbardie de qua oriundus fuitUirgilius. vn̄ dicit Oui. Mātua virgilio gaudet verona catullo. Peligne gētis gloria dicar ego. Un̄ mantuanus. na. num. gentile vel patrium.Mantus. a manus dicit̉ hic mantus. ti. quia manus tegattm̄. eſt enim breuis amictus. vnde ⁊ dicit̉ mantus. ti. qͣſimanū tegens. ⁊ eſt etymo. nō compoſitioManu aduerbiū admirantis apud grecos vel hebreos qͣſiqd̓ ſignū eſt: vel ꝗd eſt hoc? Exo. 16. ca. Dixerūt adinuicēmanu qd̓ ſignificat ꝗd eſt hoc? Et acuitur in fine.Manual̓. a manꝰ dr̄ h̓ ⁊ hͨ manual̓: ⁊ hͦ le. ad manū ꝑtinēs.⁊ hoc manuale lis. ꝓ quodā libro ꝗ qͣſi ſꝑ hr̄ ad manuꝫ.Manubie. a manꝰ dr̄ he manubie arū .i. excubie q̄ ꝑ ſpacianoctis vigilāt. ⁊ dn̄r ſic: qꝛ ꝑ manꝰ .i. cateruas fint. Manubie ēt dn̄r ſpolia exuuie q̄ victis extrahunt̉ ſic dicte:qꝛ manibus victorum extrahunt̉ ẜm Pug. Pap̄. v̓o ſicdicit. Manubie ſpolia: rapine res de preda manu collecte. Manubie dicte ſunt: qꝛ manibꝰ detrahunt̉ .i. veſtemortuoꝝ. Ezech̓. 38. Et diripies manubias īfinitas.Manubriū. a manꝰ dr̄ hͦ manubriū brij .ſ. manica vl̓ manicū cuiuſlꝫ ferri: qꝛ manu teneat̉. vn̄ manubriatꝰ ta. tuꝫ.Et videt̉ eē ꝯpoſitū a manu ⁊ bria. qd̓ eſt mēſura: qꝛ itaꝯmēſurat̉ ꝙ poſſit teneri in manu: ſic̄ pꝫ in cultello ⁊ ſecuri. vn̄ manubrio as .i. manubria alicui rei facere.Manulea. a manꝰ dr̄ manulea lee .i. manica. vn̄ manuleatꝰManū grece latine dr̄ bonū. (ta. tū i. manicatus.Manumitto. a manꝰ ⁊ mitto cōponit manumitto tis. ſi. ſū.mittere .i. manu emittere vel liberare. vn̄ hec manumiſſio onis. ⁊ manumiſſus ſa. ſum. qͣſi manu emiſſus. Antiꝗtus .n. quoſcūqꝫ manumittebāt eos alapa ꝑcuſſos circuagebāt ad modū monachoꝝ ⁊ liberos cōfirmabant. vn̄⁊ ſic manumiſſi dicti ſūt qͣſi manu emiſſi: qꝛ manu emitManupiariū rij .i. gauſape qͣſi manꝰ pians. (terent̉.Nanꝰ. a munꝰ dr̄ hͨ manꝰ nꝰ nuii. qꝛ totiꝰ corꝑis ip̄a ſit munꝰ. ipſa .n. ori cibū mīſtrat ⁊ fac̄ ⁊ diſpēſat: oīa dat ⁊ accipit. Un̄ ⁊ ab Ariſt. manꝰ appellat̉ organū organoꝝ. Un̄manutꝰ ta. tū. magnas hn̄s manꝰ. ⁊ cor. pͥmā. Prouer. ii.Manꝰ in manu nō erit īnocēs malus: qͣſi di. manꝰ ſi fuerit in manu i. ad horā ceſſet a mala oꝑatiōe: nō erit innocens malus niſi ceſſet a mala voluntate.Nanutergiū. a manꝰ ⁊ tergo gis. cōponit̉ hoc manutergiūManzer zeris. maſ. ge. ⁊ dn̄r manzeres filij ſcorti vel adulgij. ⁊ eſt togilla cum qua tergitur manus.terini vel ſcelerati. Deutro. 33. Nō ingredietur manzerhoc eſt de ſcorto natus in eccleſia dn̄i vſqꝫ ad decimamgenerationē. ⁊ corripit penultimā genitiui. Et a manzerMapa. a manꝰ dicit̉ hec mapa pe. i. togilla: qͣſi mane pia. i.dicitur manzerinꝰ na. num .i. adulterinusmanu pians. vnde hec mapella le. vel mapula le. vl̓ mapellula dimi. Mapa etiaꝫ dicitur pictura vel forma ludorum. vnde dicitur mapa mundi.