¶ De Lante
182
iminiū. a limes hͦ liminiū. nij. i. captiuitas: exiliū: expulſio extra liminiū vel extra domū. Et ꝯpōit̉ cū poſt: ⁊ dr̄pꝰ poſtliminiū. nij .i. reuerſio d̓ exilio ad iura q̄ amiſerat:vl̓ ius qd̓ ꝗs vēdicat ſibi ſuꝑ rebus ſuis poſt reuerſionēpe exilio. vn̄ poſtliminius. nia. niū. ꝗ poſt captiuitatē reuerſus iura ſua q̄ amiſerat recepit. vn̄ Prudētius. Hūcnoſtliminio redeūtē ſuſcipit alto. vn̄ Hiero. ī ꝓlogo Ioſue. Et amiſſuꝫ iā diu opꝰ qͣſi quodā poſtliminio repetere: qꝛ Piero. aliquos ꝓpphetas explanauerat: aliquoꝝexplanationeꝫ diu intermiſerat: loꝗtur metaphorice ꝙvult exponēdo laborē acciꝑe vel ſumere: ſic̄ poſtliminiꝰſua reſumit poſtqͣꝫ reuertitur de captiuitate: qͣſi diceret.ꝟiu fui detetꝰ qͣſi eſſem ī captiuitate: mō ab alijs occupatōibꝰ expeditꝰ volo reaſſumer̄ opꝰ exponēdi qd̓ īcepiimīo. a limē dr̄ limīo. nas. naui. nare .i. limīa p̄parare. Etꝯponit̉ vt collimīo. nas .i. ſil̓ limīare. Belimio. nas. i. valde limīare vel deorſuꝫ limē auferre. Elimīo. nas .i. extralimīare vl̓ extra limē foras ꝓijcere vel portare vl̓ publicare. Illimino. nas .i. limē īmittere vel ītra limē īmittere Sublimīo. nas .i. ſubtꝰ liminare vel ſub limē ponerevel infodere. Limino. nas. cū oībus ſuis ꝯpoſitis ē neup̄ter illimino. nas. ⁊ elimino ⁊ ſublimino: q̄ ī ꝗbuſdā ſuisſignificatōibus ſunt actiua. ⁊ cor. mi.Limis ẜm Hug. h̓ ⁊ hͨ limis ⁊ hͦ lime: ⁊ limꝰ lima limū .i.obliquꝰ vl̓ diſtorq̄ns oculo .ſ. ſtrabo. vn̄ h̓ limes. mitis .i.callis: ⁊ īde ꝯpōit̉ h̓ ⁊ hͨ ſublimis ⁊ hͦ ſublime. ¶ Itis.L imitanꝰ .ni. deꝰ ꝗ p̄eſt limiti: ꝗ ēt terminꝰ dr̄ ⁊ dr̄ a limesI. imito. a limes dr̄ limito limitas. Et ē limitare termīare.Et ꝯpōit̉ cū con: ⁊ dr̄ collimito. mitas. Delimito. mitas.I. diſtermīare vl̓ valde limitar̄. Elimito elimitas ī eodēſenſu. Et ē actiuū limito cū oībꝰ ſuis ꝯpoſitis: ⁊ cor. mi.Limo. mas. in limo exponitur.Limoſus. moſa. moſuꝫ. plenꝰ limo. ⁊ ꝯparat̉: ⁊ dr̄ a limus.Limpha. a nimpha qd̓ ē aqͣ fit hͨ limpha limphe mutatan. in l.i. aqͣ: ⁊ limpha ēt dr̄ ꝗdā hūor vel ſpūma ī frōte canū qͣ diſꝑſa ꝑ caput īſaniūt ⁊ ī rabiē v̓tūt̉: ⁊ dr̄ a limphaliquore: qꝛ ad modū illiꝰ diſcurrit: vel qꝛ patiētes hͦ vitiū vitant ⁊ timēt aquā. vn̄ līphor. pharis .i. aqͣꝫ īmiſcerevel īſanire. vn̄ limphatꝰ. ta. tu. ꝑticipiū. ⁊ pōt eē deriuatiuū a limpha ẜm vtrāqꝫ eiꝰ ſignificatōeꝫ. Inuenit̉ ēt limpho. phas. ī eadē ſignificatōe. Statiꝰ. 7. Limphatꝰ .i. aqͣmixtꝰ: ⁊ limphatꝰ .i. inſanꝰ. vn̄ limphaticꝰ. ca. cū. i. īſanꝰ.⁊ ꝓprie dr̄ limphaticꝰ: qꝛ aqͣꝫ timeat quā greci hydrofabaꝫ dicūt: ⁊ dr̄ ꝓprie limphaticꝰ ꝗ vitiū ex aqͣ ꝯͣhit: cuiꝰvitiū ē hūc ⁊ illuc curſu ire ſumpto vitio a fluore aq̄: ſedpoete iā vſurpāt nomen hͦ gnaͣl̓r ꝓ furioſus. vn̄ limphaticus ꝓpͥe dr̄ canis a limpha quā hꝫ. ⁊ hinc tranſlatū eſtad alia: ⁊ poſſunt p̄dicta ſcribi per ph. vel per f.Limphor. pharis. in limpha eſt.Limpidus. a limpha dr̄ limpidus. da. dū. purꝰ lucidus clarus vl̓ manifeſtꝰ: qͣſi limphidus. ⁊ ꝯparat̉. dior. diſſimꝰ.Ezech̓. 24. ſuꝑ limpidiſſimā petrā effudit illud. vn̄ limpide. diꝰ. ſime. aduerbiū. ⁊ hᵉ limpiditas. tatis. ⁊ līpido.das. lipidū facere purificare vel clarificare: ⁊ ē actiuū.Limula. le. dimi. parua lima.Limus mi. femi. gene. terra humida ⁊ cenoſa ſicut que eſtin profundo aque: ⁊ dicitur a leuis: qꝛ leuis ſit. Item adiectiue declinatur limus. ma. mū i. obliquus vel diſtorquens oculos .ſ. ſtrabo ſicut dixi in limus.Linariꝰ. narij. a linū dr̄ h̓ linariꝰ. narij .i. ret̓iariꝰ: ⁊ linariusnaria. nariū. ⁊ hͦ linariū .i. locꝰ vbi abūdat linū vel ſemēLinceus in linx. cis. eſt.¶ Clini.Linea. nee. ē corda cū qͣ aliꝗd dirigit̉: ⁊ dr̄ a linū: qꝛ de līofiat: ⁊ ſi nō fiat ēt d̓ lino tn̄ linea dr̄ ⁊ ēt ſignū qd̓ ꝑ lineāfit dr̄ linea vt ī ſcriptura. ⁊ linea ēt lōgitudo dr̄ ſine latitudīe. vn̄ lineo. as. aui .i. ꝓtrahere vel lineas facere. vn̄ li
neatiꝫ aduerb .i. ꝑ lineas ꝓtractiꝫ. Et ſcias ꝙ ī veteri teſtamēto appellat linea ſtricta camiſea totū corpꝰ oꝑiēsq̄ ita ſtrictis manicis adherebat corꝑi vt nulla īeſſet ruga: ⁊ deſcēdebat vſqꝫ ad pedes. vn̄ grece pōderis .i. talaLinearis. a linea dr̄ h̓ ⁊ hͨ līearis ⁊ hoc. are. (re dicebat̉.qd̓ ꝑtinet ad lineā. Et īde ꝯponit̉ interlinearis. re.Lineus. a linuꝫ dicitur lineus. nea. neum. de lino exiſtens:vel ad linum pertinens.Lingua. a līguo. gis. dr̄ hͦ līgua. gͣue. qꝛ ea lingimꝰ: vl̓ līguadr̄ a ligo. gas. qꝛ ligat v̓ba ⁊ voces ꝑ articl̓atos ſonos. vn̄līgua dr̄ a ledo. dis. qꝛ dētibꝰ illidit̉. Sic̄ enī plectrū cordis: ita līgua illidit̉ dētibꝰ ⁊ vocalē effic̄ ſonū. vn̄ līguo.ſus. ſa. ſuꝫ .i. loq̄la plenꝰ ⁊ abūdās .ſ. loqͣx: ⁊ ꝯparat̉. vn̄ linguoſitas. tatis. Itē a lingua linguatꝰ. ta. tū. ꝗ magnaꝫ hꝫlinguā vel ī līgua potēs. Et ꝯponit̉ vt elinguatꝰ. ta. tū. facūdus vl̓ eloq̄ns: ⁊ vtrūqꝫ ꝯꝑat̉. Itē līgua ponit̉ ꝓ līguagio. Corin. 14. Siue lingue ceſſabūt. Et ſcias ꝙ līgue ſacre ſūt tres: hebraica greca: ⁊ latīa: q̄ toto orbe maxīe colunt̉: nā pͥuſqͣꝫ ſuꝑbia turris illas diuideret: vna oīuꝫ nationū līgua fuit hebrea. Credit̉ ēt ꝓbabil̓r ꝙ in pr̄ia tm̄erit vna līgua. vn̄ dic̄ Remigiꝰ ſuꝑ illud ad corrīthi. Siue līgue ceſſabūt. Sic̄ inꝗt an̄ turrim babel vna erat lingua hebrea: ſic ꝗdā doctores putāt expleto iudicio ipſaremanebit vna. Reuera ī ml̓tis līguis varietas ē: ⁊ vbivarietas ibi diſſenſio: ſꝫ ī ſcōꝝ regno nō erit diſſēſio: igr̄nec līguaꝝ varietas. Itē Bernar. dic̄. Ml̓ti multa ſciutvna erit oīuꝫ līgua: iubilatio īdefeſſa: vnꝰ affectꝰ: amoreternꝰ: ⁊ erit cōe oīum oīpotētia ſapientia pax: iuſtitia: ⁊ītelligētia: ⁊ nō erit ī illa pace diuerſitas linguaꝝ.Iinguax. a lingua dr̄ līguax. cis. ge. cōis. .i. multū loqͣx aſſidue loq̄ns: vel copioſus līgue: ⁊ ꝯꝑat̉. vn̄ hec līguacitas.Linguilata. late. fe. ge. piſcis ꝗ formā hꝫ līgue vel (tatis.auguratrix ſiue incantatrix mulier: ⁊ dr̄ a lingua.Lingula. le. parua lingua: ⁊ per conciſionē dr̄ lingula ſicutdicit Priſcianus in tractatu diminutorum.Linguo. gis. xi. lictū .i. lābere vel līguā alicui rei ſuꝑducer̄.Et ꝯponit̉ vt collīguo. gis. p̄linguo. gis. relīguo. gis. Linguo ē actiuū cū oībꝰ ſuis ꝯpoſitis: ⁊ fac̄ p̄teritū ī xi. an̄cedēte n. ⁊ ſupinū ī ctū ⁊ ſine n. Linquo ēt dr̄ facere lictū:ſꝫ nō ē in vſu ad dr̄ntiā hꝰ ſupini lictū qd̓ venit a linguogis. ſꝫ in ꝯpōne bn̄ ē in vſu: vt delictū relictū. Et ſcias ꝙlinguo hꝫ u. poſt g. in pͥma ꝑſona tm̄: ſicut ⁊ hͦ nomē lingua: ſꝫ ī alijs ꝑſonis vt līgis līgerē līger̄: ⁊ ceteris nō hꝫ u.L inguoſus. ſa. ſum. in lingua exponitur.Liniamentum. menti .i. diſpoſitio ſimilitudo vel figura ſimilitudinis: ⁊ dicitur a linea. nee.Linifex. cis. penl̓. cor. tā ī ntō qͣꝫ in gtō q̄ vl̓ ꝗ facit vl̓ oꝑat̉linū: ⁊ ē cōis ge. ⁊ deriuat̉ a linifico. ficas. ⁊ corripit fi.Linificium. cij. eſt ipſa lini operatio: a linifex dr̄.Linifico linificas: linū facer̄: a linū ⁊ facio ꝯponit̉ ⁊ cor. fi.Linio. nis. niui. nire. nitū .i. inungere. Et ē actiuū cuꝫ oībusſuis cōpoſitis: ⁊ ꝓducit hanc ſyllabaꝫ li. ⁊ deriuat a lincnis. Et ſcias ꝙ lino. nis. tertie ꝯiugatōis ⁊ linio. nis. qͣrtediuerſa ſignificāt ẜꝫ grāmaticos: tn̄ īſacra pagina vt dic̄Pap̄. linio fere idē ſignificat qd̓ līo: ⁊ hͦ pꝫ ī Ezech̓. 13. c.⁊ ī Amos. 6. ca. ⁊ ī moralibꝰ Grego. ⁊ ī multis alijs diuīepagine locis: ꝗdā tn̄ putāt hͦ ſcriptoꝝ vitio accidiſſeT inipediū. a lino ⁊ pes ꝯponit̉ h̓ linipes linipedis ⁊ hoc linipediū. pedij. in eodē ſenſu .ſ. lineu calciamentum.T inipes. dis. in linipedium vide: ⁊ cor. vbiqꝫ penul.Liniſtema. linū componit̉ cum ſtamē: ⁊ dr̄ hoc liniſtemaſtematis. veſtis ex lino ⁊ lana ꝯtexta: ⁊ dr̄ ſic: qꝛ in ſtamine linum ⁊ in trama lanā habet: ⁊ ꝓdu. ſte.Linna. a linū dr̄ hͨ līna. ne i. ſagū qͣdrū ⁊ molle: ⁊ ē galloꝝ.Quibuſdā .n. natōibꝰ ſua cuiqꝫ ꝓprie veſtis ē vt Parthisſarabere. Gallis līne. Germāis renones: Hiſpāis ſtrīges