LanteDe
180
eris īterprētat̉ pauſatio vl̓ fermo. ⁊ īde barbarolexis ẜꝫPug. Pap̄. v̓o dicit. Lexis grece latine locutio .i. quelibet ſyllaba vel vox que ſcribi debet vel poteſt.anteva īterp̄tat̉ laborioſa: vtiqꝫ fuit laborioſa ī gn̄ando. Plures .n. dolores qͣꝫ rachel fecūditate pariēdi ꝑpeſſa vl̓ expta ē. vt vult Gͣre. ī ſcd̓a omel̓. Ezech̓. Lya q̄ īterp̄tat̉ lahorioſa ſignificat actiuā vitā q̄ laborioſa ē. qꝛ deſudat inoꝑe. Lya lippa ⁊ fecūda deſcribit̉. qꝛ actiua vita dū occupatur in oꝑe minus videt: ſꝫ dū mō ꝑ v̓bū mō ꝑ exemplu ad imitatōeꝫ ſuā ꝓxīos accēdit: ml̓tos ēt bono oꝑeIibamē minis. ge. neu. ſacrificiū vl̓ cibꝰ. ⁊ dr̄ (filios gn̄at.a libo bas. ⁊ ꝓdu. ba. Et ſcias ꝙ ſic̄ dr̄ ī hiſtorijs. in pͥncinio. Leuitici. triplex eoꝝ: q̄ offerebāt̉ occurrit diſcretio.Aut .n. erat oblatio d̓ aīalibꝰ: ⁊ ſacrificiū dicebat̉: nec an̄actauū diē natiuitatis poterat offerri: nec eadē die ⁊ mater ⁊ fetꝰ eiꝰ. Aut de ficca maͣ: vt de ſimila pane thure. ⁊pne dicebat̉ oblatio. Aut de liꝗdis: vt de vino ⁊ oleo: qd̓n̄e libamē vel libatio dicebat̉: lꝫ his noībus ſcripturaqnqꝫ īdifferēter vtat̉. Itē alibi dr̄. Libamē ⁊ libamētuꝫerat ſimila oleo glutinata. ⁊ vinū que cum hoſtia adolehant̉: vt qͣſi vinū ⁊ panis ⁊ caro domino offerantur.Iibanꝰ. a libo bas. dr̄ hic libanꝰ ni. mōs fenicū altiſſimꝰ dictus ſic ꝑꝑ thus qd̓ ibi colligit̉: vn̄ fit libatio ẜm Hugu.vel vt dic Pap̄. Libanꝰ eſt fenicū mōs in quo cedri ſuntaltiſſime. Alter libanꝰ eſt mōs arabie. vbi colligit̉ thus.Sꝫ hec libanꝰ arbor ē arabie īmēſa atqꝫ ramoſa ſuccumaromaticū fūdēs. ⁊ dr̄ ꝓpͥe h̓ libanꝰ ꝓ mōte: hec libanparbore: hoc libanū ꝓ thure: qd̓ aūt dr̄ Eccl̓. 24. Quaſilibanꝰ nō īciſus in maſ. ge. auctoritati aſcribimꝰ. Itē libanus ponit̉ ꝓ tēplo Iſa. 33. Cōfuſus eſt libanꝰ. ⁊ obſurduitvbi dicit glo. Cōfuſus ē libanꝰ .i. tēplū. ⁊ obſurduit ne ibiaudiant̉ p̄ces a dn̄o ſic̄ an̄. Itē alia glo. Libanꝰ .i. tēpluꝫ.vn̄ Aacha. ii. Aperi libane portas tuas ⁊ d̓uoret vl̓ comedat ignis cedros tuos. itē Ezech̓. 17. Aꝗla grādis magnarū alaꝝ venit ad libanū ⁊ tulit medullā cedri ⁊c̄. vide inLibaſiꝰ ſij. maſ. ge. i. bachus a libo bas. dr̄. ¶ (chermel.Libatoriū. rij. locꝰ vbi ſacrificatur: ⁊ dicitur a libo bas.Libatꝰ a libo liba dr̄ ⁊ libatꝰ ta. tū. i. ſacrificatꝰ vl̓ parūperdeguſtatꝰ. Et ꝯponit̉ vt illibatꝰ ta. tum .i. nō tactus.Libella belle. diminutiuum parua libra.Libellulus luli. diminutiuum paruns libellus.Libellus belli. paruus liber vel codex.Libens a libeo bes. dr̄ libēs bētis. oīs ge. tā ꝑticipiū qͣꝫ nomē. ⁊ ꝯparat̉ ꝓut eſt nomē: libēs libētior libētiſſimꝰ. vn̄libēter bētius. bētiſſime aduer. ⁊ hec libētia tie. ẜm Pu.⁊ Papͥ. dicit. Libēs plena volūtate volens.Libenter aduerbium .i. cum magna voluntate ⁊ animo.Libeo bes. bui. bitū olim erat in vſu: ſꝫ mō nō ē in vſu niſilibet imꝑſonale ab eo deriuatū. vn̄ libeſco ſcis. inchoa.¶ Et notādū ꝙ antiꝗ dicebāt lubet ⁊ lubeſco ꝓ libet ⁊libeſco. vn̄ nos vtimur ꝯpoſito allubet ⁊ allubeſco .i. obedire vl̓ ꝯſentire. Itē libeo ⁊ libet ꝯponit̉ vt collibeo velcollibet .i. ſil̓ libere. vel obedire: vl̓ ꝯſentire. Iteꝫ ꝯponit̉vt ꝑlibeo bes. vel ꝑlibet .i. ꝑfecte libere. Libeo cū oībusſuis ꝯpoſitis eſt neutrū. ⁊ libet imꝑſonale ſil̓r. oē .n. imꝑſonale gnīs neutri. eſt ſpēi deriuatiue. ⁊ nulliꝰ numeri. ⁊nulliꝰ ꝑſone. ⁊ eiuſdē coniugatiōis cuiꝰ eſt v̓bū a quo deſcēdit. Itē libet ⁊ libeo cū oībꝰ ſuis ꝯpoſitis cor. hāc ſyl.li. vn̄ Facetꝰ. Nemo placet ſtulto niſi dicat ꝙ libet illiLiber ra. rū. dr̄ a libero ras. ⁊ dr̄ liber qui nō ſubiacet iugoſeruitutis. ⁊ ꝯparat̉ liber rior. berrimꝰ. vn̄ libere. berius.rime aduer. ⁊ libertas tatis. Itē a libero ras. hic liber qd̓in qͣtuor ſignificationibꝰ īuenit̉: nā liber .i. cortex vel codex bachus vel īgenuꝰ: ſꝫ eſt dr̄ia in gtō: nā ꝓ bacho veligenuo facit gtm̄ liber heri: ſꝫ ꝓ codice vel cortice liber
bri. Liber beri. dr̄ filiꝰ īgenuꝰ. qꝛ ex libere matrimonioſit natꝰ vel ortꝰ: nā filij ex libero ⁊ ancilla orti ſeruil̓ ſuntꝯditiōis. ſꝑ .n. ꝗ naſcit̉ ſequit̉ deteriorē ſtatū parentū. liber eri. dr̄ bachꝰ. qꝛ liberat hoīeꝫ a curis: vel qꝛ mares īcoeūdo ꝑ eiꝰ bn̄ficiū emiſſis ſeminibꝰ liberant̉. itē libermuliebri ⁊ delicata carne depingit̉. qꝛ dicūt mulieres eiattribuiſſe vinū ꝑꝑ excitādā luxuriā vel libidinē: vnde⁊ frons eiꝰ pāpino cingit̉: ſꝫ iō coronā vitreā ⁊ cornuhꝫ:qꝛ cū grate ⁊ moderate vinū bibit̉: leticiā preſtat: cuꝫ vl̓tra modū excitet lites: ⁊ qͣſi cornua addit: vn̄ illud. Cumvenere ⁊ bacho lis eſt: ſꝫ iuncta voluptas. vnde Ouidiꝰ.Uina parant animum veneris arma ſumus.Liber bri. eſt īterior tunica vl̓ ꝑs corticis ꝗ ligno adheret.⁊ dr̄ a libero ras. qꝛ liberat ⁊ defendit īteriꝰ lignū: vel qꝛille īterior cortex defendit ab exteriori. vl̓ dr̄ liber a liberato cortice .i. ablato. eſt .n. mediū qd̓dā īter lignū ⁊ corticē. īde liber dicimꝰ in quo legimꝰ. qꝛ ante vſum chartevl̓ mēbrane de libris arboꝝ fiebant volumina. ⁊ ꝯpaginabant̉: vn̄ ⁊ ſcriptores a libris arboꝝ librarij vocant̉. ⁊⁊ ijdē dicti ſūt bibliopole ⁊ antiqͣrij: ſꝫ librarij ſunt ꝗ noua ſcribūt ⁊ vetera. antiquarij ꝗ tm̄ vetera. vnde ⁊ dictiſunt. vel dr̄ liber a libertate legētiū. qꝛ olim ſolis liberisſtudiū legēdi dabat̉. ꝙ aūt dr̄ liber qͣſi lr̄aꝝ vber .i. abūdās vel abūdātia ethymo. ē. Et ſcias ꝙ liber qn̄ fac̄ gtm̄liberi ꝓdu. pͥmā. vn̄ liber ra. rū. adiectiuū. ⁊ hec libertastatis. ab eo deſcēdēs. ⁊ h̓ liber beri. ꝓ bacha. ⁊ ꝓ īgenuoꝓdu. li. Un̄ ꝗdā. Nō bene ꝓ toto libertas vēdit̉ auro: ſꝫliber qn̄ facit gtm̄ libri .ſ. ꝓ cōdice vl̓ cortice cor. li. vndeQui. Legerat huiꝰ amor titulū: nomēqꝫ libelli. Itē ꝗdā.Paurit aquaꝫ cribro ꝗ diſcere vult ſine libro. Predictapatēt etiā in his v̓ſibꝰ. Liber .i. bachꝰ: vel vir ſine ꝯpedenatus. Ac liber ē eodex: vel raptꝰ ab arbore cortex. Prīaberi faciūt gtm̄. briqꝫ ſcd̓a. Itē ꝗdaꝫ. Pars pͥor eſt cortexliber altera: tertia ſuber. Item de liber libera. berū. ⁊ liber bri. dicit ꝗdā. Nō docet illa liber: ſcripſitqꝫ vir bn̄ liber. De libro vite habes in dictiōe ſcribo bis. Itē de libero arbitrio. ⁊ de triplici libertate dixi in dictiōe arbitriū: ſꝫ ibi nō dixi de qͣtuor ſtatibꝰ liberi arbitrij. ¶ Un̄hic nota. pn̄t notari in hoīe qͣtuor ſtatꝰ liberi arbitrij. Ante pctm̄ .n. ad bonū nihil īpediebat: ad malū nihil īpellebat. nō habuit īfirmitatē ad malū. ⁊ habuit adiutoriumad bonū: tūc ſine errore rō iudicare. voluntas ſine difficultate bonū appetere poterat. Poſt pctm̄ v̓o ante reꝑarationē gr̄e ſiue penitētie p̄mit̉ a ꝯcupiſcētia. ⁊ vincit̉. ⁊hꝫ īfirmitatē in malo: ſꝫ nō hꝫ gr̄am in bono. ⁊ ideo pōtpeccare. ⁊ nō pōt nō peccare etiā dānabil̓r. Poſt reparationem v̓o ante ꝯfirmationē premit̉ a ꝯcupiſcētia. ⁊ nōvincit̉. ⁊ hꝫ ꝗdem īfirmitatē in malo: ſed gr̄am in bono.vt poſſit peccare ꝑꝑ libertatē ⁊ īfirmitatem. ⁊ poſſit nōpeccare ad mortē ꝑꝑ libertatem ⁊ gr̄am adiuuāteꝫ. nōdum tn̄ hꝫ poſſe oīo nō peccare: vel nō poſſe peccare ꝑꝑīfirmitatē nōdum ꝑfecte abſorptā: ⁊ ꝑꝑ gr̄am nondumꝑfecte ꝯſummatā. Poſt ꝯfirmatiōem v̓o īfirmitate penitus ꝯſumpta. ⁊ gr̄a ꝯſūmata nec vinci poterit nec premi. ⁊ tūc habebit nō poſſe peccare: vt dic̄ magr̄ in. 2. ſen.ten. diſt. 25. vide in pecco cas. Et ſcias ꝙ de oī ſtatu hoīsaliꝗd accepit xp̄s ꝗ oēs venit ſaluare. Sunt eniꝫ vt dcm̄eſt: quatuor ſtatus hominis: pͥmus ante peccatum: ſecūdus poſt pctm̄ mortale ⁊ ante gr̄am. tertius ſub gr̄a ⁊ penitētia. quartus in gloria. De pͥmo ſtatu accepit xp̄s immunitatē pctī. vnde Aug. illud ioannis euāgeliſte exponens. Qui deſurſum venit ſuꝑ oēs eſt. dicit xp̄m veniſſedeſurſum .i. de altitudine humane naͣe ante pctm̄. qꝛ deilla altitudine aſſumpſit v̓bū dei humanā naͣm dum nōaſſumpſit culpā. Sed penam aſſumpſit de ſtatu ſcd̓o. ⁊alios defectꝰ. De tertio v̓o plenitudinē gr̄e. De qͣrto nō
z4