Druckschrift 
Catholicon
Seite
179r
Einzelbild herunterladen
 

DeLanteE

175

iumbos. Et aries: nec eſt rex qui reſiſtit ei. Et ꝗ ſtultꝰ apnaruerit poſtqͣꝫ eleuatꝰ ē ī ſublime: ſic̄ exponit Greg. ī. 30.libro moral. Ipſe ꝗppͥe hͦ loco leo ponit̉ de quo in Apoca. ſcriptū ē. Uicit leo de tribu iuda: ꝗ fortiſſimꝰ beſtiaꝝpr̄ qꝛ in illo qd̓ īfirmū ē dei fortiꝰ ē hoībꝰ. qꝛ ad nulliꝰ panet occurſuꝫ. Dic̄. n. Uenit pͥnceps mūdi huiꝰ: ⁊ ī me nōhꝫ qcqͣꝫ. Gallus ſuccinctꝰ lūbos .i. p̄dicatores ſcī: ⁊ īter hnoctis tenebras veꝝ mane nūciātes: ꝗ ſuccincti ſūt lumhos. qꝛ a mēbris ſuis reſtringunt fluxum luxurie: in lūhis ꝗppe luxuria ē. vn̄ ⁊ eis a dn̄o dr̄. Sint lūbi vr̄i p̄cincti. Et aries nec rex ē ꝗ reſiſtat ei. quē arietē ī hͦ loco accipimꝰ niſi pͥmū ītra eccl̓iam ordinē ſacerdotū: de ꝗbusſcriptū ē. Afferte dn̄o filios arietū: ꝗ ꝑ exēpla ſua gradiērē ppl̓m: ꝗ nō ſubſequētē ouiū grege trahunt: ꝗbꝰ ſpūal̓rrecte viuētibꝰ nll̓s rex ſuffic̄ oīo reſiſtere. qꝛ qͣꝫtūlibꝫ ꝑſeentor obuiet ītētionē eoꝝ nō valet p̄pedire. Sitiūt .n. adeū quē deſiderāt. ⁊ anxie currere. ⁊ moriēdo ꝑuenire. potuit gͦ leo pͥmꝰ: gallus ſcd̓us: tertiꝰ aries. Apparuit ēt xp̄spͥmo. deīde ſcī p̄dicatores apl̓i. ⁊ tūc demū ſpūales pr̄eseccl̓iaꝝ: p̄poſiti videlꝫ. ⁊ duces gregū ꝗ ſunt doctores ſequētiū ppl̓oꝝ. veꝝ qꝛ poſt hec antixp̄s apꝑebit. gͦ illudqͣrtū ſubdidit dicēs. Et ꝗ ſtultꝰ apparuerit poſtqͣꝫ eleuaDē ī ſublime. ipſe ꝗppe ī ſublime eleuabit̉ quū deū ſe eēmētiet̉: ſꝫ eleuatꝰ ī ſublime ſtultꝰ apꝑebit. qꝛ ī ip̄a elatōeſua ꝑ aduētū veri iudicis d̓ficiet. De quo neqͣqͣꝫ moueatquenqͣꝫ qd̓ ſuꝑiꝰ dcm̄ ē ꝙ īcedit feliciter. Tria ꝗppe īcedere bn̄ dic̄. ⁊ qͣrtū feliciter. Nō .n. oē qd̓ feliciter bn̄: neqꝫ ī hac vita oē qd̓ bn̄ feliciter: nā leo ⁊ gallus ⁊ aries bn̄īcedūt: ſꝫ nō h̓ feliciter. qꝛ ꝑſecutōeꝫ ⁊ bella patiunt̉. qͦrtū v̓o feliciter ⁊ nō bn̄ īcedit. qꝛ ī fallacia ſua antixp̄s grediet̉: ſꝫ iuxta breue tp̄s vite pn̄tis ī ſua fallacia ꝓſperabitur ſic̄ d̓ eo ſub antiochi ſpecie ꝑ danielē dcm̄ ē. Robudatū ē ei ꝯͣ iuge ſacrificiū ꝑꝑ pctm̄ ⁊ ꝓſternet̉ veritas interra. ⁊ faciet ⁊ ꝓſperabit. Qd̓ Salomō ait. Incedit feliciter hoc Daniel dic̄. ꝓſperabit̉. Quō aūt ꝑ leonē Marcus euangeliſta figurat̉: dicam in Marcus.Leocriſis: leucos qd̓ eſt albū ꝯponit̉ cū chryſos: qd̓ ē auꝝ⁊ dicit̉ hic leochryſis gēma aureo colore īterueniēte cadida vena ẜm Hug. Pap̄. v̓o dicit. Leochryſis gēma eſtcolore aureo vena candida īterueniente.Leonontis. in leos vide.Leoninus na. num. penul. ꝓdu. i. res leonis vel ad leonempertinens. ⁊ dicitur a leo onis.Leontophonꝰ phoni. fe. ge. dr̄ a leon qn̄ eſt leo. ⁊ dr̄ leontophonus q̄dā beſtia modica ſic dicta. qꝛ ſi capiat̉ ⁊ exurarat̉: ⁊ eius cinere carnes aſperſe ponant̉ per vias leonesnecāt: ſi quātulūcūqꝫ ex illis ſumpſerint.Leopardus di. maſ. ge. ꝯponit̉ a leo ⁊ pardus. ⁊ dr̄ h̓ leopardus di. qd̓ regulariꝰ diceret̉ leoniſpardi: vt ex vtraqꝫ ꝑtedeclinaret̉. ⁊ naſcit̉ leopardus ex adulterio leene ⁊ pardi. vl̓ parde ⁊ leonis. ⁊ hinc hec̄ leoparda de. ẜm Pugu.hap̄. v̓o dic̄. Leopardus ex adulterio leene ⁊ pardi na.ſcit̉. ⁊ tertiā originē effic̄. vn̄ dr̄. ⁊ ſic vult Hug. ꝙ ꝯponatur leopardꝰ ex duobꝰ rectis. ⁊ iō ex vtraqꝫ ꝑte regularideclinet̉. Alij v̓o dicūt cū ꝗbꝰ ego. qꝛ leopardus ꝯponat̉excorrupto ⁊ ītegro .ſ. ex lea vel leena ⁊ pardꝰ. ⁊ ſic regulariter ntūs declinat̉. ⁊ obliquus manet īdeclinabil̓. nō.n. dr̄ leopardꝰ eo ꝙ ſit partiꝫ leo. ⁊ partim pardus: ſꝫ qꝛnatus ex leena ⁊ pardo: ⁊ hoc ſentit magiſter bene.Leos apud grecos equocū ē. Leos .i. ppl̓s: leos .i. pͥnceps vl̓rex. vn̄ greci dicūt: leon qd̓dam aīal. qꝛ pͥnceps ſit oīumbeſtiaꝝ. ⁊ hinc abiecta .n. dicimus nos hic leo onis.Lepidulus. in lepidus exponit̉.Lepidus da. dū. dr̄ a lepus. ⁊ eſt lepidus ſale ſapiētie ꝯditſuauis curialis mollis ⁊ dulcis. ⁊ ꝯparatur lepidus. dior.diſſimꝰ. vn̄ lepide diꝰ. diſſime. aduer. ⁊ hͨ lepiditas tatis.

⁊ lepidulus la. lū. i. aliquātulū lepidus. ⁊ hec lepida de. iantiquoꝝ patꝝ imago. Et ꝯponit̉ lepidus cū in. ⁊ dr̄ illepidus da. dū. i. īſuauis: īſipidus: ẜm Hug. Greciſ. fac̄ differētiam īter lepidus ⁊ facetus. vn̄ dicit. Sed verbis lepidus aliquis factiſqꝫ facetus.Leporinus na. num. in lepus videLeporius ria. rium. in lepus videT epos oris. maſ. ge. dr̄ a lepus. ⁊ eſt lepos dulcedo ⁊ ſuauitas in v̓bis. qꝛ leporina caro ſuauis eſt. ⁊ ꝓdu. penult. gtīlepos poris. ſꝫ lepus pͥoris eā cor. vn̄ v̓ſus. Silua tenet leporem. ſapiētis lingua leporē. vide etiam de lepos in qͣtta parte in capitulo de coloribus rhetoricis.Cepra: prurigo ginis. ꝯponit̉ cū leo les. ⁊ dr̄ hec lepra pre.ſ. aſꝑitas cutis cū pruritu ⁊ ſqͣmoſa. qꝛ let .i. d̓let pruriginē .i. ſcabiē ꝑ hoc qd̓ foras emittit̉. vl̓ qꝛ ꝑ pruriginē d̓letcarnē hoīs. vl̓ dr̄ a lepida herba cuiē ſil̓is ī aſꝑitate. ⁊ inſqͣmoſitate. vn̄ leproſus ſa. ſum. ⁊ cōparat̉ leproſus. ſior.ſiſſimꝰ. vn̄ leproſe ſius. ſiſſime. ⁊ hec leproſitas. tatis. Anleproſus debeat celebrare miſſaꝫ. dicā in dictiōe miſſa.T epꝰ a leuis dr̄ h̓ lepꝰ oris. qͣſi leuiſpes. qꝛ leueſhēat pedes⁊ velociter currat. ⁊ ē ethyª. ⁊ cor. po. vn̄ leporinꝰ na. nū.penl̓. ꝓdu. ⁊ leporiꝰ ria. riū. penl̓. cor. vn̄ hᵉ leporia rie. diq̄dā vitis q̄ cito tēdit ad maturitatē. ⁊ ē lepꝰ ꝓmiſcui ge⁊ īde addita culus fit dimi. h̓ lepuſcl̓us li. ꝑuꝰ lepꝰ. Prouer. 30. ca. Lepuſculus plebs īualida. vn̄ dic̄ Priſ. ī. 3. liº.Lepꝰ qd̓ ſolū ī us. maſculinū ſiue epicenū diſſylabū latinū tertie declīatōis aſſumit ntō culus. ⁊ fac̄ dimi. vt lepLepuſculus penul. cor. in lepus vide. ClepuſculusLeſibil̓. a ledo dr̄ h̓ ⁊ hec leſibilis. ⁊ hoc le. idē qd̓ ledibilisLeſio onis. fe. ge. ē leſura aledo dis. vel a leſus ſa. ſum. leſiaddita o. per formationem.Leſura re. fe. ge. i. leſio a ledo dis.Leſus ſa. ſum. a ledorderis. participium.Letalis. aletum ti. dicitur hic ⁊ hec letalis ⁊ hoc le .i. mortalis. inde letaliter aduer .i. mortaliter. ⁊ ꝓdu. ta.L etamen minis. neu .i. fimus ſic dictus eo ꝙ ſuo nutrimēto leta reddit gramina.Letania nie .i. rogatio vel īuocatio. ⁊ ꝓpͥe ꝓ mortuis facta⁊ dr̄ a letū ti. ẜm Hug. ⁊ acuit penul. Pap̄. v̓o dic̄. Letanie grece latine dicunt̉ rogationes que inducunt̉ ꝑꝑ rogandum deū ⁊ īprecādum. vide in exomologeſis.Letargia gie. penul. acuta. vide in dictione letargus.Letargus. a lethe qd̓ interp̄tat̉ obliuio dr̄ hic letargus gimorbꝰ obliuionē afferēs ⁊ ſomnuꝫ. vn̄ in Boe. Ph̓ia inꝗt leargū patit̉ .ſ. cōem morbū illuſarū mētiū: vn̄ letargicus ca. cū. penul. cor. i. obliuioſus: vel ꝗ letarguꝫ patit̉.⁊ hec letargia ge. penul. acuta. ipſa obliuiōis īfirmitas .ſ.oppreſſio cerebri cū obliuiōe ⁊ ſomno iugiLetatꝰ ta. tū .i. mortuꝰ vel mortificatus: ⁊ dr̄ a letuꝫ ti. vn̄Qui. metamor. Quo ſimul intrauit letataqꝫ corpora vidit. ⁊ ſcribit̉ ꝑ oē. diphtōgū: ſic̄ loetū. Inuenit̉ ēt letatusta. tū. a letor taris. ꝑticipiū: vn̄ in pſal. Letatꝰ ſuꝫ ī his q̄dicta ſunt mihi. ⁊ tūc ſcribit̉ ꝑ ae. diphtōgū ſic̄ letor.Lethe a leo les. dr̄ lethe hꝰ lethes: palus īfernalis. qꝛ d̓letmemoriā: vn̄ ⁊ īterpretat̉ obliuio. qꝛ exquo aīe bibūt deaqͣ illi patiunt̉ obliuionē p̄teritoꝝ ẜm poetas: vel futuroꝝ ẜm ph̓os: vn̄ letheꝰ thea. theū. i. īfernalis vel pertinēs ad lethē vel obliuioſus. vn̄ ⁊ lethea papauera dicimus. qꝛ obliuionē mādentibꝰ ꝯferūt ⁊ acuit penultimā.Luca. in. 3. Me nō lethee ꝯiunx obliuio ripeLethes fe. ge. quedā arbor cuiꝰ ſuccꝰ guſtatꝰ ꝯfert obliuionem. ⁊ dr̄a lethe. Lethes ꝯponit̉ cū fagin qd̓ eſt comedere. ⁊ dr̄ hic lethofagꝰ gi. fructꝰ illiꝰ arboris qui valetad irritādū amorē. vn̄ Qui. d̓ remedijs. illo lethofagosillo ſerenos in antro Eſſe puta ⁊c̄. vel legit̉ ibi ſcd̓ꝫ quoſdam loeto fagos per oe. di phtongū in pͥma ſyllaba ⁊ ſine