DeanteN
17 o
inter ſe. Un̄ Oui. in. 5. metamor. Hollia nodoſus facitīternodia poplex. ⁊ componitur ab inter ⁊ nodus.nternūciꝰ ci. dr̄. ⁊ hec īrernūcia cie. ꝗ vel q̄ īter duas parres aliꝗd nūciat vel nūciū portat: vn̄ hoc internūciū ci.id qd̓ internūcius nunciat vel portat. ⁊ ꝯponunt̉ p̄dictaab inter ⁊ nuncius cia. cium. ſubſtantiuis.nternus na. num .i. interior: ab intus dicitur.Intero. ab in. ⁊ tero ris. ꝯponit̉ ītero ris. triui. tritū. terere.litujs terere: mutare: vl̓ valde terere. Un̄ ī Oan̄. vlti. dr̄de abacuc ꝙ ītriuerat panes in alueolo. ⁊ cor. te. intero.nterpello. ab inter ⁊ pello las. ꝯponit̉ īterpello las. lauilare .i. īterrogare: inter aliqͣ vocare. ⁊ alloꝗ. ⁊ pro aliquopreces fundere. Unde ad Roma. 8. ca. Qui etiam īterpellat pro nobis. ⁊ ſcribitur per duo l.nterpolo ab īter ⁊ polus ꝯponit̉ īterpolo las. laui. lare .i.obſcurare: inꝗnare: īpedire: vl̓ īterrūpere: corrūꝑe: variore: nō ꝯtinuare. Un̄ in hymno. Qd̓ nll̓a nox īterpolet fideqꝫ iugi luceat. vn̄ īterpolus la. lū. i. īterruptꝰ variatus.nō ꝯtinuꝰ. ⁊ hec īterpola le. q̄dā veſtis: q̄ dū ſit vetꝰ ad nouā ſpēm reducit̉. ⁊ fit qͣſi noua. ⁊ cor. hec oīa p̄dicta po.Interpres. Pres ẜm ꝙ accipit̉ pro diues ꝯponit̉ cū īter. ⁊pr̄ h̓ ⁊ hec īterpres tis. ⁊ dr̄ īterpres ꝗ diuerſa gnaͣ līguarū nouit .ſ. ꝗ vnā linguā expōit ꝑ aliā: vl̓ vnā linguā trāſfert in aliā. ⁊ dr̄ ſic. qꝛ mediator ſit īter vnā loq̄lā ⁊ aliā.Ul̓ ꝯponit̉ a pr̄es qd̓ eſt diues. qꝛ īterp̄tes ditāt loq̄lamtrāſferētes vocabula de vna loq̄la in aliā. Ul̓ ꝯponit̉ apars partis. qꝛ īterpres ſit mediꝰ duaꝝ linguaꝝ. cū trāſfert vl̓ exponit vna ꝑ aliā. Sꝫ ⁊ ꝗ īter deū īterp̄tat̉ ⁊ homines: q̄ diuina īdicat myſteria interp̄s vocat̉. vn̄ īterp̄tor taris. v̓bū cōe .i. exponere vl̓ exponi vnā linguaꝫ peraliā. vn̄ h̓ ⁊ hec interp̄tabilis. ⁊ hoc le. aptū ad interp̄tandū. Priſ. tn̄ videt̉ velle ꝙ p̄dicta ꝯpō p̄cedit in v̓bo. ⁊ inde deriuet̉ īterpres tis. ita dic̄ Hug. Et ſcias ꝙ interp̄tatio fit ī diuerſis linguis: vt cinos grece canis latine. ethymologia āt fit in eadē lingua: vt cū dr̄ lapis: qͣſi ledēs pedē Glo. āt ſuꝑ illd̓ Iſa. 43. Interp̄tes tui .i. moyſes ⁊ aarōp̄uaricati ſunt in me. ſic dic̄. Interp̄tes: qͣſi īter partes .ſ.pacē ferētes. Itē nota ꝙ pͥmum ſcripturas veteris teſtamēti de hebreo in grecū ſeptuaginta interp̄tes trāſtulerūt: ſcd̓am editionē Aꝗla. tertiā ⁊ qͣrtaꝫ Theodoceon ⁊Symmachꝰ ediderūt ambo iudei ꝓſeliti. Quinta v̓o ⁊vulgaris illa interp̄tatio: cuiꝰ autor nō apparet. ⁊ ob hocſine noīe interpretis ꝗnta editio nuncupat̉. P. ſextam ⁊ſeptimā editionē Origenes miro labore repperit. ⁊ cuꝫceteris editionibꝰ ſupra dictis ꝯparauit. Hi ſunt itaqꝫ ꝗſcripturas ſacras d̓ hebreo in grecū verterūt: ꝗqꝫ etiā numerant̉. nā latinoꝝ interp̄tū ꝗ d̓ greco in noſtrū eloꝗuꝫtrāſtulerū:t vt meminit ſcūs Aug. qͣſi infinitꝰ ē numerꝰ:ſic̄ .n. inꝗt: pͥmis fidei tꝑibꝰ ad cuiꝰ manꝰ venit codex grecus: quiqꝫ aliquantulū ſibi vtriuſqꝫ lingue peritiam ſenſit: auſus eſt ſtatim interp̄tari: atqꝫ inde accidit inumērabiles apud latinos extitiſſe interp̄tes. De hebreo āt inlatinū eloquiū tm̄mō Hieronymꝰ p̄ſbyter triū linguaꝝperitꝰ eaſdē ſcripturas ꝯuertit: eloquēterqꝫ trāſfudit: cuius interp̄tatio merito ceteris antefert̉: nā ⁊ eſt v̓boꝝ tenacior. ⁊ in ſentētijs veracior. ⁊ in v̓bis clarior: atqꝫ vtpote xp̄iano īterp̄te verior. Ita ſcribit̉ ī Pap̄. Diero. ēt dic̄in ꝓlogo de libris Salomonis. Sicui ſane ſeptuagintaīterpretū magis editio placet. hꝫ a nobis olim eā emēdata: neqꝫ .n. noua ſic cudimꝰ vt vetera d̓ſtruamꝰ. ⁊ cū diligetiſſime legerit: ſcias magis nr̄a ſcripta intelligi: q̄ nonin tertiū vas trāſfuſa coacuerint: ſꝫ ſtatim de prelo puriſſime cōmēdata teſte ſuuꝫ ſaporem ſeruauerint. Uideetiam in hieronymus in h. littera.Interſcalaris in ſcala vide.Interſcapulū. ſcapula ꝯpōit̉ cū inter. ⁊ dr̄ hoc īter ſcapulū
li. ſpacium qd̓ eſt inter ſcapulas. ⁊ cor. pu.I nterſignū ab inter ⁊ ſignū ꝯponit̉ hͦ īterſignū ni. vl̓ īterſigniū ni. qd̓ ē īter duo ſigna: vl̓ ſignū qd̓ ē īter aliquos:ſic̄ aliꝗd ſolet mitti d̓ vno loco ad aliū cā ſigni ⁊ noticie.Interſtitium tuj .i. interuallum: ſpacium inter aliqua. ⁊ cōponitur ab inter ⁊ ſto ſtas.nterſtiti eſt p̄teritū de interſto ſtas. vide in ſto ſtas.nteruallū. Uallū ꝯponit̉ cū inter ⁊ dr̄ hoc interuallū li.ſpaciū inter capita valloꝝ .ſ. ſtipitū ꝗbꝰ vallū fit vn̄ ⁊ cetera ſpacia qn̄qꝫ dn̄r īterualla. Sꝫ magis ꝓpͥe interuallūdr̄ ſpaciū tꝑoꝝ. Inter capedo v̓o local̓ diſtātia ꝓpͥe appellat̉. vn̄ hͦ īteruallū li. dimi. ⁊ īteruallolas .i. ꝑ īterualla dicere vl̓ facere aliꝗd: vl̓ īterponere. ⁊ ſcribit ꝑ geminū l.nteruentus .i. interceſſio: ab interuenionis. dicitur.nterula. ab intus dr̄ hec interula le i. camiſia. qꝛ intꝰ iuxta carnē īduit̉. vnde interulatꝰ ta. tū. i. interula ſiue camiſia indutꝰ. Itē ab interula dr̄ interulus la. lū. i. īterior⁊ cor. penul. vnde Martialis capella. Quintiaꝫ interulos gaudens diſſoluere nexus.nteſtabilis exponitur in teſtabilis.nteſtatꝰ ta. tū. ꝗ nō fac̄ teſtamētū. ab ī. ⁊ teſtatꝰ ꝯponit̉.nteſtinꝰ. ab ītus deriuat̉ īteſtinꝰ na. nū. i. ītrinſecꝰ ca. cū.vn̄ hoc īteſtinū ni. ⁊ dn̄r īteſtina interiora. qꝛ in interioriparte corporis cohibet̉. Que iō lōgis nexibꝰ ad modumcirculoꝝ ordinata ſunt: vt ſuſceptas eſcas paulatiꝫ egerāt. ⁊ ſuꝑadditis cibis nō īpediunt̉: vel īteſtinꝰ ꝯponit abī ⁊ teſta. ⁊ hinc bellū dr̄ īteſtinū. qd̓ ē īter teſtas .i. murosciuitatis. Et īteſtina īteriora. qꝛ qͣſi in teſta recōdita ſūt.I nthronizo ab in. ⁊ thronus componit̉ inthronigzo zas .i.in throno vel in ſede ponere: ſeu collocare.Intimas. ab intimus dicitur hic ⁊ hec intimas tis .i. interius habitans vel ſecretarius: vel conſiliarius: creditarius noſter qui ſcit ſecreta ⁊ intima cordis vel domus.I ntimo. intra ꝯparat̉ intra interior intimꝰ. ⁊ ab intimꝰ d̓riuat̉ ītimo mas. maui. mare .i. d̓mōſtrare: iudicare: nūciare: notificare. vl̓ ꝯponit̉ ab in. ⁊ timos qd̓ eſt mēs: qͣſiin mētē inculcare. ⁊ immittere ẜm Pug. vel cōponit̉ abin. ⁊ time qd̓ eſt anima vel mēs ẜm Papiam.Intolerabilis. ab in. ⁊ tolerabilis componitur hic ⁊ hec ītolerabilis ⁊ hoc le. quod non valet nec debet tolerari. Etcomparatur intolerabilis. lior. liſſimus. ⁊ ſcribitur pervnum l. ⁊ corripit to. intolerabilis.ntōſus ab in. ⁊ tōſus ꝯponit̉ ītōſus ſa. ſuꝫ .i. nō tonſus.I ntra dr̄ ab in. ⁊ differt ab infra. qꝛ infra ſignat localemdepreſſionē vel ſuppoſitionē: cui ꝯͣriū eſt ſupra. qd̓ ſignatlocalē ſuprapoſitionē. vt ſol currit ſupra lunā: vl̓ luna iufra ſolē. Intra v̓o ſignat localē incluſionē: cui ꝯͣriuꝫ ē extra: qd̓ ſignat localē excluſionē: vt ciues habitāt ītra muros ciuitatis: ruſtici extra. nll̓s gͦ dicat. Ego ſum īfra muros ciuitatis. niſi eēt defoſſus ſub ipſis muris. Intra cōparat̉ interior. intimꝰ. vn̄ interiꝰ intime. aduerbium.I ntriuerat in intero ris. exponitur.ntro aduerbium loci ſignat ad locum ⁊ acuitur in fine.⁊ inde deriuatur intro tras. traui. verbum neutrum.ntroeo. ab intro ⁊ eo is. cōponitur introeo is. iui. ire .i. ireintus: intrare. vnde hic introitus tus. tui. penulti. cor. qꝛitum ſupi. cor. primam.ntromitto ab intro ⁊ mitto tis. componitur intromittotis. ſi. ſuꝫ. ⁊ eſt intromittere idē qd̓ immittere: itē intromittere eſt idē qd̓ vulgo dicit̉ intra meare qͣſi in rem ſemittere: vt de ea curet ⁊ tractet.ntroneꝰ. ab intro dr̄ introneus nea. neum .i. interior. ⁊ ꝓprie ꝗ quadā importunitate ſe ingerit intro vt comedat.ntrorſus ab intro dr̄ introrſus ſa. ſum. i. intrinſecus. Sꝫfrequētius introrſum inuenit̉ in vi aduerbijntus ⁊ intro dicunt̉ ab intra. ⁊ differūt. qꝛ ītro ſignat ad
2