Druckschrift 
Catholicon
Seite
152v
Einzelbild herunterladen
 

DeGante

⁊ deponēti. Et ſi deſcēdit a v̓bo actiuo expōit̉ ꝑ v̓bū actiuū. vt magr̄ꝫ legēdū ē v̓giliū .i. magr̄ legit v̓giliū. Si v̓odeſcēdit a v̓bo paſſiuo dꝫ exponi ꝑ paſſiuū: vt magr̄ꝫ honorādū ē a diſcipl̓is .i. magr̄ꝫ dignū ē honorari a diſcipulis. De hoc pleniꝰ hēs ī 3ª ꝑte: vbi tractat̉ de ſpēbꝰ v̓boGeſa a gero ris. dr̄ hͨ geſa ſe. genꝰ ar­ (rū ī ca. de gerūdio.moꝝ: qd̓ gallice dr̄ giſarma. vel ceſa ſe. a cedēdo. Et ſuntgeſe vel ceſe galloꝝ: pila romanoꝝ: ſariſſe macedonum.Geſſemani īterp̄tat villa pinguiſſima: ⁊ acuit̉ in fineG eſſen locus egypti ī quo habitauit iacob: ⁊ acuit̉ in fine.Geſtoriū rij. illd̓ ī quo aliꝗd portat̉: vt feretrū: ⁊ dr̄ a geſtoGeſticulor laris. latus. ſuꝫ. ⁊ in neu. ge. geſticulo (ſtas.las. idē ꝙ geſtio ſtis: ⁊ deriuat̉ a geſtus. ⁊ cor. cu.Geſtio ſtis. ſtiui. ſtire .i. cuꝑe. ⁊ geſtire .i. geſtus facere .ſ. diuerſis modis agitare: gaudere: luxuriari. laſciuire: diffluere: ſed geſtire ꝓpͥe maloꝝ ē: gaudere bonoꝝ. ⁊ deriuat̉a geſtus ſtus. ſtui. Itē inuenit hec geſtio onis. ⁊ tūc deriGeſtito tas .i. frequēter geſtare. ⁊ ē fre­ (uat̉ a gero ris.quē. de geſto ſtas. ⁊ cor. ſti. format̉ eniꝫ de geſto ſtas. tū.tu. a. mutata in i. breuē: ⁊ u. in o. fit geſtito geſtitas.Geſtiuncula le. dimi. parua geſtio. vel res aliqua minutaGeſto ſtas. ſtaui .i. frequēter gerere: v̓bū frequē. ⁊ format̉a geſtū ſup̄. de gero ris. u. in o. Et a geſto dr̄ hoc geſtameGeſtoriū rij .i. ferculum: ⁊ dr̄ a gero ris.nis.Geſtuoſus. a geſtus ſtus. dr̄ geſtuoſus ſa ſum. .i. flexibilis: ⁊diuerſis modis agitabilis. vnde geſtuoſe aduer .i. agil̓rflexibiliter: ⁊ hec geſtuoſitas tatis.Geſtus a gero ris. dr̄ geſtꝰ ſta. ſtū .i. factꝰ: portatꝰ: admīſtratus. ⁊ h̓ geſtꝰ geſtui .i. actꝰ: vl̓ corꝑis agitatio. Inuenit̉ ⁊Gete .i. gothi poſt getuli dicti. (hoc geſtū ſti. ꝓ actuGetulia lie. q̄dā terra. hīc getulus la. lu. nomē gētile: a quogetulicus ca. cū. ⁊ vt fert getulia piſcatores nō hꝫ.GanteGibberus ra. rū. qui ſarcine minus incūbit ſed ſuccūbit. ⁊dicit̉ a gibber: ⁊ ſcribitur per duplex b.Gibbus bi. maſ. ge. idē qd̓ ſtruma: ſꝫ ſtruma ē tumor ī pectore: gibbꝰ ī poſteriori .ſ. in dorſo: qd̓ notat Iuuena. vbidixit. Strumoſuꝫ atqꝫ vtero pariter gibboqꝫ tumēteꝫ.Et hīc gibboſus ſa. ſū. ꝗ hꝫ gibbū: ſic̄ ſtrumoſus ꝗ hꝫ ſtrumā. ⁊ ꝯꝑat̉ vt gibboſus ſior. ſimꝰ. vn̄ gibboſe ſius. ſime.aduer. ⁊ hͦ gibboſitas tis. Itē a gibbꝰ dr̄ h̓ gibber: huigibberi: ꝗ hꝫ gibbū: vl̓ potiꝰ ipſe tumor .ſ. idē qd̓ gibbus.vn̄ gibberoſus ſa. ſū. ꝗ hꝫ gibberū: ꝗ pl̓ibꝰ tumoribꝰ onrat̉. ⁊ ꝯꝑat̉ ẜꝫ Hu. Quidā tn̄ faciūt dr̄iaꝫ inter gibber ⁊gibbus: vt pꝫ ī hͦ v̓ſu. In dorſo gibbꝰ: ī pector̄ gibber hr̄Ꝙ igāteꝰ tea. teū. a gigas dr̄. Numeri. 3. ca. De gn̄e gigāteo.⁊ ꝓdu. pe. vn̄ Qui. Iāqꝫ gigāteis iniectā faucibꝰ ethnaꝫGigātimachia chie. fe. ge. i. pugna gigā. Trāſierāt: ⁊c̄.tiū aduerſus deos: ⁊ ꝯponit̉ a gigas ⁊ machia .i. pugnaGigas. gigno gnis: vel genicus ꝯponit̉ cū ge. qd̓ eſt terra: ⁊dr̄ h̓ ⁊ hͨ gigas gigātis. ⁊ dicunt̉ gigātes qͣſi gegātes .i. deterra geniti. vl̓ dicunt̉ gigātes qͣſi gegines .i. terrigenes.qꝛ filij terre fabuloſe dicunt̉ fuiſſe. ge .n. terra: gines genus dr̄. Et hꝫ gigas n. ī obliꝗs: ſꝫ ī ntō nō. vide ī diamas.⁊ fac̄ gͣtūs pl̓alis gigātiū. Format̉ .n. ab abltō ſingulari:e. mutata in i. ⁊ addita uꝫ. vt gigāte gigātiū. ciuitate ciuitatiū. tn̄ ẜꝫ vſuꝫ hꝰ gtī pl̓ales ꝓferunt ꝑ ſyncopā: vt ciuiG igno a ge. qd̓ ē terra deriuat̉ gigno gnis. (tatū gigātū.genui genitū: qꝛ ex terra oīa gignunt̉. ſꝫ ātiꝗ dicebāt geno genis: quā litteraturā adhuc ſeruamꝰ in p̄terito: ⁊ inoībus ab eo formatis. Gigno cōponit̉ vt ꝓgigno gnis.nui. Gigno cū oībus ſuis cōpoſitis eſt actiuum.G illo vel gello lonis. dicit̉ ruſticus ineptus: qui aliter bacalis: vel bacalaris: vel lucalis dicitur.Gymnas. a gymnos qd̓ ē nudus dr̄ gymnas dis: pugna: lucta: curſus: qꝛ ſolēt nudi exerceri in talibꝰ ludis. vn̄ hoc

gymnaſiū ſi .i. gymnas vel locus in quo fiebat. an̄.n. ijloco alieno certātes cincti erāt ne nudarent̉: poſtea relaxato cingulo: repēte ꝓſtratꝰ ⁊ exanimatus eſt quidaꝫcurſor: qͣre ex concilij d̓creto Archonipomenes vt nuddeinceps exercitarent̉ ꝑmiſit. Et ex illo deinceps gymnas ⁊ gymnaſiū dictū ē a nuditate: qꝛ iuuenes nudi exercent ibi: vbi ſola tm̄ verēda cooꝑiebant̉. Et hīc factatrāſlatione ſtudiū ſcholariū ⁊ magiſtroꝝ dr̄ gymnas.locus ſtudij dr̄ gymnaſiū. ⁊ qn̄qꝫ ipſū ſtudiū: qꝛ ſic̄ in paleſtra corpus: ſic in ſtudio aīus exercet̉. ⁊ hinc accidit vioīuꝫ ꝓpͥe artiū exercitiū: vel locus exercitij gymnaſiuꝫdr̄: vt ſchola. ⁊ vt dicūt ꝗdā. gymnaſiū grece exercitiumvocat̉ latine. ⁊ hīc gymnaſiū dr̄ gn̄alis locus exercitioruꝫ. Nā ⁊ balnea: ⁊ loca ſcholariū: ⁊ curſoꝝ: ⁊ athletarūgymnaſia ſūt: qꝛ ibi hoīes in ſue artis ſtudio exerceanīꝘymnaſiarches chis. pͥnceps in gymnaſio: ⁊ cōponitur agymnaſiū ⁊ archos quod eſt princeps.Oymnaſiolū li. dimi. paruū gymnaſiuꝫ: vel paruus locusſtudij: vel paruum ſtudiū: ⁊ cor. penul.Eymnaſiſta ſte. cōis ge. i. luctator: vel paleſtriſator. ⁊ deriuatur a gymnas gymnadis.Gymnaſium ſij. in gymnas exponitur.Qymnia nie. fe. ge. exercitiū qd̓ fiebat in gymnaſio: ⁊ dr̄agymnas. ⁊ hec gymnicia cie. idē qd̓ gymnia.Gymnicia in gymnia vide.Gymnicus ca. cū. dr̄ a gymnas: vt gymnicꝰ ludꝰ: ⁊ ē gymnicus ludus velocitatis ⁊ viriū gl̓ia. Cuiꝰ ꝗnqꝫ ſunt gn̄a .ſ.ſaltꝰ: curſus: iactꝰ: v̓tꝰ: ⁊ luctatio. ⁊ cor. penl̓. gymnicusGymnologizo gizis. giſi. giſiſti .i. nude loꝗ vl̓ nude rōciari⁊ ꝯponit̉ a gymnos qd̓ eſt nudꝰ ⁊ logos ẜmo vel ratioQymnos grece latīe dr̄ nudꝰ: ⁊ v̓tit̉ in latinū ⁊ dr̄ gymnusGymnoſophiſta ſte. cōis ge. i. doctor vl̓ (gymna gymnū.magr̄ ī gymnaſio ⁊ ꝯpōit̉ a gymnos vel gymnaſiū ⁊ ſophiſta. ⁊ hīc gymnoſophiſte dicti ſūt ꝗdā ph̓i: ꝗ nudi peropacas īdie ſolitudīes ſolebāt philoſophari adhibētestm̄ genitalibꝰ tegmina ad modū iuuenū ꝗ nudi exercebant̉ in cāpo. vn̄ btūs Hiero. in ep̄i. ad paulinū ca. 5. Uigymnoſophiſtas ⁊ famoſiſſimā ſolis menſaꝫ videret.G ingina ne. dr̄ a gigno nis. qꝛ ibi dentes gignant̉. ginginaenim eſt caro vbi dentes gignunt̉. vnde ginginariꝰ ria.rium. quod ad ginginam pertinet.Gion locus eſt vbi Salomon fuit inunctꝰ. vide in geonG ipſuꝫ pſi. neu. ge. cognatū eſt calci: ⁊ eſt nomē grecuꝫ. idēgipſeus pſea. p̄ſeū. de gipſo exiſtēs vel ad gipſuꝫ ꝑtinēs:⁊ gipſo as .i. gipſo linire. vn̄ gipſatus ta. tū. gipſo linitus.Gyraculū li. eſt illd̓ cū quo pueri ludūt qd̓ in ſūmitate cāne vel baculi voluit̉: ⁊ ꝯͣ ventū cū īpetu defert̉: ⁊ cor. cu.Gyrgillus. a gyrus ri. dr̄ h̓ gyrgillꝰ: īſtr̄m femineū qd̓ alionoīe dr̄ volūtoriū: qꝛ v̓tēdo in gyrū īde fila deuoluunt.Filū .n. de colo ducit̉ in fuſū: a fuſo in alabrū vel traductoriū: ab alabro: ī gyrgillū vel d̓uolutoriū: a gyrgillo inglomicellū: a glomicello ī pānū: a pāno ī telā. Itē gyrgilus ē lignū mobile: ex quo funis ī puteū cū ſitula dimittit̉ ad hauriēdū aquā: ⁊ dr̄ a gyrgillus. qꝛ in gyꝝ verſat.Gyro ras. raui. a gyrus dr̄: ⁊ eſt gyrare in gyrū voluere velcircūdare. Et ꝯponit̉ vt ꝯgyro ras. regyro ras. ⁊ eſt actuū cū oībus ſuis cōpoſitis: ⁊ ꝓdu. gi. vnde phyſiologus:Nlatus non vigilat dum ſol ſe tertio gyrat.Gyrouagor. a gyrus ⁊ vagor aris. cōponit̉ gyrouagor aris..i. circūcirca vagari. vnde gyrouagus ga. gum .i. erroneinſtabilis: circūcirca vagans. ⁊ cor. ua.hyrus ri. maſ. ge. ⁊ hoc gyrū ri. inuenit̉ .ſ. circuitus curuꝰ.Git eſt genus leguminis ſil̓e cimino in qͣꝫtitate: ſꝫ nigri coloris. ⁊ in pane dulcorando ſpargit̉: vt dicit glo. Iſa. 27Uel vt dicunt medici: git caliduꝫ ⁊ ſiccum eſt in ſecūdigradu. ⁊ eſt git herba q̄ īter frumētū orit̉: ⁊ ſemen nigri