Druckschrift 
Catholicon
Seite
151v
Einzelbild herunterladen
 

DeCanteE

ſEue q̄ fcā ē de coſta viri dormiētis: ſic̄ dicā in mulier. itēde viro ⁊ femīa: ſic̄ pꝫ ī gnaͣtiōe Seth: ⁊ cōiter oīuꝫ alioꝝhoīum. itē de femīa ſine viro: ſicut fuit in gnaͣtione xp̄iꝗ ſingl̓ariter natꝰ ē de v̓gīe maria. Hec gnatio figuratafuit Gen̄. i5. vbi dr̄. Gnaͣtiōe qͣrta reuertēt̉ huc: qꝛ .ſ. ī xp̄ignaͣtiōe exules ad pr̄iaꝫ celeſtē reuertant̉ ꝑ xp̄i mortēGeneroſus ſa. ſuꝫ. dr̄ a genꝰ. ⁊ appellat̉ gn̄oſus nobilis boni gnīs: lꝫ tn̄ ruſtici genꝰ habeāt: nō tn̄ dicunt̉ gn̄oſi ſolienī nobiles ſolēt ſuas d̓ſcribere genealogias. vn̄ ip̄i ſolidicunt̉ hr̄e genꝰ nō ruſtici: lꝫ genꝰ hēant: vn̄ ⁊ aborigīesdicunt̉ qͣſi ſine origīe. ⁊ ꝯꝑat̉ vt gn̄oſus ſior. ſimꝰ. vn̄ generoſe ſiꝰ ſime. aduer. ⁊ hͦ gn̄oſitas tis .i. nobilitas ⁊ pulGeneſar ī fine acuit̉: ⁊ ē ſtagnū ſiue lacꝰ ī iudea (critudo.ampliſſimꝰ: lōgitudīe cētūqͣdragīta ſtadijs extēdit̉: latitudine qͣdraginta diffundit̉: aurā nō vētis: ſed ꝑ ſemetipſuꝫ ſibi exercēs. vn̄ ⁊ geneſar qͣſi exercēs ſibi aurā diꝙ videlicet ex vndis criſpātibꝰ gna̓t auras. ⁊ hoc acciditvt fert̉: qꝛ ex reflexū iordanis gnaͣt̉ in hoc ſtagno ventvel aura. Lacus ēt p̄dictus dr̄ ſtagnū genezareth.Geneſis fem. ge. i. naͣ vel gnaͣtio: ⁊ dr̄ a gigno. nis. ẜꝫ Du. vl̓potius dr̄ ẜm alios a genꝰ qd̓ ē naͣ. Inuenit̉ ēt h̓ geneſishuius geneſis vel geneſeos: ꝗdā liber veteris teſtamenti: ſic dictꝰ: qꝛ exordiū mūdi vel gnaͣtio in eo cōtinet̉.Geneſta ſte. ꝑua arbor ⁊ vtilis mulieribꝰ ꝑꝑ lanificiū qd̓ īde habet̉ ẜꝫ Pu. Uel vt dicit Pap̄. Geneſta genꝰ virgulGenet grece: latine dicitur mulier. Iti amariſſimi.Genetaliacꝰ. Ageneſis naͣ dr̄ genetaliacꝰ ca. cū .i. mathematicꝰ. Genetaliaci ꝗdā magi dicti ſūt ꝑꝑ ꝯſiderationē naͣliū dieꝝ: qꝛ geneſim ꝑ duodeciꝫ ſigna celi deſcribunt: ſiderūqꝫ curſu naſcētiū mores ⁊ actꝰ: ⁊ euētus p̄dicare cōnant̉ .i. ꝗs quo ſigno fuerit natꝰ: aut quē effectuꝫ habeatvite ꝗ naſcit̉. Hi ſūt ꝗ vl̓go mathematici vocant̉. vn̄ hGeneteariꝰ ī geneteū ē. (genetaliacū .i. natītas: ⁊ cor. pe.Geneteū. a gener dr̄ hͦ geneteū tei. pe. acuta .ſ. lupanar: veltextrinū: qꝛ ibi ꝯuētꝰ femīaꝝ ad meretricādū: vl̓ opꝰ lanificij exercēdū ꝯueniūt. dr̄ gͦ geneteū locꝰ vbi mulieresꝯueniūt ad texēdū: ſic̄ ē textrinū: vl̓ ad ꝓſtituēdū: ſic̄ eſlupanar. vn̄ geneteariꝰ ria. riū. ꝗ vtit̉ vel p̄eſt geneteo vl̓Genialis pe. ꝓdu. in genius vide. (textor in geneteo.Geniatus. ta. tū. i. gratus: delectabilis. ⁊ dr̄ a genius niGenicularis penul. ꝓdu. in geniculū eſt.Geniculor. a genu dr̄ geniculor laris .i. genua īclīare. flexisgenibꝰ adorare. vn̄ geniculatiꝫ aduer. Inuenit̉ ēt geniculo las. vn̄ Aug. ī quodā ẜmōe dic̄. Qualis ē iſte magnitudīs ſuꝑne gl̓ie: ad cuiꝰ pānos āgeli excubāt: reges trepidāt: vl̓ tripudiāt: ſydera obſecūdāt: ⁊ ſectatores ſapīeGeniculū li. di. ꝑuū genu. vn̄ h̓ ⁊ hͨ (geniculāt: ⁊ cor. cūgenicularis ⁊ hͦ re. qd̓ ꝑtinet ad genu. ⁊ h̓ genicularis q̄daꝫ herba q̄ ob repellēdā vim ſcorꝑionū ſubſternit̉.Genimen nis. neu. ge. i. gn̓atio vl̓ germē: ⁊ cor. pe. tā in ntōqͣꝫ ī gtō. ⁊ dr̄ a gigno is. Mat. 23. Genimīa viꝑarū ꝗs on̄Genioſus. a geniꝰ dr̄ gēioſus (dit vob̓ fuger̄ a vētura ira.ſa. ſū. i. plenꝰ genio .ſ. genio deo: vl̓ genio .i. īgenio.Geniſta. a genꝰ dr̄ h̓ ⁊ hͦ geniſta ſte. geniſte ꝗdā heretici dicti ſūt: qꝛ de gn̄e abrae ſe eē gloriant̉. Nā ⁊ in babyloniaquū vēiſſꝫ ppl̓s d̓i pleriqꝫ relīquētes vxores ſuas babylonijs ml̓ieribꝰ adheſerūt. ꝗdā āt iſraeliticis ꝯiugijs tm̄ꝯtēti vl̓ ex eis gēti dū reuerſi eēt de babylonia diuiſerūt ſe ab oī ppl̓o: ⁊ aſſūpſer̄t ſibi hͦ non gēiſte iactātie cāenitale lis. ge. neu. genitalia dicunt̉ q̄da corꝑis ꝑtes .ſ. ſexus virilis ⁊ feminei: vl̓ a genio deo: vel a gignēdo. Hec⁊ pudēda ⁊ verenda a verecūdia dicunt̉: vn̄ ⁊ operiunt̉Dicunt̉ ēt īhoneſta: qꝛ nō hn̄t ſpēꝫ decoris: ſic̄ mēbra q̄ꝓmptū ſūt: idē qd̓ veretrū. vn̄ h̓ ⁊ hec genitalis ⁊ le. qꝛſpectat vel ꝑtinet ad genitale vel ad geniturā ẜm HugPap̄. etiā. Genitalia vn̄ vir gn̄at aūt mulier parit.

Genitiuꝰ. a gigno. gnis. dr̄ genitiuꝰ ua. uū. qd̓ ꝑtīet ad geniturā .ſ. nālis: vt genitīa forma vl̓ imago. i. ī ꝗͣ genitꝰ e. ⁊ lgtūs gtī ꝓ quodā caſu: qꝛ alios caſus ex ſe gignat: vl̓ qꝛ ꝑip̄m genꝰ ſignificamꝰ: vt quū dr̄. Hoc ē genꝰ priamiGenitor. a gigno is. dr̄ h̓ gēitor toris: ⁊ ē genitor nomē naͣsvel origīs: pr̄ dignitatis ⁊ honoris. vn̄ ſenes pr̄es dicimꝰ.Genitura re .i. gn̄atio vl̓ ſeculi poſteritas. ⁊ dr̄ a gignognis.Genitꝰ. a gigno dr̄ genitꝰ ta. tū. ⁊ h̓ genitꝰ ti. ꝓ filio: ⁊ hͨ genita te ꝓ filia. Genitꝰ ꝯpōit̉ vt īgenitꝰ ta. tū. i. nō genitꝰ:p̓genitꝰ ta. tū. ⁊ vnigenitꝰ ta. tū. Primogenitꝰ an̄ quē nullus ē genitꝰ. Unigenitꝰ an̄ quē ⁊ poſt quē nullus ē genitus. Et ſic dn̄s nr̄ ieſus xp̄s dictꝰ fuit vnigenitꝰ ⁊ pͦgenitus tā ẜm pr̄eꝫ qͣꝫ ẜm matrē. vide in pͥmogenitus.G enius nij. maſ. ge. deus ꝗ p̄eſt nuptijs: vel deus naͣe. ⁊ dia gigno is: qꝛ qͣſi vim habeat oīuꝫ rerū gignēdarū: vl̓ dr̄a gignēdis liberis. vn̄ h̓ genialis huius genialis dr̄ leciꝗ in nuptijs ſternit̉ .ſ. in quo ſpōſus ⁊ ſpōſa cubāt. Sꝫ cubile ē ꝯcubinalis lectꝰ a cubādo nō a gignēdo dictꝰ. Idgenialē fit aſcēſus cā gignēdi liberos: ad cubile fit deſceſus ſolū cā ꝯcūbēdi: ⁊ h̓ ⁊ hͨ genialis ⁊ hoc le. i. nāͣlis venuptialis: vel voluptuoſus. ⁊ hinc gnaͣl̓r aduer .i. naͣl̓r vl̓nuptial̓r: vel voluptuoſe. vn̄ Ouid .ii. metha. Poſpitisaduētū feſtū gn̄aliter gerit. Itē a geniꝰ hoc geniū nu. i. ī.geniū. Et ſcias ꝙ genꝰ ⁊ geniū inueniunt̉ in alijs ſignificationibꝰ. Geniū honor ꝑuatꝰ: geniꝰ honor publicus ẜmHug. Pap̄. v̓o dicit. Geniū honor aut dignitas: vigorordinatio: genialis: gratus: ꝓpinquus: affinis.G enorbadū. a genos dr̄ hoc genorbādū di. qd̓ vulgo dr̄ gerinouꝰ. vn̄ ꝗdā. Murilegꝰ bn̄ ſcit cuiꝰ genorbada lābit.Genos grece latine dr̄ barba vel natura.Gens. a gigno gnis. dr̄ hec gēs tis. Eſt āt gens ab vno pͥncipio orta multitudo vel ab alia natiōe ẜm ꝓpriā collectionē diſtincta: vt grecie: aſie. Dicta gēs ꝓpter gn̄atōesfamiliarū a gignēdo: ſic̄ natio a naſcēdo. Gens genus eſtnationis vel familie. vt iulie: claudie: genꝰ ad qͣlitatē refert̉: vt pomi pecoris. Et ſcias ꝙ gens īuenit̉ in eodē ſerſu in quo gētilitas. vn̄ in actibꝰ apl̓oꝝ. Ecce ꝯuertimurad gentes. ⁊ in euāge. In viā gentiū ne abieritis.Gentilicus ca. cū. penul. cor. i. de gentibꝰ exiſtēs vel ad gētiles ꝑtinens: ⁊ deriuatur a gentilis.Gentil̓. a gēs dr̄ h̓ ⁊ hͨ gētil̓ ⁊ hͦ le. ⁊ ſūt gētiles ꝓpͥe ꝗ neccircūcidunt̉ vt iudei: nec baptizant̉. vt xp̄iani. vn̄ ⁊ gētiles dn̄r. qꝛ tales exiſtūt vt ſūt geniti: ſꝫ xp̄iāi nō ita ſūt vtfuerūt geniti: qꝛ ſunt baptizati. Sil̓r ⁊ iudei mutant̉: qͥcircūcidunt̉: ⁊ hīc gētil̓r aduer. ⁊ hͨ gētilitas tatis .i. collectio gētiliū vl̓ ꝓpͥetas qͣ aliꝗs dr̄ gētilis: ⁊ gētilicꝰ ca. cū.Gētiles nati ſūt ex iaphet filio noe. Nā ſic̄ dic̄ Chry. ſuꝑmatth̓. Xp̄s duxit ppl̓ꝫ in tēplū: vt gētes iudeis ꝯiūgat.vt īpleat qd̓ iacob bn̄dicēs filiū ſuū iudā ꝓphetauit. Alligās inꝗt ad vitē pullū ſuū. Que ē iſta vitis: iudea q̄ eegypto trāſlata ē ⁊ in oriēte plātata. ⁊ ſic̄ ꝓphetauit nōed̓ filijs ſuis dicēs. Bn̄dictꝰ filiꝰ meꝰ ſem: dilatꝫ d̓s iapheſ⁊ īhabitet ī tabernacul̓ ſem. Gen̄. cap. 9. Sem .n. erat piiudeoꝝ. Iaphet pr̄ gētiū q̄ ꝑ xp̄ꝫ īgreſſe ſūt ī tabernacūGentos .i. decē. ⁊ ꝯpōit̉ cū bis ⁊ (la iudeoꝝ: vide ī iaphet.dr̄ viginti qͣſi biginti. ⁊ cū tris ⁊ dr̄ triginta ⁊c̄. ſil̓ia.Genū. a gena dr̄ hoc genu in ſingulari īdecli. ſed in pluraligenua genuū genibꝰ. Genua ſūt ꝯmiſſiōes femoꝝ ⁊ cruriū: dicta ſic: qꝛ in vtero ſint genis oppoſita. Ibi .n. coherēt ſibi: qꝛ īfans ī vtero caput tenet īclinatū īter genua⁊ hinc eſt ꝙ hoīes dū ad genua ſe ꝓſternūt ſtatī lachrmant̉. voluit .n. naͣ eos vteꝝ maternū rememorare vbiqͣſi in tenebris ꝯſidebāt an̄qͣꝫ venirēt ad lucē. Et nota qͥgenua ꝯſecrata ſūt miſericordie. Dicūt .n. philoſophi ſingulas corꝑis ꝑtes numinibꝰ cōſecratas: aureꝫ memorierronte genio. vn̄ venerātes deū tangimus frontē ſigno

G