Druckschrift 
Catholicon
Seite
145r
Einzelbild herunterladen
 

DeAnteOF

145

Ponaſgū vl̓ fonaſgo īdecli. dr̄ q̄dā potio: ⁊ ꝯponit̉ a fonosqd̓ eſt ſonus: ⁊ ge qd̓ ē terra: ⁊ dr̄ ſic qꝛ creat vocē: nā terra creat oīa. Qua potiōe vtebant̉ poete cuꝫ recitare haF onicus ca. cū. in fonos vide. (bebant.Ponos grece latine dicitur ſonus: ⁊ vertit̉ in latinum ⁊ dr̄hic fonus .i. ſonus. Inde fonicus ca. cum. conſonās: muſicus: qui docet fonos: ⁊ cor. ni.P on̄s. a fundo dicitur hic fons tis. quaſi fundēs aquaꝫ: qꝛaquam ex ſe effundat: eſt enim origo naſcentis aque.ontana ne. idem̄ eſt qd̓ fons.P ontanus na. nū i. iuxta fontē habitās vl̓ ad fōtē ꝑtinēs:P onticulus li. dimi. paruus fons. (⁊ dicit̉ a fons.Pontoſus ſa. ſuꝫ. plenus ⁊ abūdās fontibus: ⁊ dr̄ a fons.Nor faris fatꝰ ſum .i. loꝗ: ⁊ deficit in pͥma ꝑſona ẜm vium.Eor ꝯponit̉ cū ad ⁊ dr̄ afforaris .i. alloqui. Itē cū cō ⁊ dr̄cōfor .i. ſil̓ fari. Item cū ex ⁊ dr̄ effor faris .i. eloqui. Iteꝫcū pre ⁊ dr̄ p̄for faris .i. preloqui. Item cū pro ⁊ dr̄ ꝓforfaris. For ris. cū cōpoſitis eſt depo. ⁊ ꝓdu. fa. ⁊ oīa volūthabere actm̄ vocis cum dtō rei: vt Iſte fat̉: effatur: p̄fat̉verbum tibi: preter affari qd̓ vult tranſire in actm̄ ſoluꝫrei aīate: vt iſte affatur illum: ꝙ ꝓdu. fa. pꝫ ꝑ Proſperūdicentē. Nā fari recte miſeꝝ ⁊ viuere recte praue.P orago. a foris dr̄ hec forago illud filuꝫ alteriꝰ coloris qd̓mulier ponit in capite vel in fine vel in latere tele ad diſtinctionem vel ornatum faciendum.F orceps. Ferrū ꝯponit̉ cū capio: ⁊ dr̄ hᵉ forceps pis. pe. pū.maſ. ge. lꝫ antiꝗ poſuerūt hͦ nomē in fe. ge. vn̄ Enniꝰ. Sꝫgnare oꝑꝫ frōte calida forcipe. Et ē forceps fabroꝝ numularioꝝ qͣſi ferriceps: qꝛ ferrū cādēs capiat ⁊ teneāt:vl̓ dr̄ forceps qͣſi formiceps: qꝛ cū eo aliꝗd formuꝫ capimus ⁊ tenemꝰ: nā formū ē cal̓ꝫ. Itē ferrū ꝯpōit̉ cū filūdr̄ hͨ forfex cis. qͣ īcidit̉ filū qͣſi ferrū filoꝝ .i. aptatū adfila īcidēda: vl̓ cōponit̉ a foros qd̓ ē ferre: ⁊ filū: qͣſi ferat.i. auferat vl̓ īcidat fila. vel cōponit̉ a foris ⁊ capio: qꝛ capiat qd̓ foris ē ī veſte vl̓ in pāno: ⁊ ẜm hͦ ꝓpͥe ē fullonūItē ꝯponit̉ ferrū cū pilo: ⁊ dr̄ hͨ forpex cis. qͥ īcidit̉ pilus.ſ. ferrū piloꝝ .ſ. aptatū ad pilos īcidēdos. vl̓ ꝯponit̉ a foros qd̓ eſt ferre: qꝛ ferat .i. auferat ⁊ īcidat pilos. Ab iſtistribꝰ noībꝰ deſcēdūt tria dimi .ſ. hͨ forcicula: hͨ forficula:⁊ hͨ forpicula. vn̄ v̓ſus. Forfice fila: pilū cape forpice: fopice ferrū. Itē fex ē filoꝝ: ceps ferri: pex quoqꝫ piloꝝ.cedit filū: c ferrū: ꝑͦ quoqꝫ pillum. Ul̓ ſic. F reſecat filu:ppilū: ceps quoqꝫ ferrū. (res foriū: ⁊ cor. cūorculus li. deꝰ ꝗ preeſt foribꝰ vt etas cūſtodiat: ⁊ dr̄ a foorēſis. a foꝝ vel foris aduer. dr̄ h̓ ⁊ hec ⁊ hoc forēſis ⁊ hſe .i. in foro vel in foris manēs ⁊ habitās. Hora. Ac velutinnati triuijs peneqꝫ forenſes ⁊c̄.P ores. a foris vl̓ foras dr̄: pl̓r he fores riū .i. porte. In ſingulari tn̄ īuenit̉ gtūs foris: actūs forē: abltūs fore: ⁊ dn̄r fores: qꝛ foris ponunt̉ ⁊ foris aꝑiunt̉ ⁊ voluunt̉. īuenit̉ ētfores rē. re. verbū: ⁊ tam nomen qͣꝫ verbum cor. fo.P orfex fe. ge. in forceps eſt.orica. a forio ris. dr̄ hᵉ forica ce. i. cloaca ad quaꝫ publicaciuitatis ſtercora ꝯfluūt ⁊ ꝓijciunt̉. Nā latrine dn̄r a latēdo .ſ. cloace pͥuate q̄ ī domibꝰ latent. Forica ēt dr̄ foſſeextra portā ad quā ꝯfluūt īmūdicie: ⁊ dr̄ ſic qꝛ foris eſt.Si v̓o eſt intra portā dr̄ latrina. Itē forica dr̄ ꝗcꝗd īmūdum foras iacit: ⁊ tūc cōponit̉ a foras ⁊ iacio iacis.orifacio cis .i. offendere: nocere: qͣſi facere foris .i. extrarōnem ⁊ cōponit̉ a foris ⁊ facio abiecta s.orinſecus. a foris dicit̉ forinſecus ca. cū .i. extraneꝰ: deforis veniēs vel exiſtēs: ⁊ ponit̉ forinſecus qn̄qꝫ aduer. ſic̄⁊ intrinſecus ⁊ extrinſecus: ⁊ cor. ſe.oris: vn̄ foras: ⁊ vtrūqꝫ eſt aduer. loci: ſꝫ dr̄nt: qꝛ foras ſignat ad locū: vt Lazare veni foras: foris v̓o ī loco ſignificat: vt foris ſū: ⁊ de loco: vt foris venio. Foris ꝯponit̉:

vt aforis: de foris: eforis p̄foris: ꝓforis: ⁊ oīa ſignāt in loco vl̓ de loco: ſic̄ ītro ſignat ad locū: ītus de loco ⁊ ī loco.vn̄ v̓ſus. Intro foras ad ſignificat: intus foris in ⁊ de.orma. a formō qd̓ ē calor dr̄ hͨ forma me. i. pulchritudo.pulchra diſpō. ꝓpͥe .n. calor ſāguinē mouet: ⁊ ſāguis pulchritudinē: inde formoſus ſa. ſuꝫ .i. pulcer: cui calor ſanguinis ex rubore pulchritudinē creat. Et cōꝑat̉ formoſus ſior. ſimꝰ. vn̄ formoſe ſiꝰ. ſime. aduer. ⁊ hͨ formoſitaſtatis. Et a forma ꝑ ꝯpōnē biformis: ꝯformis: deformis:difformis: īformis: vniformis: ml̓tiformis: triformis: aꝗbꝰ aduer. qͣlitatis ⁊ noīa ꝓpͥetatis ī tas. biformiter. tas.ꝯformiter: tas. deformiter. tas. ⁊c̄. ⁊ dr̄ qͣſi foris manēsormella le. dimi. parua forma.(vide ī ml̓tiformis.ormica ce. dr̄ a foros qd̓ ē ferre ⁊ mica: inde formica qͣſiforomica: qꝛ ferat micas annone: vn̄ formicinꝰ naͣ. nū. ⁊formiceꝰ cea. ceū. ⁊ hͦ formicariū rij. locꝰ formicaꝝ: qd̓ ⁊formicētū dr̄. Et dicit ꝗdā ſapiēs. Exemplū p̄bet nobisformica laboris. Un̄ ⁊ Baſili. dicit in. 9. homel̓. Tu hōnō laboraberis ī hͦ mūdo vt poſſis tibi ſubſidia ꝗetis future reponere: cū videas formicā an̄ hyemis merorē vtctū ſibi ſtudioſe tꝑe eſtatis attrahere: q̄ nō iō minꝰ diligēs ē: qꝛ nōdū ꝑicula exꝑit̉ hiberni: ꝗnpotiꝰ oī niſu curaqꝫ ꝑuigili laborat ⁊ oꝑat: cūctaqꝫ diſcurrēdo ꝑtētat: qſufficiētia poſſet ſibimet alimēta recondere: mirabiliqꝫprudētia ꝓſpic̄ ne ſpēs q̄ collecte ſūt corrūpant̉. Secatenī dētibꝰ granū ne īcipiēs germinare paſtū ſibi p̄beretīutilē. ſeme quoqꝫ ſi fuerit humectatu vapore tellurisſiccat in ſole. nec tn̄ ſꝑ hͦ fac̄: ſꝫ cū ſerenitatē ſtabilē forep̄ſenſerit. Deniqꝫ nō videbis ībres emitti d̓ nubibꝰ quoaduſqꝫ formica torrēdū ſub ſole ſemē expōit. Hec ille.ormicales. a formꝰ pl̓al̓r hi formicales liu .i. forcipes fabroꝝ: qꝛ forma .i. calida de fornace extrahunt.ormicoleontis. maſ. ge. facit ēt gtūs formicoleonis: ſedtūc potiꝰ ē gtūs de formicoleo ſine n. qd̓ ꝯponit̉ a formica ⁊ leo. Sed formicoleon cōponit̉ a formica ⁊ leon qd̓eſt leo ⁊ ē idē qd̓ myrmicoleon: vide īfra ī myrmicoleō.ormicula le. dimi. parua formica.ormido das. deriuat̉ a formō qd̓ ē ignis vl̓ calor. ⁊ ē formidare trepidare: formidinē hr̄e: qd̓ fit cū formon .i. ſāguis ad p̄cordia fugiēs acute ſe ꝯͣhit: nā timor ſanguinēgelat ꝗ coactus gignit formidinē: qꝛ vt dic̄ Boe. in ꝯmeto ſuꝑ cathegorias Ariſ. Cū hō penitet ex aliquo d̓lictoſāguis amicꝰ naͣe qͣſi cooperturꝰ delictū tendit ad exteriora: ⁊ ita fit hō rubeꝰ. Ecōtra cū ꝓ aliquo timet hō fugit ad īteriora ſāguis: ⁊ ita fit hō pallidꝰ. ⁊ hͦ ē cā qͣre fithō rubeꝰ cū v̓ecūdat̉: ⁊ qͣre pallidꝰ cuꝫ timet. Formidoꝯponit̉: vt reformido qͣſi qͣdā formidīe retrahi. Formido cū ꝯpoſitis eſt ne. ⁊ abſolutū: ⁊ ſignat paſſionē ītrinſecꝰ natā. Cōſtruit̉ tn̄ qn̄qꝫ cū actō trāſitiue vt formidoillū .i. timeo. vn̄ īuenit̉ paſſiuū ī tertia ꝑſona ⁊ ꝑticipiuꝫp̄teriti tꝑis. Statiꝰ ī Achil̓. Hagnanimū eacidē: formidatāqꝫ tonāti ꝓgeniē. Et ſcias ꝙ ioānes ep̄s in quodaꝫſermōe ſic dicit tractās illud Math̓. 14. Et volēs Herodes illū .ſ. ioānē occidere timuit populū. facile deuiat aiuſtitia ꝗ in cauſis nō deū: ſꝫ hoīeꝫ formidat. ⁊ cor. mi.Formido nis. fe. ge. dr̄ a formido das. Et nota ꝙ formidoabijcit̉ ocul̓ vel aīo ſine habita rōe ⁊ maxīe ꝑuulis. Sꝫpauor cū timiditate animi ſubita ē: ꝯturbās oculos: qn̄tn̄ ſoluit̉ rōne vel tꝑe nō ꝯſtat. Hetꝰ eſt īterior motꝰ aīſubitꝰ ſiue cordis factꝰ ex aliqͣ triſti recordatōe. ſꝫ timorē accn̄s dolor mētis extrīſecꝰ ex aliqͣ occaſiōe acn̄ti. Itēſcias ꝙ formidīes dicunt̉ penne ſagitte alligate: quibꝰvenatores ceruos capiūt. ⁊ ꝓdu. mi. formido dinis.ormidoloſus in formidolus eſt.P ormidolus. a formidīe dr̄ formidolꝰ la. lū. ꝗ hꝫ formidinē. ⁊ cor. penl̓. ⁊ hinc formidoloſus ſa. ſum. in eodē ſenſu

F