(Dedētatꝰ ta. tu .i. extra dētes: ꝗ dētibꝰ caret: ab e. ⁊ dētatusEdēto tas. taui. tare. in dēto tas. eſt.¶ (cōponit̉.Identulus la. lum .i. extra dentes. qui dentibus caret: abe. ⁊ dens. ⁊ vt dicit Greciſ. Dente carens edētulus eſt: ſꝫnatus habere: qui dentes habuit: nec habet dentes nechabebit: eſt edentatus prior eſt infans: vetus alter.Idepol .i. ꝑ edē pollucis aduer. adiurādi: ⁊ acuit̉ in fine.Idera ab edus di. dr̄ hec edera re. penul. cor. qꝛ edis ſupralactis abundātiā in eſcā a veteribus prebebat̉: vel dicit̉ſic ab hereo: qꝛ arboribꝰ rependo adhereat. vnde ederinus na. nuꝫ. penul. ꝓdu. ꝙ autē dicit̉ edera quaſi editapetens: vel editis herens: etymo. eſt.Ides edis fe. ge. i. domꝰ: ⁊ dr̄ ab edo es eſt: qꝛ pͦ fuit fcā adedēdū. In euāge. aūt dr̄ de zacharia: ꝙ perijt īter altare⁊ edē: ⁊ dr̄ h̓ edē .i. tēplū. ⁊ ſcribit̉ aedes ꝑ ac diphthōgū.E dico cis. xi. ctum. ꝓdu. di. vide in dico.Idictū cti. ge. neu .i. p̄ceptū: ⁊ proprie regū: vel imperatoꝝvnde in Luca. Exijt edictū a ceſare Auguſto.I diculus li. dimi. paruꝰ edus. ⁊ cor. cu. vn̄ Aug. ī. 2. li. de ciui. dei. Ne aī malis q̄ p̄cipue cauēda ſūt mores corrūpātur humani: nulla ſacra edicula dignū putauerūt: ⁊c̄.E difico cas. edes cōponit̉ cū facio: ⁊ dr̄ edifico cās .i. edeꝫfacio. ⁊ hinc edificās tis. ⁊ hoc edificiū cij i. ediū effectiovel ipſa edes. Et cōponit̉ vt coedifico cas. reedifico cās.Et ē edifico neutrū cū ſuis cōpoſitis: ⁊ cor. fi. ⁊ ē edificāsfigure decōpoſite. ¶ Hic nota dr̄iam īter participiuꝫ.alias dictiones caſuales: qꝛ nomē ⁊ ꝓnomen cōponunt̉etiā ꝑ obliquos: vt aliuſmodi: ⁊ iſtiuſmodi: ⁊ ho. ſꝫ participia nō pn̄t cōponi teſte Priſ. niſi ꝑntūm: ⁊ hoc habenta ſuis verbis: qm̄ v̓ba vim habēt ntōꝝ ⁊ nō obliquoꝝ. gͦſi aliquod participiū videat̉ in obliquo caſu ad cōpoſitionē venire: dicēdū ē ꝙ amittit naturā participij: ⁊ cōpoſitione trāſit in nomē: vt doctificus .i. doctū faciens.¶ Sꝫ ſi obijciat̉ de edificās. Dico ꝙ faciēs nō hꝫ hanccōpoſitionē a ſe: īmo a v̓bo: qꝛ eſt figure decōpoſite.E diliciū. ab edilis dicit̉ hoc ediliciū ci. honor vel officiuꝫedilis ⁊ hec edilitas tatis. illud idem. ⁊ edilicius cia. ciū..i. res pertinens ad edilem.Edilis. ab edes dr̄ hic edilis: huius edilis penul. ꝓdu. i. cuſtos edis: ꝗ cuſtodiebat de dignitate ⁊ officio erariū ⁊ capitoliū: vel curā regis: vel īperatoris: ne morboſa aīalia:vt capre ⁊ porci ⁊ ho ītrarēt ⁊ aerē ibi corrūperent.E dilitas tatis. in edilicium eſt.A dillus li. dimi. paruus edus.A diſſa ſe. vrbs Meſopotamie quā condidit Nembroth:que antea dicta eſt Areth.I diſſero ris. ediſſerui ediſſertū cōponit̉ ab e. ⁊ diſſero ris.⁊ eſt ediſſerere: valde diſſerere: vel aꝑire: narrare: exponere. vnde in euāgelio. Ediſſere nobis parabolam hanc⁊ hinc ediſſerto tas. frequentatiuum verbum.Xditio onis. fe. ge i. expoſitio: ab edo dis. ditū. ⁊ dicit̉ editio quaſi extra datio ẜm Pap̄.ditus ta. tū. penul. cor. i. altus: vel manifeſtus: vel natus:vel emiſſus: cōpoſitus: expoſitus. ⁊ deriuat̉ ab edodis. ⁊cōparatur editus tior. ſimus.dituus tui. tuo. idem̄ eſt qd̓ edilis .ſ. cuſtos edis. ⁊ cōponitur ab ede ⁊ tueor. īde edituus quaſi edē tenēs ⁊ cuſtodiens. vnde boni poete dicuntur editui: qꝛ per carminaſua fortia facta virorum cuſtodiunt.E do es .i. comedere. Antiqui dicebant: edo edis edit regulariter. ſed poſtea differētie cauſa correpta eſt ſecūda ꝑſona: ⁊ pro edis dictū ē es. Et vt in ſūma dicat̉: quecūqꝫvoces huius verbi ſequunt̉ ſecundā perſonā per formationeꝫ corrupte ſunt: ſed que formant̉ a pͥma ꝑſona nonſūt corrupte. vn̄ dicit Priſ. in. 9. li. Edo es eſt. eſt anormaluim: tn̄ in plurali numero ſeruat regulā tertie coniuga-

12tionis: edimus editis edunt. Similiter in preterito imperfecto ⁊ futuro: edebā edā. ⁊ in oībus que ſolēt in haccōiugatione a pͥma naſci ꝑſona: hoc eſt in tertia ꝑſona īperatiui modi: edat. ⁊ in futuro optatiui: qui eſt etiā ſubiunctiui preſens: edā edas edat. In oībꝰ vero que ſolētin hac ꝯiugatione a ſcd̓a naſci ꝑſona: corruptā inueniesregulā tertie ꝯiugationis: es. tn̄ ꝓdu. quā a ſcd̓a acceperūt ꝑſona ſeruāt vbiqꝫ: vt es eſt: eſte eſtotē: eſto eſſent eſſe. vn̄ ꝗdā. Sanus vis eſſe: noli de fructibus eſſe. Ne mireris ſi nō vbiqꝫ dr̄iam faciat: vel defectionē anceps ſignificatio. nō ſolū enī eſt in v̓bis: ſed etiā in noībꝰ ⁊ alijspartibꝰ or̄onis. qn̄qꝫ faciūt dr̄iam: vel accētu: vel litterarū mutatione autore. qn̄qꝫ nō faciūt: hec Priſ. Edo ꝯponit̉: vt adedo is. it. vel ades adeſt .i. iuxta vel valde corrodere: vel edere. Itē comedo is. exedo dis. dit .i. corrodere vel extra vl̓ valde edere. Inde exeſus ſa. ſuꝫ. pedodis .i. ꝑfecte edere: corrodere: cōſumere. Edo neutrū ē ⁊ſil̓r cōpoſita eius oīa: ꝓ corrodere tn̄ inueniunt̉ actiuaItē edo corrūpit ſecundā ꝑſonā: ⁊ que ab eo deſcendūt.cōpoſita vero omnia ragulariter declinant̉. quedaꝫ tn̄ex illis ſequunt̉ qn̄qꝫ corruptionē ⁊ irregularitatem ſuiſimplicis: vt adedo ades. facit etiam adedo dis. Itē oīacōpoſita ⁊ ſimplicia faciūt p̄teritū in edi tm̄ ẜm regularitatē ſui ſimplicis ⁊ ſup̄. in eſum vel eſtū: ⁊ ꝑticipia paſſiui in eſus vel in eſtus. ⁊ oīa corripiūt hanc ſyllabā e. inpn̄ti ⁊ q̄ retinēt litteraturaꝫ pn̄tis. in p̄terito v̓o ⁊ ab eoformatis eandē ſyllabā .ſ. e. ꝓducūt. Sꝫ edo edis edidi.i. manifeſto ꝓducit e. vn̄ v̓ſus. Duꝫ dape veſcor edo: ſermonē dū loquor edo. Sepe bibes ⁊ edes ſi dapſiliū colis edes. Itē ſcias ꝙ edo es eſt v̓bū anormalū facit p̄teritum edi ediſti dit. ⁊ īfinitiuum eſſe: ⁊ ſupinū eſum veleſtum: vt actū eſt: qn̄qꝫ tn̄ regulariter īuenitur ẜm antiquos: vt edo edis edit .i. comedo: ⁊ tūc ſil̓r facit p̄teritiedi ⁊ ſupinū ſil̓r eſuꝫ vel eſtum: infinitiuus tn̄ facit edere. ſed edo edis .i. manifeſto facit edidi geminatum: qꝛcōponit̉ ab e. ⁊ do das. vide in edo edis.E do edis edidi edere editū ꝯpōit̉ ab e. ⁊ do das. ⁊ ē ederedicere: māifeſtare: emittere ꝯponere: exponere: parere:ꝓferre: ꝓducer̄: dare. vn̄ ꝗdā. Edo ꝯpono pario loquor⁊ māifeſto. Anormalū fit edo: tertia ẜuat edo. Inuenit̉ēt apud antiquos edo edis regulare ꝓ comedo: ſed tūceſt ſimplex ⁊ facit p̄teritū edi. vide in edo es eſt ſupra.E dorſo ſas .i. dorſum ſcindere: ⁊ p̄cipue ab anteriori ꝑtevn̄ edorſatus ti. dr̄ equus ab anteriori ꝑte per dorſumſciſſus ⁊ cōponit̉ edorſo ſas. ab e. ⁊ dorſum ſi.E duco cas. caui. care. .i. enutrire. ⁊ ꝯponit̉ ab e. ⁊ duco cās⁊ corripit du. vide in duco cas. vel ẜm Pap̄. Educare .i.enutrire: īſtituere: legere. educere v̓o eſt ꝓtrahere: eruere: ſubuertere.¶lis ad edendū: ⁊ cor. du.dulis. ab edo es ē deriuat̉ h̓ ⁊ hec edulis: ⁊ hoc le .i. habiEduliū lij .i. cibus ab edo es ē deriuat̉. vn̄ dic̄ Pap̄. Eduliuꝫ ab edendo dictuꝫ qͣſi p̄guſtatiua cōmeſtio vel eſcaedulia cibi alimenta aptū ad manducādum.dulus li. dimi. paruus edus. edulus etiā dr̄ eſtor vel vorator qui multum comedit ab edo es. eſt.dus edi. maſ. ge. dr̄ ab edo es. eſt. qꝛ tener ſit ⁊ cōmeſtibilis: ⁊ ꝓdu. primam. vide in faſcino.FEanteE ffabilis. ab effor faris. deriuat̉ h̓ ⁊ hec effabilis ⁊ hoc leqd̓ aptū eſt vt quis loquat̉ illud. ⁊ cōponit̉ cū in. ⁊ dr̄ h̓⁊ hec ineffabilis ⁊ hoc le. ⁊ ambocomparantur.H ffamen minis. vide in effamino nas.I ffamino nas. cōponit̉ ab ex ⁊ famino ⁊ mutat̉ x. in f. ⁊ ēeffaminare idē qd̓ loqui. vn̄ hoc effamen minis .i. loquela locutio. ⁊ ꝓdu. penul. in ntō: ſed in gtō eam cor.Iffectiuus ua. uum. in efficio cis. vide.