¶CODeante
¶Ionis. ⁊ compluor eris. in paſſiuo. vn̄ complutus ta. tum.penul. produ. Amos. 4. ca. Pars vna compluta eſt: ⁊ ꝑsſuper quam non pluit aruit.C omplutus ta. tum. in compluo vide.C ompluuium iij. locus ad quem multe pluuie confluuntvel compluunt. ⁊ dicitur a compluo pluis.Compono nis. poſui. poſitū. ex con ⁊ pononis. ⁊ eſt ꝯponere ſil̓ ponere vl̓ ſepelire vel cōſtituere vl̓ ornare. vn̄ ⁊ divox cōpoſita .i. ornata ⁊ elemētarijs ſonis diſtincta ẜmHug. Inuenit̉ etiā cōpono in alijs ſignificationibꝰ ſicutcōtinet̉ in his verſibus. Cōponit ſepelit ꝯiungit fingit ⁊ornat. Inſtruit informat pacificare ſolet.Compos potis .i. cōpetens aſſecutor ſui voti: cui oīa ſuccedūt ad votū: ⁊ eſt cōis ge. declinatione. ⁊ ꝯſtructione eſtoīs ge. vn̄ Boetius. Conſtat eternū bonū eſſe ſui cōpos.De hoc dixi ſupra in tertia parte in ca. de omni genere. ⁊cor. penul. compos in obliquis.Compotio tis. tiui. tire .i. inueſtire: vt Mando vobis vt cōpotiatis eum prebenda ſua. ⁊ deriuat̉ a compos.Compotiſta ſte. vide in compotus.Compoto tas. taui. tare .i. ſimul potare: ⁊ ē potare luxuriebibere v̓o nature. ⁊ ꝓdu. po. īde h̓ cōpotor toris. ⁊ hͨ cōpotrix cis. vn̄ dicit. Pap̄. Cōpotator vl̓ cōpotatrix ſil̓ potans. vl̓ cōpotator a. cōpoto tas .i. ſil̓ bibere vltra modū.Compotrix vel compotatrix. vide in compoto. ⁊ produ. penulti. naturaliter.Cōpotꝰ. a cōputo tas. vl̓ a cōputator toris. dr̄ cōpotꝰ ti i. numeratio vl̓ numeri aſſignatio: vl̓ doctrinalis ars. Antiꝗtn̄ dicebāt cōputus ſic̄ exigit deriuatio qd̓ nos abhorremus ꝓpter vocis abſonātiā. vn̄ hic ⁊ hec cōpotiſta ſte. qdocet cōpotū: vel ꝗ vacat cōpoto. ⁊ cor. pō cōpotꝰ vbiqꝫComprehendo dis. di. ſum. cōprehendere .i. ſil̓ prehendere ſil̓ capere. ⁊ cōponit̉ ex cō ⁊ prehendo dis. qd̓ eſt ideꝫqd̓ prendo dis. vide in prehendo dis.C omprendo dis. di. cōprenſuꝫ: idē eſt qd̓ cōprehendere. ⁊componit̉ a. con ⁊ prendo dis. vide in prendo dis.Comptus ta. tū .i. ornatꝰ: planatꝰ: a como comis. Qui. ep̄i.Sint procul a nobis iuuenes vt femina cōpti. ⁊ cōparat̉vt cōptus tior. tiſſimus. vn̄ cōpte tius. tiſſime. aduerCōpūctus a cōpungo gis. dr̄ cōpunctus ta. tum. ⁊ a gtō cōpuncti addita o. fit compūctio onis. ⁊ eſt compūctio peccatorū ſuorum cum merore recordatio.Compungo gis. gere .i. ſil̓ cōmouere: pctōꝝ ſuoruꝫ reminiſci: contriſtari. vide etiam in pungo gis.Cōputo tas. taui. tare. penl̓. cor. i. ꝯnumerare. ſil̓ putare. vn̄h̓ cōputator ris. ⁊ cōputatoriꝰ ria. riuꝫ. vide ēt ī puto tāsCon p̄poſitio ſcribit̉ ꝑ o. ⁊ n. ⁊ nunqͣꝫ īuenit̉ in appōne ſedin cōpoſitiōe tm̄: ſic̄ didis re ſe am: ⁊ mutat qn̄qꝫ n. in m.maxīe ſequēte b. vt cōburo. m. vt cōmitto. p. vt cōpono.Itē con ī cōpōne qn̄qꝫ ꝑdit n. ſequēte vocali: vt coeo is.cā euphonie: ſic̄ dixi ſupra in pͥª ꝑte vbi egi de ſyllaba: inca. de n. Inuenit̉ aūt cū ſcriptū ꝑ u. ⁊ m. ⁊ venit ſolū ꝑ apoſitionē: ⁊ hoc intelligo per ſe: vt dicam in ſuo loco.Conamen inis. ge. neu. niſus: tentatio. a conoraris. ⁊ ꝓdu.penul. in ntō. ſed in obliquis eam cor.Conatus tus. tui. maſ. ge. ⁊ adiectiue conatus ta. tū .i. niſustentatus: a conoraris. qd̓ eſt amitti attentari.Concha. a cauo uas. dr̄ hͦ ꝯcha che. qꝛ ſit caua: vel qꝛ deficiēte luna cauat̉ .i. euacuat̉. ⁊ īuenit̉ ꝯcha ꝓ quodam terreo vaſe: ⁊ ꝓ teſta cuiuſdā piſcis: ⁊ ꝓ ipſo piſce qn̄qꝫ īuenit̉. Itē nota eē ml̓ta gn̄a ꝯchaꝝ inter qͣs margaritiferehn̄tur: q̄ ⁊ cōclee dn̄r: in qͣrū carne p̄cioſus calculꝰ ſolidatur: ⁊ dicūt ꝙ nocturno tꝑe littora appetunt: ⁊ ex celeſtirore margaritas ꝯcipiūt. vn̄ ⁊ coclee vocant̉. item ꝯchagn̄al̓r appellat̉ oīs piſcis teſtā hn̄s. vide in margaritaConcaleo les. lui. i. ſimul calere: ex cō ⁊ caleo. Pſal. Cōca
luit cor meum intra meConcendo dis. di. dere .i. ſil̓ candere: ex con ⁊ candeo deaConcenturio rias. vide in centurio rias.Concentus tus. tui .i. cōuenientia ⁊ cōcordantia ⁊ ꝓprie incantū. ⁊ dr̄ a ꝯcinonis. ẜm Dug. Pap̄. v̓o dicit. Cocentcantus mixtus .i. ſymphonia: a ꝯcino. Concentus etiamceli dr̄ a quibuſdā eſſe .i. ꝯſonantia planetarū. Cōcenturetiam dicit̉ cantus continuꝰ ⁊ laus bonoruꝫ. vn̄ iob. 38.Concentus celi quis dormire facit.Conceptaculum li. locus conceptionis: a cōcepto tas.Conceptio qͣſi ſil̓ captio: ⁊ ē ꝯceptio q̄dā ſpēs allothecealio noīe dr̄ ſylēſis: de qͣ dixi ī qͣrta ꝑte vbi egi de allotheca ẜm Priſ. ī ca. de ſylēſi. Pap̄. v̓o ſic dic̄. Cōceptꝰ ſuſceptus ꝯceptiōes cū aliꝗd certu mēte ꝯcipimꝰ: vt ſi paresiūgant̉ numero pari par quoqꝫ fit numerus ꝓductus.Concepto tās. freq̄nter ꝯcipere a cōcipio cōceptū tu. u. ī o.Conceſſio eſt apud rhetores: quū reus nō id qd̓ factum eſtdefendit: ſed vt ignoſcat̉ poſtulat.Concidentia tie. qͣſi ſimul cadentia: vt ꝯcidentia geneꝝ ēquū diuerſa gn̄a ſil̓ cadūt ī eadē voce. ⁊ dr̄ a ꝯcido disConcido dis. cidi. cidere .i. ſimul cadere: a con ⁊ cado dis. ⁊caret ſuꝑi. ⁊ cor. ci. Gen̄. 4. Concidit vultus eius. iteꝫ concido dis. di. cōcidere .i. ſimul cedere: ⁊ tunc cōponit̉ a cō⁊ cedo dis. di. ⁊ ꝓdu. ci vbiqꝫ. iob. 16. Concidit me vulneConcieo. cieo vl̓ cio cōponit̉ cū con: ⁊ dr̄ cōcieo es. iui. itū:re ſuper vulnus.⁊ cōcio is. iuii. itū .i. cōmouere: vl̓ cōuocare: ⁊ ꝓdu. penul.cōcitū qn̄ venit a concio is. ſed qn̄ venit a cōcieo es corConcile a ꝯcha dr̄ hꝰ ꝯcile lis. vl̓ ꝯciliū .i. piſcis ꝗ latitatinvide in cieocies. iui. itum.cōcha: de cuiꝰ ſanguine tingit̉ lana: ⁊ fit purpura. vn̄ ⁊ qr̄qꝫ pōit̉ ꝓ tali tinctura. qn̄qꝫ ꝓ vitijs q̄ coinꝗnāt ⁊ tīgui⁊ īficiūt ad modū illiꝰ tincture. qn̄qꝫ ꝓ inꝗnatis ⁊ ſordidis ⁊ tinctis tinctura vitioꝝ. vn̄ iuue. ꝓ vitijs vel vitioſis illud ponēs ait. Hoꝝ ego nō fugiā concilia. ⁊ ꝓdu. ci.Concilegus gi. maſ. qui concilia legit .i. colligit. ⁊ componitur a concile ⁊ lego gis. ⁊ cor. le.Cōciliabulū li. dr̄ a ꝯciliū qͣſi ꝯſiliabulū: vl̓ locꝰ ī quo accipimꝰ ꝯſilia: vl̓ locꝰ in quo multi hoīes ſunt ſuiꝰ iurisConcilio. a ꝯciliū dr̄ ꝯcilio as. aui. amicū ⁊ ꝯcordē faceread ītegritatē reuocare: ꝯiūgere: ſociare trāſlatiue qͣſicilia ꝯiūgere. Et nota ꝙ maiores minoribꝰ ꝯciliant̉ ⁊ norecōuerſo. ⁊ cōponit̉ recōcilio as. Conciliant̉ noui amicrecōciliant̉ veteres. iteꝫ ꝯciliamur deo qn̄ primo a gertilitate ꝯuertimur. recōciliamur qn̄ poſt peccatū penitēdo regredimur. ⁊ eſt ꝯcilio actiuū cū ſuis cōpoſitis.Conciliū lij. cōponit̉ ex cō ⁊ ciliū quadā ſil̓itudine cilioꝝqꝛ ſicut cilij iūgunt̉ quū oculi ꝗeſcere cupiūt: ita quoqcōcorditer iūgunt̉ hoīes in ꝯcilio: ⁊ eſt tractū a romanomore. tꝑe .n. quo cauſe agebant̉ cōueniebāt oēs in vnu⁊ cōi intentione tractabāt. vn̄ ⁊ cōciliū a cōi intentiōea cōi cōuentione dictū eſt qͣſi cōſiliū vel qͣſi cōciliumConcino as. aui. are .i. cōmiſcere: cōponere: ordinare: p̄perare. vn̄ ꝓpheta. Lingua tua cōcīnabat dolos .i. cōmiſcebat: cōponebat. iteꝫ ꝓuer. 12. Qui aūt teſtis eſt repetincōcinnat linguā mendacij. ⁊ deriuat̉ a cōcinnus ni.Concinnus ni. a con ⁊ cinnus cōponit̉ cōcinnus na. nu. cocors: affabilis: benignus: in quo mores cōcorditer comixti ⁊ poſiti ſunt. ⁊ cōparat̉: vt cōcinnior niſſimus. vn̄ cōcinne nius. niſſime aduer. ⁊ hͨ cōcinnitas tatis: cōcorditcōgruitas. ⁊ ꝑ cōpoſitionē incōcinnus vel ẜm quoſdancōcinnus cōponit̉ a con ⁊ cignus: ⁊ concors ⁊ conſonas.Concino is. cōcinui cōcentū .i. fil̓ vel cōcorditer canere cūſicut cantus cignorum.alio conuenire: ex con ⁊ cano is. ⁊ cor. ci.Conciocis ciui cituꝫ ī cōmiquere vi conpocare vnde di