Druckschrift 
Catholicon
Seite
39r
Einzelbild herunterladen
 

⁊ ſuꝑi. quarte ꝯiu.Pars III. De ptīs

Parscōiugationis accerſiui accerſitū: qd̓ idē ſignificat. Deformatiōe aūt v̓boꝝ ī ſo. deſinētiū dicemꝰ īfra in ſpēbusv̓boꝝ deriuatiuoꝝ: qn̄ determīabimꝰ de v̓bo deſideratiuo. Itē noͣ ꝙ iſta ꝗnqꝫ v̓ba lꝫ ſint tertie ꝯiugatiōis: nectn̄ deſideratiua: hn̄t nihilominus p̄terita ⁊ ſupina ad modū qͣrte cū ſuis .ſ. peto tiui. petitū: q̄ro fiui. ſitū. cupio piui.pitu. tero triui: tritū. cōtero: ꝯtriui ꝯtritū. vn̄ ꝯtritꝰ. ſapiopiui. pitū. facit ſapio pui. ⁊ tūc fac̄ ſupinū ſapitū penl̓. cor. De deſinētibꝰ in to.d̓ſinētia varias hn̄t formas. In to. nāqꝫ c. an̄In lO cedēte īuenio pecto cuiꝰ p̄teritū pexui vl̓ pexifac̄. ſil̓r a necto xui. ⁊ xi. flecto v̓o flexi fac̄: ⁊ plecto ctis. xi.Antiꝗ aūt plector cū oībus ſuis cōpoſitis cōe dixerūt. vn̄plector: ⁊ āplector: ⁊ āplexꝰ dicimꝰ. E. breui an̄te ī to. deſinētia duo īueni: peto petiui ⁊ mēto meſſui. R. an̄te ſil̓r īueni duo. ſterto ſterti: ⁊ verto verti. Geminata v̓o t. an̄o.vnū īueni: vt mitto miſi. ⁊ ī ſto vnū: ſiſto: cuiꝰ p̄terituꝫ qn̄actiuā hꝫ ſignificationē tā ī ſimplici qͣꝫ ī cōpoſito deficit.Qn̄ v̓o abſolutā ⁊ nl̓eꝫ ſto v̓bo cōe cū eo hꝫ p̄teritū: vt reſiſto vl̓ reſto reſtiti: ꝯſiſto ⁊ ꝯſto ꝯſtiti: ꝑſiſto ⁊ ꝑſto ꝑſtiti.SuPlNa exeūt: vt nexui nexū: qd̓ ēt faceret nectū:eoꝝ q̄ ī xui vel ī xi. p̄teritū termināt: ꝑ xuniſi eēt dr̄ia huiꝰ v̓bi neco cas. cui. ctū. pexui vel xi. xū. flexi flexū. Sil̓r faciūt ſupīa q̄ ī ctor. deſinūt deponētia: amplector āplexū: qd̓ tn̄ nūc cōe ē. Petiui v̓o ẜm analogiā inui terminātiū p̄teritū petitū facit penl̓. ꝓduc. ſil̓r meſſuimeſſuꝫ: ſꝫ cēſui cēſuꝫ. miſi duplicat s ī ſupīo: miſſū. a ſtertui ſupinū nō īueni: nec a ſiſto: vt dicit Priſ. Hic attende ꝙ ſiſto .i. ſto accipit mutuo ſteti ſtatū: ſꝫ ſiſto qn̄ eſt trāſitiuū facit ſtatui ſtatutū ẜm quoſdā. ⁊ huius opīonis eſtpu. Uel dicamus cū alijs ꝙ tūc nō hꝫ p̄teritū. ⁊ huiꝰ opiniōis fuit magiſter Bn̄. ⁊ hoc etiā videt̉ velle ſupra Priſ.verto aūt facit verti verſuꝫ: ſicut vergo ⁊ verro: ⁊ ſic verſum ē ſupinū triū v̓boꝝ. Itē ſcias ꝙ ſiſto ē verbū ſimplex: qꝛ nulla ꝯiūctio pōt cōponi cū v̓bo. Neq̄o enī cōponit̉ ex nō ⁊ queo. De deſinētibus in tor.deponētiā exeūtia nulla an̄cedēti ꝯſonante:In lo. tor in ſuꝫ ꝯuertūt: vt vtor vſuꝫ: nitor niſum.fac̄ ēt ſupinū nixū. vn̄ niſus ⁊ nixus ꝑticipia p̄teriti de nitor niteris. De deſinentibus in xo.duo īueniunt̉ o. ī ui. diuiſas ꝯuertētia ī p̄teriIn xO to: vt texo texui: nexo nexis vel nexas nexuiSupīa alterū ꝑ tū: alterū ꝑxū finiūt: vt textū nexū. ita dicit Priſ. in. io. li. ⁊ ī. ii. li. dic̄ de ꝑticipio. X. quoqꝫ an̄te vnūīuenio ī tus: vt texui textꝰ. Ex p̄dictis v̓bis videt̉ ꝙ Priſ.mixtꝰ dicebat ſcribi ꝑ s. ꝙ aliꝗ doctores volūt: ſꝫ Hu. dic̄ꝙ miſceo miſcęs fac̄ miſcui mixtū ꝑ x. ⁊ cōiter ita ſcribit̉inde mixtio. De p̄teritis ⁊ ſupinis qͣrte ꝯiugationis.to cōiugatiōis v̓ba oīa actiua vel neutralia īQuart io. deſinūt: exceptis eo ⁊ q̄o ⁊ veneo: ⁊ cōpoſitis ex eis: vt dicit Priſ. in. io. li. In cio igit̉ deſinentiaduarū excedētia numerū ſyllabarū ſimplicia .n. an̄cedēte cio. cio. in xi. ꝯuerſa faciūt p̄teritū ꝑfectū: vt vīcio vīxi:ſancio ſanxi. Uetuſtiſſimi tn̄ ēt ſanxiui ⁊ ſanxij ꝓferebāt:qd̓ mō nihil eſt. Si aūt .n. nō habuerint an̄ ciorcio in ſi mutata faciūt p̄teritū: vt farcio farſi: raucio rauſi: ſarcio ſarſifulcio fulſi: qd̓ ⁊ Probo placet: ⁊ vſus ē: qͣꝫuis alij dr̄ie cāpoſuerīt fulxi: ſuffulcio ſuffulxi. Alia v̓o oīa ſupradicte cōiugatiōis v̓ba ſcd̓e ꝑſone pn̄tis adiectas. finali: ⁊ additaui ſyllaba: p̄teritū perfectū faciūt: qd̓ tn̄ etiā ſubtractau.ꝯſonante: ⁊ cor. i. pe. lꝫ ꝓferre: vt ſcio ſcis ſciui vel ſcij. ⁊ abeo cōpoſita: vt aſcio aſciui vel aſcij. ſil̓r ciocis: qd̓ ⁊ cieo cies dicit̉ ci vel ciui: ⁊ ab eo cōpoſita: cōcio cōcis cōciui velconcu: audio audiui vel audij: mollio molliui vel mollijꝫmaunio muniui vel munij: ſeruio ſeruiui vel ſeruij: eo iuivel ijq̄o qui vel quij: veneo veniui vel venij: ſuffio ſuffi-

⁊ ſuꝑ.quarte ꝯiu.ui vel ſuffi: qd̓ qͣꝫuis a neutro paſſiuo cōponat̉: tn̄ qꝛ ſignficationē mutauit: mutauit ēt declīationē. Uirg. in. 4. geor. At ſuffire thimo ceraſqꝫ recidere manes. Suffire dic̄ẜm rectā qͣrte ꝯiugatiōis declinationē cū ſimplex eiꝰ fieri eſt. excipit̉ haurio hauſi. īuenit̉ tn̄ hauriui vel haurij.Uarro in. 23. ad Ciceronē. Quū ī diē haurierīt. ſepio ſepſiſenſio ſenſi: venio veni: aꝑio aperuio: qd̓ videt̉ a pario eēcōpoſitū: qd̓ vetuſtiſſimi nō ſolū ẜꝫ tertiā ſꝫ ēt ẜꝫ qͣrtā cōiugationē declīabāt. vn̄ Enniꝰ. Quā parire ſolet genꝰ pēnis ꝯdecoratū. Igit̉ cōpoſita ex eo ſi pͥncipalē ſyllabā purā: nec ex ītegra p̄pōne hūerīt: iō in ui. ꝯuertūt in p̄teritovt aꝑio aꝑui: oꝑio oꝑui: cooꝑio cooꝑui. Reꝑio v̓o duplicauit p. in p̄terito: ꝗppe diminuta vna ſyllaba: reꝑio repperi. ſil̓r ē p̄teritū a coꝑio cōꝑi. Ex dictis pꝫ ꝙ cōpoſita a pario oīa faciūt p̄teritū ī ui diuiſas: p̄ter reꝑio repperi: ⁊ cōperio cōperi. Sūt aūt alia ex pario cōpoſita deponentia:experior oꝑior: quoꝝ participia exꝑtus ⁊ oꝑtus oſtēdūt apario eſſe cōpoſita: cuiꝰ participiū partꝰ ē: ſalio ſaliui velſalij ⁊ ſalui ſaltū. Uirg. in. 2. geor. Mollibꝰ in pratis vnctos ſalire ꝑ vtres. In ꝗbuſdā tn̄ codicibꝰ inuenit̉ etiā ſaluere ſcriptu. Luca. in. 3. Inſiluit ſolo nociturus ponderepuppim. Ouid. in. ii. methamor. Cuꝫ ſepe aſſiluit defenſemenibꝰ vrb̓. Idē ī. 4. faſtoꝝ. Per flāmā ſaluiſſe pecꝰ ſaluiſſe calōes. Statiꝰ ī. 9. thebaidos. excuſſi ſalier̄t cuſpidedētes. Cābio bis. pōit Chariſiꝰ: ⁊ eiꝰ p̄teritū cāpſi. vn̄ ⁊ cāꝑſo cāpſas ſolebāt vetuſtiſſimi dicere. Enniꝰ ī. io. Leucaten cāpſant. Aio cꝰ d̓clinatio in vſu freq̄nti nō ē: qͣrte ꝯiugatōis eē on̄dit̉ ab īꝑatiuo in i. termināte: ⁊ ꝓdu. penl̓. inaimꝰ ſic̄ in audiuimꝰ: ſꝫ penl̓. de inꝗmꝰ cor. cū ſit tertie cōiugatiōis: ſic̄ legimꝰ. vn̄ v̓ſus. Tertia vult inꝗt: qͣrtaqꝫ ſumit ait. de hoc pleniꝰ dixi in pͥncipio tertie cōiugatiōis.SuPlna ctū exeūt. xi mutata in ctū: vixi victū fitin xi terminātia ẜm ſupradictā regulā inſanxi ſanctū ẜm modernos. Inuenit̉ apud vetuſtiſſimosſanciui ſancitū. vn̄ Lucretiꝰ. ꝙ porro neqꝫ ſācitū ꝗdē extat. In ſi v̓o p̄teritū finiētia. l. vel. r. an̄tibꝰ mutāt eā ī ctūin hac ꝯiugatōe ⁊ faciūt ſupinū: vt farſi fartū: fulſi fultū:ſarſi ſartū. vn̄ ſartores ⁊ fartores. ⁊ ex his ꝯpoſita ꝯfercioꝯfertū: refercio refertū. Alia v̓o in ſi deſinētia ſupradictaregulā ẜuāt .i. gn̄alē in ſi d̓ſinētiū: mutāt .n. ſi in ſuꝫ: vt ſerſi ſenſū: rauſi rauſū. Haurio ris hauſi hauſtū dr̄ie cā aſſūpſit t. qͣꝫuis ⁊ aſpiratiōe differat. ſepſi v̓o ſeptū ẜm ꝓportionē in ſupradcīs expoſitā facit: mutat .n. ſi in tū: veni ātvētū: ⁊ aꝑui apertū facit: ſic̄ ⁊ pario ꝑtū. Et oīa ex his cōpoſita: vt aduenio aduētū: cōuenio ꝯuētū: cōperio cōpertū ⁊ exꝑior exꝑtū. ⁊ hn̄t r. an̄ tū oīa cōpoſita a pario. Aliov̓o oīa q̄ tā in ui. ſyllabā qͣꝫ in ij. termināt p̄teritū ꝑfectū: īitū faciūt ſupinū penul. ꝓdu. tā in hac qͣꝫ in alijs ꝯiugatōibꝰ: vt audiui vl̓ audij auditū: auditu accerſiui vl̓ accerſuaccerſitū: cupiui vel cupij cupitū: petiui vel petij petituꝫ.Excipiunt̉ in eo deſinētia ⁊ diſſyllaba tertie ⁊ ſcd̓e cōiugatiōis q̄ penul. ſupini cor. vt eo iui vel ij. ituꝫ: adeo adiuivel adij aditū: p̄tereo p̄teriui vl̓ p̄terij p̄teritū: perio ꝑiuivel perij peritu penul. cor. Inuenit̉ perio peris periui peritū qd̓ nō eſt in vſu .i. inſtruere: docere. vn̄ peritus ta. tū.penul. ꝓdu. vn̄ ꝗdā. Non vadit peritū ꝗ vult audire peritū. Itē queo qui vel quij quitū: ſino ſiui vel ſij ſitū: lino liui vel potius leui lituꝫ. Inuenit̉ etiā ⁊ lij qd̓ in rariſſimovſu eſt. Nec etiā liui vtimur ad differentiā huiꝰ vocatiuiliuiꝰ liui: ſed in frequenti vſu eſt lino leui litū. Cieo quoqꝫ ciui vl̓ cij citū cor. penul. qn̄ v̓o a ciocis qͣrte cōiugationis eſt ꝓdu. eā. vn̄ ꝗdā. Acieo citū nō venit īmo citu. Pono quoqꝫ qd̓ antiꝗ ponui dixerūt: nūc in frequēti vſu poſui facit p̄teritū: poſitū in ſupino cor. penul. Ueneo quoqꝫ ẜm analogiā venitū deberet facere a veni: ui. in tū cor.penul. pro quo magis yenū in yſu eſt. Ideo aūt dicimus