IULDeante

Iuitare: ornare. ⁊ tunc dr̄ a uita te. ꝓ infula: ⁊ ſcribit̉ ſil̓r ꝑVitreus in uitrū eſt.¶ (vnūt. ⁊ ꝓdu. viVitricus. Anouꝰ deriuat̉ h̓ uitricꝰ ci. i. patrinus vel patriaſter .ſ. ꝗ uxorē ex alio uiro filiū vel filiā habentē duxit. ⁊dr̄ ſic qͣſi nouitricꝰ qꝛ a mr̄e ſuꝑducat̉ nouꝰ. vel dr̄ uitricus a uitro: qͣſi uitreꝰ cuſtos ⁊ imaginariꝰ: qꝛ nō eſt uerpr̄ ſꝫ falſus. Sic̄ enī ꝑ uitrū res uidet̉ alia qͣꝫ ſit: vl̓ corperis imago ⁊ nō res: ſic uidet̉ ille pr̄ ⁊ nō ē. Ꝙ aūt dr̄ uitricꝰ qͣſi uicē tenēs cuſtodis .i. pr̄is: vl̓ qͣſi uitreꝰ cuſtos: etyē: ⁊ cor. penl̓. Un̄ Qui. de reme. Uitricꝰ ⁊ gladij ⁊ acutadimicet haſta. Et īde uitriciꝰ cia. ciū. adiectiue.Vitrū. a uireo res. dr̄ hͦ uitrū tri. vn̄ uitreꝰ trea. treū. ⁊ dicitur uitrū qꝛ ī ſui ꝑſpicuitate trāſluceat. Naꝫ liquor in eopoſitꝰ extra declarat̉. Un̄ dic̄ Greg. in. 19. li. moral̓. exponēs illud Iob. Nō adeqͣbit̉ ei aurū vel uitruꝫ. Auri inꝗtmētalli nouimꝰ potiori metallis oībꝰ claritate fulgere.uitri v̓o naͣ ē ut extrīſecꝰ uiſuꝫ: ītrīſecus pura ꝑſpicuitateꝑluceat. In alio mētallo ꝗcꝗd ītrinſecꝰ cōtinet̉ abſcōdit̉In uitro v̓o ꝗlibꝫ liquor qͣlis ꝯtinet̉ interiꝰ talis demonſtrat̉ exteriꝰ: atqꝫ ut ita dixerim: oīs liquor in uitreo vaſculo clauſus pꝫ. Quid gͦ aliud in auro vl̓ uitro accipimniſi illā ſuꝑnā pr̄iaꝫ: illā bonoꝝ ciuiū ſocietatē: quoꝝ corda ſibi īuicē ⁊ claritate fulgēt: ⁊ puritate trāſlucēt. quaꝫIo. ī Apoc̄. 2i. ca. ꝯſpexerat cū dicebat. Ipſa ciuitas aurūmūdū: ſil̓e uitro mūdo. Qꝛ enī ſcī oēs ſūma ī ea btītudinis claritate fulgebūt inſtructa auro dr̄. ⁊ qm̄ ipſa eoruꝫclaritas viciſſim ſibi in alteriꝰ cordibꝰ pꝫ: ut cū in vniuſcuiuſqꝫ vultꝰ attēdit̉: ſil̓e ⁊ ꝯſcīa vl̓ ſcīa penetrat̉: hͦ iteꝝaurū uitro mūdo ſil̓ eē memorat̉. Ibi ꝗppe vniuſcuiuſqꝫ mētē ab alteriꝰ oculis mēbroꝝ corpulētia nō abſcondit: ſꝫ patebit aīus corꝑalibꝰ ocl̓is: ip̄a ēt corꝑis armoniaſic vnuſꝗſqꝫ tc̄ erit ꝑſpicabil̓ alteri: ſic̄ nūc pōt eē ꝯſpicaVitula le. dimi. ꝑuauita. Itē vitalis ꝑua īfula vl̓ (bil̓ ſibi.corona: ⁊ tūc ē dimi. de uita ꝓ īfula. vide in vitulus.Vitulamen. a vitis dr̄ hͦ vitulamē minis. uitea plāta .ſ. illaīfructuoſa q̄ naſcit̉ ad radicē vitis: vel vbicūqꝫ dūtaxatnō ſit naͣlis. vel ut dicūt q̄libꝫ talis plāta ſic dr̄ a vitulo:qꝛ naſcat̉ in terra a vitulis arata. Un̄ in li. Sapīe. ca. 4Spuria uitulamīa nō dabūt radices altas. ⁊ ꝓdu. la. Uide de hͦ in ſpurius. Itē a uitis dr̄ vituligo Uide in uitiliVitulor laris. in uitulus vide.¶ (go.Vitulus. a uireo res. dr̄ h̓ uitulus li. ⁊ hͨ uitula le. peni. corqͣſi a uiriditate .i. ab incorruptiōe dr̄: ſicut ⁊ v̓go: uitula gͦparua eſt ⁊ nondū enixa. Nā enixa iuuenca ē aut vacca.vel dr̄ uitulus a uita: qꝛ ſit dignus uita. vn̄ uitulinus nanū. Et noͣ. ꝙ uitula etiā dr̄ q̄daꝫ dea .ſ. leticie vel uictorievel feſtū illius dee: vel exultatio uictorie. vn̄ uitulor ris..i. letari voce. Itē uitula dicit̉ quoddā inſtr̄m muſicum.vn̄ uitulor laris .i. cū uitula cantare. Itē uitula eſt dimi.de uita. de hoc uide etiā in uitula.Vitupero ras. a uita ⁊ paro ꝯponitur uitupero ras .i. in uitāalicuiꝰ aliquid turpe obijcere. vn̄ h̓ ⁊ hͦ uituꝑabilis ⁊ hͦle. vn̄ uituperabil̓r aduer. ⁊ hͦ uituperiū: ⁊ hinc uituperoſus ſa. ſum. Et cōparat̉. ⁊ cor. pe. uitupero.Viuarium. a uiuo uis. dr̄ hoc uiuariuꝫ rij. locus vbi piſcespaſcuntur ⁊ impinguantur ⁊ uiuunt.Viuax. a uiuo uis. dr̄ uiuax cis. ge. oīs. i. uiuidus: fortis. ⁊ cōparatur. vn̄ hͦ uiuacitas tatis. Et vt dicūt: Uiuax īgeniūſꝫ uiuidus eſt color oris.Viuidus da. dū. i. fortis: agilis. ⁊ deriuat̉ a viuꝰ. Uide in viViuo uiuis uixi. ctū. vn̄ uiuꝰ ua. uū. Uiuo cōponit̉: (uax.ut aduiuo uis .i. ualde vel iuxta vel ad utilitateꝫ uiuere.cōuiuouis .i. ſ. l̓ vl̓ cuꝫ alio uiuere. vn̄ h̓ cōuictus tus. tuireuiuo uis. Et hīc īchoa. viuiſco ſcis. aduiuiſco ſcis. ꝯuiuiſco ſcis. reuiuiſco ſcis. Uiuo ⁊ eiꝰ cōpoſita ſunt neu. ⁊ faciūt pretertū in xi. ⁊ ſupinū in ctū. ⁊ ꝓdu. yi. vn̄ v̓ſus. Ui

tio facit uixi uici: uinco: uincio uinxi.IanteVlcero. ab ulcus deriuat̉ ulcero ras. raui. rare .i. vulnerareulcus facere: ulceribꝰ īplere. Et ꝯponit̉: vt deulcero ras..i. ualde vl̓ deorſū vlcerare: vel ulcera auferre. exulcereras. in eodē ſenſu. ⁊ eſt actiuū cū ſuis cōpoſitis. ⁊ cor. ce.Vlciſcor ſceris. ultus ſuꝫ. ulciſci .i. punire vel uindicare. vnj̄h̓ ultor toris. ⁊ hͨ ultrix cis. Uide inuindico.Vlcꝰ. ab oleo les. dr̄ h̓ ulcꝰ ceris. qͣſi olcus: qꝛ oleat. vulnusad aīaꝫ refert̉: ulcꝰ v̓o ad corꝑis iniuriā. Itē vulnꝰ ē corporis recēs plaga: ulcꝰ īueteratū vulnꝰ. Itē vulnꝰ qd̓ ferro uel fuſte vel lapide fit qͣſi ui. ulcꝰ v̓o qd̓ ꝑ ſe naſcit̉ ī cite .ſ. putredo ipſa: qꝛ oleat. Un̄ ꝗdā. Illatū uulnꝰ īnatū diulcꝰ. un̄ ulceroſus ſa. ſuꝫ .i. ulceribꝰ plenꝰ. Et ꝯꝑat̉ ulceroſus ſior. ſimꝰ. un̄ ulceroſe ſiꝰ. ſime. aduer. ⁊ hͨ ulceroſitasVlcea cee. locus paſcue: ab uligo dicit̉. ¶tatis.Vliginoſus in uligo exponitur.Vligo. ab ulna dicit̉ hͦ uligo ginis. naͣlis humor terre ab eanunqͣꝫ recedēs ſꝫ ei ſemꝑ adherēs: qͣſi inſeꝑabile accn̄sun uliginoſus ſa. ſum .i. uligine plenus ⁊ pinguis: hūidus:fecundus. un̄ ager ꝓpͥe dr̄ uliginoſus: quia ſemper uuet.Pumidꝰ v̓o dr̄ qꝛ aliqn̄ ſiccat̉. Et ꝯꝑat̉. ⁊ ꝓdu. li. vligo.Vlyxes. olon qd̓ eſt totū ꝯponit̉ cū xenos qd̓ ē ꝑegrinū velſenſus: ⁊ dr̄ h̓ vlyxes xis. qͣſi oloxenos .i. totꝰ ī ſenſu: vl̓ totus ſenſatꝰ: vel qͣſi ꝑegrinꝰ oīuꝫ. Iſte deſignat ſapiētē ꝗhoc mūdo ꝯuerſat tanqͣꝫ ꝑegrinꝰ. Nō .n. h̓ hēmꝰ manētē ciuitatē: ſꝫ īquirimꝰ futurā. Ulyxes .n. ml̓tū ꝑegrinatē in vita ſua. ⁊ fac̄ vtūs vlyxes vl̓ vlyxe. Qui. ep̄i. in pͥnci.Hāc tua penolepe lento tibi mittit vlyxe. Itē īuenit̉ hicvlyxeus xei. ꝓ vlyxes. vel vlyxeꝰ xea. xeū. poſſeſſiuuꝫ. ſꝫvlyxeus poſſeſſiuū eſt tetraſyllabū. vlyxeꝰ v̓o ꝓpriū nomē eſt triſſyllabū: qꝛ eū in vtō eſt diphthōgꝰ: gtūs ueropar ē in ſyllabis poſſeſſiuo: qꝛ eū nō ē diphthōgus ibi.Vlxxeus in vlyxes exponitur.Vllus. ab vnꝰ dr̄ vllus la. lū. i. aliꝗs: ⁊ eſt pen. gtī cōis. tn̄ inꝓſa ſemꝑ debet acui vllius: ⁊ inde vſpiam ⁊ vſqͣꝫ i. in aliquo loco. Et cōponit̉: vt nuſpiam ⁊ nuſqͣꝫ.Vlna ne. ẜm quoſdā ē vtriuſqꝫ manꝰ extēſio: ẜm alios brachiū vl̓ cubitꝰ qd̓ veriꝰ dr̄. Lu. 7. ca. Accepit eū in vlnasſuas .i. inter brachia ſua. grece v̓o vlneos vl̓ vlenos cubitus dr̄. vn̄ hͨ vlna ne. ⁊ hͨ vlnula le. dimi. ⁊ h̓ ⁊ hͨ vlnalis ⁊hoc le. ⁊ vlnarius ria. riū. ad vlnā ꝑtinens. ⁊ vlno nas. invlna mēſurare. De hoc etiā dixi in brachiū.Vlnale in vlna exponit̉. Vlnalis in vlna exponit̉.Vlnula le. dimi. parua vlna.Vltor. ab vlciſcor ſceris. vltū tu. dr̄ hic vltor ris .i. punitor.vīdicator. Et dic̄ Pap̄. Ultor facit ne impune ſit fcā iniuria. Defenſor v̓o curat ne fiat iniuria. Iteꝫ vindicatordiffert ab vltore: qd̓ pōt patere in vindico cas.Vltra aduer. loci. Et cōparat̉ vltra terior. timꝰ. pōt ēt eſſep̄poſitio qn̄ regit caſum: vt vltra rhenum.Vltrix. ab vltor or in rix fit hec vltrix cis. i. punitrix: vl̓ vindicatrix. ⁊ ē fe. ge. ī ntō actō ⁊ vtō ſingl̓ari. In alijs v̓o caſibus eſt oīs ge. ⁊ facit ablatiuū ſingularē in e. vel in i. vltrice vel vltrici. Uide etiam in vltrix.Vltro .i. vltra vel ſponte.Vltroneus nea. neū .i. ſpōtaneꝰ vel vlterior. ⁊ dr̄ ab vltro.Vltus. ab vlciſcor ſceris. dicit̉ vltus ta. tuꝫ. Propheta. Etin noīe dn̄i: qꝛ vltus ſum in eos. ⁊ ſepe accipit̉ in paſſiuaſignificatiōe: vt vltus .i. vindicatꝰ: defenſus. Et cōponit:vt inultus ta. tum .i. non vltus.Vlua ue. herba eſt paluſtris. vnde vluoſus ſa. ſum.Vlula le. in vlulo las. exponitur.Vlulo las. laui. lare .i. flere: vel fortiter clamare: vlulatū fecere. ⁊ eſt lupoꝝ ⁊ femīaꝝ. vn̄ h̓ vlulatꝰ tus. tui i. lamentū: meror: ſletus. ⁊ ulula le. q̄dā auis q̄ flere uidetur: vt