Druckschrift 
De evangelica praeparatione
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Plato quoqꝫ quā in legibus condit vrbem in ſimili hieroſolimo loco eam ꝯſtituit. vt videaturad vrbē hebreoꝝ reſpiciēs verba cōpoſuiſſe. Fermenaqꝫ inqͥto amice decē milia paſſuum amari aberit hec ciuitas. portūqꝫhabebit optimū. agros regionēqꝫ fecūdiſſimam. cauebit̉aūt ne alia ciuitas ꝓpe miniumſit. Maritina enim cōdere nondebemus ne alienis moribꝰ varijs vilibuſqꝫ faciliusqꝫ corrunipatur. Quom autē decēmiliapaſſuū diſtꝫ a mari: portuoſaqꝫoptime ſit. nec vtilitate iocunditateqꝫ maris omnino pͥuatur.nec ita facile moribꝰ alienis repletā nequitiā fouebit.N decimo aūt de legibꝰomni reꝝ minimarumetiā curā gub̓nacōemdeo creatori attribuit: impietatiſqꝫ crimie illos accuſat. nonagi gub̓nariqꝫ omnia d̓mitusputat. Primū enī inquit deumiam ābo cōceditis videre audireſcireqꝫ vniuerſa. nihilqꝫ ipſumpenitus effugere atꝫ latere poſſe. Eſtne ita inquit: an alit̓? Itaprorſus. Quid porro? poſſe nedeū omnia ꝯcedimꝰ: an connōenegandū inquit oīa deo poſſibilia: optimū aūt eſſe omnescōcordit̓ iam cōceſſimus Nōneigitur deſidia qͣdam otioqꝫ ꝑmi

poſſit ſciat. vniuerſū gub̓narenegligit. Rectiſſiē id abs te dicendū eſt inqͥt. Deū igitur putare debemꝰ ꝙͣto melior potenciorqꝫ ceteris e. mmio vero potentiſſimus atqꝫ optimꝰ et ſapiētiſſimus. omnibꝫ ſimul prouidere.Non enī fas ē alit̓ omnino opinari. falſumqꝫ oīno eſt non habere curam artifice hijs de rebꝰquas arficio ſuo effecit. Et poſtpauca. nulla inqͥt mūdi peiculadei ꝓuidētia effugit. quonpars tociꝰ gratia totū partis factū ſit. nullꝰ bn̄ totum gubernat: niſi partiquoqꝫ ꝓuideat. Et poſt aliquā. nec emī negligeris recte faciēs. nec ſi in ꝓfun terre deueneris. a ſi in celumeuolaueris. ſed ſupplicō ꝯgruēti vexaberis. aut hic. aut apudinferos quod mihi de illis etiamdictum putato. quos tu quoniam magnos de pariuis ſcelerequodā euaſiſſe vidiſti. a miſei̓ain beatitudinem veniſſe dicebaſHec nonne ſimilia illis ſunt.Quo ibo a ſpū tuo? vbi a facietua me abſcōdam? ſi aſcēdero incelū tu illic es. ſi deſcendero adinfernum ades. ſi ſumpſero pennas ventorum habitauero inextremis maris. ⁊enim illic manus tua deducet me.