cōſcribere oportere cenſemꝰ utad maxima ſemꝑ virtutū reſpiciat. qua theognim ſecuti fidem q̄maxīe in periculis lucꝫ eē arbitrmur. eam nō muria ꝑfectam iuſticia noīare poſſumꝰ Ita platonon irracōnalē fidē. ſꝫ eam quevirtuti cōiuncta ē comprobarevidetur. qd̓ Saluator nr̄ breuius aꝑcius ac diuiniꝰ poſuit. Eugenqͥt ẜue bone atqꝫ fidelis. Etrurſus. quis ergo eit fidelis. etprudēs pr̄familias. prudētiamenī ⁊ magnanimitatē fidei coniūxit Preterea p̄latō aliquātulūꝓgreſſus. Certe inquit defūctorū aīme virtutem quādam habent qͣ vel poſt mortē rebus humanis auxiliātur. Vera enī hecopmmio ē. ſꝫ niſi ꝓlixis racōnibꝰꝓbari nō pōt: Credere aut oportet huiuſmodi ẜmonibꝰ. qm̄ apriſcis valde viris traditi ſunt.Credēdum ergo ē etiā illis: quiita hec ſe habere legibꝰ ꝯfirmatSic certe de Hieremia traditūfuiſſe iudei cōtendūt. Et machabeoꝝ liber retulit viſū ip̄m fuiſſe poſt mortē orare ꝓ populo:Rimū deinde inqͥt pueīsfabulas tradimꝰ. Fabula vero ē ut breuit̓ dixerim falſum qͥddam ꝙͣuis ⁊ veꝝeſſe poſſit. fabul̓ aūt pͥus ꝙͣ gymnaſijs pueri exercēdi ſunt. HecPlato. Iudei aūt re ip̄a ſcripturehiſtoriā ſimpliciter qͣſi fabulas
adoleſcētulis trade̓ ſolēt Quoniqꝫ non magis etate ꝙͣ habituſcripturaꝝ creuerit altiora ⁊ latētia dogmata ꝑ ſecūdarios docent. Maximū deinde ait platoin omni oꝑe pͥncipiū ē p̄ſertimin iuuene atꝫ tenero. Cūc enimp̄cipue animꝰ formatur: ⁊ quicqͥd dixeis facilius ingreſſum īſidet Quare non qͣſcunqꝫ fabulasſꝫ ꝓbatas ac vtiles a matribusatꝫ nutricibꝰ tenellis puellis infūdātur. quas iā adultos ꝓuectoſqꝫ r̓tinere nō eit īutile. Hecmulto an Platōnē iudei obẜuabāt Qui enī ſāctiſpus gra diſcernere deſpiritibꝫpoterant dicta ⁊ſcripta diligeter examinabāt: ⁊q̄ aliena videbatur a vei̓tate ſic̄pſeudo ꝓphetaꝝ libri reprobantur. Scriptureqͦꝫ ut diximꝰ hiſtoriā parētes ⁊ nutrices tenellis pueīs infūdere ſolebāt ut eiꝰfaciliꝰ quom iuri eēnt vteretur.Latō aūt in Horgia audi ẜmonē inquitquē tufabuloſū dices: ego vero veiſſimū arbitror. et poſt p auca: q̄ iuſte ſācteqꝫ vixit eū poſtꝙ mortuꝰ fuit in beatoꝝ īſulasprofectū abſqꝫ ullo incōmodoſūma ī beatitudīe viuere. Qui vero iniuſte atꝫ impie. eū ī atrociſſima ꝓficiſci ſupplicia. q̄ tartaꝝappellant. Et poſt pauca. Audi autē mortui iudicātur. et iudex ip̄e nudus ē. quia defūctus