dicamuſqꝫ ipſum ens nec vnꝙͣnon fuiſſe. nec vnꝙͣ non futurūſꝫ eē in determinato pn̄ti tꝑe ſolum. Quod qͥdem pn̄s ſic intellectū eternitatem appellamus.Preteritū enim tēpus p̄terijtia⁊ non ē: futuꝝ vero nondū eſtſꝫ ventuꝝ videtur. Quare ſi ꝑteritum atqꝫ futuꝝ ipſi enti accōmodabitur impoſſibile quodd̓euenit idem eē videlicꝫ. ⁊ nō eſſeTrāſijtemi qd̓ fuit. ⁊ nondū ꝑuenit qd̓ futurū ē. Ipſū aūt ense: erit ergo ⁊ non eit. Ipſum autem ens vere ē nec localit̓ vnqꝫmouebitur. nec enī ſurſū a̓ deorſum. nec ante. aut retro. nec addextra. a ſiniſtram. nec circa medium mouebitur Status ergoipſi cōuenit quoniā eodem modo ſemꝑ ſe habet. Et poſt paucadicā nec me qͥſpia derideat incorporee. rei nomē ſcire cōtendēteꝫEſt enim nomē eius eſſentia ⁊ens. nec enī factū ē. neqꝫ corrumpetur. nec motu vllum ſuſcipitSimplex p̄terea ē atꝫ incōmutabile in vna eademqꝫ ſimpliciſſima ideā ꝯſtitutū. nec volūtateſua. nec ab alio cogi poteſt utab idem̄titate ſua r̓cedat Platoquoqꝫ in Cratillo ait ſimilitudine rerū nomina eſſe imponēda.Sit ergo nomē intellectualisin corporee et̓neqꝫ ſubſtācie ipſum ens. Hec maioris cuiuſdāinuēta fuiſſe puto potēcioris vi
ri. ꝙͣ Plato fuit utputa pythagore. Platoquoqꝫ dicit. Quideſt quod ſemꝑ ē ⁊ ortū nō habet. ⁊ qͥd qd̓ ſꝑ fit. eſt aūt nunꝙͣillud certe inente ac racōne ꝑcipitur hoc irracōnali ſenſu ⁊ eſtimacōe comp̄henditur. factūqꝫtrāſijt ⁊ vere ſtabiliterqꝫ nunꝙͣens eſt. Percūctatus igitur qͥdſit ipſum ens abſqꝫ origīe ipſūeē rn̄det. mutatur enim qd̓ orit̉qd̓ aūt mutatur eternū eſſe nōpōt: deinde ꝓgreſſus aliquātulū ſubicit. Si ergo ip̄m ens etnum atꝫ immutabile ē. nec exitvnꝙͣ a ſe ipō. ſꝫ eodem modo ſemꝑ ſe habet. hoc ꝓfecto ē quodmēte atqꝫ racōne ꝑcipitur. Corpus aūt fluit; quumqꝫ trāſieritnon ē Quare hoc ē qd̓ ſēſu atqꝫeſtimacōe ꝑcipitur utqꝫ populo dicit ortu occidit. vereqꝫ nunꝙ ens eſt. Hec Numemus nōiniuria ergo dixiſſe ip̄m fertur.quis emī ē Plato ꝙ Moyſes attice loquenP aūt cōſidea̓ quomodo ⁊ moſaice theologie⁊ alijs etiā verbis. quibus deus a ſcriptura dicere ītroducitur. Ego ſū dn̄s deꝰ veſter⁊ non inſum utatus. ⁊ ꝓphete illi qui dicit. Tu aūt idem ipſe eſ⁊ am tui non deficient. Cōſidera igitur ſi Plutarchus in libroī quo ſenſum Ei verbi greci. qd̓in deſphici tēpli ꝓpyleis ſcriptu