ita dignū ē īquit legis qͦꝫ latorērōnalis ꝑtis ac noīm ipoſicōniſciētiā hre?Lignarij certe fabriofficiū ē clauum cōmode ut gub̓nator iubet fabricai: aliter enimclauus inutilis eit. legis lator autē nomē ita ē in ꝙͣ. Nō ergo vileqͣdē ē o Hermogenes rca noīsīpoſico. ſꝫ doctiſſioꝝ atꝫ p̄ſtatiſſimoꝝ viroꝝ. Tū Cratillꝰ rcē aisinqͥt duce n omina rebꝰ accōmodata putans. nec quēuis hoc facere poſſe ſed illū ſolūmo. qui adnatura rei reſpiciens pōt ad eamnomē accōmodare. ⁊ poſt multo ītelligo inqͥt plurima grecosa barbais ſūpſiſſe. que ſiqͥs qͣſigreca ligua eent deducta interp̄tari velit nunꝙͣ rebꝰ poterit adaptare. Hec Plato.Unc autē ꝯſidera quoq̄ ipſe verbo docuit mltoan. Moyſes veluti ſapiētiſſimꝰ ac eloquētiſſimꝰ re ipſapreſtitit. Et formauit inqͥt deusde humo omēs feras agri: et oīavolatilia celi. ⁊ adduxit ipſa adAdam: ut viderꝫ qͥd vocaret ea.Omne enī qd̓ vocauit Adā aīevniētis ip̄m ē nomē eiꝰ: quū enīdicat ipſū ē nomē eius nͥl aliudcerte vult dicere: niſi cōueniēterad naturā rei nomē īditū fuiſſe.Qd̓ enī vocatum eſt inquit hoceſt in ipſa naturā. Nā ⁊ nomenipſum Adam terrigenā aut terrenū poteſt ſignificare. Adā enī
apud hebreos humus dicitur.ꝙuis ꝑ tranſlacōeꝫ rubea corꝑoreaqꝫ naturā ſigͥficꝫ: ita terrigena atqꝫ terrenū a̓ corporalē hoīeꝫhac appellacōne ſignauit. Sedhomine Enos qͦꝫ appellant. quovocabulo nō terrenam. ſed racōnalem natura ſignificant? Proprie aūt ſi verbū de verbo latineexprimas obliuiſcēte Enos denotare videtur. qͣlis certe natua̓rōnalis corꝑi alligata efficitur.Qd̓ enī vere in corporeū. d̓inumracionaleqꝫ eſt nō ſolū trāſactarecordatur. ſꝫ futuroꝝ propterſb̓limitatē ſpeculacōis habꝫ cogniconem. Quod autem carni cōiunctu ē. quodqꝫ magno corporis pōdere pͥmitur ignoratia. obliuioneqꝫ inuolutū recte iudeoruẜmo Enos id eſt obliuiſcentē appellauit. Ita enī iacꝫ apudquedā ꝓpheta. quid ē Enos ꝙmemor es eius. aut filius adamꝙ viſitas eū? qͣſi dicat. qͥd ē iſtehō? iſte dica obliuiſcens ꝙ tu qͥes deus memor es eius ꝙͣuis obliuiſcēs ſit aūt filius Adā id eſtterreni hoīs. Ita carnalis homoAdā noīe. Racōnal̓ vero Enosappellacōne ſignificatur: ſic hebreoꝝ ſermo exquiſitiſſiē nomina deducit. Plato aūt hominemhoc ē Anthropen grece: a verboAnathrinid eſt videre atqꝫ recogitae̓ dici opinatur. ut ſit Anthropos: qui recogitat q̄ vidit.