aliquid in ſe non poſſideat. queres certe qualitatis quedā ſpēseſt Adhāc ig̓r racōeꝫ or̄o reſpōdeas Tāquū non genita hylein videatur. qͣlitates eſſet innatas habere videtur. ⁊ ſic ab ea defluere oīa que mala ſūt. Ita deuˢmaloꝝ cauſa nō eit. Magna teputo laude dignū ꝙ abſqꝫ vllaꝑtinacia veritatē q̄ras. cauſāqꝫnobis p̄beas: ut aut a verb̓ tuisfacilius tibi ꝑſuadeamꝰ: aut racōnibꝰ acqͥeſcētes veītatē diſcamus Sꝫ ſi mnatas habet materia qͣlitates cuiꝰ rei auctor eit deus? quū neqꝫ ſubſtancias necqualitates ꝓduxerit: qͥppe cū tāſb̓ſtanciā ꝙ accidēs ſerui huiꝰmodi racōis vni a principio fuerint. Dic igitur q̄ſo quo ꝑactodeū creatorē appellas Utrū qꝛſubſtancias in alias ſb̓ſtantiasmutauit: an qꝛ ſubſtātias quidēnon mutauit: qualitates aut earum mutauit: Abſurdū mihi videtur mutata fuiſſe ſubſtātiā dicere. Qualitatū igͣr mutationecreatorē appellari deū aſſero Nāquēadmodū quū ē lapidibꝫ domus ſit: non ē dicēdū lapides indomū eſſe mutatos. Sed qualiquadā deoꝝ cōpoſicōe domū factam eſſe. quū qualitas iſta cōpoſiconis lapidū alia ſit ab eaqua prius habebāt. Sic mihividetur ꝑmanēte ſubſtātia qualitatū mutacōe hūc mūdum fa
ctū eſſe d̓initus. Quoniā ergo qͣlitates quodā modo quaſdā adeo factas aīs: reſpondere mihinon dedigneris mala ſubſtaciarū ne qualitates ſūt. ⁊ qͣlitateˢinherent mateie ſemꝑ an impreſſe fuerunt. In ſe dico abſqꝫ principio: has igitur qͣlitates a deomutatas fuiſſe aſſeis? Ita ꝓrſusVtrū igitur ad melius a ad peius? Ad melius ſcilicꝫ. Si ergoqualitates in materia inheret q̄in melius mutate ſūt. querendūadhuc reſtat vn̄ mala orta ſūta enim non ꝑmāſer̄t qualitateˢille male natura ut erāt. a̓ ſi permāſerunt male maligͥtate eaꝝin melius deꝫ non cōuertit ⁊ ſicmaloꝝ ca ad deū rurſus refert̉aforſāmalas qualitates materie mutatas eſſe nō dicis. Earuvero mutacōe q̄ īdifferētes erātvniuerſa d̓imitus cōſtructa opinaris. hoc modo certe. Cur igit̉malas qualitates reliqͥt? vtrūqꝛ euellere noluit? an qꝛ nō potuit? Nā ſi noluit et potuit. neceſſe tibi eit cauſā maloꝝ deo attribuere: q̄ mutacōne mūdumcreas non deſtruxit neqꝫ mutauit in melius mala quū potuerit. Nec poteis ſi ita opmaris deum non culpare q̄ malignitatematerie non abſtulit quū poſſꝫſꝫ ad ꝑincie creaturaꝝ reliquitPreterea maxīa quedā iniuriaipſiqͦꝫ materie illata eſt: peius