verbo nutuqꝫ diuino opus effectum eſt: ⁊ eo inſtituto ſemꝑ itafactitat̉ Sit ſol ⁊ luna cetereqꝫſtelle in ſigna ⁊ tempora in dieset anos. neqꝫ vnꝙͣ hoc preceptū ſtelle neglexerūt. ſꝫ inceſſabili mirabiliqꝫ ſuo curſu dies ⁊ nōctes tꝑa ⁊ annos cōficiūt Quamig̓r veniā hoīes cōſequētur d̓manegligentes mandata. hec illiꝰtheologia nos cepit. Nihil enīhmōi apud cetea̓s gētes inueīrepotuimꝰ ſꝫ poſt hac prima theologiam ad eā q̄ ſecūda ē ordineꝓcedit. deoqꝫ cognito nccaruiputauit hoī eē ꝯgnoſcere ſe ip̄mQuare deinceps qͥd hō ſit qͥdqꝫipſū in cogniconeꝫ ⁊ pietate deiadducat. ⁊ qualis pͥncipalit̓ hominis vita eē debeat docꝫ In aīaꝫenim ⁊ corpꝰ hoīem diuidit. verūqꝫ hoīem anima terminat q īcorporee intellectualis qꝫ ſb̓ſtancie ē tanꝙͣ ad imagmnēdei creatacorpus vero terrenū et indumetum aīe eē confirmat. quibꝫ terciam parte addidit ſpiritū ſcilicet vite. qui virtus qͥdam ē. quaterrenū corpus ⁊ qͥ ad imaginedei creata ē aīa ꝯiungūtur atqꝫymūtur. Hunc hoīem a deo creatum in feliciſſimo paradiſi locobonis immorlibus pleno ꝯſtitutum legeqꝫ dei munitū affirmattrāſgreſſione aūt diuini precepti ad hac miſeram vitaꝫ ꝑueniſſe. Hac ilſe philoſophie verita
te anteꝙͣ ponēdarum ſeriem legum aggrederetur auditoresīſtruit. Non eī fas ē imaginē deivnde immoͣrlitate ꝯſecuti ſumuvitioſe viuendo deſpicere. Primitiua vero veraqꝫ dei imago verbū ſuū ē ſapiētia vita lux ⁊ veritas ꝑ ſe ipſū exiſtēs. cuiꝰ imaginis mēs hūana imago ē ꝓpt̓ quāad imagine dei fcī eē dicim. Itaneceſſariū duxit hec legibus eēpreguſtanda. Recordari enī ꝓfecto debemus qͥd nr̄i a terra ſūptu in terra reuerteretur. ⁊ qͥd melius deoqꝫ ſil̓e ut cognoſcamusqͥd ſumꝰ. nec vicijs eam ꝑtē nr̄imaculemꝰ q̄ ad imaginem dei facta e. utqꝫ a ꝑpetuo deſideio prime illiꝰ beatitudinis pēdeamꝰ. ⁊redire oībꝫ viribꝫ diligent̓ cōnemur. p̄paremuſqꝫ nos ad iter qͥilluc ꝑuenitur vnde diuini mandati negligentia decidimꝰ. Adhec reꝝ d̓inarū atqꝫ humanaꝝille nō huana doctrina ſꝫdei viſione ꝑitiſſimꝰ nequā quēdam demonemuidum atqꝫ verſutū vnicuiqꝫ hoīm inherere docꝫ. quemſerpente veneni plenuatrū tenebroſūqꝫ appellat. qui ſalutis noſtremuidꝰ ad huc uſqꝫ die ml̓tos īſidijs ſuis decepit cuiꝰ fraude parentes quoqꝫ nr̄i beatitudinē illam amiſerūt. Quae̓ vigilandū eſt ſemꝑqꝫ adu̓ſus malitiameius inſurgendū. Sꝫ quid oportet hec ita cōſcribere quum ipſū