Fortunā autē ⁊ caſum ad ea reducimꝰ qͥ alicuius gratia fiuntDifferūt aūt ab hijs qͥ precedēter alicuius gratia ſūt. qm̄ in ill̓que finem ancedunt ip̄ius finisgratia fiūt. In caſu autē atqꝫ fortuna q̄ ante finē ſūt alteius gratia fiunt. Accidit aut eis quū alterius gratia fiāt qͣſi finis quoda caſu ⁊ fortuna factum ē. Hecquū ita ſe habeant cōſiderādumē ad qͣſna efficiētes cauſas connumerare fatum debemꝰ: an adeas reducēdum ē qͥ nullius gr̄aſed fatū ad finem aliquē tēdereomnes dicimꝰ. quāobrē in hijsq̄ alicuius gra fiunt collocandūeſt. Hec quū primū ita partitꝯſit Alexāder: multis deinde argumētis on̄dit n̓l aliud eē fatumaut fatatū ꝙͣ qd̓ natura fit. Nullo enim mō inquit ad racōnem⁊ volūtatem noſtrā reduci fatapoſſunt. Pret̓ naturā etiā fiei nōnulla on̄dit. quum interdū accidat impedimēto quodā naturādetineri. Si ergo p̄ter naturamq̄dam fiūt. profecto ſi natura fieri ē fato fieri. fient etiā p̄ter fatu Videmꝰ enī inqͥt corpoa̓ huāna egrotacōibꝫ alijs aliud ẜmꝑticulare eoꝝ naturā eē ſb̓iectanec ſumꝰ neſcij hūiuſmoī naturalem corporum diſpoſicōeꝫ diligeti normā viuēdi ⁊ medicoꝝarte ⁊ deoꝝ ꝯſilio in melius verti: qd̓ ſimiliter aīmoqͦꝫ accidit.
Alā preter naturalē inclinacōnem eius quā ꝯplexione corꝑishabet excicio/ atꝫ doctrina melior ſepe fit. Vn̄ cum phiſi ognomo Sopyrus turpia quedā deSocrate ⁊ a virtute ip̄ius aliena dixiſſꝫ: ac a multis idcirco derideret̉ Nō errat Soctes reſpōdit Fopyrus: huiuſmōi enimnatura eēm niſi naturā philoſophia ſuꝑaſſem. Huiuſmodi ergo ait eſſe quibus natura p̄eſt:qͥ natua̓lia nihil a fatis differreon̄dit. Afortuna vero ei fiei̓ aitque nullo modo intēdūtur qn̄alterius gra q̄dā fiunt. ⁊ aliudaccidit qd̓ ab mitio nec ſperabatur quidē. ut ſi qͥs fodiens theſaurū inueneit quū huiꝰ gratianon foderꝫ: ⁊ equus caſu ſalusqn̄ non huiꝰ gratia ſed alimēticupiditate hoſtes fugies domūredierit. qͥ omnia fato non fiūtSūt autē inqͥt cauſe quedā hominibꝰ penitus ignote. Nōnulla enim ſuſpēſa morbos aliquoſcurare dicūtur in qͥbꝰ nullā certam habemꝰ cauſā. Incāta cōeſetiā maleficeqꝫ artes quā cauſāhabeat incertū eſt. Sꝫ p̄ter hecſunt quedā que ad vtrūlibꝫ cōtingētia dicūtur: q̄ fato fiei omnino negamꝰ. ut mouere pedēleuare ſuꝑcilia tacere loqui ceteraqꝫ hmōi innumerabilia: q̄ fatis fieri nullo modo dici poſſuntNon enī qd̓ fatatum ē cōtrariū