nō enī fas eſſe aīalia deoꝝ gͣtiainterficere Sꝫ primū apollinemipſū audiamꝰ. qͥ de cultu ⁊ ſacrificijs deorū ſic ꝑ reſpōſa homīesinſtituitHec age qui nutu diuorum ingreſlus amice es.Huius iter vite. mactanda eſthoſtia cūctis.Multa deis: ſeu q̄ terra: ſeu q̄ mare yaſtum.Aera ſeu qui habitāt: latum ſeuqͥ ethera: ſeu qui.Alta colunt: celi ſeu qui infimaregna barathriQue quibꝰ obſeruanda modisſint ſingula dicam.Tu memori ꝯſcripta amo meadicta tenetōTerna quidem diuis celeſtibꝰhoſtia. ⁊ ipſa.Candida mactanda eſt: terna⁊ terreſtribꝰ atqꝫAtra eadem gaudent porro ⁊ capuitur aꝑtisTerreſtres aris foueas quūnumina cōtraExpoſcantatro mibutas īfernacruore.Nec placeat niſi q̄ terre mandetur humataHoſtia. mel vero nymphe atqꝫliquencia vina.Offerri letantur: at ignē accendieraris.Que circuuolitant terrā ſibinumina querūt1
Imponiqꝫ atrū corpꝰ: tum thura ſimulqꝫ.nicier ſalſas fruges ⁊ dultialiba.Hec facito. veꝝ quibꝰ eſt datacura ꝓfundi.His ipſo ſemꝑ fer ſacra in littore: totum.Proiceqꝫ īfluctꝰ aīal. celeſtibꝰautem.Extremas reddes ꝑtes atꝫ ignecremabisQd̓ ſuꝑeſt ꝓpōne tibi dapibuſqꝫ reſeruaSūdꝫ odoratis craſſiſqꝫ vaporibus aer.Denide hoc apollinis oraculū exponit dicēs. Quū ig̓r ⁊ t̓reſtres⁊ inferm dij ſint omnibus iſtisatras quadrupēdes offerendasiubet. Modus aūt differt: namterreſtribus quidem ſuꝑ aras infernis aūt in foueīs mactandaseſſe hoſtias precipit. Aereis autvolatilia dicit offerenda corpoī̓bꝰ holocauſtis ⁊ ſāguie ad aracircumducto. volatilia etiā mai̓nis ſꝫ vnia ī fluctꝰ proicere mādat ita oībus dijs p̄t̓ ꝙͣ t̓reſtribus volatilia immolai poſſunt.Sꝫ marmis ſolūmo nigri coloīˢvolatilia qͣre ceteris alba offerēda ſunt. Celeſtibus vero ⁊ ethereis beſtiarū qͣs albas eſſe vultextremitates ait cōſeruādas. reliquas autē ꝑtes cōmedēdas Exhijs enim ſolummodo comedere