Druckschrift 
De evangelica praeparatione
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

corporis figuras. quas a diſtancia ſolis ſumere videtur. Triformis emī virtus eiꝰ eſt na nouilunij virtute candidis aureis veſtibus ardente face ſignificantCiſta vero quom iam media ſitdeſignatur. qm̄ creſcēte luminefruges maturat. Plenilunij autēvirtutē ferrugineo colore denotarūt. ramus ei laureus attribuitur qm̄ a ſole ignea ſit papauerꝓpter fertilitatem multitudīeꝫanimaꝝ mnea tanꝙͣ in ciuitateinhabitat. ciuitatis enī ſimbolūpapauer eſt. arcū habet vt diana. quoniam ꝑtus dolores acutiſunt. Parceqͦꝫ ad virtutes luner̓feruntur. clotho ad generādūLacheſis ad nutriēdū. atro posquoniam incōuertibilis dea eſt:trep̄m ei vertere. grece ſigͣficat.fructuū etiā generatiuam virtutem qua cerere appellāt lunehabitare dicūt ad exaugēdamvirtutē eiꝰ Cōtiētur bonā dealunari ptāte. dionyſūqꝫ ſibi accōmodant parti ꝓpt̓ cornuūductōeꝫ parti ꝓpt̓ nubiū locū.lune ſb̓iacꝫ Saturni aut v̓tuteqm̄ tarda frigida ē teꝑi attribuer̄t quē ſemorē depingūt. qꝛtꝑe vniu̓ſa ſeneſcūt. occaſionesaut curētes ſigͥficāt ſaturni cuſtodes ſunt. Cemporis enī obẜuacio q̄dam occaſio eſt. Ruatuor vero anni tēporaalia ſoli aeris ianuas aꝑire dicūtur alia ce

reri attribuimꝰ ciſtaſqꝫ fer̄t duas: alterā florum quā ver alterāſpicis eſtas ſignificatur. Uirtutem vero martis quoniam ignea e atꝫ ſāguinea bell̓ p̄fecer̄t:plurimiūqꝫ obeeatꝫ ꝓdeſſe putarūt Venere generādi virtutempoſſidere dicunt. ſpermatis cupiditatis cauſam ei mulierisqꝫforma accōmodant ꝓpter generacōnem pulchram fingunt quiaveſper ē. que pulchrima in celoſtella eſſe videtur cui cupido aſſiſtit ꝓpter cupiditatēᵐberates geitales tegūtur. qꝛ ſpermatis nutricionis hec mēbra cauſa ſūt. ex mari eſſe perhibetur.quod elemētum humidū calidūqꝫ ē motu crebro ſpumas eicit. que res ſpermatis ſimbolumeſt. Oraconis autē interp̄tandi virtutem mercurium appellarūt. qui ꝓtēſus atqꝫ rectus fingitur ꝓpter oracionis vigoremꝙuis dionyſi ſꝑmaticas vies per omnia tēdunt ſignificarecōfirmatur. Sed quom oracōcōpoſita ſit aliam in ſolē ponūt mercuriū appellant aliam ī lunam quā nūcupant hecatem aliamin vniu̓ſo appellāt hermopin. in omnibꝰ enī ſeminalis vieſt. Mercurij aut filium cupidi dicūt. quoniā amādi virtusoracōiqͦꝫ attribuit̉ Vniu̓ſi ſimbolum pana affirmāt. cui cornua dederunt ꝓpt̓ ſolem lunā