omni ab ortu ſolis ad occaſū loco vbi homines habitant quotidie ferme ad ꝑcipiendā diſciplina xp̄i. qua nō ſolum a turpifacinore. veꝝ etiā a cogitacōibꝫīhoneſtis abſtinere. quaqꝫ ventrem ac ea q̄ ſub ventre ſunt domare docentur cōfluat. qd̓ vniuerſi in diuina piaqꝫ diſciplinaexercentur excello anmo cōtumelias ferre. nullā vindictā appetere. ira ⁊ appetitum oēꝫ temerariū ſuperae̓ ac vinicere. indigetibus de re ſua offerre. omnē homine iure nature fratris ac ꝓxiini loco diligere. hec oīa ſi quisſimul collecta cōſiderꝫ nonne fatebitur maxīa ⁊ ſola vere bonacunctis eſſe hominibꝫ predicationē xp̄i oblatat nec ab alio ꝙͣab ip̄o potuiſſe vnꝙͣ hoīes huiꝰvite felicitate reciꝑe? Illud veroquale tibi videtur. ꝙ vniuerſumgenus hominiū non eoꝝ ſolū qͥaliqua huanitate prediti ſunt.veꝝ etiā crudeliſſimoꝝ ⁊ i extremis horis terre habitacium abmimanitate receſſit. ac ad opiniones vere philoſophie inductūeſt? Quis enim iā immortalemeſſe aīaꝫ non credit?uis nonſperꝫ eſſe apud deū quom nature cōceſſerimus virtuti depoſitapremia? quibꝫ inducti nr̄i hācvitam omnino ita ꝯtempſerūt.ut priſcos et illuſtres philoſophos mulierculas putes. ſi ad
hos conferas: Ludūqꝫ pueroꝝnō iiuria exiſtimes oīa q̄ de cōtēnenda morte. aut verbis autexēplo priſciphiloſophi docuerunt. Femine apud nos atqꝫ infantes. viriqꝫ barbari ⁊ īdocti.ph̓i diceret. ſaluatoris nr̄i virtute adiuuante imimortalitatisnr̄e opmmionē re loge magis ꝙverbis vera. eſſe cōprobarūt. ꝙmagnum etia illud qd̓ oēs gentes nō aliūde ꝙ a doctrina nr̄iſaluatoris ꝓuidētiā dei eſſe quecūcta ꝑſpiciat atqꝫ gubernet didicerūt? Nec eiā aliqͥs qui nōaccepeit ſic doclrina de iuſticia⁊ iudico dei. ut nō fateatur caute idcircō viuendū ac longe avicijs eſſe fugiēdūᶜ ped caputbeneficōꝝ oīm que a ſaluatoriˢpredicacōne xp̄i adepti ſumusfacile ꝯgnoſces. ſi caſamitoſampriſce ydolatrie fraudem. qͣ oēsquondā hoīes demonū artibuſpremebātur. diligent̓ animovoluei̓s Veꝝ quoniā ita natua̓fieri coꝑtum e. ut hominū genꝰracōnis non expers nullā vnꝙͣrem aggrediatur niſi ſuaſioneinductu credat ſibi ꝓfuturam.non temere ad noſtra ꝯfugientes ac maxime rudiores. qn̄ advera religionē introducimꝰ. fidei remedium adhibemꝰ. hortātes ſuadenteſqꝫ ut de ꝓuidentiadei. de īmortalitate animi. de bona viuendi norma q̄ a ſpe atqꝫ