eriſtentē morbuꝫ ſubtrahat: vt nequaqͣꝫ ſuppoſita corporis d̓bilitas creſcatne fortaſſe lāguor cū vita defitiat Tāta ergo aduutoriū diſcretōe cōponit.vt vno eodēqꝫ tꝑe ⁊ languori obuiet⁊ debilitati. Si igit̉ medicina corꝑisindiuiſe adhibita ſeruire diuiſibilit̓ poteſt. tūc em̄ vere medicina eſt qn̄ ſic ꝑeaꝫ vitio ſuꝑexn̄ti ſuccurrit̉ vt etiamſuppoſite cōſperſioni ſeruiat Cur medieīa mētꝭ vnā eadēqꝫ p̄dicatōe appoſitamox morbis diuerſo ordine obuiare n̄valet. que tanto ſb̓tilior agit̉: quātode inuiſibilius tractat̉.¶ Qd̓ aliqn̄ leuiora vitia relinquendaſunt: vt grauiora ſubtrahantur¶ Capitulum. lxij.Ed qꝛ plerunqꝫ dū duoꝝ vitōꝝlāguor irruit. hoc leuiꝰ: illud fortaſſe grauiꝰ premit. ⁊ illi nimiꝝ vitiorectius ſub celeritate ſubuenit̉ ꝑ qd̓feſtine ad interitum tenditur. ⁊ſ̓ hoca vicina morte reſtringi non poteſt niſi etiā illd̓ qd̓ exiſtit contrariū creſcat.