mittit̉: ſꝫ quando amittit̉ non videt̉.Qui gͦ qͣnta largiunt̉ aſpiciūt ſꝫ qͣntarapiūt nō perpēdūt In ꝑtuſo ſacculomercedes mittūt. qꝛ ꝓfecto has ī ſpēſue fidutie intuētes ꝯgerūt ſꝫ non ītuentes perdunt.¶ Qd̓ aliter āmonēdi ſunt diſcordesatqꝫ aliter pacati. ¶ Cap̄ .xlvj.Liter ammonēdi ſunt diſcordesatqꝫ aliter pacati. Diſcordes nanqꝫ amonendi ſūt vt certiſſime ſciant qꝛquātiſſibet v̓tutibꝫ polleāt. ſpūales fieri nullatenꝰ poſſūt: ſi muri ꝑ cōcordiāpximis negligūt. Scriptū quippe eſtFructꝰ ſpūs eſt caritas gaudiū paxQui gͦ ſeruare pace nō curat: ferre fructū ſpūs recuſat. Hinc paulꝰ ait. Cuꝫſit inter vos zelꝰ ⁊ cōtento. nōne carnales eſtis? Hinc iteꝝ dicit. Pacemſequiniimi cum omnibus ⁊ ſanctimo-niam: ſine quā nemo videbit deum.Haic rurſum ammonens ait. Sollici-ti ſeruare vnitatem ſpiritus. in vineū