purpura ⁊ bÿſſo: qui epulabat̉ quotidie ſplēdide aliena rapuiſſe ſꝫ infruc-tuoſe ꝓprijs vſus fuiſſe ꝑhibet̉ eunqꝫpoſt hac vitā vltrix gehena ſuſcipit. n̄qꝛ aliqͥd illiciti geſſit: ſed qꝛ īmoderatovſu totū ſe licitis tradidit. Ammonēdi ſūt tencices vt nouerint ꝙ hāc primā deo iniuriā faciunt qͥ dāti ſibi oīanullā miſericordie hoſtia reddūt. Hīcetem̄ pſalmiſta ait. Nō dabit deo placatōeꝫ ſuā nec p̄tiū redēptōis animeſue. Pretiū nāqꝫ redēptōnis dare eſtopus bonū p̄ueniente nos gr̄a reddere. Hinc johānes exclamat dicēs. Iāſecuris ad radicē poſita eſt. Om̄is arbor que non facit fructum bonū excidet̉ ⁊ in ignē mittet̉. Qui ergo ſe in-noxios qꝛ aliena non rapiunt eſtimātictuꝫ ſecuris vicine preuideant. ⁊ torporem improuidē ſecuritatis amittātne cum ferre fructus boni operis ne-gligunt a preſenti vitā funditus quaſi a viriditate radicis exſecentur. Atcontra ammonendi ſunt qui ⁊ ea que