Liter ammonendi ſūt qui nec aliena appetūt nec ſua largiunt̉ atqꝫ aliter āmonēdi ſūt qͥ ⁊ ea q̄ habenttribuūt: ettn̄ aliena raꝑe non deſiſtūtAmmonēdi ſūt nanqꝫ qͥ nec aliena appetūt nec ſua largiunt̉ vt ſollicite ſci-ant ꝙ ea de qua ſūpti ſunt cūctis hoībꝫ terra ꝯmunis eſt. ⁊ idcirco alimenta qͦꝫ oībꝫ ꝯn̄iter ꝓfert. incaſſū ſe gͦ innocētes putāt. qui ꝯmune dei munꝰſibi priuatū vendicāt. qui cum accepta non tribuūt in ꝓximoꝝ nece gralſant̉. qꝛ tot quotidie pene perimuntquot moriētiuꝫ paupeꝝ apud ſe ſb̓ſidia abſcondūt Nā cū quelibet neceſſaria īdigētibꝫ miniſtramꝰ: ſua illis reddimꝰ non nr̄a largim̉. Iuſtitie debi-tum potius ſoluimus: qͣꝫ miſericordieopera impleamus. Vnde ⁊ ipſa veritas cum de miſericordia caute exhibēda loqueret̉ ait. Attendite inquit neiuſtitiam veſtram faciatis coram ho-minibus. ¶ Cui ſententie concinensPſalmiſta ⁊ dicit. Diſperſit dedit