Aimmonendi ſunt egri. vt conſiderētquāta ſalus cordis moleſtia ſit corꝑal̓que ad cognitōem ſui mētem reuocat⁊ quā plerunqꝫ ſalus abicit. infirmitatis memoria reformat. vt animꝰ qͥ extra ſe in elatōne ducit̉. cui ſit cōditōrſb̓ditꝰ. ex ꝑcuſſa quam ſuſtinet carnememoret̉. Quod recte ꝑ balaā ſi tam̄vocē dei ſb̓ſequi obediendo voluiſſetin ipſa eius itineris retardatōe ſignatur. Balaan nanqꝫ ꝑuenire ad ꝓpoſitūtendit. ſſꝫ eius votū animal cui preſidꝫppedit. Prohibitōnis quippe īmemor1oat quo nō licebat. At aſina angelumvidet: queꝫ humana mens nō vidꝫ qͣſiplerūqꝫ caro per moleſtias tarda. flagello ſuo mēti deū indicat quē mēs ipſa carni ꝑ̄ſidēs nō uidebat. ita vt an-ietatē ſpūs ꝓficere in hoc md̓o cupietis velut iter tendentis īpediat donecinuiſibilē qͥ ſibi obiat: īnoteſcat. Vn̄⁊ bn̄ ꝑ petrū dicit̉. Correptōeꝫ hūitſue veſamē ſb̓iugale nutū. qd̓ in hoīsvoce loquēs ꝓhibuit ꝓph̓e inſipientia

ſanū