Druckschrift 
Pastorale, sive Regula pastoralis
Einzelbild herunterladen
 

Ego qͦꝫ ī īteritu vr̄o ridebo: ſb̓ſānabo vob̓ qd̓ timebatis aduenerit Etrurſū Tūc īuocabūt me. exaudiāmane ꝯſurgēt īueniēt me Salꝰ itaqꝫ corꝑis qn̄ ad bn̄ oꝑādū acceptaſpicit̉ qͣnti ſit mūeris amiſſa ſētit̉. īfructuoſe ad vltimū q̄rit̉ ꝯgruo ꝯceſſa tꝑe vtilit̓ habet̉ Vn̄ bn̄ ſalomo rurſū dicit̉ Ne des alienis honorētuū annos tuos crudeli. ne forte īpleant̉ extranei viribꝫ tuis: laborestui ſint in domo aliena: gemas ī nouiſſimis. qn̄ cōſūpſeris carnes cor-pus tuū. qui nāqꝫ alieni a nobis ſunt:niſi maligni ſpūs a celeſtis ſūt pr̄ieſorte ſeꝑati. Quis vero honor noſtereſt: niſi qd̓ etiā in luteis corꝑibꝫ ꝯditiad cōditoris tn̄ nr̄i ſumꝰ imaginē ſimilitudinē creati. Vel quis alias cru-delis eſt: niſi ille apoſtota angelus.qui in ſemetipſum penam mortis ſuꝑbiendo pertulit. inferre morteꝫ humano generi etiam perditus non pepercit. Honoreꝫ itaqꝫ ſuū alienis dat