Ego qͦꝫ ī īteritu vr̄o ridebo: ⁊ ſb̓ſānabo cū vob̓ qd̓ timebatis aduenerit Etrurſū Tūc īuocabūt me. ⁊ n̄ exaudiāmane ꝯſurgēt ⁊ n̄ īueniēt me Salꝰ itaqꝫ corꝑis qn̄ ad bn̄ oꝑādū accepta d̓ſpicit̉ qͣnti ſit mūeris amiſſa ſētit̉. ⁊ īfructuoſe ad vltimū q̄rit̉ q̄ ꝯgruo ꝯceſſa tꝑe vtilit̓ n̄ habet̉ Vn̄ bn̄ ꝑ ſalomonē rurſū dicit̉ Ne des alienis honorētuū ⁊ annos tuos crudeli. ne forte īpleant̉ extranei viribꝫ tuis: ⁊ laborestui ſint in domo aliena: ⁊ gemas ī nouiſſimis. qn̄ cōſūpſeris carnes ⁊ cor-pus tuū. qui nāqꝫ alieni a nobis ſunt:niſi maligni ſpūs qͥ a celeſtis ſūt pr̄ieſorte ſeꝑati. Quis vero honor noſtereſt: niſi qd̓ etiā in luteis corꝑibꝫ ꝯditiad cōditoris tn̄ nr̄i ſumꝰ imaginē ⁊ ſimilitudinē creati. Vel quis alias cru-delis eſt: niſi ille apoſtota angelus.qui in ſemetipſum penam mortis ſuꝑbiendo pertulit. ⁊ inferre morteꝫ humano generi etiam perditus non pepercit. Honoreꝫ itaqꝫ ſuū alienis dat
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten