vt contumelias leſus reddat. Sꝫ ple .rūqꝫ dū huiꝰ iam auctor eſt. qui iniuri victoram perſuaſus irrogat: vt ab illo vincitur qui illataꝫ ſibi equanimit̓ portat.Vnius ergo victor queꝫ cōmouendoſubiugauit tota contra alterū virtuteſe erigit cunqꝫ obſiſtentem fortiter ⁊rajvincentē dolet qͣꝫ quia commouere inipſa cōtunieliaꝝ iaculatōne nō potuit-ab aperto certamine interim quieſcēs:⁊ ſecreta ſuggeſtione cogitatōne la-ceſſens aptū deceptōnis tēpus in quirit. Quia em̄ publico bello ꝑdidit / ad victoriāexercendas occulte īſidias exardeſcitQuietis nanqꝫ iam tēꝑe ad victorisanimā redit. ⁊ vel reꝝ dampna vel iniuriaꝝ iacula ad memoria reducit cunctaqꝫ que ſibi illata ſūt vehemēter ex-aggerās: ītolerabilia oſtendit tātoqꝫmentē merore ꝯturbat. vt plerūqꝫ virpaciēs illa ſe equanimiter toleraſſe pꝰvictoriā captiuꝰ erubeſcat. ſeqꝫ nō reddidiſſe cōtumelias doleat. ⁊ deteriorarependere ſi occaſio prebeat̉ querat.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten