quia uidelicꝫ mēteꝫ impellit furor quonō trahit deſideriū: ⁊ agit cōmota velut neſciēs vnde poſt doleat ſciēs Dicendū qͦꝫ impatiētibꝫ. qꝛ dū motionisimpulſu. precipites quedam velut alienati ꝑagūt: vix mala ſua poſtqͣꝫ fuerītperpetrata ꝯgnoſcunt Ꝙdum ꝑturbationi ſue mimnime obſiſtunt. etiā ſi qͣa ſe trāqͥlla mente fuerat bn̄ geſta ꝯfūdūt. ⁊ īprouiſo impulſu deſtruūt/ quic-qͥd forſitan diu laborē ꝓuido ꝯſtrux-erunt. Ipſa nanqꝫ que mater ē omniūcuſtoſqꝫ virtutū. ꝑ impaciētie vitiumvtꝰ caritatis amittit̉. Icriptuꝫ qͥppe ēCaritas paciēs ē Igit̉ cū minime eſtpaciēs. caritas non eſt. Per hoc qͥimpacientie vicium ipſa virtutum nu-trix doctrina diſcipat̉ ſcriptum nāqeſt. Doctrina viri ꝑ pacientiā noſcit̉Tanto ergo quiſqꝫ minus oſtenditurdoctus: quanto minꝰ ꝯiuncit̉ paciesNeqꝫ enim poteſt veraciter bona docendo impendere: ſi viuēdo neſcit eominiter aliena mala tollerare. Per
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten