diſcant leti ex minaruꝫ aſperitate ꝙ timeāt. audiāt triſtes p̄mioꝝ gaudia.de quibꝫ p̄ſumāt.Illis quippe diciturVe vobis qui ridetis nūc: qm̄ flebitisIſti vero eodē magiſtro audiant di-cente. iterū videbo vos ⁊ gaudebitcor veſtrū: ⁊ gaudiū veſtꝝ nemo tolet a vobis. Nōnulli autem leti vel triſtes nō rebus fiunt. ſed cōſperſioni-bꝫ exiſtūt/ quibꝫ ꝓfecto intimādū eſtꝙ quedā vitiā quibuſdam conſperſionibus iuxta ſunt. Habent enim leti exꝓpinquo luxuriam: triſtes vero iram.Vnde neceſſe eſt. vt non ſolum quiſoconſideret qd̓ ex conſperſione ſuſtinetſed etiam ꝙ ex vitio ad deterius per-urgēt. nedum nequaqͣꝫ pugnat con-tra hoc quod tollerat. ei quoqꝫ a quoſe liberum eſtimat virio ſuccumbat.¶ Qd̓ aliter ammonendiſunt ſubditi: atqꝫ aliterprelati. ¶ Cap̄. xxviij.