dicunt: duꝫ plerunqꝫ laudant etiā qd̓reprobare debuerāt ſeductꝰ ab hijsquē infra ſuppetūt: ſuper ſe animꝰ tollitur. ⁊ dū foras in īmenſo fauore circūdat̉ intꝰ veritate vacuat̉ atqꝫ oblitꝰ ſui in noctes ſe ſpargit alienas. tālemqꝫ ſe credit qualē ſe foris audit. n̄qualē intus diſcernere debuit. Subiectos deſpicit. eoſqꝫ equales ſibi nature ordine non agnoſcit. ⁊ quos ſortepoteſtatis exceſſerit. tranſcēdiſſe ſe cūaꝫ vice meritis credit. Cūctis ſe exiſtimat amplius ſapere: quibus ſe videtampliꝰ poſſe. In quodā ſe quippe cōſtituit culmine apud ſemetipſū qui eēceteris nature conditione conſtringitur: ex quo reſpicere ceteros dedig-natur. Sic ꝙ vſqꝫ ad eius ſimilitudi-nem ducitur De quo ſcriptum eſt omne ſublime vidit. Et ipſe eſt rex ſupervniuerſos filios ſuperbie. Qui ſingu-lare culmen appetens ⁊ ſotialem vitāāgeloꝝ deſpitiēs. ait Ponā ſedē meāad aquilonem ⁊ ero ſimilis altiſſimo.