infirmat̉. Hinc ctem̄ dicit. Quis īfirmat̉: ⁊ ego nō infirmor? Quis ſcādaliſat̉. ⁊ ego non vr̄or? Hinc rurſusait. Factꝰ ſū iudeis tanqͣꝫ uidēs. Qd̓uidelicꝫ exhibebat nō amittēdo fideſed on̄dendo pietatē: vt in ſe ꝑſonaꝫinfideliū trāſfigerās: ex ſemetipſo di-ſcerēt: qualit̓ alijs miſereri debuiſſet qͣtinꝰ hoc illis īpenderet qd̓ ſibi ipſe ſiita eſſet īpendi recte voluiſſet. Hīc iterum dicit̉. Siue mentē excedimꝰ deoſiue ſobrij ſumꝰ nob̓. qꝛ ⁊ ſemetipſū nouerat ꝯtēplādo trāſcendere: ⁊ eūdeꝫſe auditōribꝫ ꝯdeſcendēdo temꝑare.Hinc iacob domino deſuper mitente⁊ vncto dorſum lapide aſcēdentes acdeſcēdētes angelos iudet. qꝛ ſcꝫ pre-dicatores recti non ſolum ſurſum ſanctum caput eccleſie iudelicet dominuꝫcontemplando appetunt ſed deorſumquoqꝫ ad membra illius miſerandodeſcendunt. Hinc moyſes crebro ta-bernaculum intrat ⁊ exit. ⁊ qui intꝰin contemplatione rapitur. Foris