ſibi hoc debitum ad qd̓ ꝑuenerit pu-fat. Cūqꝫ p̄cepti pͥncipatꝰ offitio perfrui ſeculariter ceperit libēter obliuiſcit̉ quicqͥd religioſe cogitauit. vn̄ neceſſe eſt. vt cū cogitāto extra vſum ducit̉ ꝓtinꝰ mentis oculꝰ ad opera trāſacta reuocet̉. ac penſet quiſqꝫ qͥd ſubiectꝰ egerit. ⁊ repēte cognoſcit ſi prelatꝰ bona agere q̄ꝓpoſuerat poſſit qꝛnequaqͣꝫ valet in culmine humilitateꝫdiſcere. qͥ in imis poſitꝰ nō deſiſtit ſu-perbire. Neſcit laudē cū ſuppetit fu-gere. qꝛ hāc didicit cū de eſſet anhelare. Nequaqͣꝫ vincere auaritiā pōt qn̄ad multoꝝ ſuſtētatōeꝫ tēditis cui ſufficere ꝓpria nec ſoli potuerūt. Ex anteacta gͦ ſe vita vnuſquiſqꝫ inueniat ne īappetitū ſe culmis imago cogitatōnisilludat. qͣꝫuis plerūqꝫ in occupationeregīs ipſe qͦꝫ boni oꝑis vſus ꝑdit̉.in trāqͥllitate tenebat̉. qꝛ qͥeto marirecte nauē ⁊ īperitꝰ dirigit. turbatꝭaūt tēpeſtatis fluctibꝫ: etiā peritus ſenauta cōfūdit. Quid nāqꝫ ē poteſtas